บทที่ 68 ไป่ตู้ผู้สับสนและเพนกวินผู้กร่าง!

“เนื่องจากการเปิดตัวของเว่ยป๋อส่งผลกระทบอย่างหนัก ตอนนี้เถี่ยปา กำลังเผชิญกับปัญหาผู้ใช้งานลดลงอย่างรวดเร็วจำนวนผู้ใช้งานรายวัน ลดลงเหลือประมาณ 6.8 ล้านคน เมื่อเทียบกับ จำนวนผู้ใช้งานรายวัน เฉลี่ยที่ประมาณ 16 ล้านคน ส่วนแบ่งที่เสียไปนั้นเกินกว่า 60% แล้วครับ”
หลี่เยี่ยนหงผู้มีท่าทีสุภาพเรียบร้อยกำลังนั่งอยู่ในห้องประชุมของบริษัทไป่ตู้ และรับฟังรายงานจากหวงเหวิน รองประธานที่รับผิดชอบผลิตภัณฑ์เถี่ยปาอย่างตั้งใจ
สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก! ราคาหุ้นต้องแย่แน่!
นี่คือความคิดแรกของหลี่เยี่ยนหงหลังจากที่ตั้งใจฟังรายงานของรองประธานหวงเหวินจบ!
ในขณะนี้ ไป่ตู้เพิ่งเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไม่ถึงหนึ่งปี มีมูลค่าตลาดสูงถึง 2.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นบริษัทอินเทอร์เน็ตที่ใหญ่เป็นอันดับสองของจีนรองจากเทนเซ็นต์ และกำลังอยู่ในช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุด
แต่ในเวลานี้เอง กลับถูกแพลตฟอร์มโซเชียลที่ไม่รู้จักที่มาที่ไปแย่งชิง ผู้ใช้งานของเถี่ยปาไปกว่าครึ่ง ใครจะทนไหว?
หลี่เยี่ยนหงขมวดคิ้ว กวาดสายตามองผู้บริหารในห้องประชุม แล้วพูดอย่างเสียกิริยาว่า “ในช่วงสิบกว่าวันที่ผ่านมา โฆษณาของเว่ยป๋อมีอยู่ทุกที่
ใครช่วยบอกผมทีว่า เว่ยป๋อบ้าๆ นี่มันมาจากไหนกันแน่? ทำไมถึงมีเงินทุนหนาขนาดนี้?”
เมื่อได้ยินคำถามอย่างเสียกิริยาของหลี่เยี่ยนหง ผู้บริหารของไป่ตู้ทุกคนต่างส่ายหน้าเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร
เพราะพวกเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเว่ยป๋อโผล่มาจากไหน
“ทำอะไรกันอยู่? คู่แข่งกำลังกัดกินส่วนแบ่งผู้ใช้งานเถี่ยปาของเราไปเรื่อยๆ แต่เรากลับไม่รู้ข้อมูลพื้นฐานของมันเลยเหรอ?
แล้วจะทำยังไงต่อไป? ปล่อยให้มันกัดกินผู้ใช้งานของเราต่อไปเหรอ? แล้วไงต่อ? ปิดเถี่ยปาไปเลยใช่ไหม?”
หลี่เยี่ยนหงลุกขึ้นยืนตบโต๊ะอย่างโกรธจัด และเริ่มสาดคำด่าใส่ผู้บริหารที่นั่งอยู่
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถรักษาท่าทีสุภาพอ่อนโยนในชีวิตประจำวันไว้ได้อีกต่อไป
รองประธานหวงเหวินยกมือขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น “ นี่เป็นความบกพร่องของผมเอง! ผมสามารถ...”
หลี่เยี่ยนหงยกมือขึ้นขัดจังหวะคำพูดของหวงเหวิน แล้วพูดอย่างรวดเร็วว่า “นี่ไม่ใช่แค่ความบกพร่องของคุณคนเดียว แต่มันคือความบกพร่องของทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่! แต่ตอนนี้ผมไม่อยากฟังเรื่องนี้!
ผมต้องการใครสักคนออกมาชำแหละสถานการณ์ของเว่ยป๋อโดยละเอียด แล้วหารือเกี่ยวกับแผนรับมือออกมา!”
