ฉันต้องการผู้คุ้มกัน
“นายน้อยเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ?”
“เห็นไหมล่ะ ฉันบอกแล้วว่าท่านดูเหมือนจะน้ำหนักขึ้นนิดหน่อย!”
“ไม่จริงน่า เมื่อก่อนท่านเดินเองไม่ได้เลยนะ!”
“ตอนนี้หายใจคล่องขึ้นเยอะเลยด้วยซ้ำ!”
“ฉันได้ยินเสียงเฮฮาจากห้องฝึกทุกวัน คงจะฟื้นตัวแล้วจริงๆ นั่นแหละ!”
พวกคนรับใช้ในตระกูลวิคเกอร์สเอาแต่คุยเรื่องอีธานกันตลอดเวลาที่เจอหน้ากัน ฟังจากที่เล่าๆ กันมา ก็มีเรื่องน่าทึ่งเยอะแยะ ทั้งเรื่องที่เขาเดินเองได้เหมือนเด็กที่เริ่มจากคลาน แล้วค่อยๆ เดินสองขา หรือเรื่องที่หายใจสะดวกขึ้น แม้แต่คนรับใช้ที่ปลื้มเขามากๆ ยังบอกว่าอาการไอเป็นเลือดดีขึ้นแล้ว
“ฉันว่าท่านเคานต์ต้องดีใจมากๆ แน่ๆ ตอนกลับมา”
อีธาน เจ้าของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ อยู่ในห้องของตัวเอง
‘ฉันต้องออกไปข้างนอกหน่อย คงต้องหาดาบจริงๆ กับชุดเกราะมาใช้บ้าง’
ยังมีอีกเรื่องที่ต้องทำ
“ต้องเขียนรีวิวให้ท่านหมอโฮจุนด้วย”
ที่ฉันเป็นอยู่แบบนี้ได้ก็เพราะท่านหมอโฮจุน ฉันต้องเขียนรีวิวให้ท่านหน่อย
อีธานตรงไปที่ห้องฝึก แล้วเตรียมเขียนรีวิว
“อืม รีวิวแบบวิดีโอน่าจะดีกว่า แล้วฉันจะทำรีวิวแบบวิดีโอได้ยังไงล่ะ?”
ทันทีที่อีธานนึกถึงรีวิวแบบวิดีโอ โลกใบใหม่ก็เปิดขึ้น แล้วก็มีหน้าต่างแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา
- ต้องการเขียนรีวิวหลังติดตามไหม?
- ตอนนี้เขียนรีวิวให้ [ท่านหมอโฮจุน] กับ [เฮอร์คิวลิส] ได้นะ ถ้าจะทำรีวิวแบบวิดีโอ ให้พูดว่า "รีวิวแบบวิดีโอ" แล้วเริ่มได้เลย
การทำรีวิววิดีโอง่ายมาก
พอพูดว่า "รีวิวแบบวิดีโอ" ระบบก็เริ่มบันทึก พอพูดว่า "จบ" ระบบก็หยุดบันทึก
‘รีวิวเฮอร์คิวลิสเมื่อกี้เหมือนจะตัดต่อมานะ’
ถ้าฉันตัดหัวกับท้ายออกบ้าง วิดีโอของฉันก็น่าจะดูดีขึ้นได้
‘ฉันก็ดู มีทูป มาบ้างแล้วนะ’
ถึงจะตัดต่อไม่เป็น แต่ฉันก็พอรู้ว่าควรตัดตรงไหน เก็บตรงไหน
อีกอย่าง ฉันไม่ได้จะทำวิดีโอใหญ่โตอะไร แค่ให้มันดูเรียบร้อยก็พอ
“รีวิวเฮอร์คิวลิสไว้ทีหลังก็ได้”
‘ดูเหมือนว่าถ้าเขียนรีวิวให้ จะมีของตอบแทนด้วยนะ’
แต่คงไม่ได้ของดีอะไรมากหรอก
อีธานเริ่มฝึกฝนการฝังเข็มและปรุงยาของท่านหมอโฮจุนทันที แล้วก็ถ่ายวิดีโอตอนที่เห็นผลลัพธ์
แล้วก็เขียนคอมเมนต์ยาวๆ
หลักๆ ก็ชมว่าการฝังเข็มดีแค่ไหน ใส่เรื่องจริงไปครึ่งนึง ใส่เรื่องโม้ไปครึ่งนึง รีวิวที่ดูน่าเชื่อถือก็เสร็จสมบูรณ์
‘ฉันเคยเขียนรีวิวซื้อของ แล้วได้เป็นรีวิวเด่นด้วยนะ’
ถ้าได้ทำอะไรแล้ว ฉันก็ไม่เคยทำเล่นๆ สักที รีวิวคราวนั้นฉันก็ตั้งใจเขียนสุดๆ
ไม่นึกว่าจะได้เป็นรีวิวเด่นเหมือนกัน
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็จำได้ว่าเขียนรีวิวอีกหลายครั้ง ได้แต้มมาเพียบ
“โอเค พอแค่นี้แหละ”
ทั้งวิดีโอ ทั้งรีวิวจริงใจ
ถึงตอนนี้ ใครที่อยากจะติดตามท่านหมอโฮจุน หมอเทวดาแห่งโลกตะวันออก คงกดติดตามหลังจากอ่านรีวิวของฉันแน่ๆ
- [โลกใบใหม่] รีวิวแรกหลังติดตาม!
