บทที่ 48 วีรบุรุษช่วยสาวงามสุดเชย

เบเวอร์ลีฮิลส์ บริษัทวิลเลียม มอร์ริส เอเยนซี
เอ็ดเวิร์ดเดินเข้ามาในห้องโถง ยักไหล่บิดตัวไม่หยุด เหมือนกับว่าชุดสูทสีดำที่สวมอยู่ทำให้เขาอึดอัดมาก
ฮอว์กคุยกับพนักงานต้อนรับเสร็จ ก็เข้ามาตบหลังเขาหนึ่งที แล้วพูดว่า “ทำตัวดีๆ หน่อย ตอนนี้นายเป็นผู้จัดการอาวุโส เป็นหน้าเป็นตาของบริษัท”
เอ็ดเวิร์ดหน้าเสีย “เจ้านาย ไม่สิ บอส คุณจะให้ผมเป็นอันธพาล เป็นแก๊งสเตอร์ เป็นอาชญากร หรือแม้แต่เป็นคนขายของ ผมทำได้หมด แต่เป็นผู้จัดการอาวุโสของสตูดิโอ ผมทำไม่เป็นเลย”
“ไม่ต้องกลัว นายแค่ทำหน้าเฉยๆ ไม่ต้องพูดอะไร” ฮอว์กให้กำลังใจเขา “อยู่นอกบ้าน ตัวตนเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นเอง มั่นใจหน่อย”
เอ็ดเวิร์ดปรับสีหน้า พยายามทำหน้าตาจริงจัง
ฮอว์กเรียกเขา แล้วก็เดินตามพนักงานต้อนรับขึ้นไปชั้นบน มาถึงหน้าห้องประชุมเล็กๆ แห่งหนึ่ง
พนักงานฝึกหัดหน้าตาสวยเปิดประตู “กรุณารอสักครู่นะคะ คุณจอห์นสันกับคุณการ์เซียคุยกับกองถ่ายเสร็จแล้ว จะรีบมาทันทีค่ะ”
ฮอว์กเดินเข้ามา ก็พบว่าในห้องประชุมมีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่
คนคนนี้ผมสีทองยาวสลวย สวมชุดชาแนล ถือกระเป๋าแอร์เมส แต่งหน้าประณีตราวกับดาราหญิงที่เดินพรมแดงออสการ์
ฮอว์กเคยเจอเธอครั้งหนึ่ง เป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ของซาราห์ ปาร์คเกอร์ เคยใช้โค้กโจมตีมาก่อน
แคโรลีน โจนส์เลิกคิ้วสีทองยาว สงสัย “คนบ้านนอกไวโอมิง คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
เธอคิดออกทันที “คนที่ร่วมงานกับดเวย์นคือคุณเหรอ?”
ฮอว์กไม่เกรงใจ “สวัสดี คุณนกยูง ไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่”
แคโรลีนโต้กลับ “ปาปารัสซี่ จะมาทำการตลาดได้ยังไง?”
“เพราะผมฉลาด มีความสามารถ” ฮอว์กยักไหล่ ดึงเก้าอี้มานั่งตรงข้ามเธอ “ไม่เหมือนบางคน ดูเหมือนจะสวย แต่ในหัวกลับมีแต่หิน”
ครั้งที่แล้วที่เจอกัน แคโรลีนแพ้ราบคาบ เธอก็เลยไม่เถียงเรื่องนี้ เปลี่ยนเรื่องคุย เอามือหนึ่งข้างสวมแหวนที่นิ้วชี้อีกข้างแล้วหมุนไปมา “ได้ยินว่าคาวบอยไวโอมิงชอบไปทำอะไรแกะบนภูเขา”
ฮอว์กพูดเรียบๆ “ที่แท้ก็เป็นคุณนี่เอง คุณแกะ”
แคโรลีนถีบพื้นเบาๆ เก้าอี้หมุนก็ถอยหลังไป เธอสวมกางเกงสแล็คสีเบจ ขาสองข้างแยกออก วางพาดบนโต๊ะประชุม รองเท้าส้นสูงสีแดงที่สวมอยู่ก็ขยับขึ้นลงเหมือนแมลงปีกแข็ง
กางเกงรัดรูปเกินไป เห็นรอยอูฐรำไร
“แบะ แบะ…” เธอทำเสียงแกะ โบกมือให้ฮอว์ก “มาสิ กล้าไหม?”
