ซื้อรถยนต์

หยางยี่ทำอาหารกลางวันให้กั๋วซียี่ หลังจากที่กั๋วซียี่กินเสร็จเขาก็เสนอความคิดเห็นเกี่ยวกับการเปิดร้านกาแฟอย่างกระตือรือร้นว่า “พี่หยาง เรื่องการเปิดร้านกาแฟ ผมว่าเรารอให้อีสันปล่อยอัลบั้มใหม่ก่อนดีกว่าไหม เมื่อถึงตอนนั้นเราสามารถใช้ชื่อพี่ ที่เป็นนักแต่งเพลงให้กับอีสัน แล้วจะได้ทำให้ร้านกาแฟของเราโด่งดังในชั่วข้ามคืน!”

"ไม่" หยางยี่ปฏิเสธ

กั๋วซียี่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า: "ทำไมล่ะ? ถ้าทุกคนรู้ว่าพี่เป็นคนแต่งเพลงในอัลบั้มใหม่ของอีสัน พี่จะต้องมีชื่อเสียงโด่งดังอย่างแน่นอน และร้านกาแฟของเราก็จะดังด้วย!"

หยางยี่พูดอย่างไร้ความปราณี: "ก่อนอื่นเลยนะ นี้คือร้านกาแฟของฉัน! ไม่ใช่ของเรา!"

"และอีกอย่าง ทำไมฉันต้องทำให้ร้านกาแฟดังด้วยล่ะ" หยางยี่ยักไหล่

กั๋วซียี่พูดไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง

เมื่อกั๋วซียี่นึกถึงการตอกตะปูและเลื่อยบอร์ดในสภาพแวดล้อมที่ร้อน เขาก็พูดบางอย่างออกมาไม่ได้“พี่หยาง ช่วงบ่ายผมคงอยู่ช่วยพี่ไม่ได้แล้วล่ะ”

“อืม…เพราะช่วงบ่าย ผมต้องไป..ไปโรงเรียนเพื่อเรียนชดเชยนะ"

แค่หยางยี่มองดูตาของเจ้าอ้วน เขาก็รู้ทันที่ว่าเจ้าอ้วนนี้จะขี้เกียจอีกแล้ว!

“ช่วงบ่ายนี้ฉันก็ไม่ว่างเหมือนกัน แกจะไปไหนก็ไปเถอะ!”หยางยี่เหยียดออกไปหาวและเตรียมที่จะกลับไปที่ห้องของเขาเพื่องีบและพูดอย่างไม่เป็นทางการว่า “เพราะฉันจะไปซื้อรถในตอนบ่ายนะ"

"ซื้อรถเหรอ ซื้อรถ!" กั๋วซีอี๋ยิ้มทันทีและวิ่งไปพร้อมกับรอยยิ้ม "พี่หยาง พาผมไปด้วย! ผมรู้ว่ามีรถดีๆขายที่ไหน!"

หยางยี่มองกลับมาที่เจ้าอ้วนอย่างแปลกใจและพูดว่า "แกไม่ได้ฉันบอกหรอว่า ตอนบ่ายแกจะไปเรียนชดเชย?"

"ไม่ใช่ ไม่ใช่"กั๋วซียี่ยิ้มและโบกมือ "ผมจำวันผิดนะ"

"พี่หยาง ถ้าพี่ต้องการซื้อรถซุปเปอร์คาร์ ผมขอแนะนำ เคทราติ หรือไม่ก็ บริติชมาร์ธา" กั๋วแนะนำอย่างกระตือรือร้น

(T:ยี่ห้อรถในเรื่องส่วนใหญ่ไม่มีอยู่จริงนะครับ)

"ฉันไม่มีเงินขนาดนั้น" หยางยี่คำนวณกระเป๋าคร่าวๆ ค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงร้านก็ไม่ใช่น้อยๆ อย่างไรก็ตามหลังจากที่เฉินยี่เจี๋ยจ่ายค่าลิขสิทธิ์ไป 80,000 หยวน หยางยี่ยังคงมีเงินเหลืออีกหลายหมื่นหยวน ส่วนเรื่องเงินสองล้าน เขายังไม่ได้ใช้!

แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าเอาสองล้านออกมาก็ไม่พอซื้อซุปเปอร์คาร์อยู่ดี!

และหยางยี่ก็เป็นคนชอบรถซุปเปอร์คาร์ด้วย!

ในชีวิตก่อนหน้านี้ เขามี Lamborghini Reventon รถคันนี้ขายในจำนวนจำกัด ทั่วโลกมีแค่ 20 คันเท่านั้น แน่นอนว่าเขาไม่มีเงินซื้อหรอ แต่เขาได้มาจากการทำงาน ตอนที่เขาเห็นรถคันนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะขับรถกลับมาด้วย

เขาใช้รถคันนี้ได้เดือนกว่าๆ ก็ได้ถูกทาง NSA ไล่ล่า สุดท้ายเขาต้องละทิ้งที่รถคันนั้นและรีบหนีออกมา

(T: NSA ย่อมาจาก National Security Agency ชื่อภาษาไทยคือ สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐอเมริกา)

ถ้าเขาต้องการซื้อรถซุปเปอร์คาร์จริงๆ เขาต้องมีเงินอย่างน้อย 100 ล้าน แล้วเขาจะไปเอาเงินมากขนาดมาจาก!

　　……

ในช่วงบ่าย ภายใต้การนำของกั๋วซียี่ ในที่สุดหยางยี่ก็มาถึง ออโต้ซิตี้ ซึ่งตั้งอยู่ที่ทางแยกของเขตตงเฉิง และ เขตปินไห่ นี่คือตลาดรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในเมื่องเจียงเฉิง

หยางยี่อยากรู้อยากเห็นมากขึ้นเพราะยี่ห้อรถทั้งหมดที่นี่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากชีวิตก่อนหน้านี้!

กั๋วซียี่เป็นแฟนตัวยงของรถยนต์ แม้ว่าหยางยี่จะไม่ได้ซื้อรถสปอร์ต เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เมื่อพูดถึงรถยนต์ราคาต่ำ เขายังคงแนะนำได้: "ในงบ 100,000 ผมว่าเอาเป็นรถยนต์ยี่ห้อ ฟีอาดี้ สไตล์ JX แบบยาว แถมเรื่องคุณภาพของตัวรถก็ดีมาก พี่คิดว่าไง"

"ไม่ มันน่าเกลียด" หยางยี่แค่เหลือบมองก็ส่ายหัว

"ถ้าพี่เพิ่มงบเป็น 100,000-200,000 พี่ก็จะมีตัวเลือกมากขึ้น งั้นพี่เอาเป็นรถยุโรปดีไหม แต่ว่ารถยุโรปกินน้ำมันเยอะ หรือพี่ว่าจะเอารถ

ญี่ปุ่ญที่กินน้ำมันน้อยล่ะ แต่กรอบงานอ่อนเกินไป..."

หยางยี่ฟังและเดินช้าๆ กับกั๋วซียี่มองดูนางแบบในมอเตอร์โชว์ต่างๆ จากระยะไกล

"นั้นรถยี่ห้ออะไร" หยางยี่หยุดเดินแล้วชี้ไปที่มอเตอร์โชว์ด้านหน้าแล้วถาม

กั๋วซียี่ชำเลืองมองเกาหัวและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า: "ถ้าผมจำไม่ผิดมันน่าจะเป็นแบรนด์รถกระบะที่เปิดใหม่หลังจากการปรับโครงสร้างโรงงานยานยนต์ของทหาร ชื่อว่า หลางย่า ! อย่างไรก็ตาม ยอดขายของมันไม่ค่อยสูงเท่าไหร่ เพราะไม่สวยและราคาก็สูง...”

