บทที่ 12: 【เกาเต๋อ】ฉบับแฮก
บทที่ 12: 【เกาเต๋อ】ฉบับแฮก
อาคารหัวเม่า ชั้นสาม ห้องทำงานผู้อำนวยการฝ่ายการตลาด บริษัทโฉ่งโย่วเจีย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก—!
“เชิญเข้ามาค่ะ”
ฉินเยว่นานเงยหน้าขึ้นมา พอเห็นว่าเป็นหลินเซินที่เข้ามา เธอก็ผายมือไปยังโซฟาข้างๆ
“นั่งก่อนสิคะ”
“ครับ”
หลินเซินนั่งลงบนโซฟาแล้วรายงาน
“ผู้จัดการฉินครับ ผมส่งมอบงานให้สวีเหล่ยเรียบร้อยแล้วครับ แต่ผมว่ายังไงก็ควรรีบหาคนใหม่มาแทนที่นะครับ ไม่อย่างนั้นเธอจะทำงานหนักเกินไป”
“ฉันรู้ค่ะ”
ฉินเยว่นานหยิบแฟ้มเอกสารออกมาจากลิ้นชักโต๊ะทำงาน แล้วก็ลุกขึ้นมานั่งข้างๆ หลินเซิน
วันนี้เธอเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวใหม่
สูทตัวเล็กสีดำ + เสื้อตัวในสีขาวอ่อน + กระโปรงทรงตรงสีดำ + รองเท้าส้นเข็มสีดำ
ชายกระโปรงยาวพอดีเข่า เผยให้เห็นเรียวขาที่ตรงสวยและกระชับ ดูแล้วรู้เลยว่าวิ่งออกกำลังกายเป็นประจำ
ขาเรียวสวยขนาดนี้ น่าเสียดายที่ไม่ได้ใส่ถุงน่อง
แต่แค่นี้ก็ทำให้หลินเซินประหม่าไปพักใหญ่แล้ว
ใกล้เกินไปแล้ว!
หลินเซินเหลือบมองเล็กน้อย จมูกขยับเล็กน้อย
เขารู้สึกชื่นชมในรสนิยมการเลือกน้ำหอมของฉินเยว่นานมาก กลิ่นหอมนุ่มลึกแต่ไม่เลี่ยน ตรงกันข้ามกลับมีกลิ่นหอมของดอกไม้ที่อบอวลกว่าเดิม
พอเข้ากับชุดทำงานที่ดูเคร่งขรึมแล้ว ยิ่งทำให้เธอดูสง่างามและเย็นชาเป็นพิเศษ
“นี่สลิปเงินเดือนของคุณค่ะ ดูหน่อยสิ”
หลินเซินรับสลิปเงินเดือนจากมือของฉินเยว่นานด้วยใจที่เต้นระทึก พอเห็นยอดสุดท้ายสองหมื่นสองพันหยวน ดวงตาก็พลันเป็นประกายขึ้นมาทันที
เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?!
“โบนัสโปรเจกต์ 8,000 หยวน เนื่องจากคุณสร้างคุณูปการที่โดดเด่นให้กับบริษัท ฉันเลยขออนุมัติโบนัสครึ่งปีให้คุณเพิ่มอีก 5,000 หยวนค่ะ”
“ขอบคุณมากครับผู้จัดการฉิน!”
หลินเซินกล่าวขอบคุณจากใจจริง
“คุณดีกับผมมากจริงๆ ครับ!”
“นี่เป็นสิ่งที่คุณสมควรได้รับ ไม่จำเป็นต้องขอบคุณใคร ขอบคุณแค่ตัวเองที่ทำงานหนักก็พอแล้วค่ะ”
ฉินเยว่นานพูดเบาๆ ก่อนจะยื่นสัญญาอีกฉบับหนึ่งให้หลินเซิน
“ถึงแม้ฉันจะจ้างคุณเป็นผู้ช่วยในนามส่วนตัว แต่ก็ยังต้องทำตามขั้นตอนของบริษัท เพื่อที่คุณจะได้สิทธิประโยชน์ประกันสังคมครบถ้วนค่ะ”
“ครับ”
หลินเซินอ่านสัญญาอย่างละเอียด
ถึงแม้ตำแหน่งในสัญญาจะเป็นพนักงานทำความสะอาด แต่เนื้อหางานจริงๆ ก็คงจะเป็นไปตามที่ฉินเยว่นานบอกนั่นแหละ
เงินเดือนพื้นฐาน 4,000 หยวนนี่มันเหนือความคาดหมายของหลินเซินไปหน่อย
ฉันจำได้ว่าเงินเดือนตอนฝึกงานของฉันก็น่าจะประมาณห้าหกพันนะ...