นี่คือการที่หลี่เยี่ยนหงกำลังปกป้องลูกน้องคนสนิทอย่างหวงเหวิน ไม่ปล่อยให้เขารับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว
หวงเหวินได้ยินดังนั้นก็เข้าใจว่าตัวเองเกือบจะทำเรื่องโง่ๆ ลงไปแล้ว จึงรีบปิดปากเงียบทันที
หลี่เยี่ยนหงกวาดสายตามองผู้บริหารในห้องประชุมอีกครั้ง พบว่ายังไม่มีใครยอมออกมาพูด เขาส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ผมให้เวลาพวกคุณ 24 ชั่วโมง! ภายใน 24 ชั่วโมงนี้ พวกคุณต้องสืบให้รู้เรื่องของเว่ยป๋อและบริษัทที่อยู่เบื้องหลังมันให้ทะลุปรุโปร่ง!
ทำได้ ความผิดความชอบหักล้างกันไป!
ทำไม่ได้ ค่อยมาคิดบัญชีกันทีหลัง!
แค่นี้แหละ เลิกประชุมได้!”
พูดจบ หลี่เยี่ยนหงก็เดินออกจากห้องประชุมไปอย่างฉุนเฉียว
ท่าทีที่แข็งกร้าวของหลี่เยี่ยนหงทำให้ผู้บริหารในห้องประชุมต่างมองหน้ากันไปมา พูดอะไรไม่ออก
…
24 กรกฎาคม เวลา 20:06 น. ณ สวนวิทยาศาสตร์ไซเก๋อ หัวเฉียงเป่ย เมืองเซินเจิ้น ห้องประชุมบริษัทเทนเซ็นต์เทคโนโลยี
“หมายความว่าตอนนี้ยอดผู้ใช้ที่ลงทะเบียนของเว่ยป๋อทะลุ 15 ล้านคนแล้ว? และกำลังมุ่งหน้าสู่ 20 ล้านอย่างรวดเร็ว?”
หลังจากที่หม่าฮว่าเถิงตั้งใจฟังรายงานสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับเว่ยป๋อจาก ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการเจิงหลี่ชิงจบ เขาก็ขยับแว่นตากรอบทองแล้วถามขึ้นช้าๆ
ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคโนโลยี จางจื้อตงส่ายหน้า ชี้ไปที่หน้าจอโน๊ตบุ๊คตรงหน้าแล้วพูดว่า “ขอแก้ไขนะครับ ไม่ใช่กำลังมุ่งหน้าสู่ 20 ล้านผู้ใช้ แต่ทะลุ 20 ล้านไปแล้ว! หน้าแรกของเว่ยป๋อเพิ่งจะขึ้นหน้าเว็บฉลองไปเมื่อกี้นี้เอง”
“อะไรนะ?!”
“จริงเหรอ? เกินไปแล้ว!”
“เป็นไปได้ยังไง!”
“เร็วเกินไปแล้ว!”
ห้องประชุมเต็มไปด้วยเสียงอุทานด้วยความตกใจในทันที
เห็นได้ชัดว่าความเร็วในการเติบโตของเว่ยป๋อได้ทำลายจินตนาการของผู้บริหารเทนเซ็นต์ไปแล้ว
หม่าฮว่าเถิงก็ตกตะลึงเช่นกัน เขารีบเม้มปากแล้วถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เว่ยป๋อส่งผลกระทบต่อผลิตภัณฑ์ไหนของเรามากที่สุด?”
เจิงหลี่ชิงตอบทันที “QQ สเปซ!”
QQ สเปซ เป็นฟังก์ชันพื้นที่ส่วนตัวที่เทนเซ็นต์เปิดตัวในปี 2005 เพื่อแข่งขันกับบล็อกโดยเฉพาะ และได้ผลดีมาก ไม่เพียงแต่ดึงดูดผู้ใช้ใหม่ให้มาลงทะเบียน QQ เท่านั้น แต่ยังช่วยเพิ่มอัตราการรักษาผู้ใช้อย่างมีนัยสำคัญ
ประโยค ‘ว่างๆ ก็ไปเยี่ยมสเปซของฉันบ้างนะ’ กลายเป็นประโยคสุดฮิตในปี 2006
หม่าฮว่าเถิงพยักหน้าเล็กน้อย กวาดสายตามองผู้บริหารในห้องประชุมแล้วถามขึ้นว่า “เข้าใจสถานการณ์ของเว่ยป๋อกันแล้วใช่ไหม? งั้นทุกคนลองแสดงความคิดเห็นกันหน่อยสิ!”
“ลอกเลียนแบบเลย!”
“ซื้อกิจการ!”
