บทที่ 10: สรุปรางวัล

บทที่ 10: สรุปรางวัล

หา?

พอเห็นท่าทางของฉินเยว่นานที่ดูเหมือนไม่ได้ล้อเล่น หลินเซินก็อึ้งไปเลยทันที

วันหยุดสุดสัปดาห์ดีๆ แบบนี้ ไม่ควรจะนอนตีพุงอยู่บ้านสบายๆ เหรอ?

เดินป่ามันเป็นการพักผ่อนตรงไหนกัน?

ตอนนี้หลินเซินเริ่มจะเสียใจที่พูดออกไปว่าชอบกิจกรรมกลางแจ้งแล้ว แต่พอคิดอีกที มันก็ดูไม่เลวเหมือนกันนะ

หลังจากลาออกตอนสิ้นเดือน เขาก็จะไม่มีแรงกดดันจากงานอีกต่อไปแล้ว

บางทีอาจจะได้ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาจริงๆ ก็ได้ ไปสัมผัสกับความสวยงามของธรรมชาติในประเทศ ดูโลกในมุมที่แท้จริงที่สุด

นี่มันไม่ใช่ความหมายของการหาเงินหรอกเหรอ?

“ตกลงครับ”

หลินเซินตอบตกลงอย่างง่ายดาย กลับกลายเป็นฉินเยว่นานที่ดูลังเลใจ

“คุณแน่ใจนะ?”

“คุณไม่ใช่เหรอที่เป็นคนชวนผม?”

“ฉันรู้ แต่ว่า...”

ฉินเยว่นานเม้มริมฝีปากบาง ในใจก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ปกติแล้ววันหยุดสุดสัปดาห์เธอจะไปเดินป่าคนเดียวตลอด ไม่รู้ว่าทำไมครั้งนี้ถึงได้ผีเข้าสิงชวนหลินเซินไปด้วยก็ไม่รู้

บางทีอาจจะเป็นเพราะดีใจที่ได้เจอเพื่อนที่มีความชอบเหมือนกันเป็นครั้งแรกล่ะมั้ง

“งั้นคุณก็วางแผนการเดินป่ามาสิ”

“ทำไมต้องเป็นผมล่ะครับ?”

“คุณเป็นผู้ช่วยของฉันนี่”

ฉินเยว่นานสะบัดผมไปด้านหลัง ไม่เปิดโอกาสให้หลินเซินได้พูดอะไรอีก แล้วก็ก้าวขายาวๆ เดินไปยังรถของตัวเอง

“เจอกันวันจันทร์นะ”

“...”

แม้ว่าหลินเซินจะอยากบ่นมากว่าทำไมผู้ช่วยต้องมารับผิดชอบเรื่องส่วนตัวแบบนี้ด้วย

แต่พอเห็นฉินเยว่นานเดินไปไกลแล้ว เขาก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างจนใจ

ไม่เข้าใจความคิดของผู้หญิงคนนี้จริงๆ

พอขึ้นห้องกลับมาถึงบ้าน หลินเซินก็โยนถุงกระดาษลงบนโซฟา แล้วก็ไปยืนเก๊กท่าถ่ายรูปตัวเองหน้ากระจก

ตอนเดินช้อปปิ้งมีฉินเยว่นานอยู่ข้างๆ เขาเลยไม่กล้าหยิบมือถือขึ้นมา

ตอนนี้สามารถหลงตัวเองได้อย่างสบายใจแล้ว

【ติ๊ง—!】

ทันใดนั้น หลินเซินก็สังเกตเห็นว่าตรงมุมขวาบนของแอป【แอปโกยทรัพย์】มีแจ้งเตือนสีแดงเลข 1 ขึ้นมา

พอเปิดเข้าไปดู ก็มีหน้าต่างป๊อปอัปเด้งขึ้นมาทันที

【ต้องการสรุปผล “การ์ดเปลี่ยนภาพลักษณ์” หรือไม่? 】

หลินเซินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เลือก ‘ใช่’

