ซอมบี้กลายพันธุ์ A013

ตอนที่ 19 ซอมบี้กลายพันธุ์ A013

“เกิดอะไรขึ้น หรือว่าแถวนี้ยังมีอันตรายอยู่อีก”

เมื่อได้ยินเสียงสบถของหลินชิง หัวใจของกู้อินก็จมดิ่ง

ความผ่อนคลายมลายหายไป และเธอก็เหยียบคันเร่งอย่างแรง

มอเตอร์ไซค์ไต่ขึ้นไปบนถนนลูกรังที่ถูกเหยียบย่ำโดยนักปีนเขาด้วยความยากลำบาก ไฟหน้ารถส่องผ่านเงามืดบนภูเขาเป็นระยะๆ ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังคืบคลานอยู่ในความมืด ซึ่งน่าขนลุกมากจริงๆ

โชคดีที่การดูดซับแรงกระแทกของมอเตอร์ไซค์ค่อนข้างดี ทำให้เธอยังมองเห็นหนทางข้างหน้าได้อย่างชัดเจน

หลินชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “มีซอมบี้ทรงพลังกำลังตรงเข้ามาหาเรา และดูเหมือนว่ามันกำลังไล่ตามเราอยู่”

“ซอมบี้ทรงพลังงั้นเหรอ?” กู้อินพึมพำ ร่างดำมืดแล่นผ่านความคิดของเธอ “หรือว่าเขาอยู่ที่นี่?”

“เขาเป็นใคร แล้วทำไมต้องมาไล่ตามพวกเราด้วย” หลินชิงแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

กู้อินขมวดคิ้วพลางถอนหายใจเบาๆ “เอาล่ะ ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไม่เป็นไรที่จะบอก เขาคือ A013 เดิมทีเขาเป็นมนุษย์ หลังจากติดเชื้อไวรัส เขาก็กลายเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ ระหว่างการวิจัยไวรัสระยะที่สอง เราพบผลกระทบร้ายแรงเกินกว่าที่คาดเอาไว้มาก เราจึงเริ่มวิจัยวัคซีนทันที”

“ปกติแล้วหลังจากติดเชื้อไวรัสทุกคนจะเสียชีวิต และกลายเป็นซอมบี้ที่สูญเสียสติสัมปชัญญะไปโดยสิ้นเชิง แต่ A013 เป็นกรณีพิเศษ เขาแสดงอาการเหมือนซอมบี้ แต่ความนึกคิดของเขายังคงเหมือนคนปกติ”

“นักวิจัยหลายคนรู้สึกว่ากรณีของ A013 เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่าการทดลองนั้นมาถูกทาง ขณะที่กำลังสกัดวัคซีนที่เกี่ยวข้องออกจากตัวเขา เราก็เริ่มทำการศึกษา และติดตามผลชุดหนึ่งด้วย อย่างไรก็ตาม คาดไม่ถึงว่า A013 จะทรยศเรา เขาทำตัวปกติ แต่จริงๆ แล้วกำลังมองหาจังหวะที่เหมาะสมในการหลบหนี”

“ระหว่างการทดลอง เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของฉันประมาท และ A013 ก็ฉวยโอกาสหลบหนีออกไปได้ พร้อมกับปล่อยตัวทดลองอื่นๆ ทั้งหมด ตัดสายไฟ และสายสื่อสาร และแพร่กระจายเชื้อไวรัส ทำให้วิกฤตการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้น”

หลังจากได้ยินสิ่งที่กู้อินเล่า หลินชิงก็พอจะเข้าใจคร่าวๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ดังนั้นเขาจึงเป็นซอมบี้ที่มีความฉลาดเหมือนมนุษย์ แต่ความแข็งแกร่งของเขาเทียบได้กับซอมบี้”

กู้อินพยักหน้า “ใช่แล้ว”

“ตัวเขาที่คุณพูดถึงคือ เป็นซอมบี้ที่สวมชุดกาวน์สีขาวแบบเดียวกับที่คุณสวมอยู่หรือเปล่า"

“ใช่แล้ว แล้วคุณรู้ได้ยังไง”

“ขับช้าๆ อย่าทำให้ฉันเสียสมาธิ”

หลินชิงหยิบเลื่อยยนต์ที่ดุร้าย และเปล่งเสียงดังก้องออกมาอีกครั้ง และดวงตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดอย่างรวดเร็ว

