บทที่ 41 จอมอสูรแห่งสายลม ปาซูซู

เมื่อเห็นอีเลียนกับหัวหน้าหอคอยผู้ทรยศทั้งสามกลับมาอย่างปกติ คาร์ซันดรา หัวหน้าหอคอยพยากรณ์ที่ให้ข้อมูลแก่ทั้งสาม ก็ตกอยู่ในความสับสนทันที
นางคิดว่า อีเลียนกับหัวหน้าหอคอยสามคนที่เข้าร่วมการลอบสังหารโดยตรง จะมีเพียงฝ่ายเดียวที่กลับมาได้
ไม่ว่าฝ่ายไหนกลับมา นางก็ปลอดภัย
แต่ทว่าตอนนี้
ทำไมพวกเขาถึงกลับมาด้วยกัน!?
“คาร์ซันดรา ฝ่าบาทมีอะไรจะพูดกับเจ้า”
ในห้องที่เงียบสงัด กูเต้กล่าว
คาร์ซันดราตัวสั่นงันงก
“อย่ากลัวไปเลย”
กูเต้ยิ้ม น้ำเสียงของเขายืดยาวและน่าค้นหา
“ฝ่าบาทของเราเป็นราชาผู้เปี่ยมด้วยเมตตา”
“แน่นอน เจ้าต้องสำนึกผิดในบาปของเจ้าด้วยตนเอง และให้คำมั่นว่าจะไม่ทำผิดอีก”
ในขณะนั้นเอง อีเลียนก็ค่อย ๆ ผลักประตูเข้ามา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่เป็นมิตร
“คาร์ซันดรา หัวหน้าหอคอยแห่งศาสตร์พยากรณ์ ให้ข้าได้พบกับตัวตนต่างมิติที่ให้ข้อมูลความเคลื่อนไหวของข้าแก่เจ้าหน่อยสิ”
“แม้ว่าข้าจะจงใจให้เขารู้ก็ตาม”
…
【เวทสืบหาต่างมิติ】
หลักการของเวทมนตร์พยากรณ์บทนี้ คือการสื่อสารโดยตรงกับผู้ยิ่งใหญ่ต่างมิติ เช่น จ้าวอสูร มหาอุปราชปีศาจ เจ้าชายธาตุ หรือแม้แต่เทพที่แท้จริง เพื่อถามคำถามและขอคำตอบ
ผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่เหนือภพวัตถุเหล่านี้ ส่วนใหญ่มีความสามารถในการพยากรณ์ในระดับหนึ่ง และยินดีที่จะขายข้อมูลให้แก่มนุษย์เพื่อแลกกับเครื่องสังเวย
แน่นอนว่า ผลลัพธ์อาจไม่ถูกต้องเสมอไป
“ผู้ที่รับเครื่องสังเวยและให้ข้อมูลแก่เจ้า คือจ้าวแห่งอเวจีที่อ้างตนว่าเป็นจอมอสูรแห่งสายลมอย่างนั้นหรือ?”
หน้าโต๊ะไม้สีดำประดับทองอันหรูหรา อีเลียนฟังคาร์ซันดราเล่าข้อมูลทั้งหมดออกมาด้วยความหวาดกลัว
“สมญานามที่คุ้นเคย”
“เอาข้อมูลติดต่อของจอมอสูรแห่งสายลมมาให้ข้า”
คาร์ซันดราไม่กล้าขัดขืนคำสั่งของอีเลียน จึงมอบอักษรลับสำหรับติดต่อที่จอมอสูรแห่งสายลมให้มาแก่อีเลียน
นั่นคือบทสวดภาวนาภาษาอเวจีหลายบทที่มีความหมายทางไสยเวท สามารถระบุตำแหน่งของจ้าวอสูรตนหนึ่งได้อย่างแม่นยำ เพื่อใช้ในการติดต่อกับตัวตนนี้อย่างแม่นยำในพิธีกรรมครั้งต่อไป
“ความโกลาหลแห่งปฐมกาล เผ่าอสูรที่เก่าแก่ที่สุดที่ปกครองอเวจี ผู้ปกครองท้องฟ้าแห่งทุ่งราบหมื่นอเวจี จอมอสูรผู้ล่อลวงมนุษย์”
หลังจากอ่านบทสวดภาวนาภาษาอเวจีเหล่านี้จบ อีเลียนก็หัวเราะเบา ๆ
“โอ้ ที่แท้ก็เป็นเจ้าปาซูซูนั่นเอง”
“แค่เอ่ยชื่อเขาสามครั้งก็หาเจอแล้วแท้ ๆ จะทำให้มันยุ่งยากไปทำไม”
“จ้าวอสูรเผ่าพันธุ์โอบิริธตนนี้ เหมือนกับในความทรงจำของข้าเลยจริง ๆ ช่างว่างเสียจริง”
ในชาติก่อน ความประทับใจหลักของอีเลียนต่อจ้าวอสูรตนนี้คือ
เจ้านี่หมกมุ่นอยู่กับการทำให้มนุษย์ที่ยึดระเบียบ เมตตาเสื่อมทราม
โดยเฉพาะนักรบศักดิ์สิทธิ์ผู้สูงส่งและเที่ยงธรรม!
