ความหิวของซีซี

ต้องบอกว่าบ้านในหมู่บ้านแห่งนี้นั้นไม่สามารถกันเสียงรบกวนได้แล้ว แถมการระบายอากาศก็ยังถือว่าแย่อย่างมากอีกด้วย ทำให้กลิ่นหอมของอาหารค่อยๆรอยผ่านรูของประตูเข้าไปในห้องนอน


เจ้าตัวเล็กกำลังหลับไหลอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าน่ารักกับผมที่กระจัดกระจาย


บางทีคงเป็นเพราะกลิ่นหอมที่ลอยเข้ามา เลยทำให้จมูกสีชมพูอันน้อยๆของเจ้าตัวเล็กขยับทันที เธอค่อยๆลืมตาขึ้นและยื่นลิ้นออกมาเลียปากของตัวเองอย่างอดไม่ได้


ในห้องครัว หยางยี่กำลังยุ่งอยู่กับหม้อเหล็กเล็กๆ เขาเอาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใส่ลงไปในหม้อแล้วทำการโรยผงปรุงรส ส่วนน้ำมันงาเขาคิดว่าไม่จำเป็นต้องใส่เลยโยนมันทิ้งไป


จากนั้น หยางยี่ก็เอาไส้กรอกแฮมที่สับละเอียดมาใส่แล้วคนให้เข้ากันด้วยตะเกียบยาว ซึ่งเมื่อไส้กรอกแฮมผสมกับน้ำซุปบะหมี่ที่กำลังร้อนๆ มันก็ทำให้มีกลิ่นหอมมากยิ่งขึ้น!


ทันใดนั้น หูของหยางยี่ก็ขยับเบาๆ เพราะเขาได้ยินเสียงกรอบแกรบมาจากด้านหลังของเขา และจากนั้น ประตูของห้องนอนก็ถูกเปิดออกมา ซึ่งเมื่อเขาหันหัวไปดูก็พบกับเจ้าตัวเล็กที่กำลังขยี้ตาตัวเองอยู่ เธอเดินออกมาด้วยเท้าเปล่า แถมยังเดินส่ายไปมาอย่างน่ารัก


“ปา ป๊า …” ซีซีที่เพิ่งตื่นขึ้นพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่งัวเงีย


“พ่ออยู่นี่!” หยางยี่รีบเดินไปอุ้มเจ้าตัวเล็กทันที


ซึ่งเมื่อซีซีได้อยู่ในอ้อมแขนของพ่อ ซีซีก็รู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก และความรู้สึกง่วงนอนของเธอก็ค่อยๆหายไป เธอเอาแขนโอบคอพ่อของเธอพร้อมกับทำปากมุ่ยแล้วพูดว่า "ปาป๊า ซีซีหิวแล้ว"


“ พ่อกำลังทำอาหารให้หนูอยู่เลย ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ อดทนหน่อยนะลูก!” หยางยี่เอามือจัดระเบียบผมของซีซีและยิ้มออกมาเพื่อปลอบโยนลูกสาว


แน่นอนว่าบะหมี่ยังไม่เสร็จดี! หยางยี่จึงพาซีซีไปหารองเท้าแตะและทำการสวมมันให้กับเธอ จากนั้นเขาก็กลับไปที่ห้องครัวอีกครั้ง และด้วยภายใต้สายตาของซีซีที่กำลังมองมา หยางยี่จึงอดไม่ได้ที่จะอวดทักษะของเขา


ซึ่งเมื่อเธอเห็นพ่อโยนไข่ขึ้นไปบนอากาศ ซีซีก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก จากนั้น หยางยี่ที่กำลังถือมีดทำครัวอยู่ในมือขวาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เขาเอามีดไปรับไข่ได้อย่างสวยงามโดยที่ไม่มีรอยแตกของเปลือกเลยแม้แต่น้อย!


และก่อนที่ซีซีจะทันได้รู้สึกดีใจ เขาก็โยนไข่ขึ้นไปบนอากาศอีกครั้ง ทันใดนั้น การเคลื่อนไหวของเขาก็เปลี่ยนไป เขาสบัดปลายมีดด้วยความรวดเร็ว และเปลือกไข่ก็ค่อยๆเกิดร่องรอยของการแตกทีละนิด