ฮอว์กไม่กล้าจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ถ้ากล่าวหาว่าล่วงละเมิดทางเพศ ผู้ชายไม่ตายก็ต้องถอดหนังหัว
กล่าวหาเท็จไม่ผิด แต่กว่าผู้ชายจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้ ก็ต้องทนอะไรมากมาย
ฮอว์กหยิบโนเกีย 7650 ออกมา เล็งไปที่กำแพงด้านหลังแคโรลีน กดปุ่มถ่ายรูป “ผมจะถ่ายรูปภาพประดับบนกำแพง อย่ามาบัง”
แคโรลีนไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหน้าด้านกว่าเธอ ก็เลยรีบหุบขา
ยังไม่ทันจะหุบขา ประตูห้องประชุมก็เปิดออกจากข้างนอก แดนีกับจอห์นสันก็ทยอยเดินเข้ามา
คนแรกเห็นแคโรลีนทำท่าแบบนี้ ก็อดพูดไม่ได้ “เฮ้ ที่รัก เรียกเธอมาทำงาน ไม่ใช่ให้มาอ่อยผู้ชาย”
แคโรลีนมองดูผู้หญิงร่างใหญ่ที่หนาเกือบสองเท่าของเธอ แล้วพูดว่า “แค่เล่นเกมเล็กๆ น้อยๆ”
จอห์นสันนั่งฝั่งเดียวกับฮอว์ก แนะนำว่า “นี่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของผม แคโรลีน โจนส์จากบริษัทฟูลสปีดพีอาร์ นี่ฮอว์ก ออสมอนด์ ผู้ก่อตั้งสตูดิโอสื่อและบันเทิงเวสต์โคสต์”
เขาพูดกับฮอว์กเสียงเบา “ตามสัญญาประชาสัมพันธ์ เรื่องที่เกี่ยวกับสื่อและการประชาสัมพันธ์ของผม ต้องแจ้งแคโรลีน”
ฮอว์กหน้าหนา “ผมกับแคโรลีนเป็นเพื่อนเก่า” เขาถามจอห์นสัน “ทางกองถ่ายคุยกันเรียบร้อยแล้วเหรอ?”
“ใช่ครับ” จอห์นสันพูดว่า “โปรดิวเซอร์ สตีเฟน ซอมเมอร์สเห็นด้วยกับแผนของเรา”
ตามสัญญา กองถ่ายเห็นด้วย สัญญาก็มีผลบังคับใช้ทันที
ฮอว์กไม่พูดพร่ำทำเพลง ลุกขึ้นมาที่หัวโต๊ะประชุม ดึงกระดานไวท์บอร์ดมา ตบมือ “ทุกท่าน ประชุมได้”
เอ็ดเวิร์ดเอาแผนการโดยละเอียดที่เตรียมมา แจกให้ทุกคน
แดนีกับแคโรลีนเลิกกระซิบกระซาบกัน ทุกคนมองมาทางฮอว์ก
ฮอว์กหยิบปากกามาร์คเกอร์ขึ้นมา เขียนบนกระดานไวท์บอร์ดว่าวีรบุรุษช่วยสาวงาม!
เชยพอๆ กับคนเสเพลกลับใจ
ฮอว์กพูดว่า “ตอนที่ดเวย์นเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ เขามีฉายาว่าเดอะร็อค จอห์นสัน รูปร่างของเขาดูน่าเชื่อถือเหมือนก้อนหิน แต่ตอนยิ้มกลับดูเป็นมิตรมาก”
แคโรลีนยกปากกาในมือขึ้นมา พูดว่า “รอยยิ้มนั่นฉันออกแบบมาอย่างมืออาชีพ ฝึกฝนมานาน”
ฮอว์กพยักหน้าเล็กน้อย ถามว่า “เส้นทางที่คุณวางไว้ให้ดเวย์นคือดาราแอ็คชั่นใช่ไหม?”
