บทที่ 20 เริ่มต้นธุรกิจในลอสแอนเจลิส

ปลายเดือนมีนาคม ลอสแอนเจลิส อีสต์ฮอลลีวูด
ที่ลานจอดรถสวนสาธารณะ แฟรงก์ บราวน์นั่งอยู่บนหลังคารถบ้าน สายตาทอดข้ามถนนฟาวน์เทนไป พบว่าบ้านสองชั้นฝั่งตรงข้ามมีผู้เช่าใหม่ย้ายเข้ามา
คนคนนั้นไว้ผมสั้นสีดำ รูปร่างผอมบางแต่แข็งแรง ท่าทีสงบ บุคลิกเรียบง่าย เดินอยู่บนถนนก็ไม่เป็นที่น่าสังเกต
พออีกฝ่ายออกมาจากประตูนิรภัย มองมาทางนี้ แฟรงก์ก็ชูนิ้วกลางให้เขาอย่างใจกว้าง
ฮอว์กเหลือบมองชายแก่ร่างท้วม แล้วชูนิ้วกลางกลับไปสองนิ้ว เดินไปที่ข้างทาง เปิดรถมอนดิโอมือสอง แล้วขนของลงมา
เสื้อผ้าและของใช้ในชีวิตประจำวันบรรจุอยู่ในกระเป๋าใบเดียว กล่องอื่นๆ ล้วนเป็นเครื่องมือของคนในวงการสื่อ
กลับมาที่บ้าน ฮอว์กขนเสื้อผ้าขึ้นไปจัดบนชั้นสองก่อน แล้วก็แกะกล่องเอาอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ห่อด้วยบับเบิ้ลกันกระแทกออกมา
ในนั้นมีทั้งกล้องวิดีโอพกพาที่เอริคให้มา กล้องวงจรปิด กล้องถ่ายรูปมืออาชีพ เลนส์ยาว แผ่นเก็บข้อมูล โทรศัพท์มือถือที่ถ่ายรูปได้ เครื่องพิมพ์แฟกซ์ เครื่องบันทึกเสียงขนาดเล็ก แล็ปท็อป และอื่นๆ ที่เขาซื้อมาจากลาสเวกัสและลอสแอนเจลิส
ช่วงนี้ฮอว์กใช้เงินไปเยอะมาก
บ้านเช่าสัญญาหนึ่งปี ที่ห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่งได้ติดตั้งโต๊ะทำงานและชั้นวางของ สายอินเทอร์เน็ตกับเราเตอร์ก็ติดตั้งเรียบร้อยแล้ว
แม้ว่าอีสต์ฮอลลีวูดจะอยู่ห่างจากย่านสลัมใจกลางเมือง ใกล้กับชุมชนระดับสูงอย่างซิลเวอร์เลคกับเบเวอร์ลี ความปลอดภัยก็ยังถือว่าดี แต่ฮอว์กก็ยังติดตั้งกล้องวงจรปิดแบบซ่อนไว้ทั้งในและนอกบ้าน
เขาวางกระเป๋ากล้องถ่ายรูปและกล้องวิดีโอไว้ในที่ที่หยิบได้ง่าย เสริมความแข็งแรงของประตูหน้าต่างกันขโมย เปลี่ยนกลอนประตู
จากนั้นก็ค้นหาปืนกล็อกออกมา ทำความสะอาดครั้งหนึ่ง รอเวลาไปสอบใบอนุญาตพกปืนของแคลิฟอร์เนีย แล้วหาปืนที่ถูกกฎหมายมาใช้สักกระบอก
หลังจากจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ ฮอว์กก็ยืนอยู่กลางห้องนั่งเล่น พบว่ายังขาดตู้เซฟอยู่
คงต้องรอซื้อทีหลัง
ฮอว์กเปิดขวดน้ำ มานั่งที่โต๊ะทำงาน เปิดแล็ปท็อป แล้วล็อกอินเข้าบล็อก
โพสต์ไปเกือบสามสิบบทความ ยอดอ่านก็แทบจะไม่มี
ส่วนใหญ่เป็นเพราะไม่มีข่าวเด็ด
ฮอว์กโพสต์บทความใหม่
“อยู่ที่ลอสแอนเจลิส เริ่มต้นธุรกิจ สตูดิโอสื่อและบันเทิงเวสต์โคสต์กำลังเตรียมการ”
หลังจากโพสต์บทความออกไป ฮอว์กก็ปิดหน้าเว็บ แล้วค้นหาข่าวสารและความเคลื่อนไหวของบัดดี้ อัคเคอร์แมน โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ โบร เดอริค และเบลัก เบอร์นัน
ครั้งนี้เขามาลอสแอนเจลิส มีเป้าหมายเพียงสองอย่าง คือกำจัดไอ้สารเลวสี่คนนั้น แล้วหาความมั่งคั่งและอำนาจ
เขาอยากจะทอดปลาหมึก แล้วก็อยากจะไปให้สูงกว่านี้
ใกล้ถึงงานประกาศผลรางวัลออสการ์ครั้งที่ 74 ข่าวบันเทิงบนอินเทอร์เน็ตก็มีเยอะเป็นพิเศษ
ฮอว์กพบรายงานข่าวยอดนิยมของโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ได้อย่างรวดเร็ว
ดาวนีย์กล่าวในงานอุ่นเครื่องออสการ์ว่า ตอนนี้เขาเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่ง กำลังต่อสู้กับยาเสพติด และจะกลับมาเกิดใหม่อย่างแน่นอน!
