บทที่ 45 ตายทั้งชื่อเสียง

วิดีโอฉายจบ เอ็ดมันด์ ซูซี่ และจูเลียนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
สองคนแรกมาจากศูนย์บัญชาการพาร์คเกอร์ โดยซูซี่รับผิดชอบงานด้านการประสานงานกับสื่อ เธอรู้ดีว่าเหตุการณ์นี้อาจจะก่อให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก
สื่อจับตาดู กรมตำรวจลอสแอนเจลิสอยู่ตลอดเวลา
แต่วิดีโอสองเรื่องนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้กระแสวิพากษ์วิจารณ์หายไป และตอกตะปูโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ให้แน่น!
นอกจากนี้ เธอยังพบว่ามุมถ่ายทำฉลาดมาก ไม่เพียงแต่จะบันทึกเหตุการณ์ยิงกันทั้งหมด แต่ยังเน้นไปที่โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์อีกด้วย
ทำให้คนดูวิดีโอแล้ว รู้สึกได้ทันทีว่าโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์สมควรตาย
เรื่องเดียวกัน ตากล้องคนละคน ถ่ายจากมุมที่แตกต่างกัน ก็สามารถทำให้ผู้ชมมีความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงได้
ซูซี่เข้าไปใกล้หูของเอ็ดมันด์ กระซิบกระซาบสองสามคำ
ท่าทีของเอ็ดมันด์เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ยิ้มให้ฮอว์ก แล้วพูดว่า “เราขอคัดลอกวิดีโอหน่อยได้ไหม?”
ซูซี่หยิบไดรฟ์เก็บข้อมูลแบบพกพาออกจากกระเป๋าทันที
“ผมคัดลอกให้” ฮอว์กรับมา
คัดลอกวิดีโอเสร็จ เอ็ดมันด์ยังคงมีข้อสงสัยอยู่บ้าง ตอนนี้จึงถามตรงๆ “คุณตามถ่ายดาวนีย์มาตลอดเหรอ?”
“ตามมาหลายวันแล้ว” ฮอว์กเปิดโฟลเดอร์ในโน๊ตบุ๊ค เปิดรูปกับวิดีโอทีละอย่าง “นี่เมื่อหลายวันก่อนเขาไปที่เทรซี่ ฟิตเนส นี่เขาไปโรงฝึกมวยหย่งชุนที่ถนนวิกตอรี นี่เขาไปไวเปอร์บาร์…”
เอ็ดมันด์ถามอีก “ทำไมถึงตามถ่ายเขา”
“นี่เป็นงานของผม” ฮอว์กค้นหา ‘เนชั่นแนล เอ็นไควเรอร์’ ฉบับเมื่อไม่กี่วันก่อน วางไว้บนโต๊ะเตี้ย ชี้ไปที่พาดหัวข่าวหน้าหนึ่ง “ข่าวนี้ผมเป็นคนถ่าย แต่ขอให้พวกคุณเก็บเป็นความลับนะ ผมกลัวจะเกิดปัญหา”
เขายังเสริมเข้าไปอีกว่า “อ้อ แล้วก็วิดีโอวันนี้ด้วย ขอให้พวกคุณอย่าเปิดเผยแหล่งที่มา”
ซูซี่พูดต่อ “เราเป็น กรมตำรวจลอสแอนเจลิส เข้าใจกฎหมายข่าวสาร ไม่เปิดเผยแหล่งที่มาของวิดีโอแน่นอน”
ฮอว์กแน่ใจในจุดยืนของ กรมตำรวจลอสแอนเจลิส แล้ว ก็เลยยืนอยู่ข้างเดียวกัน “ผมเพิ่งมาลอสแอนเจลิสได้ไม่ถึงเดือน หลายครั้งก็เหมือนคนตาบอด กว่าจะเจอพาดหัวข่าวได้ ก็คิดว่าถ้าขุดลึกไปอีกก็น่าจะได้ข่าวเพิ่มอีก ผมเคยอ่านข่าวของดาวนีย์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คนอย่างเขาถ้าไม่เกิดเรื่องอื้อฉาว ก็เหมือนไม่ให้คนกินข้าว ดื่มน้ำ มันยากมาก ผมคิดมาตลอดว่า คนติดยาอย่างเขาจะต้องทำลายตัวเองให้ย่อยยับ”
เมื่อนึกถึงเรื่องแย่ๆ ของดาวนีย์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เอ็ดมันด์ก็พยักหน้าช้าๆ แล้วก็จ้องมองฮอว์กเขม็ง “คุณเป็นคนแจ้งความเหรอ?”
