บทที่ 40 การหย่าร้าง

ศูนย์การค้าเบเวอร์ลี ลานจอดรถ
ฮอว์กลดกระจกรถลง มองไปที่ศูนย์ความงามซาแมนธาที่ไม่ไกลนัก แล้วพูดว่า “เข้าไปสี่สิบนาทีแล้ว ตามข่าวที่ผมได้มา เดโบราห์จะออกมาในเวลาประมาณห้าสิบนาที”
เอ็ดเวิร์ดชื่นชม “เจ้านายครับ ข่าวคุณแม่นจริงๆ”
บนเบาะข้างคนขับ แจ็กเกอลีนที่ท้องโตก็ถามว่า “ตอนนี้ฉันลงไปได้แล้วเหรอ?”
เรื่องที่ควรจะพูด ฮอว์กก็พูดไปหมดแล้ว หยิบสร้อยคอคาร์เทียร์ของผู้หญิงออกมาเส้นหนึ่ง ยื่นให้แจ็กเกอลีน “นี่คือหลักฐาน”
สร้อยคอเขาเช่ามาจากร้านขายงานศิลปะของบิ๊กแด๊ดดี้
แจ็กเกอลีนเก็บสร้อยคอไว้ เปิดประตูรถ “ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ”
ฮอว์กเตือน “ถ้าสถานการณ์ไม่ดีก็ถอยกลับมา ผมกับเอ็ดเวิร์ดจะคอยอยู่ข้างหลัง”
เอ็ดเวิร์ดพูดต่อ “ผมรับมือกับผู้หญิงที่มีลูกเก่งนะ”
แจ็กเกอลีนมองเอ็ดเวิร์ดอย่างประหลาดใจ แล้วก็เดินไปยังศูนย์ความงาม
ฮอว์กสวมหมวกเบสบอลทีมดอดเจอร์สที่เห็นได้ทั่วไปบนท้องถนน เรียกเอ็ดเวิร์ดแล้วก็ตามแจ็กเกอลีนไปห่างๆ
เอ็ดเวิร์ดถามว่า “ไม่ถ่ายรูปเหรอครับ?”
“ไม่ต้อง” ฮอว์กพูดอย่างรวดเร็ว “แจ็กเกอลีนแค่ใช้เพื่อยั่วโมโหเดโบราห์ ถ้าเธอลงข่าว จะมีปัญหา”
เอ็ดเวิร์ดไม่เข้าใจ “ทำไมต้องใช้วิธีนี้ล่ะครับ?”
ฮอว์กอธิบายง่ายๆ “ดาวนีย์ไม่ว่าจะทำอะไร หรือเสพยา ก็เป็นเรื่องปกติในฮอลลีวูด เดโบราห์ทนได้ แต่ถ้ามีลูกขึ้นมา จะมีการแย่งมรดก”
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เอ็ดเวิร์ดถนัดที่สุด เขาเข้าใจทันที “มีลูกแล้วก็ต้องมีค่าเลี้ยงดูจำนวนมาก กระทบผลประโยชน์ของเดโบราห์โดยตรง”
ฮอว์กไม่พูดอะไรมาก แต่กลับมองไปรอบๆ ไม่เห็นปาปารัสซี่คนอื่นเลย
ข่าวอื้อฉาวในวงการบันเทิงเปลี่ยนเร็วมาก คู่สามีภรรยาดาวนีย์ก็ไม่เป็นที่สนใจแล้วชั่วคราว
แจ็กเกอลีนมาถึงหน้าประตูศูนย์ความงาม รออยู่ใกล้รถของเดโบราห์
ผ่านไปหลายนาที เดโบราห์สวมแว่นกันแดดออกมาจากประตูประจกขุ่น ทันทีที่ออกมาก็เห็นแจ็กเกอลีน
ท้องที่โตของอีกฝ่ายก็ไม่สามารถบดบังรูปลักษณ์ที่สวยงามอ่อนเยาว์ได้
แจ็กเกอลีนเป็นสาวขายบริการระดับสูง ไม่เพียงแต่จะมีรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่น แต่บุคลิกก็ดูดี
เธอเดินเข้าไปสองก้าว แล้วพูดว่า “เดโบราห์ คุยกันหน่อยได้ไหมคะ?”