ในข่าวมีรูปภาพประกอบหลายใบ ทั้งหมดเป็นรูปดาวนีย์เข้าออกจากฟิตเนส ตอนที่เขาออกจากฟิตเนส บนตัวยังมีเหงื่ออยู่เลย
พ่อของดาวนีย์ก็ออกมาสนับสนุนลูกชาย โดยกล่าวว่าปัญหายาเสพติดของดาวนีย์ส่วนใหญ่มาจากกรรมพันธุ์ ความรับผิดชอบอยู่ที่เขาซึ่งเป็นพ่อ
สื่อต่างยกย่องดาวนีย์ที่กล้าเผชิญหน้ากับปัญหาของตัวเอง ค้นพบตัวเอง และจะกลับมาเกิดใหม่ได้อย่างแน่นอน
ภาพลักษณ์คนเสเพลกลับใจ ยังคงเป็นที่นิยมไม่เสื่อมคลาย
ฮอว์กคลิกไปที่รูปภาพหนึ่ง สังเกตป้ายของฟิตเนสอย่างละเอียด บนนั้นเขียนว่า เทรซี่ ฟิตเนส อยู่ในย่านเวสต์วูด
เขาตรวจสอบดู พบว่าที่อยู่ที่ดาวนีย์เปิดเผยต่อสาธารณะอยู่ในย่านคนรวยเบรนต์วูด
ฮอว์กจดไว้ แล้วก็ค้นหาบัดดี้ อัคเคอร์แมน ในข่าวที่ได้รับความนิยมสูงสุดของเขาก็มีเบลัก เบอร์นันปรากฏตัวอยู่ด้วย
นี่เป็นข่าวเมื่อสิบกว่าวันก่อน บัดดี้พร้อมกับลูกสาวและเบลักเข้าร่วมงานแถลงข่าว ประกาศว่าเขาหายจากอาการป่วยแล้ว กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม และจะบริจาคเงิน 30 ล้านดอลลาร์ เพื่อช่วยเหลือเด็กที่เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวในการหาไขกระดูกที่เข้ากันได้
จากข่าว ฮอว์กเดาว่าบัดดี้ อัคเคอร์แมนเจอแหล่งอวัยวะที่เหมาะสมแล้ว
แต่การหาไขกระดูกที่เข้ากันได้ในภายหลัง ก็อดไม่ได้ที่จะทำให้คนคิดไปต่างๆ นานา ว่าปลาหมึกเฒ่าคนนี้ยังคงมองหาถุงเลือดอยู่
ยังมีสื่อเปิดเผยว่า ทางการลอสแอนเจลิสอาจจะมอบกุญแจเมืองเกียรติยศให้บัดดี้ อัคเคอร์แมน เพื่อขอบคุณสำหรับคุณูปการต่อสังคมและการกุศลตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ต่อมา ฮอว์กก็ได้เห็นข่าวล่าสุดของโบร เดอริค เขาไปร่วมงานแถลงข่าวซีรีส์เรื่องใหม่ ‘Sex and the City’ กับภรรยาดาราของเขา ซาราห์ ปาร์คเกอร์
ทั้งสองคนรายล้อมไปด้วยกล้อง สวมเสื้อผ้าสวยงาม สวมนาฬิกาและเครื่องประดับราคาแพง ทั่วทั้งตัวเปล่งประกายความมั่งคั่ง
ฮอว์กเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สัมผัสถึงความแข็งแรงของไต การเต้นของหัวใจ ประสบการณ์ที่เกือบจะสูญเสียสิ่งเหล่านี้ไป ทำให้เขายิ่งแน่วแน่ ไม่เพียงแต่จะทอดปลาหมึก แต่ยังต้องทำให้ไอ้สารเลวพวกนี้เสียชื่อเสียงด้วย
อย่างโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์กับบัดดี้ อัคเคอร์แมน ถ้าเขาโชคดีสุดๆ ฆ่าพวกเขาทิ้งได้ทันที ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
