บทที่ 2
ไหวซวี่ หมายถึงฤดูร้อน และยังเป็นอีกชื่อหนึ่งของเดือนสี่ตามปฏิทินจันทรคติ
ฉู่ไหวซวี่เกิดในวันขึ้นหนึ่งค่ำเดือนสี่ตามปฏิทินจันทรคติ ด้วยเหตุนี้จึงได้ชื่อนี้มา
ตอนนี้ เขากำลังเล่นเกมที่ชื่อว่า «เจี้ยเจี้ยน» (ยืมกระบี่) อยู่
ปัจจุบันนี้คือปี ค.ศ. 2045 ในฐานะคนหนุ่มยุค 20s ที่กำลังอยู่ในวัยฉกรรจ์ ท่ามกลางยุคสมัยที่เทคโนโลยีก้าวล้ำไปทุกวัน ขอเพียงแค่เขาแปะแผ่นอิเล็กโทรดที่มีสายระโยงระยางลงบนขมับทั้งสองข้าง แล้วหลับตาลง ก็สามารถพาตนเองเข้าไปอยู่ในโลกของเกมที่สมจริงอย่างที่สุดได้แล้ว
ในยุคสมัยนี้ นิยายออนไลน์แนวข้ามมิติไม่ได้เป็นที่นิยมอีกต่อไป เพราะการ ‘ข้ามมิติ’ ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรอีก สำหรับผู้คนจำนวนมากแล้ว เกมประเภทนี้ก็แทบจะเทียบเท่ากับการข้ามมิติไปแล้วนั่นเอง
เพียงแต่ว่า ในโลกแห่งความจริงยังมีกฎหมายคอยควบคุมพฤติกรรมของผู้คน และในแต่ละเกมก็มีกฎเกณฑ์ที่แตกต่างกันไปเพื่อจำกัดการกระทำของผู้เล่น แต่สำหรับเกมบางเกมที่มีอิสระสูงมาก คุณจะแต่งงานมีลูกกับ NPC หรือผู้เล่นคนอื่นก็ยังได้ แถมรับประกันได้เลยว่าทุกขั้นตอนนั้นไม่มีการตัดทอนหรือฉากคัดซีนอย่างแน่นอน
ด้วยเหตุนี้ เมื่อยุคสมัยของเกมพัฒนามาถึงขั้นนี้แล้ว [วงการรับเล่นเกมเป็นเพื่อน] ก็เลยเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในระดับหนึ่ง
เพราะในยุคแรกๆ ของวงการนี้ การเล่นเกมเป็นเพื่อนอาจเป็นแค่การเล่นเกมด้วยกัน แล้วก็เปิดไมค์คุยกันเท่านั้น อย่างมากที่สุดที่จะทำเพื่อเรียกลูกค้า ก็คงเป็นการพูดจายั่วเย้า หรือไม่ก็ทำเสียงหอบให้ฟังบ้าง
หากต้องการมากกว่านั้น ก็ต้องไปนัดเจอกันนอกเกมแล้ว
แต่พอมาถึงปี 2045 เกมได้มีความสมจริงถึงขั้นที่ราวกับได้เข้าไปอยู่ ณ ที่แห่งนั้นจริงๆ ประหนึ่งว่าได้ถูกส่งไปยังอีกโลกหนึ่ง และยังมีอิสระที่สูงมาก ดังนั้น การเล่นเกมเป็นเพื่อนจึงไม่ต่างอะไรกับนายแบบนางแบบที่ลงสนามมาให้บริการด้วยตนเอง
หรือจะพูดอีกอย่าง มันก็คล้ายกับ... ‘ไกด์ท้องถิ่น’ ที่เคยฮิตกันเมื่อหลายปีก่อน?
เพียงแต่ว่า ไกด์ท้องถิ่นคือการที่คุณเดินทางไปท่องเที่ยวหรือทำงานต่างถิ่น แล้วให้อีกฝ่ายมาเป็นเพื่อนในสถานที่นั้นๆ แต่ในยุคนี้ สถานที่ที่เป็นเพื่อนกันได้เปลี่ยนมาเป็นโลกของเกมแทน
และฉู่ไหวซวี่ ก็คือพี่นายแบบ... อ้อ ไม่ใช่สิ คือโฮสต์หนุ่มผู้มีทักษะการบริการอันยอดเยี่ยม!
