บทที่ 26 ประชาสัมพันธ์ระดับสูง

“โค้กแก้วใหญ่ของคุณค่ะ”
ที่เคาน์เตอร์ พนักงานเสิร์ฟรับออเดอร์โค้กแก้วใหญ่ที่สุด แล้ววางลงบนเคาน์เตอร์
อแมนด้าหยิบแก้วโค้กขึ้นมา เปิดฝา แล้วดื่มไปหนึ่งอึก
ข้างหลังเธอ ซาช่าก็เดินมาที่เคาน์เตอร์เช่นกัน แล้วพูดกับพนักงานเสิร์ฟว่า “ขอโค้กหนึ่งแก้วค่ะ แก้วใหญ่ที่สุด ไม่ใส่น้ำแข็ง ขอบคุณค่ะ”
อแมนด้าเดินไปตามทางเดิน มุ่งหน้าไปยังเจ้านายของเธออย่างรวดเร็ว เหมือนคนเดินถนนทั่วไป
ฮอว์กได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้น สายตาก็เหลือบมองเล็กน้อย
“10,000 ดอลลาร์!” ริมฝีปากสีแดงของแคโรลีนขยับ เสนอราคาสูงเพื่อดึงดูดความสนใจของฮอว์ก
ตอนนั้นเอง อแมนด้าก็เข้ามาใกล้
เธอเหลือบมองโน๊ตบุ๊คที่อยู่หน้าฮอว์ก ด้วยความรู้เรื่องผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ เธอก็สามารถระบุตำแหน่งของฮาร์ดดิสก์ได้อย่างรวดเร็ว
อีกด้านหนึ่ง ซาช่าก็เดินอ้อมมาอีกทางหนึ่ง แค่อแมนด้าลงมือ เธอก็จะพุ่งเข้าไปที่กระเป๋ากล้องทันที
มือใหม่คนนี้ดูไม่มีประสบการณ์เลย พกทั้งกล้องทั้งคอมพิวเตอร์มาพร้อมกัน
การประชาสัมพันธ์ ไม่ใช่แค่การโต้เถียงและการทำงานกับสื่อเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการทำลายหลักฐานด้วย!
จัดการคนหรือสิ่งที่สร้างปัญหาก่อน ปัญหาก็จะคลี่คลายไปเอง
อแมนด้าปรับการก้าวเท้า เดินมาใกล้โต๊ะของฮอว์ก ถือแก้วโค้กขึ้นมาทำท่าจะดื่ม
แต่ดูเหมือนเธอจะเหยียบอะไรบางอย่างเข้า เท้าลื่นไถล ร่างกายเซไปทางฮอว์ก แก้วโค้กก็กำลังจะหกตามไปด้วย
มือใหญ่ข้างหนึ่งยื่นออกมาทันที ตบไปที่แขนของอแมนด้า
แขนของอแมนด้าพลิกออกอย่างควบคุมไม่ได้ โค้กเต็มแก้วหกกระจายทั้งหมด
ส่วนใหญ่หกลงบนใบหน้าและหน้าอกของแคโรลีน ทำให้ผมของเธอเปียก เสื้อเชิ้ตของเธอกลายเป็นโปร่งใส เผยให้เห็นสีดำจางๆ และรูปทรงของยอดเขา
ฮอว์กใช้มือข้างหนึ่งปัดแขนของอแมนด้าออกไป อีกมือหนึ่งก็รีบย้ายโน๊ตบุ๊คออกไป ในหูได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างหลัง เขาก็หันกลับไปทันที แล้วยิ้มให้ซาช่าที่อยู่ห่างออกไปหลายเมตร
รอยยิ้มนั้นดูอบอุ่น แต่กลับทำให้ซาช่ารู้สึกหนาวไปทั้งตัว ราวกับว่าอีกฝ่ายพร้อมจะชักปืนออกมาฆ่าคนได้ทุกเมื่อ
ซาช่าหยุดโดยไม่รู้ตัว ไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าอีก
อแมนด้าเห็นเจ้านายของเธอเปียกโค้กไปทั้งตัว ก็พูดว่า “ขอ… ขอโทษค่ะ…”
ฮอว์กเก็บโน๊ตบุ๊ค สะพายกระเป๋ากล้องขึ้น
“คุณต้องชดใช้ค่าเสียหายให้ฉัน!” แคโรลีนเช็ดโค้กบนใบหน้า วางกระเป๋าแอร์เมสที่เปียกโชกลงบนโต๊ะ แล้วชี้ไปที่โลโก้ชาแนลบนหน้าอก “ของพวกนี้ ต่อให้คุณล้มละลายก็ชดใช้ไม่ไหวหรอก!”