【กำลังทำการสแกนทั่วร่างกาย ing…】

【เสื้อยืดสีขาวคอกลม + กางเกงขาสั้นสีฟ้าอ่อน + สร้อยคอเงิน + รองเท้าผ้าใบสีฟ้าขาว, การแต่งกาย 80 คะแนน】

【น้ำหนัก 78kg, ส่วนสูง 179cm, กล้ามเนื้อหน้าอกและหน้าท้องเห็นลางๆ , ทรงผมดูสะอาดสะอ้าน, รูปร่าง 70 คะแนน】

【คะแนนรวม 150, ภาพลักษณ์ของคุณมีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับหนึ่งสัปดาห์ก่อน ดังนั้นจึงได้รับเงินคืน 150% จากยอดใช้จ่าย 33,800 หยวน!】

「ธนาคารเจี้ยนเซ่อ: บัญชี XXXX7946 ของท่านมีเงินเข้า ณ วันที่ 27 ก.ค. เวลา 21:32 จำนวน 50,700.00หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 82,900.00 หยวน」

คืนเงินแบบนี้เลยเหรอ?

หลินเซินนึกว่าจะเป็นการคืนเงินตามวงเงินห้าหมื่นหยวนเสียอีก ไม่คิดว่าจะเป็นยอดใช้จ่ายจริง

ถ้ารู้แบบนี้น่าจะซื้อเสื้อผ้าเพิ่มอีกสักสองสามชุด

หลินเซินรู้สึกเสียดายนิดหน่อย แต่ก็เข้าใจหลักการที่ว่าความสุขอยู่ที่ความพอใจ

“ยังขาดอีกหมื่นเจ็ดก็จะทำภารกิจของแอปโกยทรัพย์สำเร็จแล้ว!”

หลินเซินบิดขี้เกียจ ในใจก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา

ขณะที่เขากำลังจะไปแปรงฟันพลางเปิดวีแชทดูไปด้วย จู่ๆ สีหน้าก็ชะงักไป

เพราะโพสต์แรกสุดในโมเมนต์ก็คือรูปไปเที่ยวของกู้ว่านถิง

ในรูปนั้นเธอยืนอยู่ใต้หอไอเฟล ทำท่าเป็นตัวอักษร 大 ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่สดใสมาก

เห็นได้ชัดว่าคนถ่ายรูปก็น่าจะเป็นเฉิงเยว่นั่นแหละ

หลินเซินไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรกับเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกเฉยๆ มากกว่า

เส้นตรงสองเส้นที่เคยตัดกันแล้ว ก็จะยิ่งห่างไกลกันออกไปเรื่อยๆ เว้นแต่จะมีเส้นใดเส้นหนึ่งยอมโค้งกลับมา

แต่หลินเซินเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนนั้น

“บอกลาอดีตกันเถอะ”

หลินเซินยิ้มอย่างไม่แยแส เลื่อนหน้าจอไปสองสามครั้ง แล้วก็ลองกดเข้าไปดูโมเมนต์ของฉินเยว่นานด้วยความสงสัย

ในนั้นมีแต่ข่าวสารเกี่ยวกับธุรกิจสัตว์เลี้ยงและข้อมูลของบริษัทโฉ่งโย่วเจีย แต่วันนี้กลับมีรูปถ่ายในชีวิตประจำวันเพิ่มขึ้นมาหนึ่งรูป

เป็นรูปเจ้าส้มที่เธออุ้มอยู่ในอ้อมแขน พร้อมกับแคปชั่นว่า: อ้วน

เธอจะชอบแมวอะไรขนาดนั้นเนี่ย!

หลินเซินอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

เขามีเหตุผลให้สงสัยเลยว่า เหตุผลที่ฉินเยว่นานขยันทำงานหนักขนาดนี้ ก็เป็นเพราะเธอชอบสัตว์เลี้ยงเท่านั้นเอง

หลินเซินกดไลค์ให้เธอหนึ่งที แล้วก็ไปล้างหน้าแปรงฟันเข้านอน

วันที่ 28 กรกฎาคม ปี 2025, วันจันทร์

อุณหภูมิ 25℃～31℃

อากาศร้อน ความชื้นต่ำ

สำหรับมหานครเซี่ยงไฮ้แล้ว ความเย็นสบายในฤดูร้อนเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา ความร้อนระอุเหมือนเตาถ่านต่างหากที่เป็นบรรยากาศหลักของที่นี่

เจ็ดโมงเช้า หลังจากหลินเซินตื่นนอน เขาก็นึ่งไข่สองฟอง อุ่นนมหนึ่งแก้วเป็นอาหารเช้าเหมือนเช่นเคย

จากตอนแรกที่ไม่ชิน ก็ค่อยๆ ปรับตัวได้

หลินเซินรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสภาพร่างกายของตัวเองกำลังค่อยๆ ดีขึ้น

ตอนล้างหน้าแปรงฟัน เขาจัดแต่งทรงผมตัวเองตามวิธีที่เจสันสอน

สระผม เป่าให้แห้ง ใช้แว็กซ์ผมจับให้ฟู แล้วก็ฉีดสเปรย์ให้อยู่ทรง

ถึงแม้ขั้นตอนจะยุ่งยาก แต่พอเห็นตัวเองในกระจกที่ดูหล่อเหลาขึ้น มุมปากของหลินเซินก็เผลอยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ปกติแล้วเวลานี้ของทุกสัปดาห์ เขาจะอยู่ในสภาพที่ห่อเหี่ยวซึมกระทือ

ก็แหม... ไม่มีมนุษย์เงินเดือนคนไหนชอบวันจันทร์หรอก

แต่ทว่าวันนี้ หลินเซินกลับดูสดใสร่าเริงเป็นพิเศษ เดินเข้าบริษัทด้วยท่าทางที่องอาจผึ่งผาย ยิ้มแย้มให้กับทุกคน

นี่คือความมั่นใจที่ได้มาจากการเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของตัวเอง

เคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ :

เมื่อรู้สึกหมดไฟในการใช้ชีวิต แนะนำให้ตอบสนองความต้องการในการใช้จ่ายของตัวเอง ลองสั่งซื้อสินค้าที่อยากได้ทางออนไลน์ดู

ไม่จำเป็นต้องแพงมาก แค่ได้มองดูสถานะการจัดส่งสินค้า ในใจก็จะมีความคาดหวังเพิ่มขึ้นมาแล้ว

“อรุณสวัสดิ์หลินเซิน!”

“อรุณสวัสดิ์ครับ”

พอเจอเพื่อนร่วมงานที่ชั้นหนึ่ง แวบแรกที่เขาเห็นหลินเซิน สีหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ สายตาก็มองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ไอ้หนุ่มนี่นายลดน้ำหนักได้ผลดีจริงๆ นี่หว่า! หล่อขึ้นขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ก็หล่อนิดหน่อยครับ”

ถ้าเป็นหลินเซินคนก่อน ตอนนี้คงจะแค่ยิ้มเขินๆ แล้วก็ก้มหน้าเดินจากไป

แต่ตอนนี้ เขากลับสามารถพูดคุยหัวเราะกับเพื่อนร่วมงานได้อย่างสบายๆ คุยกันอย่างออกรส

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เพื่อนร่วมงานผู้หญิงที่ขึ้นลิฟต์มาด้วยกันซุบซิบกันเบาๆ หนึ่งในนั้นคือสาวแว่นที่กล้าเข้ามาทักทายด้วยความประหลาดใจ

“นายคือหลินเซินเหรอ? นายเปลี่ยนทรงผมเหรอ?”

“ครับ”

หลินเซินยิ้มพยักหน้าตอบรับ

สาวแว่นคนนี้ชื่อสวีเหล่ย อยู่ทีมปฏิบัติการเครือข่ายเดียวกับเขา รับผิดชอบการพัฒนาฟังก์ชันใหม่ๆ ของแอปโฉ่งโย่วเจีย และดูแลโปรแกรม

หลินเซินพอจะจำเธอได้ลางๆ เพราะแว่นตากรอบหนาสีดำของเธอทำให้เธอดูคล้ายกับคนรู้จักเก่าคนหนึ่งของเขามาก

ในหนังโป๊แนวสอดแนมล่ะมั้ง... อืม... แม้แต่การแต่งตัวก็ยังคล้ายกันเลย!