- ตั้งชื่อเล่นที่จะใช้ใน [โลกใบใหม่]
- รีวิวจะแสดงผลด้วยชื่อเล่นที่ตั้งไว้นะ
‘ชื่อเล่นอีกแล้ว’
การตั้งชื่อเล่นนี่สำคัญจริงๆ
เมื่อก่อนฉันเคยจริงจังกับการตั้งชื่อเล่นมาก ถึงขนาดนั่งคิดชื่อเป็นวันๆ แต่ตอนนี้มันฟุ่มเฟือยเกินไปสำหรับอีธาน
‘ครึ่งวันทำอะไรได้เยอะแยะ’
สำหรับอีธาน ทุกวันมีค่า
ร่างกายตัวเองก็แย่จะตาย ยังต้องฝังเข็มเทียม หายใจแบบวีรบุรุษ ประคองชีวิตแทบไม่ไหว จะมาห่วงเรื่องชื่อเล่นอะไรกัน?
‘ฟุ่มเฟือย ฟุ่มเฟือยน่า’
อีธานตั้งชื่อเล่นแบบลวกๆ
- ตั้งชื่อเล่น [สมัครสมาชิกเฉพาะเทพที่แท้จริงเท่านั้น] เรียบร้อย!
อีธานที่ตั้งชื่อเล่นเสร็จ ก็โพสต์รีวิวทันที
ระหว่างที่อีธานฝึกหนักไปอีกสองสามวัน ท่านเคานต์วิคเกอร์สก็กลับมา
ท่านเคานต์วิคเกอร์สดูน่าเกรงขามมาก
เขาเป็นขุนนางรูปร่างกำยำ หนวดเครายาว ใส่เสื้อคลุมยาว คาดดาบที่เอว ดูเหมือนนักดาบทั่วไป
“อีธานอยู่ไหน! บอกให้อีธานมาหาข้าเดี๋ยวนี้!”
ท่านเคานต์ดูร้อนใจมาก
นายพลพาอีธานที่กำลังฝึกซ้อมอยู่มาพบทันที
“อีธาน! เป็นยังไงบ้าง! รอบนี้พ่อเอาของดีมาให้ด้วยนะ คราวนี้ต้องดีขึ้นแน่ๆ!”
“ขอบคุณครับท่านพ่อ ที่ลำบากมา”
อีธานทักทายอย่างสุภาพ แล้วมองหน้าท่านเคานต์วิคเกอร์ส
ถึงจะเป็นพ่อแท้ๆ แต่เพิ่งเคยเห็นหน้ากันก็คราวนี้
‘ท่านคงเป็นห่วงฉันมากจริงๆ’
ท่านมองอีธานด้วยสายตาห่วงใย
แถมยังประคองของที่เอามาด้วยสองมือ ระมัดระวังสุดๆ
ไม่รู้ว่าอะไร แต่รู้สึกว่าท่านคงเชื่อว่าถ้าให้ฉันกินเข้าไป อาการป่วยของฉันต้องดีขึ้นแน่ๆ
“ฮ่าๆ ฟังนะว่ามันวิเศษแค่ไหน เจ้าคงสงสัยใช่มั้ยว่าทำไมพ่อต้องออกไปข้างนอกรอบนี้ พ่อไปหายามาให้เจ้าน่ะสิ พ่อหายาไปทั่ว จนไปได้ยินเรื่องยาครอบจักรวาลของนักเล่นแร่แปรธาตุจากหอเวทมนตร์เข้า พ่อก็เลยรีบไปหาเขา พอเล่าอาการของเจ้าให้ฟัง เขาก็บอกว่ายานี้ช่วยได้ แล้วก็ให้พ่อมา แน่นอนว่ามันแพง แต่ถ้าเป็นเรื่องของเจ้า พ่อไม่เสียดายเงินหรอก!”
