บทที่ 23 【สาดกรด+】

บทที่ 23 【สาดกรด+】

ติ๋ง—

ติ๋ง—

กอร์ดถือตะเกียงน้ำมัน เดินอยู่ในท่อระบายน้ำใต้ดิน มีของเหลวไม่ทราบชื่อซึมออกมาจากผนังท่ออย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็หยดลงไปในกระแสน้ำเสียที่ขุ่นคลั่ก

ข้างหน้ามีแสงสว่างส่องมา

กอร์ดรู้ว่าใกล้จะถึงทางเข้าแล้ว

เขารีบเร่งฝีเท้า สภาพแวดล้อมที่ลื่นและสกปรกรอบตัว ทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัวอยู่ตลอดเวลา

หลังจากถึงทางเข้า กอร์ดก็ปีนป่ายอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ให้เสื้อผ้าบนตัวเปื้อนของเหลวไม่ทราบชื่อที่เกาะอยู่บนผนังท่อระบายน้ำใต้ดิน

ในขณะที่กำลังจะออกจากท่อระบายน้ำใต้ดิน เขาดูเหมือนจะได้ยินเสียงแปลกๆ ดังแว่วมาจากท่อระบายน้ำใต้ดินด้านหลัง คล้ายกับเสียงร้องของสัตว์บางชนิด

กอร์ดหันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว

ในความมืดมิดอันไร้ขอบเขตของท่อระบายน้ำใต้ดิน ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ กลับมีจุดสีแดงประหลาดสองจุดสว่างขึ้น

สีแดงเข้ม

เหมือนกับดวงตาคู่หนึ่ง กำลังจ้องมองมาที่เขา

ชั่วพริบตา ความเย็นยะเยือกสายหนึ่งก็แล่นปราดไปทั่วร่างกอร์ด เขาไม่กล้ามองย้อนกลับไปอีก รีบมุดออกจากช่องเปิด หนีออกจากท่อระบายน้ำใต้ดินทันที

กอร์ดกลับไปที่ร้านขายของชำ แจ้งให้ปิแอร์ทราบว่าตนเองทำงานทำความสะอาดหนอนเสร็จแล้ว

ขณะเดียวกันก็คืนยาฆ่าแมลงที่ยังใช้ไม่หมดให้ปิแอร์ และรับค่าตอบแทนอันน้อยนิดที่เป็นของตนเอง —— เหรียญเงินสามใบโคลเวอร์สองเหรียญ

"แหวนพรุ่งนี้ข้าจะเอามาส่งให้ท่าน ข้าขอตัวกลับก่อน บนตัวมีกลิ่นเหม็น" หลังจากได้รับค่าตอบแทน กอร์ดก็กล่าวลาอย่างเด็ดขาด

ในท่อระบายน้ำใต้ดิน แม้เขาจะระมัดระวังเพียงใด หรือแม้กระทั่งร่าย "หัตถ์จอมเวท" เพื่อทำงานทำความสะอาด แต่บนตัวก็ยังคงเปรอะเปื้อนสิ่งสกปรกอยู่บ้าง รีบกลับไปชำระล้าง

หลังจากรีบกลับมาถึงสวนโอสถแล้ว กอร์ดก็ไปอาบน้ำชำระร่างกายก่อน ล้างกลิ่นเหม็นบนตัวออกไป จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังห้องอาหารเพื่อทานอาหาร

ด้วย "ผลงานอันรุ่งโรจน์" ในการลอบสังหารอีลานยามวิกาลเป็นทุนเดิม ช่วงนี้ศิษย์ฝึกหัดคนอื่นๆ ในสวนโอสถ นอกจากเอมี่เพื่อนร่วมห้องแล้ว ล้วนแต่เคารพและอยู่ห่างๆ จากเขา

เช่นเดียวกับตอนนี้ กอร์ดถืออาหารของตนเพิ่งจะนั่งลงที่โต๊ะอาหาร ศิษย์ฝึกหัดคนอื่นๆ ที่ยังทานอาหารอยู่ต่างก็เร่งความเร็วในการทานอาหารโดยไม่รู้ตัว เพื่อที่จะได้รีบออกจากห้องอาหาร หลีกเลี่ยงการอยู่ในห้องเดียวกับกอร์ด

กอร์ดก็ไม่ใส่ใจเรื่องเหล่านี้ ทานอาหารเย็นอย่างเนิบนาบจนหมด เก็บจานชามเรียบร้อย ก็เดินไปยังห้องทำงานของตนเอง

คืนนี้มีงานใหญ่สองอย่างรอเขาอยู่

ในห้องทำงาน

กอร์ดนั่งขัดสมาธิเข้าสู่สมาธิ รวบรวมจิตใจให้เป็นหนึ่ง...

"วิญญาณลมเงาจันทร์!"