“ไปดูกัน!” หยางยี่รู้สึกว่าชื่อ “หลางย่า” ทำให้เลือดของเขาเดือด นอกจากนี้ เมื่อมองดูโครงขนาดใหญ่ของรถจากระยะไกล มันดูคล้ายกับยานเกราะที่เขาชอบมากๆ !

"พัฟ!" ได้มีเสียงหัวเราะดูถูกมาจากด้านหลังซึ่งดึงดูดความสนใจของ หยางยี่และกั๋วซียี่ในทันที

เมื่อหันหลังกลับไปมอง เขาเห็นชายหนุ่มร่างใหญ่ สวมสูทและรองเท้าหนัง หยางยี่จำเขาได้ทันที่ ชายคนนี้คือตัวแทนขาย

รถยี่ห้อ ฟีอาดี้ ที่พวกเขาพึงเดินผ่านมา

"พี่ชายกับน้องชาย พวกคุณเลือกเก่งจริงๆ!"เซียวไป่เหลียนพูดติดตลก "ดูจากรูปลักษณ์ของ พวกคุณแล้ว ผมคิดว่าพวกคุณคงไม่มีปัญญาซื้อรถยี่ห้อนี่หรอ”

เมื่อตอนที่เซียวไป่เหลียน เห็นหยางยี่กับกั๋วซียี่เดินเข้ามา เขาคิดว่าหยางยี่จะมาซื้อรถราคาถูกอย่างฟีอาดี้

แต่ก่อนที่เขาจะได้เดินเข้าไปแนะนำรถให้หยางยี่ เขาได้ยินคำ"ดูถูก" ของหยางยี่ ที่มีต่อฟีอาดี้และหัวใจของเขาก็ลุกเป็นไฟ!

ไม่ใช่ว่าเขาคิดว่ารถแบรนด์ของตัวเองดีนัก แต่เขาคิดว่าหยางยี่เป็นแค่คนจน!

เซียวไป่เหลียน เขาเป็นที่ปรึกษาอาวุโสด้านการซื้อรถยนต์ในอุตสาหกรรมนี้ ด้วยเงินเดือนหลักหมื่น เขาสามารถใส่ชุดสูท รองเท้าได้ และเขาสามารถดื่มไวน์แดง ส่วนหยางยี่ที่ใส่แค่รองเท้าแตะและกางเกงขาสั้น สินค้าไร้ค่า!

เซียวไป่เหลียนจึงอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย

หยางยี่ขมวดคิ้ว เขารู้สึกสับสนเล็กน้อย เขาและกั๋วซียี่มองหน้ากัน กั๋วซียี่พูดว่า: "ผมไม่รู้จักเขา!"

“พวกคุณเข้าไปดูรถเลย แต่เมื่อรู้ราคา ก็อย่าหาว่าผมไม่เตือนก็แล้วกัน!” เสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดต่อ“มนุษย์ก็เงี้ย ไม่รู้จักดูตัวเองเอาสักเลย”

หยางยี่รู้สึกอยากจะต่อยใครซักคนจริงๆ ถ้ามีใครกล้าล้อเลียนเขาในชีวิตที่แล้วยังนี่ละก็ เขาจะทำให้มันไม่ครบ 32 แน่!

แต่จู่ๆ หยางยี่ก็มีความคิดสนุกๆขึ้นมา!

"คุณคิดว่าผมไม่สามารถซื้อรถพวกนั้นได้อย่างนั้นหรอ"หยางยี่ถามเบา ๆ

"รถพวกนั้นราคาแพงกว่ารถฟีอาดี้ไม่รู้กี่เท่า, ไอ,แค่รถฟีอาดี้คุณยังซื้อไม่ได้เลย แล้วคุณจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อพวกมัน!" เซียวไป่เหลียนกล่าวด้วยการเยาะเย้ย