คนแรกมีโอกาสสูงมากที่จะเหมือนกับฮีธ เลดเจอร์กับพอล วอล์กเกอร์ในชาติก่อน ถูกแฟนหนังนับไม่ถ้วนรำลึกถึง ‘The Singing Detective’ ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า พาเขาไปด้วย กลายเป็นหน้าหนึ่งที่รุ่งโรจน์ในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์
คนหลังจะถูกยกย่องให้เป็นแบบอย่างทางศีลธรรมและการกุศล กลายเป็นร่างอวตารของแสงสว่างและความยุติธรรม ทายาทของเขาก็จะได้รับมรดกนับล้าน และใช้ชีวิตอย่างสุขสบายต่อไป
ฮอว์กไม่เคยใจกว้าง ดังนั้นใจคอของเขาก็ไม่ได้กว้างขวาง พอคิดถึงเรื่องพวกนี้ ก็รู้สึกแย่ยิ่งกว่าเสียเงินไปพันล้านเสียอีก
เขาปิดหน้าเว็บที่ไม่จำเป็น เหลือไว้แค่โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ที่เคยบังคับให้เขาไปกระโดดตึก
เป้าหมายย่อมต้องเริ่มจากสิ่งที่ง่ายที่สุด ด้วยความสามารถของฮอว์กในตอนนี้ ต่อให้ศัตรูอยู่ในที่สว่าง ตัวเองอยู่ในที่มืด การจะต่อกรกับบัดดี้ อัคเคอร์แมนก็ไม่มีทางชนะได้เลย
เมื่อเทียบกับสงครามธุรกิจแบบอเมริกัน การดึงปลั๊กไฟ ถอดสายเน็ตอะไรพวกนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก
สงครามธุรกิจปกติที่นี่ รถบรรทุกดินเป็นเรื่องธรรมดา ระเบิด เครื่องบินตก การยิงกัน และการถูกยิงข้างหลังแล้วฆ่าตัวตายก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
เขาอยากจะทำลายตระกูลอัคเคอร์แมน ก็ต้องหาเงินและเติบโตขึ้น
คิดถึงตรงนี้ ฮอว์กก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาบริษัทนายหน้า นัดเจอตอนบ่าย
มื้อกลางวันกินข้างนอก พักผ่อนสักครู่ ฮอว์กก็ขับรถมอนดิโอสีดำ มุ่งหน้าไปยังบริษัทนายหน้าที่ตั้งอยู่บนถนนไฮแลนด์
ขอแค่มีเอกสารที่เกี่ยวข้อง บริษัทนายหน้าก็จะดำเนินการจดทะเบียนสตูดิโอให้ทั้งหมด
ฮอว์กขับรถผ่านฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมระหว่างทาง ที่นี่ถึงจะเทียบไม่ได้กับย่านสลัม แต่ก็มีคนเร่ร่อนอยู่ไม่น้อย
เลี้ยวเข้าถนนไฮแลนด์หน้าโรงละครโกดักที่ยังไม่ได้เปลี่ยนชื่อ รถเก๋งก็จอดลงหน้าอาคารสำนักงานแห่งหนึ่ง
ฮอว์กมาถึงบริษัทนายหน้า พบกับพนักงานที่รับผิดชอบ ยื่นเอกสารที่เตรียมไว้ทั้งหมดให้
คนที่ชื่อมิลเนอร์ตรวจสอบทีละอย่าง แล้วถามว่า “คิดชื่อบริษัทไว้หรือยัง”
ฮอว์กพูดว่า “สตูดิโอสื่อและบันเทิงเวสต์โคสต์”
มิลเนอร์จดอย่างรวดเร็ว “ธุรกิจล่ะ”
