บทที่ 44 จัดคน จัดเรื่อง จัดเงิน
ตึกฟ็อกซ์ ศูนย์โทรทัศน์ฟ็อกซ์
ฮอว์กเพิ่งจะเข้ามาในห้องรับรอง ก็พบว่าเมแกน โปรดิวเซอร์และพิธีกรสาวสวยสูงโปร่ง ผมสีทองมัดเป็นหางม้า กำลังรออยู่ที่นี่
เมแกนยิ้มเล็กน้อย แล้วถามว่า “เอาวิดีโอมาแล้วเหรอ?”
ฮอว์กไม่พูดพร่ำทำเพลง วางโน๊ตบุ๊คลงบนโต๊ะ
แคลร์หยิบอะแดปเตอร์มาเสียบปลั๊กให้โดยอัตโนมัติ
ฮอว์กเปิดเครื่อง คลิกเปิดวิดีโอเหตุยิงกัน
เมแกนกอดอก สองข้างเสื้อของเธอก็โป่งออกมาอย่างเห็นได้ชัด
วิดีโอเริ่มเล่น เลนส์ปรากฏภาพท้ายรถคาดิลแลค ภาพก็ตามติดคาดิลแลคไปตลอด
รถจอด ภาพก็ยังคงเป็นท้ายรถคาดิลแลค จนกระทั่งเสียงไซเรนดังขึ้น เลนส์ก็ยกขึ้น ตำรวจกรมตำรวจลอสแอนเจลิสสองคนก็ปรากฏตัวขึ้นหลังรถ
โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ลงจากรถ หยิบปืนพกออกมา ชี้ไปที่ตำรวจหญิง ตำรวจหญิงยิงได้เร็วกว่า ลั่นไกจนหมดแม็กกาซีน
เลนส์ขยับ ภาพก็ปรากฏเป็นภาพระยะใกล้ของดาวนีย์ หน้าอกที่ถูกยิง ใบหน้าที่เปื้อนเลือด และเลือดที่ไหลออกมาจากใต้ร่าง
พอเห็นถึงตรงนี้ เมแกนก็หายใจถี่ขึ้น ตกอยู่ในความตื่นเต้นอย่างประหลาด ทุกเซลล์สมองกำลังเต้นระรัว
ข่าวที่ร้อนแรง ทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ จับจุดที่สาธารณชนสนใจ “ข่าวนี้สามารถเชื่อมโยงกับการใช้ความรุนแรงอื่นๆ ของกรมตำรวจลอสแอนเจลิสได้ ก่อให้เกิดกระแส…”
ฮอว์กสัมผัสได้ถึงอันตราย “ถ้าพวกคุณจะรายงานด้วยจุดยืนแบบนี้ ผมเอาข่าวกลับ”
เมแกนห้ามเขา “มีอีกเหรอ?”
ฮอว์กเปิดวิดีโออีกอันหนึ่ง “ดูอันนี้ให้จบก่อน แล้วค่อยตัดสินใจจุดยืนในการรายงาน”
วิดีโอการซื้อขายของดาวนีย์กับพ่อค้ายาที่ลานจอดรถก็ถูกเล่นขึ้น
เมแกนล้มล้างความคิดก่อนหน้านี้ทันที เปลี่ยนน้ำเสียง “โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์มีส่วนร่วมในการซื้อขาย มียาเสพติดจำนวนมาก เสพยาเกินขนาดแล้วก็ชักปืนทำร้ายตำรวจ”
ฮอว์กปล่อยเต็มที่ “ทำให้ดาวนีย์เสียชื่อเสียง ถูกสื่อกระแสหลักประณาม”
เมแกนคิดไปไกลกว่านั้น “เชื่อมโยงกับคดียาเสพติดก่อนหน้านี้ของดาวนีย์ คดียาเสพติดอื่นๆ ในฮอลลีวูดที่เคยถูกเปิดโปง ขยายความไปถึงการแพร่ระบาดของยาเสพติดในฮอลลีวูด ผลกระทบด้านลบทางสังคมที่เกิดจากดารา”
ฮอว์กฆ่าคนให้ตายทั้งเป็น “ยังมีประวัติการเสพยาของพ่อลูกดาวนีย์ด้วย ขุดลึกว่าทำไมดาวนีย์จูเนียร์ถึงติดยา หลังจากติดยาแล้วทำเรื่องแย่ๆ อะไรบ้าง”
