ตอนที่ 3: ข่าวด่วน! ดาวโรงเรียนร้อนใจ!
“เซียวหยางจะไม่มาจริง ๆ เหรอ?”
“ไม่มีทาง! ต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ ๆ!” หลินฉีเยว่ยังไม่ยอมเชื่อว่าเซียวหยางจะไม่มา เธอยืนยันเสียงแข็ง
“หรือว่า...ลืม แล้วเผลอหลับไป?”
“เป็นไปไม่ได้! เรื่องสำคัญขนาดนี้ เขาจะลืมได้ยังไง…” หลินฉีเยว่เด้งตัวลุกขึ้น น้ำเสียงแฝงอารมณ์ร้อน
เพื่อนร่วมห้องถึงกับมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่อยากเชื่อสายตา
ภาพหลินฉีเยว่ที่พวกเธอรู้จักมาตลอด คือคุณหนูผู้แสนสุขุม สุภาพเรียบร้อย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่มีวันเสียอาการ
แต่วันนี้...เธอหลุดคาแรกเตอร์แล้ว
หลินฉีเยว่เองก็รู้ว่าตัวเองกำลังหลุด เขาจึงทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้อีกครั้ง แล้วถอนหายใจยาวพรืด
“เป็นไปไม่ได้หรอก...เขาต้องมาแน่ ๆ...จะไม่มาก็แปลว่าต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ ๆ!”
“งั้นโทรหาเซียวหยางเลยไหม?” หนึ่งในเพื่อนสาวเสนอขึ้น เห็นท่าทางเธอเหมือนคนหมดแรงก็อดเป็นห่วงไม่ได้
“ใช่ โทรเลย!”
“…แต่ว่า พวกเราไม่มีเบอร์เขานี่สิ…”
...
“ฉันหาได้แล้ว! ไปถามเพื่อนร่วมสาขาของเขา ขอเบอร์มาจนได้!”
หลังผ่านไปสิบกว่านาที พวกเธอก็ได้เบอร์เซียวหยางมาครอบครองสำเร็จ
ทุกคนในห้องมองมือถือเครื่องนั้นเป็นตาเดียว หัวใจกระหน่ำรัวแทนเสียงรอสาย
แต่...
โทรเท่าไหร่ก็ไม่มีใครรับ
สีหน้าอันเปี่ยมความหวังของหลินฉีเยว่ค่อย ๆ หม่นลงเรื่อย ๆ
เธอค่อย ๆ นั่งลงอีกครั้งในชุดกระโปรงสีชมพู แม้จะยังดูสวยสง่า แต่สีหน้ากลับหมองคล้ำจนน่าใจหาย
“โทรไม่ติดเลย…”
“ต้องมีเรื่องแน่ ๆ แหละ!”
“เขาอาจจะไม่ได้อยู่ในมหาลัยก็ได้นะ! ฉันเคยได้ยินว่า...พ่อของเซียวหยางป่วยหนัก นอนโรงพยาบาลรอผ่าตัดอยู่เลย! เขาอาจจะอยู่ที่นั่น!”
“จริงด้วย ฉันก็เคยได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน!”
หลินฉีเยว่ได้ยินเข้าก็เริ่มมีสีหน้าดีขึ้นนิดหน่อย
ถ้าเป็นเรื่องพ่อของเขา...ก็พอเข้าใจได้ล่ะนะ
…ให้โอกาสเขาอีกครั้งก็แล้วกัน!
จังหวะนั้นเอง เพื่อนสาวอีกคนร้องขึ้นว่า “ฉันได้เบอร์เพื่อนร่วมห้องเซียวหยางแล้ว! โทรหาเขาเลยดีไหม!”
“เร็วเข้า! ถามเลยว่าเซียวหยางอยู่ที่ไหน!”
หัวใจของหลินฉีเยว่เริ่มเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง
“ฮัลโหล?”
ปลายสายรับแล้ว เป็นเสียงผู้ชาย
“ขอโทษนะคะ คุณคือ...หลี่จี๋ นักศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ใช่ไหม?”
“ใช่ครับ ผมเอง”
“ขอถามหน่อยค่ะ เซียวหยางอยู่ในห้องไหม?”