ฮอว์กคิดอยู่ครู่หนึ่ง “การสื่อสารผ่านสื่อ การให้คำปรึกษาด้านการจัดการภาวะวิกฤต และการวางแผนกลยุทธ์ทางธุรกิจ”
มิลเนอร์ถามอย่างสงสัย “นอกจากธุรกิจบันเทิงแล้ว ยังอยากจะขยายไปทางการเมืองด้วยเหรอ”
ฮอว์กพูดว่า “อำนาจแบบนี้ ถ้ามีโอกาส ใครจะปฏิเสธได้”
“ก็จริง” มิลเนอร์พูดเห็นด้วย แต่ในใจกลับบ่นว่า สตูดิโอแบบนี้ในลอสแอนเจลิสเปิดขึ้นมาทุกปี แต่ที่รอดจริงๆ มีไม่กี่แห่ง
แต่ฮอว์กรู้ดีว่า ธุรกิจในปัจจุบันต้องเน้นไปที่ความบันเทิง เพราะเป้าหมายแรกคือดารา
และในอุตสาหกรรมของตระกูลอัคเคอร์แมน อุตสาหกรรมบันเทิงที่นำโดยอัคเคอร์แมน พิคเจอร์สก็มีสัดส่วนค่อนข้างใหญ่
รอจนฮอว์กจ่ายค่าธรรมเนียมนายหน้า มิลเนอร์ก็กำชับว่า “เปิดโทรศัพท์ไว้นะ เราอาจจะติดต่อคุณได้ตลอดเวลา”
ฮอว์กเซ็นชื่อในหนังสือมอบอำนาจ แล้วก็ออกจากบริษัทนายหน้า
เขามองดูข้อความแจ้งเตือน สองเดือนที่ผ่านมานี้ เริ่มจากฝึกฟิตเนส แล้วก็ซื้อรถเช่าบ้านซื้ออุปกรณ์ แถมยังจ่ายภาษีอีกก้อนหนึ่ง ทำให้ตัวตนยิ่งมั่นคงขึ้น เงินฝากก็ลดลงจนต่ำกว่าเกณฑ์หมื่นดอลลาร์แล้ว
รถกับอุปกรณ์ต้องใช้ในงานสำคัญ จะซื้อของไม่ดีก็ไม่ได้
ฮอว์กสั่งตู้เซฟ ขับรถไปที่ย่านเวสต์วูด ไม่ได้ใช้ความพยายามมากนัก ก็เจอ เทรซี่ ฟิตเนส
พอจะเข้าไป ก็ถูกยามห้ามไว้ ฟิตเนสรับเฉพาะสมาชิกเท่านั้น
บัตรสมาชิกราคาต่ำสุด 5,000 ดอลลาร์ แถมยังต้องมีสมาชิกปัจจุบันแนะนำอีกหนึ่งคน
ฮอว์กสังเกตการณ์เล็กน้อย กลับไปที่รถ หยิบกล้องขึ้นมา ถ่ายรูปฟิตเนสกับสภาพแวดล้อมโดยรอบไปหลายใบอย่างเงียบๆ
จากนั้น เขาก็มาที่เบรนต์วูด ตามที่อยู่ไปจนเจอบ้านพักสุดหรูที่โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์เปิดเผยต่อสาธารณะ
ฮอว์กก็ถ่ายรูปไปหลายใบเช่นกัน แต่ไม่ได้เข้าไปใกล้ เพราะเขาพบว่ามีกล้องวงจรปิดกับระบบรักษาความปลอดภัยอิเล็กทรอนิกส์หลายจุด
คนรวยยิ่งรักชีวิต
ส่วนบัดดี้ อัคเคอร์แมน อาศัยอยู่ในย่านนอร์ธซันเซ็ตบูเลอวาร์ดของเบเวอร์ลีฮิลส์ ซึ่งเป็นชุมชนแบบปิด มีรถตำรวจลาดตระเวนบ่อยครั้ง และมีมาตรการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด
ตอนบ่ายที่กลับมาที่ถนนฟาวน์เทน ฮอว์กก็ซื้อหนังสือพิมพ์บันเทิงมาหลายฉบับ
หนังสือพิมพ์บันเทิงที่นี่ตั้งชื่อได้ยิ่งใหญ่มาก แค่ดูชื่อก็จะรู้สึกว่าเป็นหนังสือพิมพ์ที่ไม่ธรรมดา
อย่างเช่น ‘เนชั่นแนล เอ็นไควเรอร์’ ‘เวิลด์นิวส์’ ‘ยูเอส วีกลี่’ และอื่นๆ