ด้วยความสามารถของตนเพียงผู้เดียว เขาสามารถเข้าหาลูกค้าที่เป็นคุณหญิงกระเป๋าหนักได้ทุกประเภท แถมยังทำให้ทุกคนพร้อมใจกันให้คะแนนห้าดาว บางครั้งยังสามารถหาเลี้ยงชีพตนเองด้วยการออดอ้อนสตรีได้อย่างมีชั้นเชิง ซึ่งนี่ต้องอาศัยความสามารถกันแบบสุดๆ
คนอย่างเขา นับว่ายังโชคดีที่เลือกเดินในเส้นทางที่ถูกต้อง นำความสามารถมาใช้กับการทำงาน เป็นนายแบบที่ขยันขันแข็งคนหนึ่ง หากนำไปใช้ในชีวิตจริงล่ะก็ รับรองว่าเป็นตัวร้ายที่หลอกฟันผู้หญิงไปทั่วแน่นอน
ณ เวลานี้ อันที่จริงเขาเพียงแค่ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ เลยคิดจะลองเสี่ยงโชคดูสักหน่อย ด้วยการ [สุ่มสร้างไอดีใหม่] ในเกม «เจี้ยเจี้ยน»
เกม «เจี้ยเจี้ยน» นี้ ได้นำแนวคิดการขายกล่องสุ่มของบริษัทพนันยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่งมาใช้ ทำให้ไอดีเกมมีลักษณะของการสุ่มอยู่ด้วย
ทุกๆ ไอดี ล้วนต้องใช้เงินซื้อมา
หลังจาก [สุ่มไอดีใหม่] แล้ว จะได้จุดเริ่มต้นแบบไหน จะไปเกิดที่หมู่บ้านเริ่มต้นแห่งใด และภารกิจเริ่มต้นจะเป็นอะไร... ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่ไม่รู้ล่วงหน้า
แต่ถึงแม้ว่าเกมจะสร้างสมดุลของจุดเริ่มต้นได้ค่อนข้างดี ไม่ได้มีจุดเริ่มต้นที่โกงจนเกินไป แต่ลางเนื้อชอบลางยาไม่ใช่หรือ?
อีกทั้งเกมนี้ก็เปิดให้บริการมาห้าปีแล้ว ผู้เล่นเก่าๆ ก็ได้ค้นพบช่องทางบางอย่าง ทำให้จุดเริ่มต้นบางแบบเป็นที่ชื่นชอบของผู้เล่นมากกว่า ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับกิลด์เกมบางแห่งที่มีเงินทุนหนา แทนที่จะไปเปิดกล่องสุ่มเอง สู้ไปซื้อไอดีที่ [สุ่มแล้ว] มาโดยตรงเลยจะดีกว่า เพื่อให้ง่ายต่อการวางแผน
ดังนั้น ไอดีใหม่บางส่วนจึงสามารถนำไปขายต่อทำกำไรได้ การ [สุ่มไอดีใหม่] จึงค่อยๆ กลายเป็นที่นิยมขึ้นมา
ฉู่ไหวซวี่มีนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง คือทุกๆ ต้นเดือน เขาจะ [สุ่มไอดีใหม่] สามครั้ง เขาเป็นคนที่มักจะโชคดีในเรื่องทำนองนี้เสมอ และก็หาเงินเล็กๆ น้อยๆ จากตรงนี้ได้เช่นกัน
ที่สำคัญที่สุดคือ เขามีฐานลูกค้าที่เป็นผู้บริหารหญิงในกิลด์เกมที่มั่นคง พวกเธอคือเป้าหมายที่ดีที่สุดในการรับซื้อไอดี มีคนหนึ่งที่เห็นเขาเป็นของล้ำค่า ถึงกับให้ราคาสูงกว่าตลาดอยู่บ่อยครั้ง
และไอดีของวันนี้ ก็น่าจะขายได้ราคาดีทีเดียว
เพราะทันทีที่ออนไลน์เข้ามา ก็ต้องเผชิญหน้ากับการไล่ล่าของชายหนวดเครา แถมในตัวยังพกตั๋วเงินมูลค่าสูง เห็นได้ชัดว่าเป็นตัวละคร [สายเนื้อเรื่องหลักเข้มข้น]
‘ภารกิจเนื้อเรื่องหลักช่วงต้นชัดเจนมาก กิลด์หลายแห่งชอบรับซื้อไอดีแบบนี้’ ฉู่ไหวซวี่รู้เรื่องนี้ดี
แต่ใครจะไปคิดว่า วันนี้เพิ่งจะออนไลน์เข้ามา ก็ดูเหมือนจะเจอปัญหาเข้าซะแล้ว
—เขาออกจากเกมไม่ได้!