เมแกนจดไว้ ข่าวนี้มีค่ามาก เธอเสนอราคาทันที “ห้าหมื่นดอลลาร์ สองวิดีโอ หนึ่งข่าว”
ฮอว์กเคยตรวจสอบราคามาก่อนแล้ว “สองเดือนก่อน วิดีโอกรมตำรวจลอสแอนเจลิสยิงคนดำเสียชีวิต ถูกขายให้ช่อง 9 ในราคา 8,000 ดอลลาร์ คนตายเป็นคนธรรมดาไม่มีชื่อเสียง แถมยังเป็นข่าวสังคมที่ไม่ค่อยได้รับความสนใจ”
เขาตบไปที่ขอบโน๊ตบุ๊คที่ตั้งอยู่ “ตอนนี้ คนตายเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม แถมยังเป็นผู้ชนะรางวัลสถาบันภาพยนตร์อังกฤษอีกด้วย ระหว่างที่ขนยาหรืออาจจะค้ายา ขัดขวางการตรวจสอบของกรมตำรวจลอสแอนเจลิสด้วยอาวุธ เกือบจะฆ่าตำรวจหญิงคนหนึ่งไปแล้ว มูลค่ามากกว่าสิบเท่า!”
ฮอว์กเน้นย้ำเป็นพิเศษ “ตำรวจหญิงคนหนึ่ง!”
เมแกนมีความคิดที่ว่องไว ตามความคิดของฮอว์กทันที “ใช่ เพศของตำรวจหญิงเอามาเล่นประเด็นได้”
ลักษณะของคนสื่อปรากฏชัดเจนบนตัวเธอ ก่อนหน้านี้ยังอยากจะเล่นงานตำรวจหญิงคนนั้นว่าใช้ความรุนแรง ตอนนี้ก็กลับลำ 180 องศา “ผู้หญิงกล้าหาญ สิ่งที่ผู้ชายทำได้ ผู้หญิงก็ทำได้เหมือนกัน ติดต่อองค์กรสตรีลอสแอนเจลิส ผลักดันให้พวกเธอไปเยี่ยมตำรวจหญิงผู้กล้าหาญ ถ่ายทำตลอด นี่เป็นโอกาสที่ดีในการส่งเสริมการพัฒนาสิทธิสตรี”
พอพูดถึงตรงนี้ วิดีโอข่าวก็ต้องเอามาให้ได้
เมแกนมีความเด็ดขาด สายตากว้างไกล เสนอราคาสูงสุดทันที “100,000 ดอลลาร์ นี่คือตัวเลขสูงสุดที่ฉันให้ได้ ถ้าเกินกว่านี้ ฉันก็คงได้แต่พูดว่าขอโทษ”
“ตกลง 100,000 ดอลลาร์ แต่จุดยืนในการรายงานที่คุณพูดถึง ต้องเขียนไว้ในสัญญาโอนสิทธิ์” ฮอว์กตอบตกลงทันที “แถมคำแนะนำให้ข้อหนึ่ง”
เขาพูดอย่างรวดเร็ว “ด้วยนิสัยของดาวนีย์ หลายปีมานี้ในฮอลลีวูดต้องมีศัตรูเยอะแน่ ทำไมคุณไม่ลองเชิญมาออกรายการสดล่ะ เรื่องซ้ำเติมคนล้มแบบนี้ คนส่วนใหญ่ชอบ แถมยังน่าสนใจเป็นพิเศษด้วย”
“ขุดคุ้ยเรื่องแย่ๆ ของดาวนีย์ให้ลึกขึ้น ตอกตะปูบนเสาแห่งความอัปยศ?” เมแกนเอามือออกจากอก มือซ้ายล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็คผู้หญิง มองฮอว์กอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก
นอกจากจะแข็งแรงแล้ว ด้านอื่นๆ ก็ดูธรรมดา
ต่อมา เมแกนก็ยื่นมือขวาออกมา “เมแกน เทย์เลอร์”
ฮอว์กจับมือกับเธออีกครั้ง “ฮอว์ก ออสมอนด์”
เมแกนหยิบปากกาขึ้นมา ฉีกกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่ง เขียนตัวเลขชุดหนึ่งลงไป ยื่นให้ฮอว์ก “นี่เบอร์โทรศัพท์มือถือของฉัน ถ้ามีข่าวอีกก็โทรหาฉันได้ แต่ต้องเป็นข่าวใหญ่เท่านั้น”
