การประเมินการต่อสู้ระดับ SS

หมีสีน้ำตาลที่บาดเจ็บสาหัสพยายามฝืนสังขาร แม้ร่างกายจะเจ็บปวดแทบสิ้นเรี่ยวแรง แต่ในหัวใจของมันยังคงเต็มไปด้วยความดุดันและความดื้อรั้น มันอยากจะกัดฉีกหมาป่าสีขาวตรงหน้าให้แหลกคาเขี้ยว แต่ทว่าความตั้งใจนั้นกลับไม่อาจกลายเป็นจริงได้เลย

ร่างยักษ์ใหญ่สูงกว่าสองเมตร ที่ดูทรงพลังและน่าเกรงขาม เพียงก้าวออกไปไม่กี่ก้าวกลับเริ่มสั่นคลอน ดวงตาพร่ามัว มองเห็นทุกอย่างหมุนวนราวกับโลกทั้งใบกำลังกลับตาลปัตร เลือดสดจำนวนมหาศาลที่ไหลออกจากบาดแผลได้พรากเอาพลังชีวิตของมันไปทีละน้อย จนบัดนี้ แทบไม่มีเรี่ยวแรงเหลือให้ต่อสู้หรือแม้แต่ยืนหยัดได้อีกแล้ว

ตุบ!

เสียงหนักหน่วงดังลั่น เมื่อหมีสีน้ำตาลไม่อาจฝืนยืนด้วยสองขาได้อีกต่อไป

มันทรุดฮวบลงกลับไปอยู่ในท่าที่สี่อุ้งเท้าวางกับพื้น แต่ถึงอย่างนั้น ความรู้สึกเวียนหัวกลับไม่ได้บรรเทาลงเลย ตรงกันข้าม กลับรุนแรงยิ่งกว่าเดิม อีกทั้งยังมีความคลื่นไส้ ความอ่อนเพลีย และความเหนื่อยหอบที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน

สัญชาตญาณในกายตะโกนเตือนอย่างชัดเจนว่า ร่างกายนี้บอบช้ำเกินกว่าจะต่อสู้ต่อไปได้แล้ว มันต้องการการพักผ่อน ต้องการความสงบเพื่อเยียวยา

“โฮกกกกกก!”

เจ้าหมีส่งเสียงคำรามก้องกังวานออกมาอีกครั้ง คล้ายจะใช้พลังเสียงและอำนาจดุดันขับไล่หมาป่าสีขาว รวมถึงหมาป่าสีเทาที่คาบลูกของมันอยู่ข้างกาย ทว่าเสียงคำรามนี้กลับไร้ผลโดยสิ้นเชิง

สายตาของหมาป่าสีขาวยังคงจับจ้องมาอย่างเย็นเยียบ ดวงตาสีเขียวเรืองรองชวนสยองของมัน คล้ายภูตผีร้ายที่มาตามทวงชีวิตไม่มีผิด

ส่วนเจ้าหมาป่าสีเทาก็ยังคงคาบลูกของมันในปาก ยืนขึ้นด้วยท่าทางพร้อมจู่โจมตลอดเวลา

“แฮก…แฮก…”

ลมหายใจของเจ้าหมีเริ่มติดขัด มันหอบกระชั้น ร่างกายสั่นสะท้าน แม้จะยันสี่อุ้งเท้ากับพื้น แต่มันก็ยังโซเซถอยหลังอย่างควบคุมไม่ได้

โครม!

หลังอันใหญ่โตของมันกระแทกเข้ากับกองหิมะที่อยู่ด้านหลังอย่างแรง ก่อนที่ร่างอันมหึมาจะทรุดลงไปอย่างสิ้นท่า ในขณะเดียวกัน อำนาจคุกคามที่เคยแผ่ออกมาจากกาย ก็พลันมลายหายไปทีละน้อย ราวกับเปลวไฟที่ถูกสายลมหนาวพัดดับ

“เฮ้ออออ”

ซูหลินที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก เห็นภาพนี้ก็ถอนหายใจโล่งอกเสียที การต่อสู้กับหมีตัวนี้หนักหน่วงยิ่งกว่าครั้งก่อนหลายเท่านัก พละกำลังของเขาถูกรีดเร้นจนแทบหมดสิ้น ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ กินเวลายาวนานเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม แต่สุดท้าย เขาก็เป็นฝ่ายชนะ

หมีสีน้ำตาลที่เสียเลือดมากจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะยืน ถูกกำหนดชะตาแล้วว่าพ่ายแพ้แน่นอน

“อู้ววววววววว!”

