บทที่ 28: วิดีโอคอลยามดึก
บทที่ 28: วิดีโอคอลยามดึก
“พี่นานครับ พี่ดื่มเหล้าเหรอครับ?”
“รู้ได้ยังไงน่ะ?”
ฉินเยว่นานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ส่วนหลินเซินก็หัวเราะเบาๆ แล้วอธิบาย
“หน้าพี่ดูแดงๆ น่ะครับ”
“ปกติฉันไม่ค่อยดื่มเหล้าหรอกนะ เพียงแต่ว่าวันนี้มีเรื่องนิดหน่อย”
“เรื่องงานเหรอครับ?”
คำถามแบบไม่ได้คิดอะไรของหลินเซินกลับทำให้หัวใจของฉินเยว่นานอบอุ่นขึ้นมาทันที แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะพูดเหตุผลออกมาตรงๆ ได้แต่พยักหน้ายอมรับ
“ก็ประมาณนั้นแหละค่ะ เอกสารที่คุณส่งมาฉันดูคร่าวๆ แล้ว ก็ดีมากเลยนะ แต่ว่ามันทำได้ยากน่ะสิ”
“ทำไมล่ะครับ?”
“เพราะธุรกิจด้านการแพทย์มันอยู่ในความดูแลของฝ่ายบริการลูกค้า ถ้าพวกเขาไม่เห็นด้วย ต่อให้วางแผนการตลาดดีแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ”
“ผมเข้าใจแล้วครับ”
หลินเซินเข้าใจในทันที
ตั้งแต่มาเป็นผู้ช่วยของฉินเยว่นาน เขาก็พอจะรู้โครงสร้างองค์กรของผู้บริหารระดับสูงของโฉ่งโย่วเจียคร่าวๆ แล้ว
สาขาที่เซี่ยงไฮ้นี้เป็นสาขาย่อย บริหารงานโดยรองประธานจางเหิง แบ่งออกเป็นเจ็ดแผนกหลักด้วยกัน
ฝ่ายปฏิบัติการ ฝ่ายขาย ฝ่ายการตลาด ฝ่ายวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ ฝ่ายทรัพยากรบุคคล ฝ่ายบริการลูกค้า และฝ่ายการเงิน
ผู้อำนวยการภาคตะวันออกสามคนแรกอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ ส่วนสี่คนหลังอยู่ที่ปักกิ่ง
เนื่องจากจางเหิงอยากจะย้ายกลับไปสำนักงานใหญ่ที่ปักกิ่งมาโดยตลอด ดังนั้นสาขาที่เซี่ยงไฮ้จึงต้องการคนมาเป็นหัวหน้างานแทน
คนที่อยู่ในขอบเขตการพิจารณาของเขามีอยู่สองคน
คนหนึ่งคือผู้อำนวยการฝ่ายบริการลูกค้า ซุนหมิงลี่
ในฐานะที่เป็นคนเก่าแก่ที่ทำงานกับโฉ่งโย่วเจียมาสิบกว่าปีแล้ว เธอยินดีที่จะย้ายจากสำนักงานใหญ่ที่ปักกิ่งมารับตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปสาขาที่เซี่ยงไฮ้
ข้อดีก็คือเธอมีประสบการณ์สูง พนักงานของโฉ่งโย่วเจียแทบทุกคนรู้จักเธอ
ข้อเสียก็คือนิสัยที่ค่อนข้างจะทื่อมะลื่อและหัวโบราณ ไม่ยอมรับนวัตกรรมใหม่ๆ ไม่แน่ว่าจะสามารถปรับตัวเข้ากับตลาดภาคตะวันออกได้
อีกคนหนึ่งก็คือฉินเยว่นานนั่นเอง
ถึงแม้เธอจะเพิ่งมาทำงานกับโฉ่งโย่วเจียได้แค่สามปี แต่ความสามารถของเธอก็เป็นที่ประจักษ์ ทัศนคติในการทำงานและความมุ่งมั่นตั้งใจของเธอ ทำเอาจางเหิงถึงกับทึ่งไปเลย
บวกกับรูปร่างหน้าตาที่สวยงามกับหุ่นที่เป๊ะปัง ถึงแม้นิสัยจะออกจะเย็นชาไปหน่อย แต่ก็ทนความสวยของเธอไม่ไหวจริงๆ!