เมื่อคิดในใจ หน้าต่างข้อมูลที่เรียบง่ายและคุ้นเคยนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ในช่องเวทมนตร์ นอกจาก【วิชาซ่อมแซม+】แล้ว ด้านหลังเวทมนตร์อีกสี่บทที่เหลือล้วนมีเครื่องหมายบวกสีเหลืองเล็กๆ กะพริบอยู่

กอร์ดครุ่นคิดเล็กน้อยครู่หนึ่ง สุดท้ายจึงจับจ้องไปที่ 【สาดกรด】

"หากว่ากันตามพลังทำลายล้าง สาดกรดย่อมเหนือกว่าลำแสงเยือกแข็ง..."

การเพิ่มแต้มครั้งนี้ จะเลือกได้เพียงหนึ่งในสองระหว่างเวทมนตร์ที่มีพลังทำลายล้างสองบทคือ สาดกรด และ ลำแสงเยือกแข็ง เท่านั้น

หากใช้คำพูดแบบ "มืออาชีพ" ก็คือ ภายใต้สถานการณ์ที่เสียเปรียบอย่างยิ่ง ทรัพยากรเพียงน้อยนิดที่มีอยู่ยิ่งต้องนำไปซื้อไอเทมเพิ่มพลังโจมตี นั่นจึงจะมีโอกาสพลิกเกมได้บ้าง

"เพิ่มแต้ม!"

ไม่ลังเลอีกต่อไป กอร์ดจ้องเขม็งไปที่เครื่องหมายบวกด้านหลัง 【สาดกรด】

วินาทีต่อมา "กลุ่มดาวจระเข้" ซึ่งเป็นตัวแทนแก่นแท้ของ【หนอนคลานบึงมืด】 ก็เคลื่อนตัวออกมาจากภายในวิญญาณลมเงาจันทร์ หลอมรวมเข้ากับแบบจำลองเวทมนตร์ของสาดกรดราวกับสายฟ้าฟาด

ทั้งสองผสมผสานกันอย่างกลมกลืน บนพื้นฐานแบบจำลองเวทมนตร์เดิมของสาดกรด กิ่งก้านสาขาใหม่ก็ก่อตัวขึ้น ยื่นขยายออกไปข้างนอก

เพียงชั่วครู่ แบบจำลองเวทมนตร์ของสาดกรดที่ประกอบขึ้นจากดวงดาวเล็กๆ เก้าดวงก็ขยายกลายเป็นแบบจำลองใหม่ที่ประกอบด้วยดวงดาวเล็กๆ ถึงสิบแปดดวง

ในช่องเวทมนตร์ เครื่องหมายบวกด้านหลัง 【สาดกรด】 หายไป ชื่อของมันก็เปลี่ยนเป็น 【สาดกรด+】

【สาดกรด+】 (สายเชิญมนตรา, ระดับ 0): ยิงลูกกรดขนาดเล็กใส่เป้าหมาย ระยะเริ่มต้นไกลสุด 25 ฟุต (ประมาณ 8.5 เมตร) ผู้ร่ายต้องทำการโจมตีสัมผัสระยะไกลให้สำเร็จจึงจะโดนเป้าหมาย ลูกกรดจะสร้างความเสียหายจากกรดรุนแรง กรดของลูกกรดจะหายไปในไม่กี่วินาที เพิ่มเติม: กรดจะสามารถคงอยู่ได้นานที่สุดหนึ่งวันตามความต้องการของผู้ร่าย

"สำเร็จแล้ว" กอร์ดยินดีในใจ

การเปลี่ยนแปลงของ 【สาดกรด+】 ก็ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวัง

กรดของลูกกรดโดยตัวมันเองคือความเสียหายต่อเนื่อง ตราบใดที่กรดยังคงอยู่ ก็สามารถสร้างความเสียหายได้อย่างต่อเนื่อง จนกว่ากรดจะหมดไป

เพียงแต่ส่วนใหญ่แล้ว กรดที่สาดกรดปล่อยออกมายังไม่ทันจะหมด ระยะเวลาคงอยู่ของกรดก็สิ้นสุดลงเสียก่อน

ดังนั้นการเพิ่มขึ้นของระยะเวลาคงอยู่ของกรด พูดอีกอย่างก็คือ เทียบเท่ากับการเพิ่มขึ้นของพลังทำลายล้างนั่นเอง

อีกทั้งความหมายของการที่กรดจะคงอยู่ได้นานที่สุดหนึ่งวันนั้น ไม่ใช่แค่การเพิ่มพลังทำลายล้างเท่านั้น แต่ยังมีคุณค่าในเชิงกลยุทธ์ ขยายวิธีการใช้งานเวทมนตร์ให้มากขึ้นไปอีก

ตัวอย่างเช่น ที่กอร์ดคิดได้ในตอนนี้ก็คือ ในเมื่อกรดสามารถคงอยู่ได้นานที่สุดหนึ่งวัน เขาก็สามารถเก็บรักษากรดของ 【สาดกรด+】 ไว้ล่วงหน้าหนึ่งวันได้อย่างสมบูรณ์