“แจ้งความ? ผมไม่ได้แจ้งความ” ฮอว์กประหลาดใจ
เอ็ดมันด์เป็นตำรวจมาสิบกว่าปี รู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ได้โกหก
ฮอว์กมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เพราะเขาไม่ได้แจ้งความจริงๆ
เอ็ดมันด์พยักหน้า ถามว่า “บนรถไม่ได้มีแค่ดาวนีย์คนเดียวใช่ไหม?”
ฮอว์กพูดว่า “ใช่ครับ ดาวนีย์ยังมีคนขับรถอีกคนหนึ่ง แต่เขาไม่เคยลงจากรถเลย ผมก็เลยไม่ได้ถ่าย”
เขากางมือออก “ถึงแม้เขาจะลงจากรถ ผมก็จะไม่ถ่าย คนขับรถจะมีข่าวอะไร เลนส์จะไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวกับเขา”
เอ็ดมันด์เห็นด้วยกับเรื่องนี้
ซูซี่เห็นเขาไม่ถามอะไรอีก ก็เลยรีบถามเรื่องสำคัญ “คุณให้วิดีโอฟ็อกซ์ไปแล้วเหรอ?”
ฮอว์กพูดว่า “ผมให้สิทธิ์พิเศษกับทีมงานรายการ ‘บันเทิงยามดึก’ ของช่อง 11 ไปแล้ว เซ็นสัญญาแล้วด้วย”
เขารู้ว่าอีกฝ่ายถามทำไม “ตอนที่เจรจาเรื่องสิทธิ์ ผมก็ได้แถลงอย่างเป็นทางการกับทีมงานรายการเกี่ยวกับมุมมองและจุดยืนในการรายงาน ขอให้พวกเขารายงานตามความเป็นจริง ทีมงานรายการก็รับปากเรื่องนี้ และเขียนไว้ในสัญญาด้วย”
ซูซี่ลองหยั่งเชิงถาม “ขอดูสัญญาหน่อยได้ไหม?”
ฮอว์กหาออกมา “ห้ามถ่ายรูปนะครับ”
ซูซี่อ่านอย่างรวดเร็ว ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ “ขอบคุณค่ะ”
การมีอยู่ของฮอว์ก ทำให้งานของ กรมตำรวจลอสแอนเจลิส ง่ายขึ้นทันที สถานการณ์ที่ยุ่งเหยิงก็กระจ่างใสขึ้นทันตาเห็น
เอ็ดมันด์กล่าวลา ก่อนไปซูซี่ก็ให้นามบัตรฮอว์กไว้ พร้อมกับขอเบอร์ติดต่อเขาไว้ด้วย “ถ้ามีอะไรต้องการอีก…”
ฮอว์กยิ้มเล็กน้อย “คุณโทรหาผมได้ตลอดเวลา”
ตำรวจสามคนออกจากบ้านขึ้นรถ ซูซี่ถามว่า “สารวัตรค่ะ เรื่องนี้?”
เอ็ดมันด์พูดเสียงเบา “เบื้องบนท่าทีชัดเจน ดาวนีย์ชักปืนทำร้ายตำรวจ สมควรตาย”
หลายปีก่อนจัดการดาวนีย์มาสามครั้งแล้ว ครั้งที่สี่ก็จะทำให้เขาเสียชื่อเสียงอย่างสิ้นเชิง
ซูซี่พยักหน้า ถอดหมวกออก เผยให้เห็นผมสีน้ำตาลที่มัดเป็นดังโงะ พูดว่า “ส่งฉันไปที่ศูนย์โทรทัศน์ฟ็อกซ์”
จูเลียนขับรถไปยังเซ็นจูรี ซิตี้ทันที
ซูซี่ค้นหาเบอร์ติดต่อ เจอทีมงานรายการ ‘บันเทิงยามดึก’ ไม่นานก็ติดต่อกับเมแกน เทย์เลอร์ได้
ทั้งสองคนพบกันที่ศูนย์โทรทัศน์ฟ็อกซ์ พูดคุยกันถูกคอ
โทนและจุดยืนของรายการ ‘บันเทิงยามดึก’ อยู่ตรงข้ามกับดาวนีย์โดยสิ้นเชิง แถมยังจะขุดคุ้ยเรื่องแย่ๆ ของดาวนีย์อีกด้วย
ซูซี่จะทำหน้าที่ประสานงานระหว่างทั้งสองฝ่าย ให้ข้อมูลการจับกุมสามครั้งก่อนหน้านี้ของดาวนีย์กับทีมงานรายการ และยังจะให้ กรมตำรวจลอสแอนเจลิส ร่วมมือกับทีมงานรายการ รับการเยี่ยมเยียนของทีมงานรายการและองค์กรสตรีลอสแอนเจลิสกับตำรวจหญิง
ทั้งสองฝ่ายมีผลประโยชน์ร่วมกัน
…..