เสียงหอนยาวดังก้องกังวานไปทั่วทุ่งน้ำแข็ง ซูหลินเงยหน้าส่งเสียงก้องเป็นสัญญาณแห่งชัยชนะ

จากนั้น เขาก็เดินตรงเข้าไปหาเจ้าหมีที่กำลังนอนแน่นิ่งข้างกองหิมะ ดวงตาของมันยังคงเต็มไปด้วยความไม่ยอมจำนน มันพยายามจะลุกขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นหมาป่าสีขาวก้าวเข้ามาใกล้

แต่ถึงจะระดมแรงเฮือกสุดท้ายเพียงใด ร่างกายของมันก็ไม่อาจตอบสนองได้อีกแล้ว

สุดท้าย ในดวงตาหมีที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นต่อความตาย ซูหลินตัดสินใจลงมืออย่างเฉียบขาด ดวงหน้าเย็นชา ไม่ลังเล เขาจบชีวิตของมันลงอย่างเด็ดขาด พร้อมทั้งปลดปล่อยให้มันพ้นจากความทรมานทั้งหมด

“อ๊าวววว!”

และในชั่วขณะนั้นเอง เสียงหอนอันกึกก้องของหมาป่าก็ดังสะท้อนก้องไปทั่วฟากฟ้าอีกครั้ง นี่คือเสียงที่ประกาศอย่างหนักแน่นถึงการสิ้นสุดของศึกครั้งนี้

เสี่ยวฮุยที่รอดตายหวุดหวิดก็ไม่พลาดที่จะเงยหน้าหอนตามด้วยเสียงตื่นเต้น ราวกับจะบอกเล่าความปีติยินดี การต่อสู้อันดุเดือดครั้งนี้ มันเองก็มีส่วนร่วมอยู่ด้วย และตอนนี้ มันยิ่งดีใจที่ยังคงมีชีวิตรอด อีกทั้งยังปลาบปลื้มยิ่งนักที่หัวหน้าของมันสามารถคว้าชัยชนะมาได้

เมื่อแววตาอันใหญ่โตของหมีสีน้ำตาล มลายหายไปจนสิ้นไร้ประกาย ซูหลินก็ได้รับผลตอบแทนทันที

ข้อความพร่าเลือนหลายบรรทัดผุดขึ้นตรงหน้าเขา

【ต่อกรกับศัตรูผู้แข็งแกร่งกว่า】

【ต่อสู้จนเลือดสาด!】

【หลบหลีกอย่างแม่นยำ!】

【การประสานพลังร่วมต่อสู้!】

【ศึกอันหฤโหด!】

【คว้าชัยชนะในขั้นสุดท้าย!】

【เป้าหมายดับสิ้น!】

【การประเมินการต่อสู้: ระดับ SS】

【ผลการประเมินการต่อสู้ครั้งนี้ : ระดับ SS ได้รับเซรุ่มสายพันธุ์พิเศษ 1 หลอด, ได้รับเซรุ่มพรสวรรค์ 1 หลอด, และได้รับยาเพิ่มแต้มวิวัฒนาการ 10 หลอด】

การประเมินศึกครั้งนี้ ได้คะแนนสูงสุดถึงระดับ SS ซึ่งนี่ก็นับเป็นครั้งแรกที่ซูหลินได้รับการจัดระดับคะแนนให้เป็น SS

เดิมทีเขาคาดหวังว่าจะได้รางวัลเป็นเซรุ่มเสริมความแข็งแกร่ง อย่างมากสุดสักหนึ่งหรือสองหลอด เพราะเซรุ่มเสริมความแข็งแกร่ง มีผลต่อการเพิ่มขีดความสามารถของตนอย่างมหาศาล ทว่าเหนือความคาดหมาย รางวัลครั้งนี้กลับเป็นเซรุ่มชนิดพิเศษถึงสองแบบ พร้อมทั้งยาเพิ่มแต้มวิวัฒนาการ อีกถึงสิบหลอดเต็ม ๆ

--------------