บทที่ 36 ฮอว์กไม่ชอบเป็นฝ่ายตั้งรับ

กลับมาที่รถ ฮอว์กหยิบบัตรนักข่าวพิเศษออกมา โยนให้เอ็ดเวิร์ดที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับ “ของที่นายต้องการ”
เอ็ดเวิร์ดหยิบบัตรขึ้นมาจูบไม่หยุด แล้วพูดว่า “เจ้านาย คุณช่วยชีวิตครึ่งหลังของผมไว้เลยนะ มีของสิ่งนี้แล้ว ตอนไปเดทผมจะมั่นใจขึ้นเป็นร้อยเท่า อีกไม่นานผมก็จะจัดการผู้หญิงคนนั้นกับลูกอีกสองคนของเธอได้ แล้วก็ย้ายเข้าบ้านใหม่”
หลังจากผ่านบททดสอบครั้งที่สอง ฮอว์กพบว่าหมอนี่ใช้งานได้ดีมาก จึงพูดไปตรงๆ “เดี๋ยวกลับไปฉันจะให้โบนัสนายก่อน 200 ดอลลาร์ ไปเดทจะไม่มีเงินได้ยังไง”
เอ็ดเวิร์ดประหลาดใจ “ปกติไม่ใช่ฝ่ายหญิงเป็นคนจ่ายเหรอครับ? ผู้ชายที่ไหนเขาจ่ายเงินกัน?”
ความดูถูกของเขาแสดงออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ “เจ้านาย คุณนี่ความคิดล้าหลังจริงๆ นะ จะให้ผมพาไปเที่ยวหน่อยไหม? เป็นแบบนี้จีบผู้หญิงยากนะ จะให้ผมหาวิดีโอจากหุบเขาศักดิ์สิทธิ์มาให้ดูหน่อยไหม? วางใจได้ ให้ฟรีเลย”
ฮอว์กพูดว่า “หุบปากซะ”
เอ็ดเวิร์ดอยู่กับฮอว์กมาสองสามวัน ก็กล้าขึ้นกว่าเดิม “อย่าให้ผมหุบปากทุกครั้งที่คุยเรื่องนี้สิ พอถึงจุดที่คุณเถียงผมไม่ได้ก็ให้ผมหุบปาก แบบนี้ยิ่งทำให้คุณดูอ่อนแอในเรื่องนี้เข้าไปใหญ่ คุณ…ยังไม่เคยใช่ไหม?”
ฮอว์กคิดในใจ ‘ฉันรีเซ็ตความบริสุทธิ์ทุกเที่ยงคืน’
เขาพูดส่งๆ “คนธรรมดาๆ ผมไม่สนหรอก คนที่ผมจะสนได้ อย่างน้อยก็ต้องระดับบรู๊ค ชิลด์สหรือเจนนิเฟอร์ คอนเนลลีตอนสาวๆ”
เอ็ดเวิร์ดขมวดคิ้ว “แบบนั้นเหรอครับ ก็ยากหน่อยนะ”
ฮอว์กขับรถกลับไปที่ถนนฟาวน์เทน จอดรถหน้าบ้าน แล้วก็เข้าบ้านไป
เอ็ดเวิร์ดถือเบียร์กับของกินตามเข้ามา
ฮอว์กวางกระเป๋าอุปกรณ์ลง หยิบเงินสด 200 ดอลลาร์ออกมา เขียนใบเบิกโบนัส แล้วก็ยื่นให้เอ็ดเวิร์ดพร้อมกัน ให้เขาเซ็นชื่อรับเงิน
สตูดิโอสื่อและบันเทิงเวสต์โคสต์ ตอนนี้มีอยู่แค่ในนาม กระบวนการจดทะเบียนจริงๆ ยังไม่เสร็จสิ้น
เอ็ดเวิร์ดเซ็นชื่อรับเงิน เบียร์กับของกินวางอยู่บนโต๊ะ เปิดกระป๋องหนึ่งยื่นให้ฮอว์ก “วันนี้ดึกมากแล้ว ผมขอนอนค้างที่นี่สักคืนได้ไหม? ผมรับรองว่าอีกไม่นานจะมีที่อยู่ใหม่แน่นอน”
ฮอว์กพูดว่า “ชั้นสองมีห้องนอนสองห้อง นายไปนอนห้องข้างๆ”
เอ็ดเวิร์ดรีบชนแก้วกับฮอว์ก “เจ้านาย ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนดีกับผมขนาดนี้มาก่อนเลย”
ฮอว์กพูดตามน้ำไป “แล้วพ่อนายล่ะ?”
“บางทีพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน” เอ็ดเวิร์ดพูดง่ายๆ “คุณรู้ไหมว่าลักษณะเด่นที่สุดของคนดำคืออะไร? ไม่รับผิดชอบต่อผู้หญิงและครอบครัว พอผู้หญิงท้อง ผู้ชายก็เก็บของหนีทันที”
ฮอว์กดูเวลา เกือบจะห้าทุ่มแล้ว ก็ขอรีโมทมา เปิดทีวี เปลี่ยนไปช่อง 11
เขาพูดว่า “ผู้หญิงหลายคนก็ชอบหาคนแบบนี้ ผู้ชายที่รับผิดชอบกลับไม่เป็นที่ชื่นชอบ”
เอ็ดเวิร์ดลองหยั่งเชิงถาม “เจ้านาย คุณเป็นคนมีความรับผิดชอบเหรอครับ?”
ฮอว์กพูดคลุมเครือ “ใครจะไปรู้ล่ะ”
ห้าทุ่มตรง รายการ ‘บันเทิงยามดึก’ ก็เริ่มออกอากาศ
ข่าวพาดหัวคือวิดีโอที่ฮอว์กขายไปนั่นเอง
‘บันเทิงยามดึก’ รายงานเป็นข่าวใหญ่
ตอนแรกก็เป็นไปตามที่ฮอว์กคาดไว้ทุกอย่าง ประเด็นมุ่งไปที่นักแสดงจากกองถ่าย ‘เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์’ ทำร้ายนักข่าวและขัดขวางเสรีภาพสื่อ
แต่การต่อสายสดกับผู้เชี่ยวชาญด้านการพูดกลับเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิด
เมแกนพิธีกรรายการอ้างว่ามีคนในที่เกิดเหตุสงสัยว่า เอียน แม็กเคลเลนใช้ภาษาเหยียดผิว โจมตีนักข่าวผิวดำที่กำลังวิ่งอยู่ จึงถามผู้เชี่ยวชาญด้านการพูดว่าสามารถแยกแยะได้หรือไม่
ผู้เชี่ยวชาญด้านการพูดบอกว่าวิดีโอตอนกลางคืนไม่ชัดเจนพอ ไม่สามารถแยกแยะได้
การต่อสายสั้นๆ จบลง รายการไม่ได้ข้อสรุปอะไร แต่ก็มีผลชี้นำอยู่บ้าง ทำให้ผู้ชมคิดไปต่างๆ นานาว่า เอียน แม็กเคลเลนที่ทำหน้าตาน่ากลัวขนาดนั้น ต้องพูดอะไรบางอย่างแน่
“เขาไม่ได้เหยียดผิวผม” เอ็ดเวิร์ดวางกระป๋องเบียร์ลง แล้วพูดว่า “เรื่องนี้ผมยืนยันได้”
ฮอว์กพูดว่า “รายการต้องการผลกระทบข่าวกับเรตติ้ง ไม่ใช่ความจริง”
เอ็ดเวิร์ดดูถูก “สถานีโทรทัศน์นี่ศีลธรรมต่ำจริงๆ นะ เราสูงส่งกว่าพวกนั้นเยอะ อย่างน้อยก็ไม่ได้ใส่ร้ายใคร!”