วินาทีต่อมา เธอก็บิดตัว ออมมือเอาไว้ จากนั้นก็แกว่งแขนอย่างรวดเร็วไปมุมทางซ้ายบนด้านหน้า

ปิดกั้นกรงเล็บสีน้ำเงินดำที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า

ในขณะที่ฟันเลื่อยยนต์ปะทะเข้ากับกรงเล็บทรงพลังของ A013 ก็เกิดประกายไฟสีแดง และเลือดก็พวยพุ่งออกมา

“อ๊ากกก”

A013 ดูเหมือนจะคาดไม่ถึงว่าจะมีอาวุธที่สามารถทำอันตรายแก่เขาได้ เขาจึงหันกลับ กระโดดไปที่ยอดไม้ และหายลับไปท่ามกลางความมืดอีกครั้ง

กู้อินก็รู้สึกถึงแรงกระแทกอันมหาศาลเช่นกัน เธอกัดฟัน จับแฮนด์ให้แน่น และเหยียบคันเร่งอีกครั้งเพื่อเร่งความเร็ว

A013 ในชุดกาวน์สีขาวมองด้วยสีหน้าเย็นชา ดวงตาของเขาหรี่ตาลงเล็กน้อยขณะมองดูรถมอเตอร์ไซค์ที่ขับห่างออกไป

“แข็งแกร่งมาก!”

“แน่นอน เขาอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย!”

“A013 เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ และฉลาดแกมโกง บางทีเขาอาจเป็นคนล่อฝูงซอมบี้มาที่นี่ และซุ่มโจมตีเราบนถนนสายนี้โดยเฉพาะ”

"โอ้ ไม่นะ! เขารู้ว่าเรากำลังจะหนีออกจากเมือง ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยเราไปอย่างแน่นอน”

กู้อินดูกังวล เพราะรู้ว่าเรื่องนี้ร้ายแรงมากแค่ไหน

ด้วยบุคลิกของ A013 เขาจะไม่ยอมให้เธอส่งวัคซีนออกไปได้สำเร็จ

หลินชิงยังคงสงบอยู่ หลังจากปะทะกับ A013 ครั้งก่อน เธอพอจะทราบถึงความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายคร่าวๆ

ตราบใดที่เธอพอจะสร้างบาดแผลแก่เขาได้ มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

ส่วนหนึ่งก็เพราะความช่วยเหลือจากเลื่อยยนต์ของฆาตกร ประสาทสัมผัสของหลินชิงถูกลับจนคมกริบ

เธอตระหนักว่าการโจมตีครั้งก่อนดูเหมือนจะเป็นเพียงการทดสอบของ A013 เท่านั้น

เขาไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว แต่ยังคงติดตามมาอย่างบ้าคลั่งเหมือนนักล่าที่กำลังรอจังหวะเวลาที่เหมาะสมในการสังหารเหยื่อ

ในขณะนั้นหัวรถมอเตอร์ไซค์ก็เงยขึ้นกะทันหัน

ทั้งสองปีนขึ้นเนินเขา และลงจอดบนถนนยางมะตอยเส้นหนึ่ง

จากจุดนี้สามารถมองเห็นสะพานแขวนที่เชื่อมระหว่างหุบเขาทั้งสองอยู่ไม่ไกลนัก

มีไฟส่องสว่างอยู่ที่อีกด้านของสะพาน และเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ก็ดังออกมาเบาๆ

อย่างที่คาดเอาไว้ กองทัพได้ปิดกั้นสถานที่แห่งนี้เอาไว้แล้ว

“หลังจากข้ามสะพานนั้นไปได้คุณจะปลอดภัยแล้ว”

“ก็จริง แต่”

“งั้นเอาอย่างนี้ดีมั้ย ฉันจะอยู่ที่นี่ ช่วยถ่วงเวลา A013 เอาไว้เอง แต่คุณต้องมอบวัคซีนให้กับฉันหลอดหนึ่งก่อน ถือว่าเป็นค่าเหนื่อยล่วงหน้า”

กู้อินตกใจ คาดไม่ถึงว่าหลินชิงจะเอ่ยปากทำงานที่สื่อตายเช่นนี้ด้วยตัวเอง

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็รู้ว่านี่เป็นข้อตกลงที่ดีที่สุด

แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไม “ทำไมคุณถึงช่วยฉันล่ะ”

หลินชิงแก้ตัวว่า “นั่นก็เพราะฉันไม่ได้มาที่นี่คนเดียว แฟนที่มากับฉันถูกซอมบี้กัดเหมือนกัน ในเมื่อมีโอกาสช่วยชีวิตเขาเอาไว้ได้ ฉันก็อยากลองเสี่ยงดูสักครั้ง”

ช่างเป็นรักแท้ที่น่าชื่นชมจริงๆ กู้อินคิด

“แต่ A013 อันตรายกว่าที่คุณคิดมากนะ เขาดูเหมือนจะสามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว การโจมตีทางกายภาพธรรมดาแทบไม่มีผลกับเขาเลย คุณแน่ใจหรือว่าจะอยู่ต่อจริงๆ?”