ทำไมเรียนมหาวิทยาลัยมาสี่ปี ถึงยังสู้การเป็นพนักงานทำความสะอาดไม่ได้ล่ะเนี่ย?
หลินเซินบ่นในใจเงียบๆ ก่อนจะเซ็นสัญญาแล้วก็ส่งคืนให้ฉินเยว่นานฉบับหนึ่ง
“แค่นี้ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้วค่ะ”
ฉินเยว่นานเก็บสัญญาใส่แฟ้มเอกสาร ลุกขึ้นยืนแล้วก็ยื่นมือขวามาให้หลินเซิน
“ต่อไปนี้พวกเราก็คงจะต้องคบหากันในความสัมพันธ์แบบอื่นแล้วนะคะ คุณผู้ช่วยหลิน”
“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ คุณผู้จัดการฉิน”
หลินเซินลุกขึ้นยืนจับมือกับฉินเยว่นาน สัมผัสได้ถึงความเนียนนุ่มละเอียดอ่อน
เธอเม้มริมฝีปากบาง ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดเบาๆ
“คุณเปลี่ยนคำเรียกหน่อยสิคะ เรียกผู้จัดการฉินมันดูห่างเหินเกินไป”
ห่างเหินเกินไป?
หลินเซินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบางๆ
“งั้นต่อไปนี้ผมขอเรียกคุณว่าพี่นานแล้วกันนะครับ”
“อืม”
การเปลี่ยนคำเรียกทำให้ฉินเยว่นานเขินจนต้องเบือนหน้าหนี หลังจากดึงมือที่หลินเซินจับอยู่ออกแล้ว ในใจก็รู้สึกโหวงๆ และอ้างว้างขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับอารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน
“งั้นคุณก็ไปทำงานต่อเถอะค่ะ”
“ได้เลยครับ!”
เมื่อเทียบกับความรู้สึกเศร้าๆ ของฉินเยว่นานแล้ว หลินเซินกลับรู้สึกตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมาก
หลังจากออกจากห้องทำงาน เขาก็รีบกลับไปที่โต๊ะทำงานเก็บข้าวของส่วนตัวทันที
ไม่นานนัก เงินเดือนของเดือนกรกฎาคมก็เข้าบัญชีแล้ว
「ธนาคารเจี้ยนเซ่อ: บัญชี XXXX7946 ของท่านมีเงินเข้า ณ วันที่ 31 ก.ค. เวลา 16:20 จำนวน 22,000.00หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 121,000.00 หยวน」
【ภารกิจอัปเกรด: สินทรัพย์รวมเกิน 100,000 หยวน (สำเร็จแล้ว) 】
【รางวัล: แอปโกยทรัพย์ lv.3 → lv.4】
【1700 หยวน/วัน → 2000 หยวน/วัน】
【รางวัลไอเทม: การ์ดสุ่มแฮกแอปฯ ระดับกลาง*1】
【ภารกิจอัปเกรด: สินทรัพย์รวมเกิน 200,000 หยวน (121,000/200,000) 】
ระดับกลาง?