“รอดูก่อนดีกว่า อันที่จริงเว่ยป๋อกับ QQ สเปซของเราไม่ใช่สิ่งเดียวกัน”
สิ้นเสียงพูด ในห้องประชุมก็มีความคิดเห็นต่างๆ นานาดังขึ้นมาทันที แต่ไม่นาน ความคิดเห็นเรื่องการลอกเลียนแบบและการซื้อกิจการก็กลายเป็นกระแสหลักอย่างรวดเร็ว
เมื่อห้าเสือแห่งเทนเซ็นต์เห็นดังนั้น ก็มองหน้ากัน
หม่าฮว่าเถิงพยักหน้าเล็กน้อย และตัดสินใจทันที “ไม่ต้องเถียงกันแล้ว! หลิวชื่อผิง คุณรับผิดชอบเรื่องการซื้อกิจการ!”
หลิวชื่อผิงพยักหน้ารับทราบ แล้วถามว่า “ราคาเท่าไหร่ครับ?”
หม่าฮว่าเถิงหันไปมองประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงิน เจิงเจิ้นกั๋ว “เจิ้นกั๋ว บอกเงินสำรองของเทนเซ็นต์หน่อย”
“ปัจจุบันเงินที่สามารถใช้ได้ในบัญชีของเทนเซ็นต์มีอยู่ 966 ล้านหยวนครับ”
หม่าฮว่าเถิงได้ยินดังนั้นก็ชูนิ้วหนึ่งนิ้วให้หลิวชื่อผิง แล้วพูดเบาๆ ว่า “หลิวชื่อผิง ผมให้คุณหนึ่งร้อยล้าน ถ้าทำสำเร็จ ทุกอย่างก็ดี!
ถ้าทำไม่สำเร็จ ให้รีบรายงานทันที แล้วเราจะจัดการเว่ยป๋อให้ตายไปข้างหนึ่ง!”
หลิวชื่อผิงหัวเราะเสียงดัง “ไม่มีปัญหาครับ พรุ่งนี้ผมจะไปที่บริษัทเว่ยสือไต้ในเขตฝูเถียน เพื่อคุยเรื่องการซื้อกิจการกับอันซิน เจ้านายของพวกเขา”
“ดีมาก!”
หม่าฮว่าเถิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วหันไปมองจางจื้อตง “จื้อตง ฝ่ายเทคนิคจะใช้เวลานานแค่ไหนในการลอกเลียนแบบเว่ยป๋อ?”
แหม สไตล์ดั้งเดิมของเทนเซ็นต์ปรากฏออกมาอย่างชัดเจน!
จางจื้อตงไม่ได้ตอบทันที เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วค่อยๆ พูดว่า “ต้องศึกษาสถาปัตยกรรมทางเทคนิคของเว่ยป๋อก่อน ประมาณครึ่งเดือนก็น่าจะสร้างเว่ยป๋อของเราเองขึ้นมาได้ครับ”
หม่าฮว่าเถิงส่ายหน้าทันที แล้วพูดอย่างเด็ดขาดว่า “10 วัน! ถ้าช้ากว่านี้ ทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ว!”
จางจื้อตงมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย แต่ไม่นานก็กัดฟันพูดว่า “ขอแค่ให้คนมาช่วยผมให้เพียงพอ 10 วันก็ 10 วันครับ!”
“อยากได้อะไรก็ให้หมด! ลงมือทำได้เต็มที่เลย!”
หม่าฮว่าเถิงตอบรับอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็กวาดสายตามองผู้บริหารทุกคนในห้องประชุมด้วยสายตาที่เฉียบคม แล้วพูดขึ้นเบาๆ ว่า “หวังว่าคุณอันจะรู้จักกาละเทศะ อย่ามาขวางทางพวกเราเทนเซ็นต์เลยนะ! ไม่เช่นนั้นสิ่งที่รอเว่ยป๋ออยู่ จะเป็นการบดขยี้อย่างสิ้นเชิงจากเทนเซ็นต์!”
ในปี 2006 กลุ่มบริษัทเทนเซ็นต์กร่างได้ขนาดนี้!
บริษัทอินเทอร์เน็ตสตาร์ทอัพนับไม่ถ้วน เมื่อเผชิญหน้ากับเทนเซ็นต์ผู้กร่าง มีเพียงสองทางเลือกเท่านั้น คือถูกควบรวมกิจการ หรือไม่ก็หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
แทบจะไม่มีข้อยกเว้น!