เดโบราห์มองเธออย่างเย็นชา แล้วก็เดินตรงไปยังรถ
แจ็กเกอลีนพูดว่า “คุณรู้ไหมว่าลูกในท้องฉันเป็นลูกของใคร?”
เดโบราห์ไม่สะทกสะท้าน การหลอกลวงแบบนี้ในฮอลลีวูดเกิดขึ้นบ่อยครั้ง
แจ็กเกอลีนตามไป หยิบไม้ตายที่ฮอว์กเตรียมไว้จากกระเป๋าเสื้อ สร้อยคอคาร์เทียร์ของผู้หญิงเส้นหนึ่งก็ห้อยลงมาตรงหน้าเดโบราห์
เดโบราห์หยุดลง เธอจำสร้อยเส้นนี้ได้ เป็นของขวัญวันครบรอบแต่งงานที่ดาวนีย์ซื้อให้เธอ
เพราะไม่ชอบ ก็เลยใส่แค่คืนเดียวแล้วก็เก็บไว้ในห้องเสื้อผ้า
พอหาไม่เจอ เธอก็ถามดาวนีย์ ดาวนีย์บอกว่าตอนที่ไม่อยากหา มันก็จะโผล่มาเอง
เป็นจริงดังว่า มันโผล่มาเอง
แจ็กเกอลีนพูดเสียงเบา “นี่เขาให้ฉันค่ะ”
ความขุ่นเคืองของเดโบราห์ก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาทันที เธอไม่สงสัยเลยด้วยซ้ำ เพราะดาวนีย์โกหกมาเยอะเกินไป
แค่นอกใจกับเลิกยา ดาวนีย์ก็สัญญากับเธอมานับไม่ถ้วน แต่ก็ไม่เคยทำได้เลยสักครั้ง
ของพวกนั้นใช้เยอะๆ สมองก็ไม่ปกติ ก็อยากจะทำอะไรมั่วๆ แม้แต่จะทำตัวเป็นหมาก็ยังไม่เป็นไร ไม่นับว่าเป็นคนได้เลย
มือของแจ็กเกอลีนกุมท้องไว้ข้างหน้า แล้วถามว่า “ตอนนี้คุยกันส่วนตัวได้หรือยังคะ?”
เดโบราห์มองไปที่สตาร์บัคส์ที่ไม่ไกลนัก “ไปทางนี้”
ทั้งสองคนเข้าไปในร้านกาแฟด้วยกัน
พอจะนั่ง เดโบราห์ก็อดทนต่อความขุ่นเคืองและความโกรธเต็มอก อยากจะคุมสถานการณ์ “คุณมีสองทางเลือก คือรับเงินไปทำแท้ง หรือไม่ก็ให้ฉันหาคนพาไปทำแท้ง”
แจ็กเกอลีนสาวขายบริการระดับสูงคนนี้ก็แสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติเหมือนกับเวลาที่รับมือกับลูกค้าผู้ชาย เธอพูดตามที่ฮอว์กสอน “คืนนั้นเขาหามาแปดหรือเก้าคน เมาแล้วก็ทำอะไรกันมั่วๆ คนอื่นเป็นยังไง ฉันก็ไม่รู้”
สีหน้าของเดโบราห์ยิ่งแย่ลง
แจ็กเกอลีนลูบท้องเบาๆ “ฉันจะไม่ทำแท้งหรอก ขอแค่มีเขาอยู่ ฉันก็ไม่ต้องทำอะไรเลยในอนาคต”
เดโบราห์ยังคงอดทน “คุณมาหาฉัน ก็แค่อยากจะทำลายครอบครัวฉัน..”
