ปลดปล่อยพลัง

ติ่ง! [ท่านได้สั่งสอนศิษย์ให้กลับมายังเส้นทางที่ถูกต้องได้สำเร็จ]

ติ่ง! [ท่านได้รับโบนัสการสุ่มรางวัล 1 ครั้ง ท่านต้องการสุ่มเลยหรือไม่]

“สุ่ม” หลินฮันคิดในใจ

ติ่ง! [ท่านได้รับทักษะระดับเทวะ คาถาฟ้าบัญชาสวรรค์ ทำให้ความโชคดีของท่านเพิ่มขึ้น]

หลินฮันอดถอนหายใจมิได้ อย่างน้อยก็เพิ่มโชคดีวะ ก้านมะยมลมปราณสลายหายไปจากมือของมัน

“เจ้านักฆ่า ทีนี้เจ้าจะบอกข้าได้รึยัง”

“ข้าชื่อสุ่ยเทียนเหอ เป็นนักฆ่าของสำนักมารเมฆาขอรับ”

มันได้เล่าเหตุการณ์ต่างๆทั้งเกี่ยวและไม่เกี่ยวกับหลินฮันให้ฟัง

“นายท่าน ท่านช่วยฟาดก้านมะยมที่ว่า ใส่ข้าอีกครั้งได้หรือไม่ขอรับ”

ช่วงเวลาที่หลินฮันฟาดก้านมะยมลมปราณใส่มันนั้น มันมีความสุขเหลือเกิน ทั้งความผูกพันและความเคารพผุดขึ้นในใจมันอย่างน่าประหลาด แต่ก็อดนึกถึงอนาคตมิได้ ตอนนี้มันไม่สามารถสังหารหลินฮัน เท่ากับมันได้ตายไปแล้วเพราะหากกลับไปสำนักมคงต้องโดนสังหารทิ้งเป็นแน่ มันจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

“นายท่าน ข้าขอเป็นทาสรับใช้ท่านอยู่ที่นี่กับท่านได้หรือไม่ ข้ามิได้มีที่ใดให้ไปแล้วขอรับ”

หลินฮันถอนหายใจออกมาเบาๆ พอจะรับรู้สถานะการณ์ของไอ้โล้นนี่บ้างแล้ว หลินฮันวางใจไอ้โล้นคนนี้ได้อย่างแน่นอนเพราะเสียงการแจ้งเตือนของระบบ แต่นึกไม่ถึงผู้ที่มันสังหารในตอนนั้นเป็นถึงผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักมารเมฆา

“เอางั้นก็ได้ พี่จะให้เอ็งเป็นเด็กรับใช้นะไอ้โล้น หน้าเอ็งเหมือนเครโทสเลยวะ พี่จะเรียกเอ็งว่าโล้นซ่าแล้วกัน”

หลินฮันนึกถึงตัวละครในเกมส์ไอ้โล้นซ่าฆ่าเทพซุสในโลกเดิมของมัน

“แล้วเอ็งอายุเท่าไหร่”

“ข้าน้อยอายุ 70 ปีนี้ขอรับ” หลินฮันถามคำถามต่างๆมากมายเพิ่มเติมเกี่ยวกับสุ่ยเซียนเหอ โดยที่มันมิได้รับรู้เลยว่ามีผู้คนมิน้อยยืนคอยมันอยู่หน้าบ้านพัก

หลินต่งที่สลบไปตั้งเเต่หลินฮันระเบิดพลังนั้นได้ฟื้นขึ้นมา อย่างแรกที่ทำคือมันรีบวิ่งไปยังห้องนายน้อยของมันแต่ก่อนจะถึงห้องนายน้อยของมันนั้น พลันได้ยินเสียงตะโกนอย่างกึกก้องของหลี่กวง ประมุขขุนเขายุทธภัณฑ์

“ใครอยู่ข้างในออกมาเดี๋ยวนี้ หากเจ้ามิออกมาข้าจะทำลายบ้านเส็งเคร็งนี่ซะ”

หลินฮันและสุ่ยเทียนเหอปรากฎตัวด้านหลังหลินต่งในทันที

“นายท่านมีคนจะทำลายที่นี่ขอรับ แล้วคนผู้นั้นเป็นใครกันขอรับ หลินต่งมองไปยังสุ่ยเทียนเหอแล้วถามอย่างสงสัย”

นายท่ายของมันเดินออกมาจากห้องกับชายร่างยักษ์สองต่อสองหรือว่า...

“ต่อไปนี้ไอ้โล้นนี่เป็นลูกน้องเจ้าอีกทีนะ”

สุ่ยเทียนเหอพลันกล่าวทักทายออกมาทันที “ลูกพี่ เรียกข้าว่าโล้นซ่าได้เลยขอรับ” หลินฮันยกยิ้มอย่างพอใจ

หลินฮันเดินออกมาจากบ้านพักพร้อมกับปกปิดพลังด้วยวิชาซ่อนเร้นพลังปราณ ราวมิได้มีอันใดเกิดขึ้น หลินฮันได้เจอกับหลี่กวงเจ้าขุนเขายุทธภัณฑ์ ผู้อาวุโสสูงสุดฉีเย่ว เจ้าสำนักหยางหลง ไป๋เฉียงประมุขขุนเขาโอสถ หลิวเหว่ยผู้พิทักษ์ขุนเขาศิษย์สายนอก หลิวเจียผู้พิทักษ์ขุนเขาศิษย์สายใน ทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นผู้นำของสำนักเทพกระบี่แทบทั้งสิ้น

