บทที่ 27 มันเกี่ยวกันด้วยเหรอ?

บทที่ 27 มันเกี่ยวกันด้วยเหรอ?

“พรุ่งนี้ไปมหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศเซี่ยงไฮ้กันดีไหม?”

“ดีเลยค่ะ”

บนโต๊ะอาหาร หลังจากหลินเซินกับกู้หว่านฉิงตกลงแผนการเที่ยวสำหรับวันพรุ่งนี้เรียบร้อยแล้ว เธอก็เอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

“แต่ว่าพี่เขยคะ พรุ่งนี้วันจันทร์ พี่ไม่ต้องไปทำงานเหรอคะ?”

“ฉันลาออกแล้ว”

หลินเซินตอบอย่างสบายๆ แต่กลับทำให้กู้หว่านฉิงใจหายวาบ เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

“เป็นเพราะเรื่องของพี่สาวหรือเปล่าคะ?”

“ก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ”

พอเห็นท่าทางที่ดูเกร็งๆ ของกู้หว่านฉิง หลินเซินก็คีบเนื้อตุ๋นชิ้นหนึ่งใส่จานให้เธอแล้วก็หัวเราะเบาๆ

“เธอไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรกับฉันหรอกนะ”

“แต่ว่าพี่สาวหนูทำเรื่องที่ไม่ดีกับพี่จริงๆ นะคะ…”

กู้หว่านฉิงใช้ตะเกียบคุ้ยข้าวในถ้วยเบาๆ ดวงตาที่สดใสมีชีวิตชีวาก็เหลือบมองหลินเซิน

“พี่ยังโกรธเธออยู่หรือเปล่าคะ?”

“โกรธสิ”

“ฮือๆๆ! หนูว่าแล้ว! ขอโทษนะคะ!”

“แน่นอนว่าไม่ได้โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงเหมือนตอนแรกแล้วล่ะ”

หลินเซินทำท่าทางสบายๆ

“ชีวิตมันก็ต้องเดินต่อไป อนาคตมันก็ต้องมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นอยู่แล้ว”

“ใช่เลยค่ะ!”

กู้หว่านฉิงพยักหน้าเห็นด้วย ท่าทางที่น่ารักน่าเอ็นดูของเธอทำให้หลินเซินใจสั่นเล็กน้อย

ชิบหายแล้ว!

ยิ่งมองนังหนูนี่ก็ยิ่งน่ารัก ทำยังไงดีวะเนี่ย?

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ

กู้หว่านฉิงเป็นคนทำกับข้าว ตอนแรกหลินเซินว่าจะล้างจาน แต่สุดท้ายก็โดนเธอปฏิเสธอย่างแข็งขันอีก

“พี่เขยคะ พี่อุตส่าห์ให้หนูมาพักอยู่บ้านพี่แล้ว งานทุกอย่างก็ต้องเป็นหนูทำสิคะ!”

เหตุผลที่กู้หว่านฉิงให้มาทำเอาหลินเซินทั้งอยากจะหัวเราะทั้งอยากจะร้องไห้

ไม่น่าเชื่อเลยว่า ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดแล้ว ยังจะมีเด็กผู้หญิงที่ทั้งเข้าใจอะไรๆ ง่ายและเรียบร้อยขนาดนี้อยู่อีก

หลินเซินถึงกับไม่กล้าที่จะไปทำลายความใสซื่อบริสุทธิ์นี้ของเธอเลยทีเดียว

เด็กสาวที่ยังไม่เคยโดนมลพิษของสังคมมันก็บริสุทธิ์แบบนี้แหละนะ หวังว่าเธอจะเป็นแบบนี้ไปตลอด ไม่ต้องกังวลอะไรเลย

หลินเซินอดที่จะทอดถอนใจไม่ได้

กู้หว่านฉิงกำลังง่วนอยู่กับการเก็บโต๊ะและล้างจาน หลินเซินก็ไปหาผ้าปูที่นอนกับปลอกผ้านวมชุดใหม่ รวมถึงอุปกรณ์ล้างหน้าแปรงฟันมาให้เธอ

