บทที่ 43 ลูกกระสุนถั่วลิสง

ห่างจากที่เกิดเหตุไม่ถึงห้าเมตร ฮอว์กซ่อนอยู่หลังเสาไฟถนนที่หนา ยื่นเลนส์กล้องวิดีโอพกพาออกมา ถ่ายภาพเหตุการณ์ทั้งหมด
เขาประหลาดใจเล็กน้อย ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ดาวนีย์ถึงกับกล้าชักปืนใส่กรมตำรวจลอสแอนเจลิส
แผนการเกิดเรื่องไม่คาดฝัน
ฮอว์กทั้งประหลาดใจและสะใจ
ดาวนีย์อยากให้เขากระโดดตึก
ดังนั้น คนอย่างดาวนีย์จึงมีรูเพิ่มขึ้นอีกหน่อย
ถึงแม้จะไม่สามารถทำอาหารจานที่คิดไว้คือปืนใหญ่ดำยิงปลาหมึกกับลูกชิ้นปลาหมึกได้ แต่ก็ได้ปลาหมึกผัดถั่วลิสงมาแทน
แน่นอนว่า เรื่องราวมันยุ่งยากขึ้น
ฮอว์กไม่ตื่นตระหนก ตอนที่มาลอสแอนเจลิส เขาก็เตรียมช่องทางหนีไว้แล้ว
เขาคิดเผื่อสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเสมอ ก่อนจะลงมือครั้งนี้ ก็เตรียมการไว้หลายอย่าง แถมยังแต่งหน้าไปติฮัวนามาแล้วครั้งหนึ่งด้วย
มือของฮอว์กนิ่งมาก ในหัวคิดหาทางออกอย่างรวดเร็ว มือก็ยังคงถ่ายภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด
ตำรวจชายวิ่งมาจากอีกฝั่งหนึ่ง ถามอาการตำรวจหญิง แล้วก็รีบรายงานศูนย์บัญชาการ “มีการยิงกันที่สี่แยกถนนซานตาโมนิกากับถนน 20 ผู้ต้องสงสัยถูกยิงล้มลง ขอการสนับสนุน! ขอหน่วยแพทย์!”
ตำรวจหญิงค่อนข้างสงบ ไม่ตื่นตระหนก
ถึงแม้เธอจะจำได้ว่าดาวนีย์เป็นใคร แต่เธอก็ไม่กล้าเสี่ยงชีวิตตัวเอง
ชื่อเสียงเป็นของคนอื่น ชีวิตเป็นของตัวเอง มีแค่ชีวิตเดียว
อีกฝ่ายจะชี้ปืนมาที่หน้าเธอแล้ว เธอไม่กล้าเสี่ยง
ร่างกายที่กำลังชักกระตุกอยู่บนพื้นเห็นได้ชัดว่าไม่ไหวแล้ว ตำรวจทั้งสองคนก็เก็บปืน
คนไกลๆ ก็ค่อยๆ เข้ามามุงดู เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ทั่วโลก
ฮอว์กถือกล้องวิดีโอเข้าไป เล็งกล้องไปที่ดาวนีย์ ถ่ายภาพระยะใกล้ที่หน้าอกที่มีรูเพิ่มขึ้นสิบกว่ารูและใบหน้าที่เปื้อนเลือด
เขายังขยับเลนส์ ถ่ายภาพภายในรถผ่านประตูข้างคนขับที่เปิดอยู่
โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือถุงดำบนที่วางแขนกับผงที่หกอยู่
ตำรวจชายเห็นเขา ฮอว์กก็ยกบัตรที่แขวนอยู่หน้าอกขึ้นมา แสดงตัวตน “นักข่าวฟ็อกซ์นิวส์!” แล้วก็แสดงจุดยืน “ไอ้สารเลวนี่ชักปืนทำร้ายตำรวจ ผมเห็นแล้ว ผมเป็นพยานให้พวกคุณได้!”