“หูว!” ซีซีอุทานพร้อมกับอ้าปากของเธอออกมา


หยางยี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย แต่ต้องรู้ก่อนว่า เขาไม่ได้ฝึกเทคนิคเหล่านี้มาก่อนเลยจริงๆ เขาแค่เคยดูวิดีทำอาหารแบบผ่านตามาเท่านั้น ซึ่งมันก็ไม่ได้ยากเกินไปสำหรับเขาที่จะใช้มีดหั่นของเล็กๆเช่นนี้ เพราะชาติที่แล้วเขาคือคนที่ใช้ดาบฟาดฟันผู้คนมานับไม่ถ้วน


อย่างไรก็ตาม หยางยี่ก็รู้สึกประสบความสำเร็จอย่างมากที่สามารถทำให้เจ้าตัวเล็กยิ้มออกมาอย่างมีความสุขได้


ในตอนนี้ ไข่ขาวก็ไหลลงมาตามใบมีดและค่อยๆไหลลงในหม้อบะหมี่ หยางยี่เขย่าตัวเบาๆ และทำการสบัดมีดไปที่ไข่ด้วยความเฉียบคม ทำให้ในที่สุด เปลือกไข่ทั้งหมดก็ได้แยกออกจากกัน จากนั้น ไข่แดงก็ค่อยๆตกลงไปตรงกลางของไข่ขาวอย่างสวยงาม


เจ้าตัวเล็กมองไม่ทัน เธอทำได้เพียงแค่เอานิ้วมาเกาหัวด้วยความสงสัย


ขั้นตอนสุดท้ายไม่ยุ่งยากเท่าไหร่ เขานำไข่ที่เหลือสามฟองมาตกแต่งแล้วปิดเตาแก๊สพร้อมกับปิดฝาหม้อเอาไว้ เนื่องจากความร้อนที่เหลือของหม้อเพียงพอที่จะทำให้บะหมี่สุกแล้วนั่นเอง


“น่าเสียดายที่ไม่มีหัวหอม ไม่อย่างนั้น เราคงจะตกแต่งได้มากกว่านี้”หยางยี่แอบพูดในใจของเขา


“หลังจากพ่อทำผักกาดขาวเพิ่มเสร็จแล้ว เราก็จะได้กินข้าวกันแล้วละ!” หยางยี่พูดออกมาด้วยรอยยิ้ม จากนั้น เขาก็นำหม้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาวางลงบนโต๊ะในห้องนั่งเล่นพร้อมกับเตือนเจ้าตัวเล็กว่าอย่าไปจับเด็ดขาด


ตอนนี้ซีซีหิวมาก เธอเดินตามหลังพ่อของเธอมาติดๆพร้อมกับกลืนน้ำลาย


มีผักกาดขาวอยู่ในตู้เย็นและมันก็ยังไม่เสีย เขาหยิบมันออกมาแล้วนำมันมาล้างน้ำเปล่าแล้ววางพักไว้ จากนั้นก็นำมันไปลวกในน้ำร้อนแล้วนำขึ้นมาวางพักไว้ในจาน


หลังจากนั้น หยางยี่ก็เทน้ำมันลงในกระทะเหล็กพร้อมกับเทกระเทียมและซีอิ๊วขาวลงไปเพื่อที่จะทำซอส ซึ่งเมื่อน้ำมันเริ่มเดือด เขาก็เทผักกาดขาวที่ลวกไว้แล้วลงไปในกระทะทันที และหลังจากเสียงซู่ซ่าดังขึ้น กลิ่นหอมของผักกับน้ำมันก็ได้อบอวลไปทั่วทั้งห้อง


“มันหอมมาก หอมสุดๆ ซีซีอยากกินอันนี้ด้วย!” เจ้าตัวเล็กท้องร้องทันทีที่ได้กลิ่น เธอกระโดดขึ้นอย่างกระตือรือร้น


ซีซีเป็นเด็กฉลาด เธอรีบไปหยิบจานกับตะเกียบมาทันที จากนั้นเธอก็ดึงเก้าอี้ขนาดเล็กออกมา และนั่งรออย่างใจจดใจจ่อ!


ซึ่งเนื่องจากการกระทำที่รวดเร็วของหยางยี่ จึงไม่ได้ทำให้เส้นของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอืดแต่อย่างใด เมื่อเขาเปิดฝาหม้อออกมา บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อยู่ในหม้อก็ดูน่ากินเป็นอย่างมาก


แต่อย่างไรก็ตาม ความสนใจของซีซีก็ถูกดึงดูดโดยไข่รูปหัวใจที่วางอยู่ตรงกลางของหม้อ แน่นอนว่าเป็นเพราะทักษะที่แพรวพราวของหยางยี่ จึงสามารถทำให้ไข่ขาวกระจายออกไปเป็นรูปหัวใจได้ แต่แค่นั้นยังไม่พอ ยังมีใครแดงที่อยู่ตรงกลางของไข่ขาวอีกที ราวกับว่ามันเป็นผลงานศิลปะอย่างไรอย่างนั้น.