เขารู้สึกเหนือกว่า “เราต่างหากคือคนที่ไล่ตามความจริง รายงานความจริง”
ฮอว์กหน้าไม่อาย เห็นด้วยอย่างเต็มที่ “เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ เราก็ไม่รังเกียจที่จะใช้วิธีทางบันเทิงเพื่อเอาใจคนหมู่มาก นักสู้กับคนเลวก็เป็นสองด้านของเหรียญเดียวกันได้”
เอ็ดเวิร์ดชูกระป๋องขึ้น “เจ้านาย คุณมีความรู้ รู้เยอะ ผมขอคารวะหนึ่งแก้ว!”
ฮอว์กชนแก้วกับเขาดื่มรวดเดียว พร้อมกับย้ำเตือนอย่างหนักแน่น “ ตอนนี้เรายังอ่อนแอมาก การเก็บข่าวต้องระวังให้ดี ต้องถ่ายวิดีโอหรือรูปภาพได้ ถึงจะส่งให้สื่อได้ ไม่อย่างนั้นจะโดนฟ้องร้อง”
ด้านนี้เอ็ดเวิร์ดไม่ค่อยฉลาด ถามว่า “ที่มาของข่าวซุบซิบไม่ใช่เรื่องอื้อฉาวเหรอครับ?”
ฮอว์กส่ายหน้า “มีรูปถ่ายหรือวิดีโอ นั่นเรียกว่าเรื่องอื้อฉาว ไม่มี นั่นเรียกว่าหมิ่นประมาท!”
เอ็ดเวิร์ดพยักหน้า “ผมเข้าใจแล้ว หมิ่นประมาทจะถูกฟ้องร้อง ต้องจ่ายค่าเสียหาย”
ฮอว์กดูทีวีต่อไป ข้างหลังรายงานผลรางวัลออสการ์ปีนี้ ส่วนอื่นๆ ส่วนใหญ่เป็นข่าวซุบซิบ ในนั้นยังมีการนำเสนอข่าวอื้อฉาวเรื่องการซื้อบริการของเอ็ดดี้ เมอร์ฟีจาก ‘เนชั่นแนล เอ็นไควเรอร์’ อีกด้วย แถมยังมีการย้อนรำลึกในรูปแบบวิดีโอ พาผู้ชมไปรำลึกถึงประวัติการล่าเหยื่อของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี
‘บันเทิงยามดึก’ เป็นรายการบันเทิงซุบซิบล้วนๆ สไตล์ค่อนข้างจะก้าวร้าว
ถ้าดูจากสไตล์ของรายการแล้ว พวกเขาเหมือนจะอยากจะแฉดาราทุกคนให้หมดเปลือก
รายการนี้ตรงกับความต้องการของฮอว์กในตอนนี้มาก เขาบันทึกเบอร์ติดต่อของแคลร์ไว้ เผื่อในอนาคตถ้าถ่ายวิดีโอได้ จะได้มีช่องทางขายที่มั่นคง
ช่อง 11 ของลอสแอนเจลิสมีเครือข่ายโทรทัศน์ฟ็อกซ์หนุนหลัง นอกจากจะมีเงินทุนหนาแล้ว สไตล์ก็ยังดุเดือดอีกด้วย
ฮอว์กเก็บเช็ครวม 15,000 ดอลลาร์ไว้กับตัว แล้วก็ขึ้นไปพักผ่อน
เช้าวันรุ่งขึ้น เขาลากเอ็ดเวิร์ดออกไปออกกำลังกายด้วยกัน ตอนกลับมาก็แวะซื้อหนังสือพิมพ์ ‘เวิลด์นิวส์’ ฉบับพิเศษออสการ์มาฉบับหนึ่ง
พาดหัวข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ก็คืองานประกาศผลรางวัลออสการ์ รูปของเอียน แม็กเคลเลนที่ฮอว์กขายไป ถูกนำไปลงเป็นพาดหัวข่าวหน้าสาม