หลังจากนั้น เขาก็เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ชำระล้างความเหนื่อยล้าและคราบเหงื่อไคลที่สะสมมาทั้งวัน

“ฟู่—!”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอาบน้ำแล้วสบายตัวเกินไป หรือเป็นเพราะใจลอยก็ไม่รู้

หลินเซินสวมแค่กางเกงขาสั้นทรงหลวมตัวเดียว เดินแก้ผ้าท่อนบนออกมาจากห้องน้ำเลย

นี่ทำเอากู้หว่านฉิงที่กำลังนอนคว่ำอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาตกใจจนร้องเสียงหลง

“อ๊า!”

กู้หว่านฉิงรีบยกสองมือขึ้นปิดหน้า มองลอดผ่านช่องนิ้วไปยังกล้ามเนื้อหน้าอกกับหน้าท้องที่เห็นเป็นลอนจางๆ บนท่อนบนของหลินเซิน ใบหน้าก็แดงก่ำไปหมด

“พี่เขยคะ ทำไมพี่ไม่ใส่เสื้อออกมาล่ะคะ?”

!?

หลินเซินเพิ่งจะนึกขึ้นได้ รีบกลับเข้าไปในห้องนอนเล็กหยิบเสื้อยืดมาสวม สีหน้าดูทั้งอายทั้งรู้สึกผิด

“ขอโทษที! ฉันไม่ทันระวัง”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ! น่าจะเป็นหนูมากกว่าที่รบกวนพี่เขยใช่ไหมคะ? ก็อากาศมันร้อนขนาดนี้ อยู่บ้านไม่ใส่เสื้อก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วค่ะ”

กู้หว่านฉิงเข้าใจหลินเซิน ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องคุยพลางยิ้มทะเล้น

“แต่ว่าพี่เขยมีกล้ามหน้าอกกับหน้าท้องด้วยอ่ะ ดูดีจังเลยค่ะ!”

“มีด้วยเหรอ”

หลินเซินแอบดีใจอยู่ในใจ

ถึงแม้เขาจะไม่คิดว่าการออกกำลังกายแค่สิบกว่าวันจะทำให้มีกล้ามเนื้อหน้าอกกับหน้าท้องขึ้นมาได้ แต่การเพิ่มประสิทธิภาพการออกกำลังกาย 55% บางทีอาจจะทำได้ก็ได้นะ

ดูท่าแค่การวิดพื้นกับซิทอัพมันก็ใช้ได้ผลดีเหมือนกันนะเนี่ย

แต่ถ้าอยากจะให้มันละเอียดกว่านี้ คงจะต้องไปเข้าฟิตเนสเพื่อฝึกแบบมืออาชีพแล้วล่ะ

“เธอไปอาบน้ำเถอะ ของฉันเตรียมไว้ให้หมดแล้ว”

“ขอบคุณค่ะพี่เขย!”

กู้หว่านฉิงลุกขึ้นยืน หยิบเสื้อผ้าแล้วก็กระโดดเหยงๆ เตรียมจะไปอาบน้ำในห้องน้ำ

พอเดินไปได้ครึ่งทาง เธอก็หยุดชะงัก หันกลับมาพูดด้วยท่าทางเขินอาย

“เอ่อ พี่เขยคะ... พี่ช่วยรออยู่ในห้องสักครู่ก่อนได้ไหมคะ?”

“แน่นอนสิ”

หลินเซินรู้ดีอยู่แล้วว่า กู้หว่านฉิงกลัวว่าเขาจะมีความคิดไม่ดีอะไร แต่ก็ไม่กล้าพูดออกมาตรงๆ

เขาเข้าใจ แถมยังดีใจเสียด้วยซ้ำที่นังหนูนี่มันรู้จักระวังตัวจากคนอื่น

แบบนี้พอเข้าไปอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว ก็จะได้ไม่โดนหลอกง่ายๆ

“เธออาบน้ำเถอะ”

หลินเซินยิ้มบางๆ แล้วก็เดินไปยังห้องนอนเล็ก

“อาบเสร็จแล้วก็มาหาฉันนะ”

“ค่ะ!”

