การต่อสู้ครั้งแรก

ซูหลินยังคงกัดกินเนื้อกวางเรนเดียร์อาร์กติกอย่างต่อเนื่อง

“ติ๊ง! โฮสต์กินเนื้อกวางเรนเดียร์อาร์กติก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 2.8 หน่วย”

“ติ๊ง! โฮสต์กินเนื้อกวางเรนเดียร์อาร์กติก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 2.6 หน่วย”

“ติ๊ง! โฮสต์กินเนื้อกวางเรนเดียร์อาร์กติก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 2.4 หน่วย”

ซากกวางเรนเดียร์อาร์กติกตัวนี้ มอบแต้มวิวัฒนาการ ให้ซูหลินไม่น้อยเลยทีเดียว

เมื่อกินเข้าไปได้ราวห้าถึงหกกิโลกรัม เขาก็เริ่มรู้สึกอิ่มถึงเจ็ดแปดส่วนแล้ว จึงหยุดกินต่อ เพราะนี่คือทุ่งน้ำแข็งอันเวิ้งว้าง ไม่รู้ว่าอันตรายจะโผล่มาเมื่อใด หากกินจนแน่นท้องเกินไป อาจส่งผลต่อความคล่องตัวได้

ตอนนี้ซูหลินมีแต้มวิวัฒนาการ กว่าหกสิบเจ็ดแต้มแล้ว ขาดอีกไม่ถึงสิบแต้มเขาก็จะได้วิวัฒนาการอีกครั้ง

ดังนั้น ซูหลินจึงพยายามลากซากกวางเรนเดียร์กลับไปที่ถ้ำ แต่ซากที่มีน้ำหนักร่วมสองร้อยกิโลกรัมนี้ ถือว่าหนักหน่วงเกินไปสำหรับร่างกายลูกหมาป่าของเขา

อย่างไรก็ตาม ซูหลินใช้ประสบการณ์และปัญญาที่ติดมาจากการเป็นมนุษย์ คิดหาวิธีได้ เขาหักพุ่มไม้ที่มีลำต้นแข็งและผิวเรียบ มาวางรองใต้ซากกวางเพื่อลดแรงเสียดทาน วิธีนี้ทำให้ลากได้ง่ายขึ้นมาก หากเป็นเพียงหมาป่าทั่วไป ต่อให้เป็นพ่อหมาป่า ก็คงลากกลับถ้ำไม่สำเร็จในระยะทางไกลเช่นนี้

เมื่อทุกอย่างพร้อม ซูหลินจึงเริ่มค่อย ๆ ลากซากกวางกลับถ้ำ

แต่ในตอนนั้นเอง...

สัตว์นักล่าตัวหนึ่งที่มีลายจุดสีเทาและขาวทั่วร่าง ได้กลิ่นคาวเลือดลอยมาตามลม มันคือ แมวป่าลิงซ์ ที่กำลังแอบซ่อนอยู่ในพุ่มไม้ จับจ้องซูหลินอย่างไม่กะพริบตา

พอลิงซ์เห็นว่าเหยื่อเป็นเพียงลูกหมาป่าที่ออกล่าตามลำพัง มันก็เผยเขี้ยวคมกริบออกมา ความหิวโหยทำให้สายตาของมันเต็มไปด้วยความดุร้าย

นี่คือสัตว์ตระกูลแมวที่ได้ชื่อว่าเป็นนักล่าไร้เทียมทานในสภาพร่างกายขนาดใกล้เคียงกัน ร่างกายเพรียวล่ำ ขาทั้งสี่ทรงพลัง สามารถปีนป่ายและว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว อีกทั้งยังทนต่อความหิวโหยและความหนาวเย็นได้ดี เปรียบเสมือนนักฆ่าในเงามืดที่รอคอยเวลาเพียงชั่วขณะเพื่อสังหาร

ลิงซ์ตัวนี้อดอยากมาสองวันแล้ว ถึงแม้กลิ่นเลือดกวางจะยั่วยวนแค่ไหน แต่มันก็ยังอดทนรอจังหวะอย่างใจเย็น

จนกระทั่ง...

ซูหลินออกแรงมากเกินไป ทำให้เสียหลักล้มลงบนพื้นหิมะในจังหวะลากซากกวาง

นี่คือโอกาสที่ลิงซ์เฝ้ารอมานาน!

มันพุ่งทะยานออกจากพุ่มไม้ด้วยความเร็วสูง เขี้ยวแหลมวาววับพร้อมจะกัดให้ตายเพียงครั้งเดียว

“บัดซบ! ลิงซ์!”

ซูหลินเห็นเงาวูบพุ่งเข้ามา สายตาเขาก็ปรากฏหน้าต่างข้อมูลขึ้นทันที

ข้อมูลสิ่งมีชีวิต

【เผ่าพันธุ์】: ลิงซ์ (เพศเมีย)

【ระดับ】: 4

【พลังชีวิต】: 398

【ความอดทน】: 28

【พลังการโจมตี】: 49

【การป้องกัน】: 19

【ความเร็ว】: 53

ระดับสูงกว่าเขาหนึ่งขั้นเต็ม!