กระโปรงรัดรูปสีเทาอ่อน + ถุงน่องสีดำบางๆ + รองเท้าบูทสั้นสีเทาน้ำตาล

เขาว่ากันว่า 90% ของสาวแว่นมักจะมีด้านที่ตรงกันข้ามซ่อนอยู่ ถึงแม้หลินเซินจะสงสัย แต่ก่อนหน้านี้เพราะคบกับแฟนอยู่ เขาจึงจงใจหลีกเลี่ยง ไม่ค่อยได้คุยกับเพื่อนร่วมงานผู้หญิงมากนัก

แต่ตอนนี้ เขาเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนแล้ว กล้าแสดงออกมากขึ้น วางตัวได้อย่างเหมาะสม ไม่ได้ปิดกั้นความเป็นมิตรของตัวเองอีกต่อไป

“วันนี้คุณแต่งตัวสวยมากเลยนะครับ”

“หา? ขอบคุณค่ะ”

พอโดนชมแบบนั้น สวีเหล่ยก็รู้สึกหัวใจเต้นเร็วขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เผลอกอดแฟ้มเอกสารในอ้อมแขนแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

สาเหตุที่ทำให้เธอประหม่าขนาดนี้ก็เป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงของหลินเซินมันมากเกินไปจริงๆ!

เมื่อก่อนเขาทั้งอ้วน ทำให้ชุดทำงานที่เป็นเสื้อเชิ้ตกับกางเกงสแล็คยิ่งดูเทอะทะ ดูธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น

แต่หลังจากมีวินัยในตัวเองมาหนึ่งสัปดาห์ รูปร่างของเขาก็ค่อยๆ สมส่วนขึ้น แถมทรงผมก็ยังเข้ากับเขามากอีกด้วย

ภาพลักษณ์ของเขาดูดีขึ้นมาทันตาเห็น ทำให้สวีเหล่ยรู้สึกทำตัวไม่ถูกขึ้นมาทันที ก่อนจะลองเอ่ยปากถามดู

“แฟนคุณช่วยดูแลให้เหรอคะ? รักกันดีจังเลยนะคะ อิจฉาจัง...”

“ผมเลิกกันแล้วครับ”

“เอ๊ะ?”

เลิกกันแล้ว?

ไม่ใช่แค่สวีเหล่ย เพื่อนร่วมงานของหลินเซินแทบทุกคนรู้ว่าเขามีแฟนที่คบกันมาสามปีแล้ว และดูเหมือนว่าความสัมพันธ์จะค่อนข้างดีด้วย

ทำไมจู่ๆ ถึงเลิกกันได้ล่ะ?

“ขอโทษค่ะ!”

สวีเหล่ยแลบลิ้นออกมาอย่างน่ารัก รอจนหลินเซินเดินไปแล้วถึงจะหันไปเม้าท์มอยกับเพื่อนๆ อย่างออกรส

“ฉันว่าแล้วว่าทำไมหลินเซินถึงจู่ๆ ก็เริ่มลดน้ำหนัก ที่แท้ก็อกหักนี่เอง! แต่จะว่าไปนะ พอเขาน้ำหนักลดลง แล้วก็เปลี่ยนทรงผม รู้สึกหล่อขึ้นเยอะเลยอ่ะ! หรือว่าคนอ้วนทุกคนจะเป็นของดีมีอนาคตกันนะ?”

“ทำไม? เธอใจเต้นเหรอ?”

“อืม... ส่วนใหญ่เป็นเพราะรูปหน้าของเขาตรงสเปคฉันมากเลยอ่ะ ขาวเนียนละเอียด พื้นฐานดีมากเลยนะ”

“งั้นก็ไปขอวีแชทส่วนตัวเขาสิ!”

“ช่างมันเถอะๆ ตอนนี้ถ้าไปขอ มันดูจะโจ่งแจ้งเกินไป ฉันไม่กล้าหรอก”