อีกด้านหนึ่ง ฮอว์กเพิ่งจะส่งตำรวจไป ก็มีคนมาเคาะประตูอีกครั้ง เขาเดินไปเปิดประตู
แฟรงก์ไม่ได้รับเชิญก็เข้ามา มองไปรอบๆ ประหลาดใจ “นายไม่ถูกพาตัวไปเหรอ?”
ฮอว์กปิดประตู “กรมตำรวจลอสแอนเจลิส มาขอความช่วยเหลือ ไม่ได้มาหาเรื่อง ไม่ได้ดูเรื่องสนุก คุณคงจะผิดหวังสินะ”
แฟรงก์ไม่เกรงใจเลย เปิดตู้เย็นหยิบเบียร์มาสองกระป๋อง โยนให้ฮอว์กหนึ่งกระป๋อง “ทำอาชีพแบบพวกนาย ผมเข้าใจดี แต่ละคนเพื่อเสรีภาพสื่ออะไรพวกนั้น เรื่องอะไรก็กล้าทำ ส่วนใหญ่ก็เข้าคุก”
ฮอว์กเปิดเบียร์ ดื่มไปหนึ่งอึก นั่งลงบนโซฟา พูดว่า “ตรงกันข้ามเลย ผมเป็นคนที่เคารพกฎหมายที่สุด ก็เลยพอกรมตำรวจลอสแอนเจลิส มาขอความช่วยเหลือ ผมก็ช่วยพวกเขาไป”
แฟรงก์นั่งอีกฝั่งหนึ่ง ทำท่าเหมือนผู้ใหญ่ “นายทำถูกแล้ว อย่าไปยุ่งกับพวกเขาเลย ถ้าพูดอีกอย่างก็คือ นายยุ่งกับ กรมตำรวจลอสแอนเจลิส คนเดียว ก็เท่ากับยุ่งกับ กรมตำรวจลอสแอนเจลิส ทั้งหมด”
เขาเตือนว่า “ที่ลอสแอนเจลิส กรมตำรวจลอสแอนเจลิส คือแก๊งค์ที่ใหญ่ที่สุด แม้แต่เอฟบีไอก็ต้องให้เกียรติ อาชีพที่นายทำอยู่ตอนนี้ ก็ง่ายที่จะไปยุ่งกับกรมตำรวจลอสแอนเจลิส”
ฮอว์กฟังเข้าหู “ตอนนี้ผมก็แค่คนตัวเล็กๆ อยากจะหาเงินกินข้าวที่ลอสแอนเจลิส แน่นอนว่าจะไม่ไปยุ่งกับพวกเขา”
เขาสงสัย “คุณอ้างว่าเมื่อก่อนเป็นคนใหญ่คนโตในฮอลลีวูด ผมขอถามหน่อยว่า หลายปีก่อน ทำไมโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ถึงถูก กรมตำรวจลอสแอนเจลิส จับติดๆ กันสามครั้ง”
แฟรงก์พูดส่งๆ “ง่ายๆ ดาวนีย์ไปยุ่งกับนายทุนของ กรมตำรวจลอสแอนเจลิส คนหนึ่ง ไม่อย่างนั้นฮอลลีวูดมีคนเสพยาตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องไปเล่นงานเขา? อาจจะเป็นเรื่องใต้สะดือก็ได้ เพราะฉะนั้น เพื่อนยาก อย่าไปยุ่งกับคนใหญ่คนโต ดาราฮอลลีวูดอะไรพวกนั้น ก็แค่ของเล่นของคนใหญ่คนโต”
ฮอว์กเข้าใจเรื่องนี้ “ผมไม่โง่”
แฟรงก์พูดอย่างมีศิลปะ “ฉันที่โดดเดี่ยว กว่าจะได้รู้จักเพื่อนใหม่คนหนึ่ง ก็ไม่อยากจะไปงานศพเขา หรือไปเยี่ยมในคุก”
ฮอว์กชูนิ้วกลางให้ไอ้คนขี้เก๊กคนนี้ทันที