ท่านเคานต์เล่าด้วยท่าทางตื่นเต้น แล้วก็ยื่นของในมือให้อีธาน
เล่ายาว แต่สัมผัสได้ถึงความรักที่ท่านมีต่ออีธาน ท่านคงรีบซื้อยา แล้วรีบกลับมาที่คฤหาสน์
อีธานรับของจากท่านเคานต์มา แล้วเปิดดู
“แค่กๆ”
ข้างในมีกลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงมาก แถมยังมีของเหลวข้นๆ ที่เห็นแล้วคลื่นไส้
“นี่มัน… ยาจริงๆ เหรอครับ?”
“ใช่ ยาครอบจักรวาล! แน่นอนว่ากลิ่นไม่หอม หน้าตาก็ไม่น่ากินเท่าไหร่”
เขาว่ากันว่ายาดีมักขม แบบนี้คงจะดีจริง
แต่ฉันก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ ไม่อยากกินเลยสักนิด แต่ในขณะที่กำลังมองยาอยู่ ท่านเคานต์ก็ทักขึ้น
“แต่ว่า ลูกดูเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ”
จริงๆ ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากเท่าไหร่ แค่มีกล้ามขึ้นมานิดหน่อยใต้เสื้อผ้า แต่ก็ยังผอมเหมือนเดิม
ยังดูเป็นหนุ่มหน้าสวยขี้โรคเหมือนเดิม
แต่ท่านเคานต์กลับเห็นต่าง ท่านเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วจับแก้มอีธาน
“ลูกดูอ้วนขึ้นนะ! พ่อครัวใหม่ที่จ้างมานี่ฝีมือดีจริงๆ!”
ท่านเคานต์พิจารณาอีธานอย่างละเอียด
ลูกชายของเขาที่เคยผอมจนเห็นกระดูก เดินเหินลำบาก หายใจก็ไม่สะดวก ตอนนี้กลับนั่งหลังตรงได้ซะอย่างนั้น
ดูเหมือนจะหายใจได้คล่องขึ้น แขนก็มีกล้ามเนื้อขึ้นมานิดหน่อย แก้มที่เคยตอบก็ดูเต็มขึ้นนิดนึง
ถึงขั้นมีดาบไม้คาดเอวด้วยซ้ำ
แน่นอนว่าดวงตาที่ดูเลื่อนลอยเหมือนคนป่วยหนักก็ยังเหมือนเดิม
ผู้ว่าราชการแคว้นเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นตอนที่ท่านเคานต์ไม่อยู่ให้อีธานฟังละเอียด
ท่านเคานต์หันมาถามอีธานด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“จริงเหรอเนี่ย? เจ้าบอกว่าเจ้ากลับมาแข็งแรงแล้วเหรอ?”
“ผมรู้สึกว่าร่างกายดีขึ้นนิดหน่อยครับ น่าจะเป็นเพราะพ่อครัวที่ท่านพ่อจ้างมาน่ะครับ ทำอาหารเก่งมากจริงๆ”
“อะ อะไรกันนี่…”
ก็แค่พูดเอาใจ แต่ก็จริงที่อาหารอร่อยขึ้น
ท่านเคานต์ซึ้งใจจนน้ำตาคลอ
“ต้องจัดงานฉลอง ต้องจัดงานฉลอง!”
“ท่านพ่อ ผมยังไม่หายดีนะครับ แค่รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย”
อีธานไอแค่กๆ แล้วทักท้วงท่านเคานต์
“มีเรื่องที่ผมอยากได้จริงๆ ครับท่านพ่อ”
“ได้ๆๆ จะให้พ่อหายาดีๆ มาให้อีกไหม? เจ้าอยากได้อะไรอีกล่ะ?”