แม้จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอับอาย เธอก็ยังไม่ลืมหน้าที่ของตัวเอง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ…”
“เชิญเลย” ฮอว์กขัดจังหวะเธอทันที มองผู้หญิงสองคนสลับไปมา แล้วพูดว่า “สื่อกับสาธารณชนต้องสนใจความสัมพันธ์ของพวกคุณแน่ เชื่อว่าตำรวจแอลเอพีดีคงสืบได้ไม่ยาก”
แคโรลีนค่อยๆ ลุกขึ้นยืน โค้กไหลลงตามผิวหนังและเสื้อผ้าของเธออย่างต่อเนื่อง
“จะแจ้งตำรวจหรือไม่ก็แล้วแต่คุณ” ฮอว์กสะพายกระเป๋าเดินออกไป
พอเขาออกจากร้านอาหาร อแมนด้าก็รีบหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดคราบบนตัวแคโรลีน
แคโรลีนโบกมือ “ไป”
ซาช่ากับอแมนด้าเดินตามหลังไป
คนรอบข้างมองด้วยสายตาแปลกๆ แล้วก็ซุบซิบนินทากัน
เมื่อออกมาที่รถ แคโรลีนก็หยิบผ้าขนหนูออกมาเช็ดคราบที่ศีรษะ แล้วก็หยิบเสื้อโค้ตชาแนลตัวใหม่ออกมา ขึ้นไปเปลี่ยนบนรถ
ซาช่าถามว่า “ต่อไปจะทำยังไงคะ”
“ทางนี้กดดันไม่ได้ ฉันรู้สึกว่าไอ้สารเลวนั่นไม่ได้คิดจะยอมแพ้เพื่อเงิน” แคโรลีนติดกระดุม แล้วพูดว่า “ต่อไปเราจะทำสองอย่าง คือกดดันสื่อ ให้ลูกค้าจ่ายเงินซื้อรูปคืน แล้วก็เตรียมพร้อม ถ้าข่าวรั่วไหลออกไป จะควบคุมผลกระทบด้านลบให้อยู่ในวงจำกัดที่สุดได้ยังไง”
เธอสรุปว่า “ครั้งนี้เราทำพลาด ประมาทเกินไป ไอ้สารเลวนั่นไม่ใช่มือใหม่”
ซาช่ารีบพูดว่า “ขอโทษค่ะ”
แคโรลีนไม่ได้รู้สึกท้อแท้ งานประชาสัมพันธ์ก็คือการรับมือกับเรื่องแย่ๆ มากมาย หลายเรื่องก็แย่จนเกินจะเยียวยา งานก็มักจะไร้ประโยชน์อยู่แล้ว
เธอปรบมือ “ทำงาน!”
ซาช่ากับอแมนด้าแยกกันโทรศัพท์ ติดต่อกับสื่อและผู้ที่เกี่ยวข้อง
แคโรลีนเปิดกระเป๋าแอร์เมส ด้านในเปียกโค้ก เครื่องบันทึกเสียงขนาดเล็กพังแล้ว โทรศัพท์โซนี่อีริคสันก็ใช้ไม่ได้แล้ว
เสียหายอย่างหนัก
ส่วนสภาพที่น่าอนาถของตัวเอง ไม่ต้องดูก็รู้
แคโรลีนสบถในใจอยู่สองสามคำ หยิบโทรศัพท์สำรองในรถขึ้นมาโทรหาเจมส์
“คุณเก่งจริงๆ บอกว่าสิบนาที ผลคือยังไม่ถึงห้านาทีก็ทำธุรกิจของผมพังหมด!” เจมส์โกรธมาก “คุณทำแบบนี้ทำให้ผมลำบากมาก ตอนนี้อีกฝ่ายปฏิเสธที่จะเจรจากับผม คุณต้องชดใช้ให้ผม!”
แคโรลีนสวนกลับทันที “จะชดใช้ยังไง อยากให้ฉันถ่างขาให้เหรอ ฉันรับรองเลยว่าจะเหลือไข่ให้คุณสองลูก!”
“อย่าลืมบอกข่าววงในให้ผมนะ” เจมส์ยอมแพ้ก่อน วางสายไป
…..