ฮอว์กเก็บไว้ “แน่นอนครับ”
เมแกนสั่งแคลร์อีก “ในนามของฉัน ขอทำบัตรนักข่าวพิเศษของช่อง 11 ให้ฮอว์กด้วย ไปทำเดี๋ยวนี้เลย”
แคลร์ไปโทรศัพท์
ฮอว์กพูดอย่างเกรงใจ “ขอบคุณครับ”
เมแกนสงสัยมากว่าฮอว์กถ่ายข่าวพวกนี้มาได้ยังไง แต่ก็ไม่ได้ถามเลยสักคำ เธอต้องการแค่ข่าวเด็ด ส่วนข่าวมาได้ยังไง ไม่สนใจ
มีผู้ช่วยมาคัดลอกวิดีโอ ฮอว์กลงมือเอง เขาไม่วางใจที่จะเอาโน๊ตบุ๊คให้คนพวกนี้
ขีดจำกัดของสื่อในเครือฟ็อกซ์ ต่ำกว่าก้นเหวเสียอีก
สิบกว่านาทีต่อมา ขั้นตอนทั้งหมดก็เสร็จสิ้น ฮอว์กได้รับเช็ค 100,000 ดอลลาร์ และบัตรนักข่าวพิเศษของช่อง 11
ส่วนเมแกน ก็เริ่มประชุมจัดทำรายการในออฟฟิศแล้ว
รอจนกระทั่งวิดีโอทั้งสองเรื่องฉายจบ เธอก็สรุปทันที “โทนของวิดีโอชัดเจนเกินไป รายการก็จะใช้โทนนี้เป็นหลัก ทุกคนรีบใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ ขุดคุ้ยเรื่องแย่ๆ ของโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ เขาจะจากโลกนี้ไปอย่างเงียบๆ ไม่ได้ ฉันต้องการให้การตายของดาวนีย์ สร้างเรตติ้งให้รายการ!”
เมแกนทำตามความคิดก่อนหน้านี้ จัดงานอย่างเป็นระบบ
อีกด้านหนึ่ง ฮอว์กออกจากตึกฟ็อกซ์ ขับรถไปทางสตูดิโอ
กำลังคิดเรื่องกรมตำรวจลอสแอนเจลิสอยู่ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
ฮอว์กรับสาย ปลายสายเป็นเสียงที่คุ้นเคย “สวัสดีครับ คุณออสมอนด์ ผมจูเลียนตำรวจจากสถานีตำรวจตะวันตกของลอสแอนเจลิส ตอนบ่ายเราเจอกันแล้ว คุณให้นามบัตรผมไว้”
ฮอว์กเตรียมพร้อมอยู่แล้ว พูดว่า “ใช่ครับ เราเจอกันตอนบ่ายที่ถนนซานตาโมนิกา”
จูเลียนพูดว่า “คดีตอนบ่าย เรามีเรื่องต้องสอบถามคุณ”
ฮอว์กลองหยั่งเชิงพูด “พวกคุณมาที่สตูดิโอของผมได้ ที่อยู่อีสต์ฮอลลีวูด ถนนฟาวน์เทน 13”
จูเลียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็พูดขึ้นมาทันที “เราจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”
ฮอว์กรู้สึกว่าความเสี่ยงน้อยมาก “ผมจะเลื่อนงานช่วงหลังออกไปก่อน รอพวกคุณมา”
สะพายกระเป๋าอุปกรณ์ ล็อครถ ฮอว์กก็เข้าสตูดิโอ
เขาจัดห้องเล็กน้อย หยิบปืนกล็อกออกมา ซ่อนไว้ในที่ที่หยิบได้ง่าย
เงินสดและของอื่นๆ ก็ใส่ไว้ในกระเป๋าใบหนึ่ง
ฮอว์กรออยู่พักหนึ่ง ข้างนอกก็มีเสียงเคาะประตู
เขาดูกล้องวงจรปิดก่อน ข้างนอกมีแค่สามคน