พอได้ยินชื่อฟ็อกซ์กับคำพูดข้างหลัง ตำรวจชายก็เตือน “ห้ามเข้าใกล้ที่เกิดเหตุ”
ฮอว์กไม่เข้าใกล้ ยืนถ่ายอยู่ห่างๆ หลายเมตร
ไกลออกไป ไฟตำรวจก็กระพริบติดๆ กัน รถสายตรวจของกรมตำรวจลอสแอนเจลิสจำนวนมากก็รีบมา
นี่คือองค์กรติดอาวุธที่ใหญ่ที่สุดในลอสแอนเจลิส ขึ้นชื่อเรื่องการปกป้องพวกพ้อง
ตอนนี้ยังไม่ถึงยุคที่หัวหน้าคนดำจะออกมาแฉรายชื่อสายลับของกรมตำรวจลอสแอนเจลิสอย่างเปิดเผย
ฮอว์กมองตำรวจชายอีกครั้ง เรื่องแบบนี้สำหรับกรมตำรวจลอสแอนเจลิสก็ยุ่งยากมากเหมือนกัน
แต่จุดยืนพื้นฐานของกรมตำรวจลอสแอนเจลิส เดาได้ไม่ยาก
อย่าว่าแต่กรมตำรวจลอสแอนเจลิสเลย ที่ไหนในอเมริกาก็ตาม ระบบตำรวจย่อมปกป้องคนของตัวเอง
ยกเว้นแต่จะเจอนายทุนกับผู้มีอิทธิพล แต่โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ไม่ใช่
ฮอว์กเคยอ่านข้อมูลของโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์อย่างละเอียด ตั้งแต่ปี 1996 โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ถูกกรมตำรวจลอสแอนเจลิสจับกุมสามครั้ง ติดคุกสามปี จะว่าทั้งสองฝ่ายมีเรื่องบาดหมางกันก็ไม่ผิด
ในฮอลลีวูด คนที่ทำเกินกว่าดาวนีย์ก็มีไม่น้อย
นี่ก็เป็นเหตุผลที่ฮอว์กกล้าให้เอ็ดเวิร์ดแจ้งตำรวจ
กรมตำรวจลอสแอนเจลิสเคยจัดการดาวนีย์มาก่อนอย่างเห็นได้ชัด
ฮอว์กแน่ใจว่ายังไม่ถึงขั้นต้องหนี ปัญหาที่เป็นไปได้คือโคล
ที่จริงแล้วตอนที่เขาติดต่อโคล เขาก็แต่งหน้าทั้งหมด ทั้งสำเนียงและท่าทางก็เปลี่ยนไป โทรศัพท์ก็ใช้เครื่องพิเศษ
ร่องรอยทั้งหมดที่ทิ้งไว้ ล้วนเป็นของแอนโทนี เมอร์ฟี
ตอนนี้ดาวนีย์ตายแล้ว ความเสี่ยงก็เพิ่มขึ้น
ฮอว์กรู้ว่าควรจะทำอย่างไร เขาปิดกล้องวิดีโอ หยิบนามบัตรที่มีแค่ชื่อกับเบอร์โทรศัพท์ออกมา ยื่นให้ตำรวจชาย “ผมถ่ายเหตุการณ์ทั้งหมดไว้แล้ว พวกคุณทำถูกแล้ว ถ้ามีปัญหาเรื่องสื่อ โทรหาผมได้”
ตำรวจชายเก็บนามบัตร พูดอย่างสุภาพ “ขอบคุณครับ”
ฮอว์กหยิบกล้องวิดีโอขึ้นมา เดินไปทางรถ
ข้างๆ มีรถดอดจ์ดูรังโกจอดอยู่ ชายผมยาวคนหนึ่งลงมาจากรถ
อีกฝ่ายเห็นฮอว์กกับป้ายที่แขวนอยู่หน้าอก ก็ประหลาดใจ “เพื่อนยาก คุณมาเร็วไปหน่อยนะ?”
ฮอว์กไม่หยุดเดิน ตอบส่งๆ “โชคดี เจอพอดี”
คนคนนั้นเดินตามมา “แดเนียล ริชาร์ด เราเป็นเพื่อนร่วมอาชีพ ถ่ายอะไรมาบ้าง? แบ่งกันได้ไหม?”