ดังนั้นจางเหิงจึงอยากจะให้ฉินเยว่นานมารับช่วงต่องานของเขามากกว่า
แต่ประสบการณ์ของเธอยังน้อยเกินไป การเลื่อนตำแหน่งให้แบบกะทันหันจะทำให้คนเก่าแก่ในบริษัทไม่พอใจได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งคู่แข่งโดยตรงอย่างซุนหมิงลี่ ยิ่งไม่ถูกกับฉินเยว่นาน ทะเลาะกันเรื่องต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง
นี่ทำให้หลินเซินอดที่จะทอดถอนใจไม่ได้
ดูท่าไม่ว่าตำแหน่งจะสูงแค่ไหน การชิงดีชิงเด่นกันระหว่างคนก็ยังคงมีอยู่เสมอสินะ
เว้นแต่จะขึ้นไปถึงจุดที่สามารถควบคุมทุกอย่างได้เบ็ดเสร็จ
“ยัยป้านั่นมันร้ายกาจจริงๆ!”
ในฐานะผู้ช่วยของฉินเยว่นาน หลินเซินย่อมต้องต่อต้านซุนหมิงลี่อย่างสุดกำลังอยู่แล้ว
จะเอียงข้างไม่ได้เด็ดขาด!
“พี่นานมีความสามารถขนาดนี้ ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปสาขาต้องเป็นของพี่แน่นอนครับ!”
หลินเซินยิ้มประจบ ท่าทางที่ดูโอเวอร์ของเขาทำให้ฉินเยว่นานรู้สึกเหมือนกำลังดูขุนนางกังฉินอยู่ยังไงยังงั้น ก่อนจะโบกมืออย่างจนใจ
“เรื่องนี้เอาไว้ก่อนแล้วกันนะคะ ฉันอยากจะถามคุณสักสองสามเรื่อง”
“เรื่องอะไรเหรอครับ?”
“คุณ... ชอบอะไรเหรอคะ?”
ชอบอะไรเหรอ?
หลินเซินชะงักไปครู่หนึ่ง
เขาไม่คิดเลยจริงๆ ว่าคนที่ปกติจะเย็นชาอย่างฉินเยว่นานจะเอ่ยปากถามเรื่องส่วนตัวแบบนี้
จากดวงตาที่สั่นไหวของเธอก็พอจะดูออกว่า ตัวเธอเองก็รู้สึกเขินๆ อยู่เหมือนกัน
“แน่นอนว่า ถ้าคุณไม่อยากจะพูดก็ไม่เป็นไรนะคะ...”
“กิจกรรมกลางแจ้งนี่แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ผมชอบที่สุดครับ”
“นอกจากกิจกรรมกลางแจ้งแล้ว ยังมีอย่างอื่นอีกไหมคะ?”