คนหน้าสุดสวมเครื่องแบบตำรวจ ฮอว์กเคยเห็นเมื่อตอนบ่าย จูเลียนที่โทรมานั่นเอง
คนข้างหลังสองคน ผู้ชายที่อายุมากกว่าเป็นสารวัตร ส่วนตำรวจหญิงที่ตามมาเป็นจ่าสิบตำรวจ
ฝั่งตรงข้ามถนนฟาวน์เทน แฟรงก์ที่นั่งอยู่บนหลังคารถบ้าน ก็มองสตูดิโอเวสต์โคสต์อย่างสงสัย
ตำรวจกรมตำรวจลอสแอนเจลิสสามคนมาที่นี่ ไม่ใช่เรื่องดี
แฟรงก์ดื่มเบียร์ไปอึกหนึ่ง ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “เพิ่งจะเปิด ก็ต้องปิดแล้วเหรอ? หนุ่มสาวนี่ใจกล้าจริงๆ นะ”
ในสตูดิโอ ฮอว์กให้ที่นั่ง จูเลียนแนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน สารวัตรชื่อเอ็ดมันด์ จ่าสิบตำรวจชื่อซูซี่
เอ็ดมันด์ถามว่า “ได้ยินว่าคุณเป็นนักข่าว”
“ใช่ครับ” ฮอว์กหยิบบัตรนักข่าวที่เพิ่งได้มา วางไว้ตรงหน้าเขา
เอ็ดมันด์เห็นว่าเป็นของช่อง 11 ของสถานีโทรทัศน์ฟ็อกซ์ ก็ถามว่า “เบอร์ติดต่อของจูเลียนคุณเป็นคนให้เองเหรอ?”
ฮอว์กเตรียมพร้อมอยู่แล้ว “ใช่ครับ ผมเป็นนักข่าว ค่อนข้างอ่อนไหวต่อความคิดเห็นของสาธารณชน คนตายเป็นดารา จูเลียนกับตำรวจอีกคน อาจจะถูกสังคมประณาม ส่วนผม เป็นผู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด คิดว่าพวกเขาไม่มีความผิดอะไร จรรยาบรรณในวิชาชีพและความรู้สึกยุติธรรมของผม ไม่อนุญาตให้ผมนิ่งดูดายให้สถานการณ์เลวร้ายลง”
ซูซี่พูดต่อ “นี่ก็เป็นเรื่องที่เรากังวล ก็เลยมาหาคุณ”
เอ็ดมันด์ถามว่า “เราขอดูวิดีโอหน่อยได้ไหม?”
ฮอว์กหันโน๊ตบุ๊คไป ให้พวกเขาดูวิดีโอที่ถ่ายไว้
ท่าทีของทั้งสามคน แสดงให้เห็นถึงจุดยืนของกรมตำรวจลอสแอนเจลิส
นี่ก็ตรงกับที่ฮอว์กคาดการณ์ไว้
เอ็ดมันด์ตั้งใจดู เรื่องนี้ที่ยุ่งยากที่สุดก็คือ ดาวนีย์เป็นคนดัง ถ้าเป็นคนธรรมดา สื่อจะโหมกระหน่ำแค่ไหน ก็ทำอะไรกับกรมตำรวจลอสแอนเจลิสไม่ได้มาก
อย่างมากก็แค่ให้ตำรวจหญิงพักงานไปสักพัก
ตอนนี้ ดาวนีย์ผู้พ่อกับคนบางคนกำลังโวยวาย หาเรื่องกรมตำรวจลอสแอนเจลิส
ส่วนภรรยาของดาวนีย์ เดโบราห์กลับไม่สนใจ
คนพวกนี้ไม่ใช่นายทุนของกรมตำรวจลอสแอนเจลิส ทั้งสองฝ่ายยังมีเรื่องบาดหมางกันอย่างลึกซึ้ง กรมตำรวจลอสแอนเจลิสจัดการดาวนีย์สามครั้ง ให้เขาเข้าๆ ออกๆ คุกอยู่เกือบสามปี
ครั้งที่สี่ ดาวนีย์ก็ได้รับการเข้าเฝ้าพระเจ้า
ท่าทีของศูนย์บัญชาการพาร์คเกอร์ชัดเจนมาก ก็เลยต้องหาหลักฐานที่แน่ชัด ตอกตะปูดาวนีย์ให้แน่น ปิดคดีนี้อย่างสมบูรณ์