“ฉันไม่เคยคิดจะทำลายครอบครัวคุณ” แจ็กเกอลีนขัดจังหวะเธอ พูดอย่างแสร้งทำเป็นดี “ครั้งนี้มา ก็แค่หวังดีจะบอกคุณว่า รีบไปตรวจร่างกายซะ ในวงการฉันมีคนติดเอดส์ ฉันโชคดี ตอนนี้ยังไม่เป็นไร แต่คืนนั้นคนอื่นๆ ฉันก็รับประกันไม่ได้นะ”
หัวของเดโบราห์เหมือนจะระเบิด มือก็สั่นโดยไม่รู้ตัว
ในตอนนี้ เธอนึกถึงที่ดาวนีย์ทรยศซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่แต่งงานมา เธอก็ให้อภัยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เธอนึกถึงรูปถ่ายบนหน้าหนึ่งของ ‘เนชั่นแนล เอ็นไควเรอร์’ ไอ้สารเลวนี่แม้แต่เมียโปรดิวเซอร์ก็ยังกล้ายุ่ง
ดาวนีย์ยังคงเสพยาทำอะไรมั่วๆ ต่อไป ผลลัพธ์ก็มีอย่างเดียว ผลลัพธ์ที่ดาราฮอลลีวูดนับไม่ถ้วนแสดงให้เห็นมาแล้ว ล้มละลาย!
ถ้าสามีเป็นผู้ชายธรรมดา เดโบราห์ก็คงหนีไปนานแล้ว
ทรัพย์สินหลายล้านของโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ทำให้เธออดทนแล้วอดทนอีก
แต่มาถึงตอนนี้ ความคิดที่เคยคิดมาหลายครั้ง ก็ผุดขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
หย่า!
ดาวนีย์เป็นฝ่ายผิด เป็นฝ่ายที่มีรายได้สูงกว่า เธอสามารถแบ่งทรัพย์สินไปได้ส่วนใหญ่
ลังเลมาหลายปี การตัดสินใจมักจะมาในชั่วพริบตา เดโบราห์ก็รับมือไปสองสามประโยค ออกจากร้านกาแฟกลับไปที่รถ
ปิดประตูแน่น เธอก็โทรหาทนายความ “โซเฟีย ฉันจะหย่า หลักฐานที่คุณช่วยเก็บไว้ให้ฉัน เอาออกมาใช้ให้หมดเลยนะ”
ทนายความหญิงอีกฝั่งพูดว่า “คุณน่าจะทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ปกป้องสิทธิของตัวเอง”
ลูกค้าใหญ่ไม่หย่า เธอจะรายได้เพิ่มขึ้นได้ยังไง “ฉันรับรองว่าคุณจะได้ทรัพย์สินส่วนใหญ่ของครอบครัว”
เดโบราห์ก็โทรหาหมอส่วนตัว ให้รีบจัดตรวจร่างกาย แล้วก็สตาร์ทรถ กลับไปเบรนต์วูด เธอจะพาลูกย้ายออกไป
ตอนนั้นแจ็กเกอลีนก็ขึ้นรถมอนดิโอ คืนสร้อยคอให้ฮอว์กก่อน แล้วพูดว่า “เธอเสียสติไปแล้ว ก็กลับมามีสติ ฉันก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไง”
ฮอว์กพูดกับเอ็ดเวิร์ดที่กำลังขับรถอยู่ “ตามไป”
เอ็ดเวิร์ดขับมอนดิโอ ตามรถของเดโบราห์ไปเบรนต์วูด
ฮอว์กหยิบกล้องขึ้นมา ถ่ายรูปรถของเดโบราห์ไม่หยุด
แจ็กเกอลีนที่นั่งอยู่เบาะหลังมองดูฮอว์กกับเอ็ดเวิร์ดอย่างสนใจ จู่ๆ ก็รู้สึกว่างานนี้น่าสนใจดี