ระดับของ【การ์ดแฮก】นี้ทำให้หลินเซินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเข้าไปดูด้วยความสงสัย
ไม่นานนัก ข้างๆ แอปเกาเต๋อ ก็มีไอคอนรูปจรวดกระดาษสีแดงปรากฏขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด
【โลว์เต๋อ lv.1】
【ผลลัพธ์การแฮก: ทุกครั้งที่เช็กอินจุดสีแดงบนแผนที่ จะได้รับเงินทุนสำหรับธุรกิจ 10,000 หยวน (เพิ่มขึ้นตามเลเวลของ “โลว์เต๋อ”) 】
【ภารกิจอัปเกรด: เช็กอินย่านการค้าชื่อดังของเซี่ยงไฮ้ – อู่เจี่ยวฉ่าง】
【ยินดีด้วย! คุณเปิดใช้งานแอปฯ ฉบับแฮกสำเร็จแล้ว (3/20) ! ผลลัพธ์การแฮกของ “แอปโกยทรัพย์”เพิ่มขึ้นสองเท่า!】
【ความคืบหน้าเนื้อเรื่องหลักปัจจุบัน: 15%】
【ผลลัพธ์การแฮกของแอปโกยทรัพย์: 2000 หยวน/วัน → 4000 หยวน/วัน】
โลว์เต๋อ?
ชื่อนี้ทำเอาหลินเซินอยากจะหัวเราะออกมา
จะว่าไปแล้ว ก็ตั้งชื่อได้มีระดับเหมือนกันนะเนี่ย
แล้วการแฮกแอปฯ สองครั้งนี้ก็ทำให้หลินเซินเข้าใจกฎเกณฑ์อย่างหนึ่ง
นั่นก็คือ การ์ดแฮกระดับต่ำส่วนใหญ่น่าจะแฮกแอปฯ ที่ติดมากับเครื่องทุกเครื่องอยู่แล้ว เช่น แอปสุขภาพและการออกกำลังกาย กล้องถ่ายรูป เครื่องคิดเลข เป็นต้น
ส่วนการ์ดแฮกระดับกลางก็น่าจะเป็นแอปฯ ที่ดาวน์โหลดมา อย่างเช่น เกาเต๋อ
แล้วการ์ดแฮกระดับที่สูงกว่านี้ล่ะ จะแฮกแอปฯ อะไรได้บ้าง?
หลินเซินเริ่มจะสนใจขึ้นมาแล้ว แต่ก็คงจะยังไม่ได้คำตอบในเร็วๆ นี้
ตอนนี้เขาอยากจะลองใช้ผลลัพธ์การแฮกของ【โลว์เต๋อ】ดูก่อนมากกว่า
หลินเซินเปิดแอปเข้าไปดู ก็พบว่าแผนที่ข้างในคล้ายกับเกาเต๋อ เพียงแต่มีจุดสีแดงเพิ่มขึ้นมาเยอะมาก
หนึ่งในนั้นอยู่ตรงอาคารหัวเม่าพอดี แถมยังกระพริบอยู่เล็กน้อยด้วย
หลินเซินลองกดดู ทันใดนั้นกรอบข้อความก็เด้งขึ้นมา
【ได้รับเงินทุนสำหรับธุรกิจ 10,000 หยวน】
【เคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ : เงินทุนสำหรับธุรกิจสามารถใช้ซื้อหรือเช่าธุรกิจใดก็ได้ ซึ่งรวมถึงแต่ไม่จำกัดเฉพาะ อสังหาริมทรัพย์ หน้าร้าน พื้นที่สำนักงาน เป็นต้น】
“เจ๋งไปเลยนี่หว่า!”
หลินเซินถึงกับตาลุกวาว
ดูท่า【โลว์เต๋อ】นี่มันตั้งใจจะให้เขาทำธุรกิจชัดๆ
ถึงแม้【แอปโกยทรัพย์】จะให้เงินวันละสี่พันหยวน ซึ่งก็พอให้ใช้ชีวิตสบายๆ ได้แล้ว แต่นั่นมันตอบสนองได้แค่ความฝันสามอย่างของผู้ชายในเรื่องเงินกับผู้หญิงเท่านั้นเอง
ส่วนเรื่องอำนาจและตำแหน่งนั้น มักจะต้องอาศัยธุรกิจจำนวนมากมาสนับสนุน
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้ามีธุรกิจเยอะๆ ก็ยังสามารถเพิ่มตำแหน่งงานได้อีกมากมายด้วย
ในฐานะบัณฑิตปริญญาตรีที่เคยลำบากลำบนมากกว่าจะหางานทำได้ หลินเซินเข้าใจความยากลำบากนั้นดีอยู่แล้ว
เคยตากฝนมาแล้ว ถ้ามีโอกาสก็ย่อมอยากจะกางร่มให้คนอื่นบ้าง
มีระบบคอยหนุนหลังอยู่แล้ว จะไปกลัวอะไร?