อีกด้านหนึ่ง ฮอว์กขึ้นรถ วางกระเป๋ากล้องกับคอมพิวเตอร์ไว้ แล้วก็หยิบไดรฟ์เก็บข้อมูลในกล่องเก็บของออกมาดู
ข่าวแบบนี้ ถ้าไม่คัดลอกเก็บไว้หลายๆ ที่ จะวางใจได้ยังไง
ตอนนั้นเองเจมส์ก็โทรมา
ฮอว์กรับสาย แล้วพูดว่า “ขอโทษครับ เราตกลงกันไว้ห้านาที ตอนนี้ห้านาทีผ่านไปแล้ว ผมนัดหนังสือพิมพ์อื่นไว้แล้ว
ข่าวบันเทิงระดับนี้ ในระดับหนึ่งก็ถือว่าเป็นตลาดของผู้ขาย เจมส์รีบพูดว่า “5,000 ดอลลาร์ ผมเอาข่าวนี้”
“ผมมีนัดแล้ว เดี๋ยวรอโทรศัพท์จากผมแล้วกัน” ฮอว์กก็ไม่ได้พูดตัดบท
เมื่อมาถึงสถานที่นัดหมาย ด้วยเรื่องแย่ๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้น เขาจึงไม่ได้เข้าร้านกาแฟ แต่ให้อีกฝ่ายออกมาคุยบนรถแทน
สองนาทีต่อมา เจอรี่ชายเคราดกจาก ‘เนชั่นแนล เอ็นไควเรอร์’ ก็ขึ้นมาบนรถ
ทั้งสองคนแนะนำตัวกันคร่าวๆ ฮอว์กก็หันโน๊ตบุ๊คที่เตรียมไว้ไปให้เขาดูเนื้อหาที่ถ่ายมา
เจอรี่ชมว่า “ถ่ายได้ชัดเจนมาก ตรงไปตรงมาสุดๆ”
ฮอว์กพูดตรงๆ “ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมหนึ่งคน นางเอกอันดับหนึ่งของซีรีส์ยอดนิยมหนึ่งคน ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี่สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมหนึ่งคน ผู้ชายมีภรรยา ผู้หญิงมีสามี ประเด็นน่าสนใจเต็มไปหมด”
เจอรี่มองเห็นคุณค่าของมัน แค่ภาพชายหญิงเปลือยท่อนบนจูบกัน ยอดขายหนังสือพิมพ์วันพรุ่งนี้ก็พุ่งขึ้นไปอีกมาก
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “5,000 ดอลลาร์”
ฮอว์กปิดโน๊ตบุ๊ค “อย่าล้อเล่นสิ พวกคุณจะดูถูกผมก็ได้ แต่จะดูถูกคุณค่าของข่าวพวกนี้ไม่ได้ มันสามารถสร้างความฮือฮาทั่วทั้งอเมริกาได้เลยนะ”
เจอรี่พูดว่า “คุณต้องการเท่าไหร่”
ฮอว์กแน่นอนว่าต้องเรียกราคาสูง “15,000 ดอลลาร์”
“ถ้าคนในรูปเป็นดาราฮอลลีวูดระดับแถวหน้า สองหมื่นดอลลาร์ผมก็ให้ได้” เจอรี่พูดอย่างมีเหตุผล “ดาวนีย์อย่างมากก็แค่ระดับสอง แถมยังมีข่าวฉาวอยู่แล้ว มีเพิ่มอีกเรื่องก็ไม่ได้ทำให้ผู้อ่านประหลาดใจหรอก ซาราห์ ปาร์คเกอร์ตอนนี้ดังมากก็จริง แต่คุณอย่าลืมนะว่า เธอเป็นแค่นักแสดงละครโทรทัศน์”
ฮอว์กยังมีจุดขายอีกอย่าง เขาจึงเตือนว่า “คุณอาจจะไม่รู้ว่า โปรดิวเซอร์ของหนังเรื่องใหม่ของดาวนีย์เรื่อง ‘The Singing Detective’ ก็คือสามีของซาราห์ ปาร์คเกอร์ โบร เดอริคเอง ซีรีส์ ‘Sex and the City’ ที่ซาราห์ ปาร์คเกอร์แสดงนำดังแค่ไหนไม่ต้องให้ผมพูดใช่ไหม ปีที่แล้วเธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี่สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมด้วย!”
เขากล่าวต่อไปว่า “ผมยังสังเกตเห็นอีกว่า โปรเจกต์ ‘โกสต์แมน’ ที่ดาวนีย์สนใจจะเข้าร่วม โบร เดอริคก็เป็นหนึ่งในโปรดิวเซอร์ด้วย! ทั้งหมดนี้รวมกัน ผลกระทบต่อเนื่องที่เกิดขึ้น”
น้ำหนักของรูปถ่ายในใจของเจอรี่เพิ่มขึ้นทันที เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาคนที่มีข่าววงในที่สุดในสำนักพิมพ์เพื่อตรวจสอบ ไม่นานก็ได้คำตอบ
‘เนชั่นแนล เอ็นไควเรอร์’ วางจำหน่ายทั่วทั้งอเมริกา มีผู้อ่านจำนวนมาก เป็นหนึ่งในหนังสือพิมพ์ซุบซิบที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาเหนือ
ขอแค่ข่าวมีคุณค่า ก็จ่ายราคาได้เต็มที่ เจอรี่เก็บโทรศัพท์ ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว “10,000 ดอลลาร์ เซ็นสัญญาข่าวพิเศษ”
“ได้” ฮอว์กเสริมเข้าไปอีกข้อ “ข่าวนี้ต้องลงหนังสือพิมพ์ ไม่ใช่ถูกฝ่ายประชาสัมพันธ์จัดการ”
เจอรี่พูดว่า “เราซื้อมันมา ก็เพื่อให้มันขึ้นหน้าหนึ่ง”