“เจ้าชื่ออะไร มีอันใดขึ้นที่นี่ เหตุใดถึงมีคลื่นพลังปราณที่รุนแรงนัก” หลี่กวงถามออกมา “ข้าชื่อหลินฮัน ศิษย์สายในลำดับที่ 50 พลังปราณพวกนั้นเป็นข้าที่สร้างออกมาเอง”หลินฮันตอบด้วยท่าทีเรียบเฉย มิได้มีความเคารพน้อมน้อมต่อหลี่กวงเลยแม้เเต่น้อย

หลี่กวงมองหลินฮันด้วยสายตามิเป็นมิตรนัก มันยังจดจำคำกล่าวของหลายชายมันเมื่อไม่กี่วันก่อนได้ คนผู้ที่ทำให้หลานชายของมันบาดเจ็บจนเกือบสืบสกุลมิได้นั้นคือศิษย์สายในปลายแถวคนหนึ่งชื่อหลินฮัน

“เหลวไหล น้ำหน้าเช่นเจ้านะหรือจะมีพลังระดับจักพรรดิขั้น 5 ได้” หลี่กวงตะคอกออกมาทันที

ฉีเย่วเดินออกมาจากกลุ่มผู้นำสำนัก “เรื่องเป็นมาอย่างไรกันแน่เจ้าเล่าให้ข้าฟังเดี๋ยวนี้”

“ผู้อาวุโสสูงสุดท่านเชื่อมันงั้นรึ มองเเค่นี้ก็รู้แล้วว่ามันโกหกพวกเรา” หลี่กวงกล่าวขึ้นอย่างดูถูก

หลินฮันพลางกล่าวขึ้นมาว่า “ท่านมิเชื่อข้างั้นหรือท่านเจ้าขุนเขาหลี่ งั้นเรามาพนันกันหน่อยหรือไม่”

หลินฮันกล่าวเสนอ

“น้ำหน้าเช่นเจ้านะหรือจะมีปัญญา ข้าพนันเลยว่าหากเจ้ามีพลังระดับจักรพรรดิขั้น 5 จริงเจ้าไปเลือกอาวุธที่เขาของข้าได้เลยฟรีๆ 3 ชิ้นระดับใดก็ได้ แต่หากเจ้าเเพ้เล่าเจ้าจักเอาอันใดให้ข้า”

หาข้าแพ้ท่านจ้าจะมอบสิ่งนี้ให้ท่านทันที

พรึบ! ขวดหยกปรากฏบนมือหลินฮันในทันที ในขวดหยกมีหัวใจเทวะพิสุทธิ์ 1 หยด หลินฮันเปิดขวดหยกออกทันที

“ข้ามิได้ต้องการอาวุธของท่าน ข้าต้องการแร่เหล็กในหุบเขาของท่าน ท่านจะพนันหรือไม่”

“นั่นมันหัวใจเทวะพิสุทธิ์ ว่ากันว่า 1 หยดเพิ่มอายุขัย 100 ปีอีกทั้งยังช่วยให้ทะลวงขั้นพลังได้อย่างง่ายดาย มิคิดว่าข้าจักได้เจอมันที่นี่ เจ้าหนุ่มขายให้ข้าเถิด” ไป๋เฉียงประมุขขุนเขาโอสถกล่าวขึ้นมา

“เจ้าเฒ่าบ้าปรุงยา เด็กน้อยมันจักพนันกับข้าเจ้ามิมีสิทธิ์กล่าวสอด ตกลงหากเจ้ามีพลังระดับจักรพรรดิขั้น 5 จริง เจ้าไปขนเอาแร่เหล็กที่เขาของข้าได้เลยแต่หากเจ้ากล่าวมุสา นอกจากข้าจะเอาหัวใจเทวะพิสุทธิ์ ข้าจะทำลายพลังของเจ้าด้วย” หลี่กวงกล่าวออกมา

“ตกลง”

หลินฮันเหาะขึ้นไปบนท้องฟ้าใช้ออกด้วยวิชาภูษาสวรรค์ พลังออร่าสีขาวสว่างปกคลุมร่างกายราวเทพเซียน หลินฮันปลดปล่อยพลังจักรพรรดิขั้น 5 พลังแรงกดดันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว บึมบึมบึม! เสียงพายุสายลมดังสะท้อนทั่วสำนัก

หลี่กวงและผู้อาวุโสทั้งหลายอ้าปากค้าง จักรพรรดิขั้น 5 ขั้นปลาย “มันพูดจริงงั้นรึ” หลี่กวงตกตะลึง

“เจ้าสำนักหยางหลงดวงตาเป็นประกายพูดขึ้นว่า พอได้แล้วหากเจ้ายังปลดปล่อยพลังเช่นนี้สำนักของข้าพังพลายกันพอดี เรียกประชุมผู้อาวุโสทั้งหมดที่ตำหนักเจ้าสำนัก” เสียงดังก้องกังวาลไปทั่วสำนักเทพกระบี่













ตอนนี้โควิด-19 กำลังระบาด จอมยุทธทุกท่านโปรดรักษาตัวด้วย

Thechinbi.





ตอนก่อน

จบบทที่ ปลดปล่อยพลัง

ตอนถัดไป