เสร็จข้าพเจ้าละ

วันต่อมา หลินฮันได้หลอมอาวุธและชุดเกราะออกมาเป็นจำนวนมากแต่ละชิ้นนับว่าไม่ธรรมดาเลย

ติ่ง! [ช่างตีเหล็ก Lv13]

คงต้องพอแค่นี้ก่อน ในตอนที่มันหลอมอาวุธอยู่นั้นหลินฮันสังเกตุว่าพลังปราณในขุนเขาเดียวดายนั้นบางช่วงหนาแน่นขึ้นอย่างประหลาดแต่เพียงลมหายใจเดียว กลับเบาบางดังเดิม แปลกเกินไปแล้ว ต้องมีอันใดสักอย่างป็นแน่หลินฮันคิดในใจ

หลินฮันเดินออกมาหน้าตำหนักยามเช้าตรู่ ในมือปรากฏดาบแห่งราชันมังกร "ภูษาสวรรค์!" พรึบ! ออร่าแสงเปล่งประกายรอบตัว มันกระโดดลงไปใต้หุบเขาทันที

หุบเขามืดมิดยิ่งนักแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย หลินฮันเดินสำรวจไปเรื่อยๆ จึงพบเจอกับซากศพมนุษย์เรียงรายเหลือเพียงกระดูก เสื้อผ้าของสำนักเทพกระบี่อยู่ตามโครงกระดูกพวกนั้น ยิ่งเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆยิ่งพบโครงกระดูกมากขึ้น มากขึ้น มันเดินตามซากโครงกระดูกพวกนั้นไปจนพบเข้ากับถ้ำแห่งหนึ่ง หลินฮันย่างเท้าเดินเข้าไปเรื่อยๆๆ จนพบกับประตูเหล็กสีดำปิดตายอยู่ภายในถ้ำ บนประตูมีตัวอักษรว่า "กักขังมวลหมู่มาร แม้ราชันมิอาจหวนคืน" หลินฮันยื่นมือไปสัมผัสกับประตูบานนั้น ทันใดนั้น หวึงๆ เสียงเหมือนการสั้นสะเทือนบนปีกของแมลงมาเข้าหูของมัน หลินฮันกระโดดถอยหลังอย่างรวดเร็ว บนหัวของมันปรากฏผึ้งตัวใหญ่ เหล็กในที่หางแหลมคม รอบๆตัวมีผึ้งตัวเล็กใหญ่หลายสีปะปน

“สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิงั้นหรือ” หลินฮันคิดในใจ

“มนุษย์ผู้ต้อยต่ำ เจ้าล่วงล้ำเขตเเดนของข้า จงตายและกลายมาเป็นอาหารของพวกข้าเสียเถิด” ฝูงผึ้งเปิดฉากโจมตีหลินฮันในทันที

ถูกผึ้งระดับจักรพรรดิจำนวนมากโจมตีไม่นานนักภูษาสวรรค์ของมันก็แตกสลาย หลินฮันพยายามใช้ออกด้วยเคล็ดวิชาต่างๆ

“เคล็ดจิตสมุทร เคล็ดดาบประกายแสง ย๊าก! บูมบูมบูม.....!”

ทักษะระดับเหนือเทวะบวกกับพลังดาบระดับตำนานช่างรุนแรงยิ่งนัก ฝูงผึ้งที่เข้ามาโจมตีหลินฮันลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว แต่ไม่นานนักฝูงผึ้งก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นกว่าเดิมราวกับพวกมันสามารถแยกร่างได้ หลินฮันโดนผึ้งระดับจักรพรรดิรุมล้อมหลายร้อยตัวก็เริ่มรับมือไม่ไหว มันเริ่มโดนโจมตีเข้าสู่ร่างกายโดยตรง

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาล EXP+10,000,000]

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาล EXP+14,000,000]

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาล EXP+20,000,000]

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาล EXP+13,000,000]

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาล EXP+17,000,000]

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาล EXP+13,000,000]

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาล EXP+25,000,000]

…………………………………………………..!

EXP ของวิชากายาเทวะบรรพกาลขึ้นรัวๆราวห่าฝนพร้อมกับอาการปูดโปนตามร่างกาย ตอนนี้หากจะบอกว่าใบหน้าบวมเป็นหมูโดนทุบก็คงจักมิได้เกินเลยไปนัก




ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 1]

...

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 2]

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 3]

…….

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 4]

…….

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 5]

……

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 6]

…..

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 7]

….