โดยทั่วไป ลิงซ์มักไม่คิดจะต่อกรกับหมาป่า เพราะหมาป่ามีร่างกายใหญ่กว่า อดทนกว่า และป้องกันได้ดีกว่า หากไม่สามารถฆ่าได้ภายในเวลาอันสั้น ลิงซ์ก็จะเสียเปรียบแน่นอน

แต่ซูหลินในตอนนี้ยังเป็นเพียงลูกหมาป่า และความเร็วของลิงซ์ก็มหาศาลถึง 53 แต้ม ไม่ด้อยไปกว่าตัวเขาหลังจากเสริมพลังแล้วเลย

ลิงซ์กระโจนใส่ด้วยแววตานักล่าที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมโหด มันตั้งใจฆ่าให้ตายเพียงครั้งเดียว!

“โฮกกกก!”

ซูหลินร้องคำราม พยายามลุกขึ้นทันที แต่ช้ากว่าคู่ต่อสู้เพียงเสี้ยววินาที เขาถูกกรงเล็บคมเฉือนจนขนและหนังฉีกขาดเป็นทาง เลือดสาดกระเซ็น

ความเจ็บปวดแล่นพล่าน แต่เขาฉวยโอกาสถอยออกมาได้หนึ่งช่วงตัว

นี่คือการต่อสู้เพื่อความเป็นความตายครั้งแรกนับตั้งแต่เกิดใหม่!

ในทุ่งน้ำแข็งอันไร้สิ้นสุดของอาร์กติก ไม่มีความเมตตา ไม่มีศีลธรรม มีเพียงกฎของธรรมชาติ ผู้แข็งแกร่งอยู่รอด ผู้ที่อ่อนแอต้องตาย!

ซูหลินตระหนักถึงความจริงข้อนี้ตั้งแต่เริ่มล่าเพียงกระต่ายอาร์กติกแล้ว หากอยากรอด ต้องแข็งแกร่งกว่าเดิม ต้องโหดเหี้ยมยิ่งกว่า!

โชคยังดีที่ร่างกายของเขาไม่ต่างจากเจ้าลิงซ์ตัวนี้มากนัก อีกทั้งความเร็วของเขาก็เหนือกว่ามันนิดหน่อย

เขาจ้องกลับไป แยกเขี้ยวขู่

“โฮกกก!”

ลิงซ์ไม่หวั่น กลับยิ่งแสดงความดุร้าย มันพุ่งเข้ามาอีกครั้ง

เสียง ปัง! ดังสนั่น เมื่อกรงเล็บทั้งสองฝ่ายกระแทกเข้าหากัน กรงเล็บลิงซ์มีพลังมหาศาล ซูหลินเจ็บจนร้อง แต่ยังถอยอย่างมีสติ

เขาจะใช้ความเร็วที่เหนือกว่า เพื่อดึงเกมเข้าสู่สงครามยืดเยื้อ!

ด้วยแต้มพิเศษที่ใส่เพิ่มทั้งหมดลงในความเร็ว ตอนนี้เขามีถึง 60 แต้ม เหนือลิงซ์ที่มี 53 ไปหลายช่วง

ทั้งสองเคลื่อนไหวเร็วราวกับเงา การเผชิญหน้าสั้น ๆ แต่ละครั้งคือการข่วน กัด และสังหารอย่างดุเดือด!

ฉึบ!

กรงเล็บลิงซ์กรีดเข้าที่ลำตัวซูหลินอีกครั้ง เลือดไหลซึมออกมาไม่หยุด แต่ความเจ็บกลับทำให้ดวงตาของเขาแดงก่ำ

เขาพุ่งเข้าไปกัดที่คอ แต่เจ้าลิงซ์เบี่ยงหลบได้ทัน ถึงอย่างนั้นก็โดนกัดเข้าที่สีข้างไปหนึ่งแผล

เลือดสาด แต่มันยังไม่อ่อนแรง กลับยิ่งโกรธจัดกว่าเดิม!

ซูหลินรีบงับกลืนชิ้นเนื้อที่กัดได้ลงคอทันที

“ติ๊ง! โฮสต์กินเนื้อลิงซ์ ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 2.5 หน่วย”

“หือ!!! แบบนี้ก็ได้หรอ”

แววตาซูหลินฉายความยินดีขึ้นทันที ตอนนี้เขาขาดเพียง 5 แต้มก็จะเลื่อนสู่ระดับ 4 แล้ว!

นี่หมายความว่า หากเชากัดได้อีกเพียงสองสามครั้ง เขาจะก้าวข้าม เจ้าลิงซ์ตรงหน้า และมันจะไม่ใช่คู่ต่อสู้เขาอีกต่อไป!

ซูหลินแยกเขี้ยว ก้าวเข้าหาลิงซ์ทีละก้าว ดวงตาสีฟ้าอ่อนฉายประกายแข็งกร้าว

“อู้ววววว!”

เสียงหอนสะท้านหิมะ

ในเมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็สู้ให้ถึงที่สุด!

ลิงซ์ถูกการท้าทายนี้กระตุ้นจนเดือดพล่าน มันร้องคำรามกลับ ขนทั่วร่างลุกพองเต็มที่ ก่อนพุ่งทะยานอีกครั้ง กรงเล็บวาววับราวคมมีดหมายจะฉีกซูหลินให้ขาดเป็นชิ้น ๆ!

-------------