แม้ในคืนที่วุ่นวายเมื่อคืน เอียน แม็กเคลเลนอาละวาดที่แมคโดนัลด์ ก็ยังถือเป็นข่าวซุบซิบที่หนักพอสมควร
กินข้าวเช้าเสร็จ ฮอว์กกลับมาที่สตูดิโอ เลือกหน้าสามของหนังสือพิมพ์ออกมา พร้อมกับหนังสือพิมพ์ที่เคยลงข่าวเรื่องนอกใจกับซื้อบริการ เก็บไว้ในตู้เก็บเอกสารโดยเฉพาะ
ทั้งหมดนี้คือผลงานของสตูดิโอ พอถึงเวลาจำเป็น ก็ใช้เป็นทุนได้
ฮอว์กเพิ่งจะเก็บของเสร็จ ก็ได้รับโทรศัพท์จากบริษัทนายหน้า บอกว่าการจดทะเบียนสตูดิโอเหลืออีกไม่กี่ขั้นตอน ต้องการให้เขาไปเซ็นชื่อยืนยันด้วยตัวเอง
“ตอนกลางวันผมมีธุระนิดหน่อยครับ” เอ็ดเวิร์ดเกาหัวอย่างอายๆ “จะได้ไหมครับ…”
นี่คือกระสุนปืนใหญ่ชั้นดีที่พร้อมจะพุ่งทะยาน ฮอว์กใจกว้างมาก โบกมือ “ไปเดทเถอะ”
ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง เมื่อคืนเอ็ดเวิร์ดกรนเสียงดังสนั่น ไม่สามารถให้เขาอยู่ที่นี่ต่อได้
เอ็ดเวิร์ดคว้าบัตรนักข่าว ไปเดทกับแม่ม่ายหย่าร้าง
ฮอว์กออกจากบ้านคนเดียว ขับรถมาที่ถนนไฮแลนด์ มีพนักงานจากบริษัทนายหน้าคอยดูแลอยู่ข้างๆ เซ็นชื่อทำใบอนุญาตประกอบธุรกิจ การจดทะเบียนภาษี และเอกสารอื่นๆ อีกหลายฉบับ จบขั้นตอนสุดท้าย
สตูดิโอสื่อและบันเทิงเวสต์โคสต์ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ
ทำเรื่องพวกนี้เสร็จ ฮอว์กก็ไปขึ้นเช็ค แล้วก็หาโทรศัพท์สาธารณะ โทรหาเบอร์นักสืบเอกชน ใช้สำเนียงอีสต์โคสต์ถามความคืบหน้าของการสืบสวน
นักสืบเอกชนบอกว่ามีเบาะแสบ้างแล้ว ในกลุ่มเพื่อนเที่ยวของดาวนีย์ มีคนหนึ่งที่ชอบไปเล่นไพ่ส่วนตัวอยู่บ่อยๆ แต่รายละเอียดเพิ่มเติมต้องรออีกสองสามวัน
ฮอว์กวางสาย ตอนที่ขับรถกลับ ก็กำลังคิดว่าจะหาข่าวกับรายได้ต่อไปจากที่ไหนดี
ด้านการรอคอยแบบตั้งรับ ก็สามารถพิมพ์นามบัตรต่อไป ให้เอ็ดเวิร์ดจ้างคนงานชั่วคราวไปแจกได้
แต่ฮอว์กไม่ชอบรอแบบตั้งรับ
เพิ่งจะเข้าวงการนี้มาใหม่ ยากที่จะจับข่าวที่เหมาะสมได้อย่างแม่นยำ ต้องหาวิธีสร้างข่าวขึ้นมา
ฮอว์กนึกถึงโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ความคิดก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
จงใจสร้างเรื่องสร้างราวกับคน แล้วก็ถ่ายรูปไว้ แลกเป็นเงินที่จำเป็นสำหรับสร้างความแข็งแกร่งให้ตัวเอง