ฮอว์กชี้ไปที่ที่เกิดเหตุ “คุณไปตอนนี้ ก็ยังได้กินของร้อนๆ”
แดเนียลหยุดเดิน มองฮอว์กขึ้นรถ อดส่ายหน้าไม่ได้ รีบไปถ่ายภาพที่เกิดเหตุ
แต่เขารู้ดีว่า ส่วนที่แพงที่สุด ถูกไอ้สารเลวร่วมอาชีพคนนั้นถ่ายไปแล้ว
ฮอว์กสตาร์ทรถ เลี้ยวกลับไปทางตะวันตก หยิบโทรศัพท์สำรองขึ้นมา โทรไปเบอร์นั้น พูดด้วยสำเนียงอีสต์โคสต์ต่อไป “คุณอยู่ที่ไหน?”
โคลตอบ “ที่เบรนต์วูด ผมเอาของเสร็จก็จะไปเม็กซิโกตามที่คุณบอก”
เขาตะโกนอย่างตื่นเต้น “ฉันจะปล้นดาวนีย์ ฉันรวยแล้วโว้ย!”
จากลอสแอนเจลิสไปติฮัวนา ถ้าขับรถเร็วก็ใช้เวลาสองชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงแล้ว
ฮอว์กเลี้ยวเข้าถนนเลียบชายหาด ถอดซิมการ์ดในโทรศัพท์สำรองออกมาหักเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วก็แยกชิ้นส่วนโทรศัพท์เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย โยนทิ้งทะเลไปตามทาง
ฮอว์กหยิบโทรศัพท์สำรองอีกเครื่องขึ้นมา โทรหาเอ็ดเวิร์ด
เอ็ดเวิร์ดแจ้งตำรวจเสร็จ ก็ขับรถเช่าคันหนึ่ง รออยู่ที่เบรนต์วูดแล้ว
…..
เบรนต์วูด คฤหาสน์ของดาวนีย์
โคลใช้กุญแจอิเล็กทรอนิกส์เปิดประตู เข้าไปในบ้าน ตรงไปยังห้องเก็บของสะสม เอากระเป๋าที่เตรียมไว้เมื่อวานออกมา ใส่นาฬิกาแบรนด์เนมทั้งหมดลงไป แล้วก็เข้าไปในห้องอื่นอีกหลายห้อง หาเงินสดกับเครื่องประดับมาได้ไม่น้อย
ของที่ได้มามากมายทำให้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ค้นหาอย่างรวดเร็วเสร็จ โคลก็ขับรถคันหนึ่ง ตรงไปยังซานดิเอโก
เขารู้ว่าครั้งนี้เขาทำให้ดาวนีย์แย่กว่าตอนที่ถูกจับสามครั้งก่อนหน้านี้เสียอีก ครั้งนี้ออกจากอเมริกา จะไม่กลับมาอีกแล้ว
ข้างหลัง เอ็ดเวิร์ดที่ขับรถเก่งก็ตามไปตลอด
โคลขับรถข้ามชายแดนสหรัฐอเมริกา-เม็กซิโก เข้าสู่ติฮัวนา
ออกนอกประเทศไม่มีการตรวจสอบ เอ็ดเวิร์ดก็ตามไป จนกระทั่งอีกฝ่ายเข้าไปในโมเต็ลแห่งหนึ่ง
เขาใช้เงิน ได้หมายเลขห้องพักของโคลมา แล้วก็โทรหาฮอว์ก
ฮอว์กคัดลอกวิดีโอที่ถ่ายไว้แล้ว ทำสำเนาไว้หลายฉบับ
เขาได้รับโทรศัพท์ ให้เอ็ดเวิร์ดกลับมา “เอาโทรศัพท์กับซิมการ์ดที่ฉันให้นายไปทำลายทิ้งที่เม็กซิโก”
หาตู้โทรศัพท์สาธารณะที่ไม่มีคนอยู่ ฮอว์กโทรไปเบอร์ที่ได้มาจากติฮัวนา เปลี่ยนเป็นสำเนียงหนังฮอลลีวูดที่ติดๆ ขัดๆ “ฉันเอง ฟิล เดลโน คนที่จ่ายเงินมัดจำไปเมื่อหลายวันก่อน เป้าหมายมาถึงติฮัวนาแล้ว”
เขาบอกที่อยู่ แล้วก็เสริมเข้าไปอีกประโยคหนึ่ง “เขาพกทรัพย์สินมาอย่างน้อยหกหลัก”
อีกฝั่งหัวเราะขึ้นมา “เพื่อนยาก ถ้ามีงานดีๆ แบบนี้อีกก็ติดต่อฉันนะ”
ฮอว์กรีบออกจากย่านนั้น พร้อมกับคิด
ฝั่งแจ็กเกอลีน ไม่มีโคลแล้ว ความเสี่ยงก็ไม่มาก
แค่ผู้หญิงท้องปลอมไปยั่วโมโหเมียดารา สร้างข่าวปลอมขึ้นมาหน่อย
…..