ถึงเวลาที่ต้องการ เขาก็สามารถ "ร่าย" เวทมนตร์สาดกรดทางอ้อมได้โดยการขว้างปาทางกายภาพ ซึ่งจะช่วยทะลวงขีดจำกัดพลังเวทของตนเองได้

การ "เพิ่มแต้ม" สิ้นสุดลง

กอร์ดสูดหายใจลึก ปรับอารมณ์ที่ปั่นป่วนในใจให้สงบลง เริ่มงานใหญ่ชิ้นที่สองของคืนนี้

เขาล้วงหาในอกเสื้อ หยิบแหวนวงหนึ่งออกมา

แหวนนำทางศักดิ์สิทธิ์ที่เสียหาย

"ลองดูเถอะ"

กอร์ดรวบรวมสมาธิ ระดมพลังเวทในร่าง ควบคุมให้พลังเวทไหลผ่านแบบจำลองเวทมนตร์ของ 【วิชาซ่อมแซม+】 ไปอย่างรวดเร็ว

พลังเวทเปลี่ยนเป็นสายพลังงานที่มองแทบไม่เห็นหลายสาย รวมตัวกันที่นิ้วมือของเขา ก่อตัวเป็นลำแสงนวลตา ค่อยๆ แผ่คลุมไปยังแหวนนำทางศักดิ์สิทธิ์ที่เสียหายวงนั้น

แสงนวลแทรกซึมเข้าสู่รอยร้าวของแหวนอย่างแม่นยำ ลำแสงไหลไปตามรอยร้าว เหมือนกับโลหะเหลวที่หลอมละลายไหลเข้าสู่แม่พิมพ์ เติมเต็มและสมานรอยเสียหายทุกจุดอย่างรวดเร็ว

โดยทั่วไปแล้ว ถึงขั้นตอนนี้ก็สิ้นสุดแล้ว

ผลของวิชาซ่อมแซมมีเพียงเท่านี้ เพียงสามารถซ่อมแซมความเสียหายทางกายภาพของวัตถุได้เท่านั้น

แต่ที่กอร์ดเชี่ยวชาญในตอนนี้ไม่ใช่ 【วิชาซ่อมแซม】 แต่เป็น 【วิชาซ่อมแซม+】

ดังนั้น การซ่อมแซมจึงยังคงดำเนินต่อไป

บนพื้นผิวแหวน อักขระซึ่งเป็นตัวแทนแหล่งที่มาของพลังเวทมนตร์ของแหวน ในขณะนี้ก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงนวลของวิชาซ่อมแซมเช่นกัน

ดังนั้น เส้นสีทองเส้นหนึ่งก็เริ่มยืดออกมาจากขอบที่แตกหักของอักขระ ยืดไปยังปลายของมัน ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อเดิม

ราวกับมีปากกาขนนกที่มองไม่เห็น จุ่มหมึกสีทอง เริ่มวาดเติมลงไปในส่วนที่อักขระแตกหัก

พร้อมกับประกายแสงสุดท้ายที่หลอมรวมเข้ากับแหวน พื้นผิวของแหวนนำทางศักดิ์สิทธิ์ก็ส่องประกายแวววาวดั้งเดิมขึ้นอีกครั้ง

พลังเวทมนตร์ที่สูญเสียไปก็ฟื้นคืนกลับมาพร้อมกัน

กอร์ดหอบหายใจเล็กน้อย

พลังเวทที่ใช้ในการร่าย 【วิชาซ่อมแซม+】 กลับเทียบเท่ากับปริมาณที่ใช้ในการร่ายเวทมนตร์ระดับ 0 ปกติถึงสามบท

แต่สุดท้ายการซ่อมแซมแหวนเสร็จสิ้น ก็ยังคงพิสูจน์ได้ว่าลงแรงไปย่อมได้ผลตอบแทน

เขาสวมแหวนนำทางศักดิ์สิทธิ์ที่กลับคืนสู่สภาพเดิมกลับไปที่นิ้ว รวบรวมพลังจิตไปที่แหวน ทันใดนั้นก็มีข้อมูลที่เกี่ยวข้องตอบกลับมา:

อาศัยแหวนนำทางศักดิ์สิทธิ์ สามารถร่ายคาถากล 【ชี้นำศักดิ์สิทธิ์】 ได้วันละครั้งโดยไม่สิ้นเปลืองพลังงาน

【ชี้นำศักดิ์สิทธิ์】 (สายพยากรณ์, ระดับ 0):

เลือกเป้าหมายหนึ่งรายเพื่อร่ายเวทมนตร์นี้ เพิ่มประสิทธิภาพในการแสดงทักษะอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้ของเป้าหมายเป็นการชั่วคราวเล็กน้อย รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง: อัตราความสำเร็จในการสะเดาะกุญแจ, อัตราความแม่นยำในการยิงธนู, อัตราความสำเร็จในการสร้างสิ่งของ...

(จบตอน)