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 8]

………

ติ่ง! [กายาเทวะบรรพกาลระดับจักรพรรดิขั้น 9] ในตอนนี้ร่างกายของหลินฮันมีความแข็งแกร่งระดับราชันจักรพรรดิขั้น 9 เรียบร้อยแล้ว

หลินฮันพลันร้องตะโกน “ไอ้พวกผึ้งบ้า” พลันหยิบเม็ดยาบางอย่างขึ้นมา มันปิดกั้นลมหายใจ บดเม็ดยาเป็นผงโยนใส่ผึ่งที่รุมล้อมมันในทันที พวกมันค่อยๆหล่นลงพื้นทีละตัวๆ เม็ดยานั้นคือเม็ดยานอนหลับนั่นเอง หลินฮันหลอมกลั่นได้โดยบังเอิญ สามารถออกฤทธิ์กับทุกชีวิตบนโลก เพียง 1 ลมหายใจ สูดดมเข้าไปหลับเป็นตายแน่นอน ไม่นานผึ้งจักรพรรดิฝูงใหม่ก็เข้ามา สักพักพวกมันก็หล่นลงพื้นเช่นเดิม วนเวียนอยู่อย่างนี้นานหลายชั่วยามจนร่างของพวกมันนอนกองเรียงรายเต็มพื้น

“เสร็จข้าพเจ้าละ”หลินฮันแสยะยิ้มด้วยใบหน้าบวมเป่ง

หลินฮันเดินเข้าไปสังหารผึ้งจักรพรรดิที่สลบไปทีละตัวด้วยใบหน้าอันเคียดแค้นพร้อมสบถคำหยาบออกมา ไอ้ผึ้ง........!!!!!!!!

ติ่ง! [ท่านได้สังหารตัวตนระดับจักรพรรดิขั้น 3 EXP+14,455,693,000]

ติ่ง! [ท่านได้สังหารตัวตนระดับจักรพรรดิขั้น 6 EXP+35,364,742,000]

ติ่ง! [ท่านได้สังหารตัวตนระดับจักรพรรดิขั้น 9 EXP+50,475,362,000]

……………………………………………………………………………!

ติ่ง! [ท่านได้เลื่อนระดับเป็นจักรพรรดิขั้น 6]

...

...

ติ่ง! [ท่านได้เลื่อนระดับเป็นจักรพรรดิขั้น 9]

….

....

ตัวสุดท้ายแล้วสินะ ฉึบ!!!

ติ่ง! [ท่านได้เลื่อนระดับเป็นราชันจักรพรรดิขั้น 4 แหวนมิติระดับสูง หินลมปราณและเม็ดยาฟื้นฟูลมปราณจำนวนมากอยู่ในช่องเก็บของของท่าน]

“หมดสักที” พลังในร่างกายพลันเอ่อล้นออกมา กระแสไฟฟ้าดังพรึบพรึบรอบกายของหลินฮัน “ข้าแข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรนี้แล้วสินะ ฮ่าฮ่า” มันหัวเราะได้ไม่นานก็นึกถึงใบหน้าตนเองที่ยังบวมอยู่ มันหยิบเม็ดยารักษาขึ้นมาทันที เม็ดยาคืนสภาพ ไม่นานใบหน้าอันหล่อเหลาก็กลับมาเช่นเดิมพร้อมกับเสียงอันน่ายินดี

ติ่ง! [ท่านได้เลื่อนระดับในเวลาอันรวดเร็ว ระบบมอบโบนัสการสุ่มให้ท่าน 1 ครั้ง ท่านต้องการสุ่มเลยหรือไม่]

สุ่ม! หลินฮันตะโกนออกมาทันใด

ติ่ง! [ท่านได้รับการปลดล็อคอาชีพผู้ฝึกสัตว์]

ติ่ง! [อาชีพผู้ฝึกสัตว์ Lv.1 ท่านสามารถทำพันธสัญญากับสัตว์รับใช้ชนิดใดก็ได้ 1 ชนิดเพิ่มจำนวนตามเลเวลของท่าน]

ติ่ง! [ท่านได้รับทักษะระดับตำนาน ผูกจิตวิญญาณ สัตว์รับใช้ที่ผูกจิตวิญญาณจะจงรักภักดีต่อท่านไปจนวันตาย]

เห้อ... หลินฮันเดินไปหยุดอยู่หน้าประตูเหล็ก ใช้มือสัมผัสประตู ติ่ง!!










ผึ้งจักรพรรดิ








ตอนก่อน

จบบทที่ เสร็จข้าพเจ้าละ

ตอนถัดไป