ว่ากันว่า นักรบศักดิ์สิทธิ์จารีตยึดระเบียบ เมตตาตนหนึ่ง ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ขอเพียงตะโกนว่า ปาซูซู สามครั้ง จ้าวอสูรตนนี้ก็จะปรากฏตัวต่อหน้าเขาหรือเธอทันที เพื่อสนองความปรารถนา
การได้เห็นนักรบศักดิ์สิทธิ์ผู้สูงศักดิ์และหยิ่งทะนง ต้องขอความช่วยเหลือจากจ้าวอสูรอย่างเขาในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ทำให้เขารู้สึกสนุกสนานอย่างยิ่ง
ดูนักรบศักดิ์สิทธิ์เสื่อมทราม!
ต้องบอกว่า ความสนใจของจ้าวอสูรตนนี้ ค่อนข้างจะผิดปกติอยู่บ้าง
น่าเสียดายที่ ในยุคเอลโดเรนโบราณ นักบวช (หรือบาทหลวง) ที่นับถือเทพเจ้า เป็นอาชีพสายเวทศักดิ์สิทธิ์เพียงอาชีพเดียว อาชีพพิเศษอย่าง นักรบศักดิ์สิทธิ์ ยังไม่ปรากฏขึ้นมา
ต่างจากนักบวช พลังของนักรบศักดิ์สิทธิ์ โดยทั่วไปแล้วมาจาก พลังแห่งจารีต ของจักรวาล หรือ คำสัตย์ปฏิญาณของนักรบศักดิ์สิทธิ์ ที่เฉพาะเจาะจง
รูปแบบการบูชาที่ไม่นับถือเทพเจ้าโดยตรง แต่ดึงพลังเวทศักดิ์สิทธิ์โดยตรงจาก อุดมการณ์ ที่เฉพาะเจาะจงนั้น สำหรับมนุษย์ในยุคปัจจุบันแล้ว ถือว่าล้ำหน้าเกินไปมาก
“ชั้นที่หนึ่งของอเวจี ทุ่งราบหมื่นอเวจี คือตำแหน่งที่รอยแยกแห่งอเวจีจะเชื่อมต่อในอีก 30 ปีข้างหน้า และยังเป็นจุดหมายแรกของแผนการเดินทางไกลสู่ภพอเวจีของเอลโดเรนด้วย”
“จอมอสูรแห่งสายลม ปาซูซู ควบคุมท้องฟ้าของชั้นนี้”
“หากสามารถนำพาให้อาชีพนักรบศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นมาก่อนได้ ฝึกฝนนักรบศักดิ์สิทธิ์กลุ่มหนึ่งที่จงรักภักดีต่อจักรวรรดิ ก็จะมีโอกาสใช้ประโยชน์จากจ้าวอสูรตนนั้นในทางกลับกัน!”
“อืม นักรบศักดิ์สิทธิ์กลุ่มแรก ก็ถือกำเนิดขึ้นในเผ่าพันธุ์มนุษย์”
“เหอะ ๆ อาชีพนักรบศักดิ์สิทธิ์ยังไม่ปรากฏขึ้นมาเลย แม้แต่ปาซูซูในตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่า ในอนาคตเขาจะมีความสนใจในการทำให้นักรบศักดิ์สิทธิ์เสื่อมทราม”
ความคิดของอีเลียนล่องลอยไป แล้วก็กลับคืนมาทันที
“เอาล่ะ ว่าง ๆ ข้าจะติดต่อกับจ้าวอสูรตนนั้น”
เขากล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“ไม่แน่ว่า ในอนาคตอันไม่ไกลนัก เราอาจจะได้ไปหาเขาที่อเวจีด้วยตนเอง!”