ติฮัวนา โมเต็ลแห่งหนึ่ง ประตูบ้านชั้นเดียวถูกเคาะ
โคลเปิดประตูแง้มออก ก็พบว่ามีผู้หญิงเม็กซิกันสวยคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู
ผู้หญิงยิ้มหวาน พูดภาษาอังกฤษที่ไม่ค่อยคล่องแคล่วว่า “คุณคะ ต้องการบริการไหมคะ? แค่ 50 ดอลลาร์”
โคลมองผู้หญิงคนนั้นขึ้นๆ ลงๆ ใบหน้าสวยงาม หุ่นเซ็กซี่ คล้ายกับเจสซิกา อัลบานักแสดงฮอลลีวูดมาก
ผู้หญิงเขย่าตัวเบาๆ คลื่นก็กระเพื่อม
โคลเปิดประตู
ข้างประตู มีชายเม็กซิกันสี่คนพุ่งเข้ามา
ไม่นานนัก คนห้าคนก็ลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่กับกระเป๋าของโคลออกไป
ในเมืองอย่างติฮัวนา มีคนหายตัวไปทุกวัน แต่โอกาสที่จะหาเจอก็แทบจะเป็นศูนย์
…..
เชอร์แมน โอ๊คส์ บ้านเดี่ยวหลังหนึ่ง
เดโบราห์ได้รับโทรศัพท์ ดาวนีย์ถูกกรมตำรวจลอสแอนเจลิสยิงเสียชีวิตกลางถนนเพราะชักปืนทำร้ายตำรวจ
เธอหน้าซีดเผือด วิ่งไปที่บาร์ในห้องนั่งเล่น หยิบแชมเปญขวดหนึ่งขึ้นมา รินให้ตัวเองเต็มแก้วใหญ่
ดื่มเข้าไปหนึ่งอึก สดชื่นอย่างบอกไม่ถูก
สะใจชิบหาย
สามีภรรยาหมางใจ ความแค้นลึกดั่งมหาสมุทร
เดโบราห์ไม่ต้องฟ้องร้องแย่งชิงทรัพย์สิน ประหยัดค่าทนายไปได้เยอะมาก
ดาราฮอลลีวูดทุกคน นอกใจไปกี่คน? สิบยี่สิบคนถือว่าน้อย ดาวนีย์อย่างน้อยก็หลายสิบคน ไม่ว่าจะมีลูกนอกสมรสหรือไม่ ก็ไม่มีทางมาแบ่งทรัพย์สินได้อีกแล้ว
นี่มันสุดยอดไปเลย
เดโบราห์มีความอยากจะจุดพลุขึ้นมา แต่พอคิดดูดีๆ ก็ต้องทำท่าเศร้าโศกเสียใจอย่างที่สุด
รอให้ได้รับมรดกเสร็จ ค่อยจุดพลุก็ยังไม่สาย
…..