หลินเซินกลับมาที่ห้องนอนเล็ก นอนเล่นมือถืออยู่บนเตียง

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อยก็คือ แอป【สุขภาพและการออกกำลังกาย】มีแจ้งเตือนสีแดงที่ยังไม่ได้จัดการขึ้นมา

【ภารกิจอัปเกรด: โปรดสร้างกล้ามเนื้อหน้าอกและหน้าท้องที่ทั้งตัวเองและคนอื่นยอมรับ (สำเร็จแล้ว) 】

【รางวัล: แอปสุขภาพและการออกกำลังกาย lv.6 → lv.7】

【ประสิทธิภาพการออกกำลังกายเพิ่มขึ้น 55% → 60%】

【ไอเทม: โลชั่นเพิ่มขนาด (สรรพคุณโปรดศึกษาด้วยตัวเอง) 】

【ภารกิจอัปเกรด: โปรดอ่านหนังสือที่สนใจสักเล่ม เพื่อเพิ่มพูนโลกภายใน】

ภารกิจสำเร็จแล้วเหรอ?

หลินเซินอดที่จะครุ่นคิดไม่ได้

น่าจะเป็นเพราะเมื่อกี้ตอนที่กู้หว่านฉิงเห็นท่อนบนของเขา ทำให้ไปกระตุ้นคำว่า “คนอื่นยอมรับ” เข้าพอดี

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!

หลินเซินเข้าใจในทันใด สิ่งที่ทำให้เขาตกใจยิ่งกว่าก็คือไอเทมที่เป็นรางวัล

โลชั่นเพิ่มขนาด?

ชื่อนี้มันฟังดูแปลกๆ พิกล... คงจะไม่ใช่แบบที่ฉันคิดหรอกใช่ไหม?

หลินเซินกดเข้าไปดูด้วยความสงสัย ทันใดนั้นก็มีแสงสีขาววาบขึ้นกลางอากาศ ก่อนที่กล่องยาที่ไม่มีตัวอักษรอะไรเลยจะตกลงมาบนผ้าห่ม

ข้างในมีขวดสเปรย์เล็กๆ ขวดหนึ่ง พร้อมกับคู่มือการใช้งาน

หลังจากหลินเซินอ่านอย่างละเอียดแล้ว เขาก็ถึงกับอึ้งไปเลย

เป็นแบบนั้นจริงๆ ด้วยเหรอ?

“ของดีเลยนี่หว่า!”

หลินเซินรีบลุกขึ้นนั่งจากเตียงทันที มอง【โลชั่นเพิ่มขนาด】ในมืออย่างรักใคร่ทะนุถนอม

ถ้าให้เขาจัดอันดับความมีประโยชน์ของไอเทมทั้งหมดที่ได้มาจาก【แอปสุขภาพและการออกกำลังกาย】แล้วล่ะก็ 【โลชั่นเพิ่มขนาด】นี่ต้องอยู่อันดับเหนือกว่า【แคลเซียมเพิ่มความสูง】อย่างแน่นอน!

อันดับหนึ่งแบบไม่มีข้อโต้แย้ง!

ส่วนสูงคือศักดิ์ศรีภายนอกของผู้ชาย ส่วนศักดิ์ศรีภายในก็ต้องดูแลรักษาเช่นกัน!

“บางทีอาจจะลองใช้ดูก่อนนอนคืนนี้ก็ได้นะ”

หลินเซินเก็บ【โลชั่นเพิ่มขนาด】ไว้เรียบร้อยแล้ว ก็เริ่มจะคิดว่าจะทำภารกิจต่อไปของ【แอปสุขภาพและการออกกำลังกาย】ยังไงดี

อ่านหนังสือที่สนใจสักเล่มเหรอ?

ตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัยมา นอกจากตำราเรียนตอนสอบเอาใบประกาศแล้ว หลินเซินก็แทบจะไม่ได้แตะหนังสือที่เป็นเล่มอีกเลย

อย่างแรกคือไม่มีเวลา อย่างที่สองคือไม่มีความสนใจ

ยิ่งไปกว่านั้น การอ่านหนังสือมันก็เกี่ยวกับ【แอปสุขภาพและการออกกำลังกาย】ด้วยเหรอ?

มันไม่ควรจะเป็นแอปเกี่ยวกับการอ่าน อย่างเช่น 【จงเตี่ยน ตู๋ซู】 (แอปอ่านนิยาย) หรือ 【ถู่โต้ว เหมี่ยนเฟ่ย เสี่ยวซัว】(แอปนิยายฟรี) อะไรทำนองนั้นหรอกเหรอ...

หลินเซินคิดอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่านอกจากการพัฒนาสมรรถภาพทางร่างกายแล้ว การเพิ่มพูนโลกภายในก็น่าจะจัดอยู่ในหมวด【สุขภาพ】เหมือนกันนะ

“งั้นก็หาหนังสือมาอ่านสักเล่มแล้วกัน”

หลินเซินเพิ่งจะเปิดแอปเสี่ยหงซู เตรียมจะค้นหาหนังสือที่ควรอ่านในชีวิต ทันใดนั้นฉินเยว่นานก็ส่งข้อความมาพอดี

[ฉินเยว่นาน: ทำอะไรอยู่?]

[หลินเซิน: ทำงานครับ]

หลินเซินรีบพลิกตัวลงจากเตียงทันที เดินไปยังโต๊ะทำงานแล้วก็ส่งแผนการดำเนินงานที่เขาปรับปรุงแก้ไขแล้วไปให้ฉินเยว่นาน

[หลินเซิน: ผมคิดว่าการดำเนินงานด้านการแพทย์สำหรับสัตว์เลี้ยงควรจะให้ความสำคัญเป็นพิเศษนะครับ ช่วงนี้กระแสการเลี้ยงสัตว์กำลังมาแรง ทำให้มีลูกค้ามือใหม่เข้ามาเยอะมาก พวกเขาไม่รู้วิธีดูแลสัตว์เลี้ยง ความรู้ในเน็ตก็มีทั้งจริงทั้งปลอมปนกันไป ดังนั้นพวกเราจึงต้องทำบริการหลังการขายให้ดีครับ]

[ฉินเยว่นาน: ฉันรู้แล้ว คุณสะดวกวิดีโอคอลไหม?]

วิดีโอคอล?

หัวใจของหลินเซินเต้นเร็วขึ้นทันที คิดอยู่ครู่หนึ่งก็รู้สึกว่าไม่น่าจะมีอะไร

[หลินเซิน: สะดวกครับ]

พอส่งข้อความกลับไปได้ไม่กี่วินาที ฝั่งฉินเยว่นานก็ส่งคำเชิญวิดีโอคอลทางวีแชทมาทันที

พอหลินเซินกดรับ ดวงตาก็พลันเป็นประกายขึ้นมาทันที

ฉินเยว่นานในวิดีโอสวมชุดนอนผ้าไหมสีขาวอ่อนๆ ที่แนบเนื้อ ผมสีดำขลับหนานุ่มยาวสลวยปรกแก้มข้างหนึ่งลงมาถึงหน้าอก บนเส้นผมยังมีหยดน้ำที่ยังเช็ดไม่แห้งติดอยู่

เมื่อเทียบกับท่าทางเย็นชาปกติแล้ว ตอนนี้เธอดูผ่อนคลายเป็นพิเศษ ราวกับเป็นคนละคนเลยทีเดียว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งแก้มที่แดงระเรื่อจางๆ ยิ่งทำให้เธอดูมีเสน่ห์เย้ายวนเป็นอย่างมาก