“เยอะแยะเลยครับ”
หลินเซินพูดออกมาอย่างคล่องแคล่ว แบ่งปันงานอดิเรกของตัวเองให้ฉินเยว่นานฟัง ซึ่งก็รวมถึงเรื่องสนุกๆ เล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันด้วย
ส่วนเธอก็ตั้งใจฟังอย่างเต็มที่ นานๆ ครั้งก็เอ่ยปากเล่าเรื่องราวที่ตัวเองพบเจอในแต่ละวันบ้าง
แบบนี้ การประชุมงานที่เคยดูเคร่งเครียดก็เลยกลายเป็นการพูดคุยสัพเพเหระระหว่างเพื่อนไปเสียแล้ว
ลีลาการพูดของหลินเซินทั้งสนุกสนานและมีอารมณ์ขัน ถึงแม้ฉินเยว่นานจะไม่ค่อยพูดมากเพราะนิสัยส่วนตัว แต่ก็ค่อยๆ โดนเขาดึงดูดและคล้อยตามไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผมหน้าม้าที่เปียกชื้นเล็กน้อยยิ่งขับเน้นให้ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาดูสะอาดสะอ้านเป็นพิเศษ
ความเป็นหนุ่มน้อยที่ดูอ่อนวัยแผ่ซ่านออกมาจากหน้าจอ ทำเอาฉินเยว่นานใจเต้นเร็วขึ้นมาพักหนึ่งเลยทีเดียว
การวิดีโอคอลกับเพศตรงข้ามตอนดึกๆ แบบนี้ เป็นประสบการณ์ที่เธอไม่เคยมีมาก่อนเลย
นอกจากจะรู้สึกแปลกใหม่แล้ว ส่วนใหญ่ก็จะเป็นความรู้สึกที่ปั่นป่วนและไม่สงบ รวมถึงความรู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว
ราวกับว่าความกังวลทุกอย่างได้มลายหายไปพร้อมกับน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของหลินเซินเสียอย่างนั้น
นี่ทำให้ฉินเยว่นานเผลอโน้มตัวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว ดวงตาเย็นชาค่อยๆ หลอมละลายกลายเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นอ่อนโยน
ขาเรียวสวยของเธอไขว่กันอยู่ ข้อศอกวางอยู่บนต้นขา มือขวาก็เท้าคางไว้ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ายวนที่เหมือนจะยิ้มก็ไม่ใช่ ไม่ยิ้มก็ไม่เชิง
หลินเซินก็สังเกตเห็นเหมือนกันว่า ฉินเยว่นานดูเหมือนจะอยู่ในสภาวะมึนๆเล็กน้อยจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์
ดูจะเข้าถึงง่ายกว่าปกติเยอะเลย
นี่ทำให้สายตาของหลินเซินก็เริ่มจะมองอะไรๆ ได้ตามสบายมากขึ้น
ตัวอย่างเช่น ผ่านคอเสื้อชุดนอนผ้าไหม ก็สามารถมองเห็นภาพสวยๆ งามๆ ได้มากมาย
ผู้หญิงทั่วไปมักจะไม่ใส่ชุดชั้นในเวลานอนอยู่แล้ว
หลินเซินอดที่จะกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้
ขณะที่บรรยากาศกำลังจะเริ่มคลุมเครือขึ้นเรื่อยๆ จู่ๆก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา
“พี่เขยคะ! หนูอาบน้ำเสร็จแล้ว เข้าไปได้ไหมคะ?”
!?
หัวใจของหลินเซินเต้นแรงขึ้นมาทันที รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ส่วนฉินเยว่นานก็ใจลอยเล็กน้อย ตอนแรกไม่ได้ยินชัดเจน
พอเธอได้สติกลับมา หลินเซินก็กำลังจะวางสายวิดีโอคอลแล้ว
“พี่นานครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ไว้คุยกันวันหลังนะครับ ฝันดีครับ!”
เอ๊ะ?