“เป็นไปไม่ได้น่า” ฉู่ไหวซวี่คิดอย่างไรก็คิดไม่ตก
เขาเล่น «เจี้ยเจี้ยน» มานานขนาดนี้ ย่อมรู้ดีว่าเกมนี้มีความเสถียรมากเพียงใด «เจี้ยเจี้ยน» ทำออกมาได้ดีในทุกๆ ด้าน ประสบการณ์การเล่นยอดเยี่ยม เป็นเกมระดับท็อปที่ได้รับคำชมอย่างล้นหลามในปัจจุบัน
ได้รับคำชมสูงถึงขนาดไหนน่ะหรือ?
ก็ถึงขนาดที่ว่า คนกว่า 80% บนโลกต่างไม่มีใครไม่รู้จักเกมนี้
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่ไหวซวี่เจอปัญหาที่ร้ายแรงถึงเพียงนี้ ถึงกับออกจากเกมไม่ได้ นอกจากนี้ ฟังก์ชันต่างๆ ในเกมของเขาหลายอย่างก็ดูเหมือนจะใช้งานไม่ได้เช่นกัน ซึ่งยังรวมไปถึงฟังก์ชันพื้นฐานบางอย่างด้วย
ตัวอย่างเช่น เขาไม่สามารถฟังเพลงไปพลางเล่นเกมไปพลางได้อีกแล้ว
“[การปรับความสว่าง] ยังอยู่แฮะ”
เมื่อครู่นี้ ตอนที่เขาใช้นิ้วทั้งสองตวัดขึ้นไปในอากาศ แล้วโลกทั้งใบก็สว่างขึ้นในสายตาของเขา ก็คือการใช้ฟังก์ชันปรับความสว่างนั่นเอง
“แต่ทำไมแม้แต่ [การปรับระดับความเจ็บปวด] ก็หายไปด้วยล่ะ?” ฉู่ไหวซวี่ถึงกับพูดไม่ออก
เขาลองหยิกตัวเองแรงๆ ทีหนึ่ง แล้วก็เจ็บจนต้องแยกเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“เฮ้ย! นี่มันความเจ็บปวดระดับ 100% ชัดๆ เลยนี่หว่า!” เขาถึงกับมึนไปเลย
ในเกม «เจี้ยเจี้ยน» ระดับความเจ็บปวดที่สามารถปรับได้สูงสุดนั้นมีเพียง 8% เท่านั้น ผู้เล่นส่วนใหญ่มักจะปรับให้มันต่ำมากๆ มีเพียงผู้เล่นที่มีรสนิยมพิเศษบางกลุ่มเท่านั้น ที่จะสนองความต้องการที่ไม่ปกติของตนเองในเกม ด้วยการปรับระดับความเจ็บปวดให้สูงขึ้นกว่ามาตรฐาน
มีคนจำนวนไม่น้อยที่ปรับระดับความเจ็บปวดให้ใกล้เคียงกับศูนย์
บวกกับเกม «เจี้ยเจี้ยน» ที่มีอิสระสูงมาก ดังที่ได้กล่าวไปแล้วว่าแม้กระทั่งการแต่งงานมีลูกก็ยังทำได้ ตั้งท้องได้จริงๆ ดังนั้น สิ่งที่เรียกว่าคลอดลูกได้โดยไม่ต้องเจ็บปวดจึงสามารถทำให้เป็นจริงขึ้นมาได้ในเกมนี้นี่เอง
“แต่ความเจ็บปวดระดับนี้ มันแปลกเกินไปแล้ว” ฉู่ไหวซวี่ขมวดคิ้วมุ่น ขีดจำกัดสูงสุดที่เกมตั้งไว้คือ 8% เท่านั้น นี่มันเรื่องผิดปกติชัดๆ
เขามองไปยังศพของชายหนวดเคราที่นอนอยู่บนพื้น อดที่จะสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าไปไม่ได้
“พูดอีกอย่างก็คือ ถ้าเมื่อกี้ข้าพลาดท่า ถูกมันฟันเข้าให้สักคมดาบ ความเจ็บปวดนั่นไม่พุ่งทะลุเพดานไปเลยรึ?”