อีธานพูดอย่างมั่นใจ
“ขอเงินผมหน่อยครับ”
ถึงจะเป็นคำขอที่น่าอาย แต่ท่านเคานต์ก็ไม่ได้ถามอะไร
เงินห้าแสนเหรียญทองไม่ใช่น้อยๆ แต่ท่านก็ให้มาง่ายๆ
“ไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน อยากได้เท่าไหร่ก็เอาไป แต่ชีวิตน่ะ พ่อให้เจ้าคืนมาไม่ได้หรอกนะ”
ถึงหมอจะบอกชัดเจนว่าเป็นโรคที่รักษาไม่หาย แต่ท่านก็ยังไม่ยอมแพ้
ถึงจุดนี้ คนทั่วไปคงยอมแพ้ไปแล้ว แต่ท่านก็ยังไม่ยอม
ท่านเป็นพ่อที่ดีจริงๆ
‘โชคดีจริงๆ ถ้าท่านเคานต์หนุนหลังเต็มที่แบบนี้ ฉันทำสำเร็จแน่ๆ’
อีธานตรวจสอบของเหลวที่ท่านเคานต์เอามาให้อีกครั้ง
เมื่อกี้มองเผินๆ ว่ามันน่าขยะแขยง แต่พอลองดมกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากกลิ่นเหม็นๆ นั่น ก็รู้สึกว่ามันมีกลิ่นเดียวกับสมุนไพรยาที่ฉันรู้จัก
‘ก็ฉันเคยเล่นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุมาก่อนนี่นา’
สิ่งที่สำคัญที่สุดในการเล่นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุคือการแยกแยะสมุนไพร
แยกแยะจากกลิ่น จากรส หรือจากพลังงานเฉพาะตัวของสมุนไพรแต่ละชนิดก็ได้
ชัดเลยว่าของเหลวเหนียวๆ นี่มีสมุนไพรล้ำค่าอยู่
คิดไปคิดมา ในที่สุดก็นึกออกว่ากลิ่นนี้คือกลิ่นอะไร
‘ไลบีเรีย กลิ่นดอกไม้ที่บานปีละครั้ง’
อีธานเทของเหลวลงในชามใหญ่
“มีสมุนไพรหลายอย่างผสมอยู่ ไม่น่าจะโดนหลอก”
จะบอกว่าเป็นยาครอบจักรวาลก็เกินไปหน่อย แต่มันก็เป็นยาที่บำรุงร่างกายได้ดี แถมยังรักษาโรคได้หลายโรค
‘แต่โรคของฉันมันแรงเกินไป’
อีธานยิ้มขื่นๆ
“ฉันได้ของดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลย”
แต่ตอนนี้ยังใช้ไม่ได้
มันต้องมีทักษะแยกสมุนไพร แล้วเอามาผสมใหม่
‘มีวิธีอยู่ ฉันไม่ได้ขอเงินมาเปล่าๆ สักหน่อย’
อีธานเตรียมตัวออกเดินทางอย่างจริงจัง
ถ้าฉันแข็งแรงพอจะเดินได้แบบนี้ นี่คือสิ่งที่ฉันควรจะทำตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้ว
ตอนนี้สุขภาพอีธานดีขึ้นนิดหน่อยจากการฝังเข็ม แถมยังฝึกร่างกายด้วยลมหายใจของเฮอร์คิวลิสอีก
‘ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะ’
ดีกว่าตอนเพิ่งมาเข้าร่างใหม่ๆ แน่นอน แต่แค่ฝังเข็มกับตาม [โลกใบใหม่] อย่างเดียว มันไม่พอรักษาโรคของฉัน
‘นี่มันแค่แก้ขัด สุดท้ายก็ต้องหาคนที่จะรักษาฉันให้หายขาดอยู่ดี’
ในการจะพบนักบุญ ต้องออกไปจากคฤหาสน์วิคเกอร์ส
‘จริงๆ ตอนนี้ที่ฉันยังอยู่ในตระกูลนี่แหละผิดปกติ’
ตอนนี้อีธาน วิคเกอร์ส อายุ 22 ปีแล้ว
‘อายุ 17 ก็ถือว่าโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว หลังจากนั้นก็ต้องหาทางใช้ชีวิตเอง’
ถ้าเป็นลูกหลานตระกูลขุนนาง ถึงจะไม่ได้เป็นผู้สืบทอด ก็ยังมีทางไปอีกเยอะ แต่ถ้าเป็นตระกูลธรรมดาๆ อย่างวิคเกอร์ส ถ้าไม่ใช่ผู้สืบทอด ก็ต้องหาทางเอาตัวรอดเอง
‘เป็นอัศวิน นักเวท พ่อค้า หรือขุนนาง’
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องอนาคตระยะยาว หรือตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิต
‘ฉันต้องรีบสร้างชื่อเสียง แล้วไปพบนักบุญให้ได้’
ถ้าดูจากพรสวรรค์ด้านดาบของร่างนี้ การเป็นอัศวินก็เป็นทางเลือกที่ปลอดภัย แต่การสร้างชื่อเสียงให้ดังเร็วๆ ในหมู่พวกอัศวินมันไม่ง่ายเลย
แถมตอนนี้สภาพร่างกายฉันจะเป็นอัศวินไหวรึเปล่ายังไม่รู้เลย
‘งั้น…’
อีธานซ่อนถุงเงินห้าแสนเหรียญทองที่ได้จากพ่อไว้ในเสื้อ
“ไม่รู้จะตายวันตายพรุ่ง ฉันต้องหาคนมาเป็นโล่ให้ตัวเองก่อน”
ฉันตัดสินใจใช้ข้อได้เปรียบที่ทรงพลังที่สุดของตัวเอง นั่นก็คือ ความรู้