ที่จริงหยางยี่ก็อยากจะบอกว่ามันอร่อยอยู่หรอก แต่หยางยี่คิดว่าไข่อีกสามฟองที่เขาเตรียมเอาไว้น่าจะอร่อยมากกว่า ไข่รูปหัวใจใบนี้อาจจะมีรสชาติที่ไม่นุ่มนวลเหมือนกับไข่อีกสามฟองที่เหลือ เพราะไข่ใบนี้ถูกเตรียมมาตั้งแต่แรก เลยทำให้รสชาติของมันเจือจางกว่าไข่ใบอื่น


ซึ่งเมื่อซีซีเห็นว่าพ่อของเธอนำไข่ใบอื่นลงมาวางในชาม ซีซีก็มุ่ยปากสีชมพูของเธอแล้วพูดว่า "หนูจะเอาอันนั้น หนูจะเอาอันนั้น!"


ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเล็กจะชอบรูปร่างแบบนี้มากกว่าสินะ!


หยางยี่ยิ้มเล็กน้อย เขาหยิบช้อนในมือซ้ายและตะเกียบมือขวาขึ้นมา ก่อนจะตักไข่ขึ้นมาแล้วย้ายไปยังชามเล็กๆของซีซีอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ไข่ยังคงรักษารูปลักษณ์ดั้งเดิมไว้อย่างมั่นคง


“ระวังด้วยนะปาป๊า” ซีซีรู้สึกประหม่าเมื่อเห็นว่าพ่อของเธอกำลังตักไข่มาให้ เธอกังวลว่าไข่รูปหัวใจนี้จะถูกทำลาย “มันไม่มีอีกแล้วนะปาป๊า ระวังนะ!”


“ไม่เป็นไร!” หยางยี่ยิ้มและนำชามไปวางข้างหน้าของซีซี “เราเริ่มกินข้าวกันเถอะ!”


ซีซีกินข้าวด้วยตัวของเธอเองได้แล้ว เนื่องจากในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา ช่วงนั้นโม่เฟยเตรียมตัวที่จะกลับเข้าสู่วงการอีกครั้ง ทำให้เธอไม่ค่อยมีเวลาดูแลเจ้าตัวเล็กสักเท่าไหร่ เธอแทบจะไม่มีเวลาป้อนข้าวให้ซีซีเลยด้วยซ้ำ และซีซีก็มักจะถูกปล่อยให้เล่นและให้กินข้าวคนเดียวในสตูดิโอเป็นประจำ!


ตอนนี้ ซีซีหยิบตะเกียบขึ้นมาอย่างช้าๆ


เธอใช้ตะเกียบแตะไข่ที่อยู่บนบะหมี่เบา ๆ และเมื่อเธอได้กลิ่นของมัน น้ำลายก็ไหลออกมาทันที


เจ้าตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมามองพ่ออย่างลังเล "ปาป๊าคะ ซีซีไม่กินมันได้ไหม มันน่ารักมากเลย..."


หยางยี่หัวเราะลั่นออกมา จากนั้นเขาก็ตักไข่จากหม้อไปวางไว้บนซามของซีซีแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "งั้นหนูกินอันนี้นะ!"


สำหรับไข่ที่มีรูปร่างธรรมดา ซีซีซึ่งหิวมาเป็นเวลานานแล้วก็อดไม่ได้ที่จะกินมันอย่างรวดเร็ว


“งับ…” ไข่แดงกึ่งเหลวกึ่งสุกค่อยๆไหลออกมาจากมุมปากและหยดลงบนเสื้อผ้าของซีซี นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าตัวเล็กได้กินไข่แบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกตกใจเล็กน้อย


หยางยี่หยิบทิชชู่มาเช็ดเสื้อผ้าของเจ้าตัวเล็กอย่างรวดเร็ว และตอนนี้ เขาก็รู้สึกประหม่ามาก เขาคิดว่าซีซีจะไม่ชอบมัน!


แต่เวลาต่อมา ดวงตาของซีซีก็สว่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จากนั้น ลิ้นเล็กๆของเธอก็ค่อยๆเลียที่มุมปากของเธออย่างตะกละตะกลาม


อร่อย!


ทั้งกลิ่นและรสชาติมันหอมอร่อยมาก!


ตอนก่อน

จบบทที่ ความหิวของซีซี

ตอนถัดไป