ในฐานะนักวิจัย เธอเห็นด้วยกับทางเลือกของหลินชิงโดยธรรมชาติ

แต่ในฐานะผู้รอดชีวิต เธอกลับรู้สึกผิด และควรจะถูกประณาม

เธอยังคงอธิบายข้อดี และข้อเสียที่เธอรู้ให้ฟังอย่างละเอียด

หลินชิงไม่ได้ตอบ เธอสังเกตเห็นว่า A013 กำลังไล่ตามมาติดๆ

เขารวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ และไล่หลังมาเพียงไม่กี่ก้าว แต่ดูเหมือนเขาจะหวาดกลัวเลื่อยไฟฟ้าในมือของหลินชิง และกำลังมอบหาโอกาสซุ่มโจมตี

“ฉันจะฝากมอเตอร์ไซค์ไว้กับคุณ รีบไปเถอะ วันหน้าพวกเราอาจได้พบกันอีก ถ้าคราวนี้ฉันรอดออกไปได้!”

หลินชิงหยิบวัคซีนหลอดสีฟ้าออกมาจากกระเป๋าเป้ของกู้อิน เก็บไว้ในอ้อมแขน จากนั้น ก็เก็บเข้าไปในไอเทมบ็อกซ์

เธอโดดลงจากรถแล้วกลิ้งไถลไปบนพื้นหลายตลบ

ท่อไอเสียของรถมอเตอร์ไซค์ค่อยๆ ห่างออกไป

ระหว่างนั้นกู้อินดึงปืนกลมือออกจากอกแล้วโยนกลับไปข้างหลังอย่างแรง “ฉันจะรีบไปขอความช่วยเหลือโดยเร็วที่สุด พยายามอดทนเอาไว้!”

“ตกลง!”

ขณะที่หลินชิงรับปืนมา เธอก็เหนี่ยวไก และบังคับให้ A013 ต้องถอยกลับ

กระสุนทะลุเข้าที่น่องของ A013 และยังมีกระสุนบางส่วนยังคงฝังอยู่ภายในร่างกายของเขา

A013 เพียงแค่ขมวดคิ้วเล็กน้อย และมองมาทางเธออย่างไม่ค่อยใส่ใจนัก

จากนั้น กระสุนเหมือนถูกขยับด้วยมือล่องหน หลุดออกจากร่างของเขาโดยอัตโนมัติ ร่วงลงสู่พื้น และกระจายไปทั่ว

เวลาเดียวกัน บริเวณที่ได้รับบาดเจ็บก็หายเป็นปกติเหมือนดั่งเดิม

“สำหรับฉัน อาวุธทั่วไปพวกนั้นไม่ได้ก่อให้เกิดอันตรายมากนัก”

A013 ชี้ให้เห็นข้อเท็จจริง

“คุณดูไม่เหมือนคนแถวนี้เลย กู้อินทำข้อตกลงอะไร คุณถึงเต็มใจเสี่ยงช่วยให้เธอหนีออกไปจากที่นี่”

หลินชิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีความคิดที่จะเปิดฉากโจมตี เธอก็ลุกขึ้นยืน

“ลองเดาสิ”

A013 เอานิ้วล้วงกระเป๋าแล้วเยาะเย้ย

“สิ่งเดียวที่สามารถทำให้คุณเคลื่อนไหวได้คงจะเป็นสิ่งล้ำค่าบางอย่าง หรือไม่ก็วัคซีน”

หลินชิงเม้มริมฝีปาก “เดาเก่งนี่”

A013 ดูมั่นใจมาก "กู้อินน่าจะบอกคุณว่าผมเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ ฉลาดแกมโกง และคิดที่จะทำลายล้างโลกสินะ”

“แต่ผิดแล้ว นั่นไม่ใช่ความจริง” เขาชูนิ้วชี้ขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ และโบกซ้ายขวาเพื่อปฏิเสธ