แดนีตอบว่า “ใช่ค่ะ ฝีมือการแสดงของดเวย์นธรรมดา ด้วยประวัติของเขา บทบาทแอ็คชั่นแบบชวาร์เซเน็กเกอร์เหมาะที่สุด”
พอเป็นเรื่องงาน แคโรลีนก็ไม่เล่นเลย เหมือนกับเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสริมว่า “เพื่อการนี้ ฉันออกแบบภาพลักษณ์ให้ดเวย์นมากมาย เพื่อเน้นย้ำถึงลักษณะที่แข็งแกร่งและน่าเชื่อถือของเขา อย่างเช่น ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ก็ต้องเน้นย้ำถึงความเป็นชาย”
จอห์นสันพูดอย่างตรงไปตรงมา “เรื่องเอากระเป๋าใส่ถุงเท้า ก็เป็นคำแนะนำของแคโรลีน”
“ความคิดดี” ฮอว์กไม่เอาอารมณ์มาปนกับงาน พูดต่อ “หนังเรื่องใหม่ของดเวย์น ‘เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง’ แตกต่างจากตัวร้ายจ้าวแมงป่องที่เขารับบทใน ‘เดอะ มัมมี่ รีเทิร์นส์’ นี่เป็นบทบาทเชิงบวก จบสิ้นการปกครองแบบเผด็จการ ช่วยเหลือประชาชนให้อยู่ดีมีสุข เป็นวีรบุรุษในจอ”
เขาใช้ปากกาขีดวงกลมที่คำว่าวีรบุรุษบนกระดานไวท์บอร์ด “บทบาทแบบนี้มีความต้องการพิเศษ ภาพลักษณ์นอกจอต้องไม่ตรงกันข้ามกัน ถ้าในหนังเป็นวีรบุรุษ แต่ข้างนอกเป็นพวกตุ๊ด”
แคโรลีนพูดว่า “ฉันเห็นด้วยกับความคิดของหมอนี่”
แดนีก็พยักหน้า
ฮอว์กพูดว่า “รายละเอียดออกแบบไว้แบบนี้ ที่ที่เราเลือกไว้ จะมีผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเดินซื้อของถูกคนดำไม่ดีสองสามคนปล้น”
สายตาของแดนีกับแคโรลีนก็มองไปที่เอ็ดเวิร์ด
เอ็ดเวิร์ดหน้าเฉย ไม่พูดอะไรเลย
ฮอว์กพูดต่อ “ดเวย์นมาเจอกันพอดี ยื่นมือเข้าช่วย ขับไล่พวกคนดำนั่นไป แล้วก็มีคนถ่ายรูปไว้พอดี”
ในชาติก่อนมีดาราฮีโร่คนหนึ่ง ก็เคยใช้วิธีนี้โปรโมทตัวเองก่อนที่หนังซูเปอร์ฮีโร่ของเขาจะเข้าฉาย ผลลัพธ์ก็ดีมาก
แคโรลีนพูดขึ้น “งั้นเอาให้สุดเลยดีไหม ดเวย์นขับไล่คนดำที่ถือปืน…”
“เดี๋ยว!” จอห์นสันขัดจังหวะเธอ “อย่าพูดเล่นนะ ถ้าผมเห็นปืนผมต้องวิ่งแน่ ชีวิตมีแค่ครั้งเดียว”
ฮอว์กถามเขา “1 ต่อกี่คนถึงจะสมเหตุสมผล?”
จอห์นสันคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ผู้ชายผู้ใหญ่ 1 ต่อ 3 มากกว่านี้จะดูเกินจริงไป”
“ได้” ฮอว์กมองไปที่เอ็ดเวิร์ด “จากทีมของเรา หาคนที่เก่งที่สุดมาสามคน รับผิดชอบเรื่องนี้”
เอ็ดเวิร์ดจำคำพูดของฮอว์กได้ดี พยักหน้าอย่างแรง แม้ในใจจะสงสัยว่า ทีมเราก็มีกันอยู่สองคนไม่ใช่เหรอ?