“ถ้าเกิดบั๊กแบบนี้ขึ้นมาจริงๆ ผู้เล่นจะพากันเลิกเล่นไปกี่คนกัน?” ฉู่ไหวซวี่สามารถคาดการณ์เรื่องนี้ได้เลย จากนั้น เขาก็ตรวจสอบฟังก์ชันเกมของตัวเองทั้งหมดอีกครั้ง และพบว่าฟังก์ชันที่ยังใช้งานได้นั้นมีน้อยอย่างยิ่ง แม้กระทั่งฝ่ายบริการลูกค้าที่เป็น AI ก็ยังติดต่อไม่ได้
ต้องรู้ก่อนว่า ฝ่ายบริการลูกค้า AI คนนี้เป็นคนที่เขา ‘ฝึกสอน’ มาเป็นเวลานาน จนกลายเป็นรูปร่างของเขาไปแล้ว
ที่ประหลาดยิ่งกว่านั้นคือ ปกติฉู่ไหวซวี่จะสามารถตรวจสอบ [เวลา] ได้ เขาจึงรู้ดีว่าเส้นเวลาในเกม «เจี้ยเจี้ยน» ได้ดำเนินมาถึงปีศักราชเสวียนที่ 1997 แล้ว
แต่ตอนนี้เมื่อเขาตรวจสอบ [เวลา] สิ่งที่แสดงผลกลับเป็นปีศักราชเสวียนที่ 1990!
“แม่งเอ๊ย โคตรจะเหลวไหล!”
“เกมนี้มันเจ๊งแล้วใช่ไหมเนี่ย?”
ฝนยังคงตกกระหน่ำไม่หยุด ฉู่ไหวซวี่กางร่มกระดาษน้ำมัน ยืนอยู่บนทางเดินเล็กๆ ในป่าทึบ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล อย่างน้อยเขาก็เป็นนายแบบ...เอ๊ย โฮสต์หนุ่มที่ดูนิยาย อนิเมะ และภาพยนตร์มานับไม่ถ้วน…
“กูคงไม่ได้ทะลุมิติเข้ามาใน «เจี้ยเจี้ยน» หรอกนะ?”
เขาเปิด [หน้าต่างสถานะตัวละคร] ของตนเองขึ้นมา เพื่อตรวจสอบข้อมูลพื้นฐานของตัวละครในเกม
จากนั้นก็พบความผิดปกติในช่องสถานะตัวละคร
[สถานะ] ของเขากลับไม่ได้ระบุว่าเป็น [ผู้เล่น] แต่เป็น... [NPC]!
ในวินาทีนั้น โลกทั้งใบของฉู่ไหวซวี่ก็พังทลายลงมา
“แม่มเอ๊ย! กูอุตส่าห์ทำงานหนักๆ เพื่อเกาะเศรษฐีนี ตั้งใจเป็นโฮสต์หนุ่มถึงขนาดนี้ จนได้รับการจัดอันดับจากบรรดาพี่สาวน้องสาวให้เป็น [อันดับสองของโฮสต์หนุ่มแห่งเจี้ยเจี้ยนที่ต้องลอง] เงินที่เก็บมายังไม่ได้ใช้เลยนะโว้ย!”
“คืนนี้อุตส่าห์รับงานของคุณยองเฮไว้แล้วด้วย”
“คุณลูกค้าคนนี้แยกกันอยู่กับสามีมาหลายปี สถานะสมรสคือ [แต่งงานแล้วแต่แทบไม่ต่างจากม่าย] เป็นสาวใหญ่มาดนิ่งเสียงน่าฟัง เมื่อคืนตอนดึกๆ ไม่ยอมหลับยอมนอน ส่งข้อความเสียงมาจองคิวเล่นเกมกับข้าคืนนี้ เห็นได้ชัดเลยว่างานนี้ต้องมีการขอต่อเวลาแน่นอน!”
ฉู่ไหวซวี่อดที่จะก้มหน้าลงไม่ได้: “เชี่ย!”
…
เสียงฝนยามค่ำคืนช่างน่ารำคาญเสียจริง
ภายใต้ร่มกระดาษน้ำมัน ความหงุดหงิดในใจของฉู่ไหวซวี่ก็ยิ่งทบทวีขึ้น เขาเดินไปยังข้างศพของชายหนวดเครา แล้วค่อยๆ ย่อตัวลง
—แล้วก็ตบหน้าศพไปฉาดใหญ่!