ฉินเยว่นานชะงักไปครู่หนึ่ง วิดีโอคอลในวีแชทก็ตัดไปทันที ไม่มีการลังเลเลยแม้แต่น้อย
เหลือเพียงแค่เงาสะท้อนของตัวเองบนหน้าจอ ใบหน้าที่ดูจะหม่นหมองและผิดหวังเล็กน้อย
“ฝันดีค่ะ”
ฉินเยว่นานพึมพำเบาๆ หลังจากปิดโน้ตบุ๊กแล้ว ในใจก็รู้สึกไม่อยากให้จบเลยจริงๆ
แต่เธอก็ไม่ใช่คนไม่มีเหตุผล
“หลินเซินเขาก็มีเรื่องของเขาที่ต้องทำ”
ฉินเยว่นานเดินไปนั่งที่ขอบเตียง หยิบมือถือขึ้นมาเริ่มค้นหาจักรยานในแอปเถาเป่า
ในเมื่อหลินเซินชอบกิจกรรมกลางแจ้ง งั้นก็ซื้อจักรยานเสือหมอบให้เขาสักคันแล้วกัน
ถือโอกาสชวนเขาไปปั่นจักรยานเล่นข้างนอกด้วยเลย
ฉินเยว่นานยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รู้สึกภูมิใจกับความคิดของตัวเองอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว
ส่วนอีกด้านหนึ่งในตอนนี้
หลังจากหลินเซินปิดโน้ตบุ๊กแล้วก็ไปเปิดประตู ก็เห็นกู้หว่านฉิงยืนรออยู่หน้าประตูอย่างน่ารัก
เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จ สวมชุดอยู่บ้านสีดำล้วนทรงหลวม ถึงแม้จะดูเก่าไปหน่อย แต่ก็สะอาดสะอ้านดี
ผมยาวที่เคยสลวยตอนนี้ถูกผ้าขนหนูพันไว้ที่ท้ายทอย เผยให้เห็นต้นคอและผิวเนียนละเอียดบริเวณไหปลาร้า พอโดนแสงไฟส่องกระทบก็ดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล
แล้วพอเปิดประตูออกมา กลิ่นอายความเป็นสาวน้อยก็โชยมาพร้อมกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของแชมพู ทำเอาหลินเซินอดที่จะสูดหายใจเข้าเบาๆ ไม่ได้
หอมจัง!
“พี่เขยคะ แก้วนี้ให้พี่ค่ะ”
กู้หว่านฉิงยื่นแก้วนมร้อนให้หลินเซิน สองมือก็ประคองแก้วของตัวเองไว้พลางยิ้มทะเล้น
“เมื่อกี้หนูได้ยินเสียงผู้หญิงด้วยอ่ะค่ะ ใช่พี่สาวหรือเปล่าคะ?”
“เจ้านายฉันเอง”
“หา? พี่เขยไม่ได้ลาออกแล้วเหรอคะ”
“อืม ตอนนี้ทำพาร์ทไทม์หารายได้เสริมเลี้ยงปากท้องน่ะ”
หลินเซินดื่มนมไปครึ่งแก้วแล้วก็หัวเราะเบาๆ
“ถ้าไม่ทำอะไรเลยก็จะอดตายเอาน่ะสิ”
“พี่เขยเก่งจังเลยค่ะ”
กู้หว่านฉิงจ้องมองนมครึ่งแก้วในมือของหลินเซิน
“พี่เขยรีบดื่มเถอะค่ะ ดื่มหมดแล้วหนูจะได้เอาไปล้าง”
“ครับ”
หลังจากดื่มนมในแก้วจนหมดแล้ว กู้หว่านฉิงก็รับแก้วไปแล้วก็ยิ้มอย่างน่ารัก
“ฝันดีนะคะ~”
“ฝันดีครับ”
หลินเซินที่ปกติอยู่คนเดียวแล้วรู้สึกเหงาบ้าง ในตอนนี้ความอ้างว้างในใจก็ค่อยๆ ถูกความสดใสร่าเริงของกู้หว่านฉิงหลอมละลายไป
วัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ นะ!
หลินเซินทอดถอนใจ ก่อนจะล็อคประตูห้อง ถูมือไปมาแล้วก็หยิบ【โลชั่นเพิ่มขนาด】ออกมาจากโต๊ะข้างเตียง
ไหนขอดูหน่อยสิว่าแกจะใช้ได้ผลดีเหมือนที่บอกไว้ในคู่มือหรือเปล่า