ดื่มเบียร์หมดกระป๋อง แฟรงก์ก็ลุกขึ้นกล่าวลา “ไปล่ะ ไปล่ะ กลับไปนอน ในฝันอาจจะเจอภรรยาเก่านักแสดงของฉัน”
ฮอว์กทนไอ้สารเลวขี้เก๊กคนนี้ไม่ไหวแล้ว เรียนรู้สำเนียงของเอ็ดเวิร์ด “ฝันนั้น ต้องเป็นภรรยาเก่าของคุณกับเด็กหนุ่มที่เธอเลี้ยงไว้ กำลังรักกันดูดดื่มใต้รูปแต่งงานของคุณกับเธอ”
แฟรงก์โกรธจนนอนไม่หลับทั้งคืน
ใกล้เวลาหนึ่งทุ่ม ฮอว์กเปิดทีวี เปลี่ยนไปช่อง 11 รายการ ‘บันเทิงยามดึก’ ก็ออกอากาศตรงเวลา
คืนนี้ รายการมีแค่เรื่องเดียว โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ต้องสงสัยว่าซ่อนยาเสพติด ขนส่งยาเสพติด และค้ายาเสพติด ต้องสงสัยว่าชักปืนทำร้ายตำรวจ ถูกยิงเสียชีวิตกลางถนน
วิดีโอสองเรื่องที่ฮอว์กถ่ายก็ถูกนำมาออกอากาศ สรุปข่าวอย่างเป็นทางการทันที
สื่อที่เคยแสดงความเห็นใจ หรือสงสัยใน กรมตำรวจลอสแอนเจลิส ก็เปลี่ยนท่าทีทันที สื่อกระแสหลักต่างก็ประณามดาวนีย์เป็นเสียงเดียวกัน
วันต่อมา ข่าวแย่ๆ ของดาวนีย์ก็ถูกเปิดโปงออกมานับไม่ถ้วน ดาวนีย์ผู้พ่อก็ไม่เว้น
องค์กรสตรีลอสแอนเจลิสออกมาพูดว่า ดาวนีย์จงใจโจมตีผู้หญิง ย้ำแล้วย้ำเล่าว่าอยากจะฆ่า ‘เธอ’
ผู้หญิงบางคนถึงกับถูกปลุกระดม ไปนั่งประท้วงหน้าบ้านดาวนีย์ผู้พ่อ
แม้แต่คนในวงการฮอลลีวูดบางคน ก็เกาะกระแส เปิดเผยข่าวต่างๆ ที่ไม่เป็นผลดีต่อดาวนีย์จูเนียร์
ความคิดเห็นของสาธารณชนถูกควบคุมโดยสิ้นเชิง
ดาราผู้ล่วงลับคนนี้ ถูกตอกตะปูบนเสาแห่งความอัปยศ
คนมีชีวิตอยู่ ก็มีความเป็นไปได้ในการประชาสัมพันธ์ต่างๆ แถมยังมีบทคนเสเพลกลับใจ อีกด้วย
แต่คนตายอย่างอนาถขนาดนี้ ทุกอย่างก็จบลง
แม้ว่าดาวนีย์ผู้พ่อจะดิ้นรนแค่ไหน ก็ไม่สามารถก่อให้เกิดคลื่นใต้น้ำได้มากนัก
แถมยังถูก กรมตำรวจลอสแอนเจลิส จับตาดู คนติดยาอย่างเขา ถูกจับได้ง่ายมาก
ดาวนีย์ตายทั้งชื่อเสียง!
‘บันเทิงยามดึก’ ก็อาศัยโอกาสนี้ ทำรายการเกี่ยวกับดาวนีย์ติดต่อกันหลายตอน
ไม่เพียงแต่จะเปิดโปงโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์จนหมดเปลือก แต่ยังร่วมมือกับ กรมตำรวจลอสแอนเจลิส จัดทำโฆษณาชวนเชื่ออีกด้วย ทำให้ตำรวจหญิงคนนั้นกลายเป็นตำรวจดาราไปด้วย