ความเสี่ยงในการทำธุรกิจแบบนี้มันน้อยกว่าคนอื่นเยอะเลยนะ
“แต่จะมาคิดเรื่องนี้ตอนนี้ก็ยังเร็วเกินไป อย่างแรกเลยคือต้องพักผ่อนหย่อนใจก่อน”
หลินเซินบิดขี้เกียจ แล้วก็สั่งชานมไข่มุกให้เพื่อนร่วมทีมทุกคน
ถึงแม้จะไม่จำเป็นต้องคอยรักษาความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานเป็นพิเศษ แต่ก่อนจะลาออกก็ควรจะสร้างความประทับใจดีๆ ไว้บ้าง
เผื่อในอนาคตอาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากพวกเขาในบางเรื่องล่ะ?
ถึงแม้หลินเซินจะไม่คิดว่าตัวเองจะได้ใช้เส้นสายนี้ แต่หลังจากหลุดพ้นจากพันธนาการเรื่องเงินแล้ว เขาก็ค่อยๆ พยายามทำความเข้าใจและยอมรับโลกที่แสนจะโหดร้ายใบนี้มากขึ้น
“Hello ทุกคน! ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปผมก็จะไม่มาทำงานแล้วนะครับ ก่อนจะลาออกขอเลี้ยงชานมไข่มุกทุกคนแก้วหนึ่งครับ”
หลินเซินกระแอมเบาๆ พอได้รับความสนใจจากคนส่วนใหญ่แล้ว เขาก็มองไปรอบๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่สดใสร่าเริง
ในขณะนั้น พนักงานส่งอาหารของเหม่ยถวนสามคนก็เดินถือชานมไข่มุกยี่สิบกว่าแก้วเข้ามาในออฟฟิศพอดี
พอเห็นแบบนั้น ทุกคนก็อดที่จะประหลาดใจไม่ได้
ทุกคนมองหน้ากันไปมา สุดท้ายก็เป็นสวีเหล่ยที่ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานเป็นคนแรก เดินไปหยิบชานมไข่มุกแก้วหนึ่งจากโต๊ะของหลินเซินแล้วก็ยิ้มหวาน
“ขอบคุณค่ะพี่เซิน!”
พอมีคนเริ่ม ทุกคนก็ไม่เกรงใจอีกต่อไป พากันเดินมาหาหลินเซินแล้วก็กล่าวคำอวยพร
“ขอบคุณค่ะพี่เซิน! ขอให้พี่อนาคตไกลนะคะ!”
“ทำไมจู่ๆ ก็ลาออกล่ะครับ? ถ้ามีเวลาก็เลี้ยงข้าวผมบ้างนะครับ ขอบคุณครับ”
“น้องชาย นายผอมลงนะ มากอดทีสิ”
“เสี่ยวหลิน ทรงผมหล่อมากเลยนะ!”
“ขอบคุณครับ”
ครั้งนี้หลินเซินยิ้มออกมาจากใจจริง
หลังจากลาออก เขาก็ได้สัมผัสกับความเป็นมิตรของเพื่อนร่วมงานเสียที
บางทีทุกคนอาจจะไม่ได้ตั้งใจจะเย็นชาหรอก เพียงแต่เคยเจ็บปวดมามากเกินไป ก็เลยไม่กล้าที่จะแสดงความรู้สึกดีๆ ออกมาอีกต่อไปแล้ว
เหมือนกับเนื้อเพลงในเพลง 《โลกนี้ช่างหนาวเหน็บ》 ที่ว่า –
♪ หากเพียงมีรอยยิ้มเพิ่มขึ้นอีกสักนิด ♪
♪ ชีวิตก็คงจะมีเรื่องดีๆ เพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย ♪