ฟ้าเพิ่งจะมืด รถมอนดิโอจอดอยู่ที่เซ็นจูรี ซิตี้ ฮอว์กหยิบโทรศัพท์โนเกียที่ใช้ประจำขึ้นมาดู ไม่มีสายที่ไม่ได้รับ
เขาโทรหาแคลร์จากช่อง 11 เปิดประเด็นทันที “ผมฮอว์ก ออสมอนด์ คนที่ให้ข่าวเรื่องแกนดัล์ฟอาละวาด”
แคลร์ติดต่อกับนักข่าวเยอะมากทุกวัน ก็เลยจำเรื่องกับคนได้ทันที ถามว่า “มีข่าวใหญ่เหรอ?”
ฮอว์กพูดอย่างรวดเร็ว “ให้ข่าวคุณฟรีๆ เรื่องหนึ่ง เมื่อไม่นานมานี้ โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ถูกกรมตำรวจลอสแอนเจลิสยิงเสียชีวิตที่สี่แยกถนนซานตาโมนิกากับถนน 20“
อีกฝั่งเป็นนักข่าวบันเทิงโดยเฉพาะ แคลร์ตอบว่า “ฉันได้ข่าวแล้ว มีอย่างอื่นอีกไหม?”
ฮอว์กพูดเสียงเรียบ “ผมถ่ายเหตุการณ์ทั้งหมดไว้ เป็นวิดีโอ”
“คุณถ่ายไว้เหรอ?” แคลร์แทบจะตะโกนออกมา หายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง ถึงจะพูดอย่างจริงจังว่า “คุณฮอว์ก ออสมอนด์ คุณแน่ใจนะว่าถ่ายวิดีโอเหตุการณ์ทั้งหมดไว้?”
น้ำเสียงของฮอว์กจริงจังมาก “วิดีโออยู่ในโน๊ตบุ๊คของผม”
แคลร์ไม่ลังเลเลยสักนิด “ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน ฉันจะส่งรถไปรับคุณทันที ก่อนที่จะฟังข้อเสนออย่างเป็นทางการของ ‘บันเทิงยามดึก’ ขอให้คุณอย่าติดต่อสื่ออื่น ข้อเสนอของเราสูงที่สุดในวงการแน่นอน”
ฮอว์กพูดว่า “ไม่ต้อง ผมขับรถไปเอง”
ทั้งสองคนวางสาย แคลร์ก็รีบออกจากโต๊ะทำงาน ไปเคาะประตูห้องโปรดิวเซอร์ ปิดประตูแน่น พูดกับเมแกนว่า “ฮอว์ก ออสมอนด์ นักข่าวอิสระที่ให้ข่าวเรื่องกองถ่าย ‘เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์’ ให้เรา เพิ่งโทรมาบอกว่าเขาถ่ายเหตุการณ์ทั้งหมดที่กรมตำรวจลอสแอนเจลิสยิงโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ไว้ได้”
เมแกนลุกขึ้นยืนทันที “เขาอยู่ที่ไหน? ฉันต้องเจอเขาเดี๋ยวนี้”
ข่าวของโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ อาจจะไม่น่าสนใจเท่าไหร่ แต่ดาราฮอลลีวูดที่ตายในเหตุยิงกัน มูลค่าเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ!
แคลร์พูดว่า “เขากำลังมา”
เมแกนพูดว่า “คุณไปรอเขาที่หน้าตึก นี่ไม่ใช่แค่ข่าวบันเทิง แต่เป็นข่าวสังคมด้วย อย่าให้ข่าวหลุดไป”
นักข่าวบันเทิงที่ทำข่าวซุบซิบฉาวโฉ่ทุกคน ล้วนมีความใฝ่ฝันที่จะทำข่าวสังคมกระแสหลัก
“ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ” แคลร์หันหลังแล้วเดินจากไป
เมแกนหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมา โทรไปเบอร์หนึ่ง “งบประมาณเดือนนี้เราเหลือเท่าไหร่? อะไรนะ? ไม่พอ! รีบขออนุมัติจากเบื้องบนเลย ใช้ช่องทางข่าวเด็ดสุดพิเศษ ถ้าใครมีปัญหา ฉันจัดการเอง!”
ถ้าได้วิดีโอเหตุการณ์พิเศษมา ใครรายงานก่อนไม่สำคัญ สายตาทุกคนจะจับจ้องไปที่ ‘บันเทิงยามดึก’ ของช่อง 11