แต่พอนึกถึงเรื่องที่ฮอว์กกำชับไว้ ก็ต้องใช้สมอง ต้องไปไหนมาไหน เงินที่ได้ก็ไม่แน่ว่าจะเยอะ ก็เลยรู้สึกเบื่อ
ในใจของแจ็กเกอลีน เธอยังคงคิดว่างานปัจจุบันของตัวเองทั้งง่าย ทั้งได้เงินเร็ว
อย่างไรเสีย ก็เป็นอุตสาหกรรมที่สามารถเริ่มต้นธุรกิจเองและประสบความสำเร็จได้อย่างแน่นอน
เดโบราห์ขับรถเข้าสวน จอดแล้วก็ตรงเข้าไปในบ้าน
โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์กำลังดื่มเหล้าอยู่ เห็นเธอก็ยิ้มแล้วพูดว่า “เฮ้ ที่รัก กลับมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
เดโบราห์เกือบจะระเบิด รีบเดินไปไม่กี่ก้าว หยิบแก้วเหล้าขึ้นมา สาดใส่หน้าดาวนีย์ทันที
ยังไม่ทันที่ดาวนีย์จะทันได้มีปฏิกิริยา เธอก็หยิบขวดเหล้าทั้งขวดขึ้นมา เทใส่หัวดาวนีย์
ดาวนีย์โกรธ ปัดแขนเธอออกไป ยืนขึ้นแล้วก็ผลักคน
เดโบราห์ก็ต้องการปฏิกิริยาแบบนี้แหละ เธอถอยหลังไม่หยุด ‘ปัง’ เสียงดังกระแทกเข้ากับชั้นวางของ
ดาวนีย์ตะคอก “คุณบ้าไปแล้วเหรอ?”
“ฉันขอแจ้งให้คุณทราบอย่างเป็นทางการตอนนี้เลยว่า ฉันจะหย่า” เดโบราห์หันหลังแล้วก็เดินไป รีบกลับห้องตัวเอง หากล้องมาถ่ายรูป
อีกไม่นานรอยกระแทกก็จะหายไป
ดาวนีย์เช็ดเหล้าบนหน้า ตะโกนบอกเดโบราห์ “หย่า ก็หย่าสิ!”
โคลรีบเข้ามา ดึงกระดาษทิชชูมาช่วยเช็ดเหล้าบนตัวดาวนีย์ อยากจะพูดอะไร
ดาวนีย์พูดขึ้นก่อน “ยัยบ้านั่นอยากจะหย่า ฉันก็จะหย่ากับเธอ!”
ตอนนี้โคลไม่กล้าพูดมาก รีบพาไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
อารมณ์ของดาวนีย์หงุดหงิด ขาดการควบคุมสุดท้าย หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้า ก็เรียกโคลให้ไปเอาของมาให้ เขาอยากจะกำจัดความทุกข์ทั้งหมด
ในตอนนี้ ในหัวของคนติดยา มีแต่ของพวกนั้น
ส่วนเรื่องการสูญเสียจากการหย่ากับผลที่ตามมา อะไรพวกนั้น ก็ไว้ทีหลัง
ที่แยกเบรนต์วูด ฮอว์กหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมา ดูคฤหาสน์ของดาวนีย์อีกครั้ง
ที่นั่นมีความเคลื่อนไหว รถของเดโบราห์ขับออกมา มุ่งหน้ามาทางนี้
ฮอว์กสังเกตอย่างละเอียด ผ่านกระจกรถ เห็นเดโบราห์กับเด็กชายคนหนึ่ง
“ไปเถอะ” เขาพูดกับเอ็ดเวิร์ด
แจ็กเกอลีนถามอย่างสงสัย “ฉันทำลายครอบครัวหนึ่งไปอย่างง่ายดายเลยเหรอ?”
ฮอว์กตอบกลับ “คุณช่วยชีวิตผู้หญิงกับเด็กคนหนึ่งไว้”
เอ็ดเวิร์ดไปส่งแจ็กเกอลีนก่อน ระหว่างทางฮอว์กลงจากรถ โทรหาโคล แล้วก็นัดเจอกัน