แคโรลีนทำงานอย่างตั้งใจ “ฉันไปติดต่อสถานีโทรทัศน์”
“ไม่ ไม่ต้องใช้สถานีโทรทัศน์” ฮอว์กยกมือขัดจังหวะเธอ แล้วพูดว่า “สถานีโทรทัศน์ถ่าย จะไม่สมจริง ควบคุมได้ยาก”
เขาแสดงความรับผิดชอบอย่างเต็มที่ “ผมจะลงมือเอง ถ่ายจากมุมของคนเดินถนน แล้วก็ส่งไปที่ช่อง 11 ผมมีความสัมพันธ์ที่ดีกับรายการ ‘บันเทิงยามดึก’ ที่เรตติ้งถล่มทลายอยู่แล้ว”
เอ็ดเวิร์ดกับฮอว์กทำงานเข้าขากันดีมาก หยิบบัตรนักข่าวพิเศษออกมา
‘ปาปารัสซี่’ ถึงในใจจะบ่น แต่แคโรลีนคิดไปคิดมาแล้ว นี่ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุด ก็เลยถามว่า “คุณจะขายวิดีโอให้ช่อง 11 เหรอ?”
ฮอว์กพูดอย่างจริงจัง “ผมรับรองได้ว่าวิดีโอจะออกอากาศในรายการ ‘บันเทิงยามดึก’ ด้วยเรตติ้งของรายการนี้ วันรุ่งขึ้นต้องถูกสื่อบันเทิงส่วนใหญ่เอาไปลงต่อแน่นอน”
แดนีกับแคโรลีนมองหน้ากัน พยักหน้าให้กัน
ฮอว์กพูดอีก “เรื่องการเผยแพร่ต่อของสื่อ การรายงานข่าวอย่างกว้างขวาง และการสร้างกระแสหลังจากนั้น พวกคุณเก่งกว่าผม”
แคโรลีนไม่ปฏิเสธเลยสักนิด “นี่เป็นงานของฉันอยู่แล้ว”
จอห์นสันถามว่า “จะเริ่มเมื่อไหร่?”
“คนของผมต้องเตรียมตัวหน่อย แล้วก็ต้องหาที่ที่เหมาะสม” ฮอว์กพูดว่า “สามวันหลังจากนี้”
จอห์นสันมองไปที่แดนี อีกฝ่ายตรวจสอบตารางงานของจอห์นสัน “บ่ายมะรืน เดิมทีมีแผนจะไปถ่ายรูปข้างถนน ฉันจะยกเลิก”
ถ่ายรูปข้างถนนธรรมดา จะไปสู้เรื่องนี้ได้ยังไง
ฮอว์กเตือน “เงินมัดจำ 30,000 ดอลลาร์ ควรจะเข้าบัญชีภายในหนึ่งชั่วโมง”
จอห์นสันถามว่า “ทำไมต้องรีบขนาดนั้น?”
ฮอว์กอธิบายสั้นๆ “"เราไปพื้นที่ที่ไม่ปลอดภัยไม่ได้หรอกนะ ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริง ๆ แล้วจะทำยังไง? ไม่มีใครรับประกันความปลอดภัยของคุณได้เลย แต่ถ้าเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัย อย่างน้อยก็ยังพออุ่นใจได้บ้าง รถตำรวจสายตรวจก็จะค่อนข้างหนาแน่น ถ้าตอนที่เราถ่ายทำ จู่ๆ เจอกับตำรวจลอสแอนเจลิสลาดตระเวนจะทำยังไง? ผมต้องจัดการกับตำรวจลอสแอนเจลิสก่อน การประชาสัมพันธ์ต้องใช้เงิน”
ที่นี่ไม่มีเด็กๆ รู้ดีว่าการเข้าหากรมตำรวจลอสแอนเจลิส ต้องใช้เงินจริง
จอห์นสันโทรศัพท์ ให้พนักงานบัญชีรีบโอนเงิน
ฮอว์กหารือรายละเอียดกับจอห์นสันต่ออีกหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ ถึงจะออกจากบริษัทวิลเลียม มอร์ริส
จอห์นสันไปส่งฮอว์ก
ในห้องประชุมเหลือแค่แคโรลีนกับแดนี
แคโรลีนถามว่า “ฉันขอดูหน่อยได้ไหมว่างานนี้พวกคุณจ่ายให้เขาเท่าไหร่?”
แดนีพูดว่า “80,000 ดอลลาร์ค่ะ”
แคโรลีนหยิบกระเป๋าขึ้นมา “คุ้มค่ากับราคานี้”
แดนีก็รู้สึกว่าคุ้มค่า เพราะค่าตัวของจอห์นสันสำหรับหนังเรื่องนี้สูงถึง 5.5 ล้านดอลลาร์