“หา? เซียวหยางเหรอ? อยู่สิครับ อยู่ในห้องนี่แหละ มีอะไรหรือเปล่าครับ?”
สิ้นเสียงของหลี่จี๋ ทั้งห้องก็เงียบสนิท
อยู่...
อยู่ในห้อง!?
บ้าบอ!
นายอยู่ในห้องแล้วทำไมไม่ลงไปสารภาพรักล่ะ! รู้ไหมว่าพวกเรารอกันนานแค่ไหนแล้ว!?
หลินฉีเยว่ทนไม่ไหวแล้ว คว้ามือถือจากมือเพื่อนแล้วถามออกไปทันที
“เขากำลังทำอะไรอยู่! หรือว่า...มีเรื่องด่วนที่บ้านเหรอคะ?”
“เอ่อ...ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ พวกเรากำลังเล่นเกมอยู่ …มีอะไรหรือเปล่าครับ ถ้าไม่มี ผมต้องไปละ พวกเรากำลังจะเริ่มตีป้อม!”
“ตะ...ตีป้อม…”
หลินฉีเยว่ถึงกับนิ่งงัน
เพื่อน ๆ รอบข้างก็นิ่งงันไปตาม ๆ กัน
ที่พวกเธอคิดไว้ก็คือ เซียวหยางอาจมีเหตุฉุกเฉิน ครอบครัวอาจมีปัญหาอะไรกะทันหัน…แบบนั้นพอจะเข้าใจได้บ้าง
แต่...นายเลือกที่จะอยู่ห้องเล่นเกมแทนที่จะมาสารภาพรักงั้นเหรอ!?
นี่มัน...ครั้งที่ 100 แล้วนะ!
นายจะมาทำลายโมเมนต์ประวัติศาสตร์แบบนี้ไม่ได้!
ทุกคนเริ่มมีสีหน้าบูดบึ้ง ยกเว้นหลินฉีเยว่ที่ยังนิ่งค้างเหมือนโดนแช่แข็ง
“เขาจะมาทำแบบนี้ได้ยังไง!”
“ใช่! แล้วหลินฉีเยว่ก็เตรียมจะตอบตกลงแล้วนะ!”
“แย่สุด ๆ เลย ไป! ไปหาเขาเลย! เขามาทำแบบนี้กับเสี่ยวเย่ว์ของพวกเราไม่ได้เด็ดขาด!”
เสียงโวยวายยังไม่ทันจบดี จู่ ๆ ก็มีร่างหนึ่งพุ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็ว
สาว ๆ ทุกคนอ้าปากค้าง...เพราะร่างนั้นคือหลินฉีเยว่เอง!
เธอ...วิ่ง!?
...เพื่อเซียวหยาง!?
บริเวณหน้าหอพักหญิงที่คนเริ่มทยอยกลับบ้าน
“ดูท่าเซียวหยางคงไม่มาแล้วล่ะ…”
“น่าเสียดาย ครั้งที่ 100 แท้ ๆ หาดูยากขนาดไหน เกิดมายังไม่เคยเห็น!”
“เอ่อ รุ่นพี่ครับ คืนเงินพนันได้ไหมครับ?”
“จะบ้าเหรอ นี่ยังไม่เริ่มเลย! นายจะถอนตัวตอนนี้ไม่ได้! กฎของวงพนันก็ต้องรักษาสิ!”
ทุกคนกำลังโวยวายกันอยู่ จู่ ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งวิ่งผ่านหน้าไปอย่างรวดเร็ว
“ใครวะ วิ่งเร็วจัง?”
“เดี๋ยวนะ...นั่นมันหลินฉีเยว่!”
“เฮ้ย จริงดิ?”
แค่แป๊บเดียว ทุกคนก็เริ่มแตกตื่น
ใช่แล้ว—นั่นหลินฉีเยว่จริง ๆ!
ดาวโรงเรียน...กำลังรีบวิ่งไปหาเซียวหยาง!?
“ไม่จริงมั้ง…เธอจะไปหาเขาจริง ๆ เหรอ?”
“เฮ้ย ไปเร็ว! ไปดูให้ชัด ๆ!”
“ นี่มันข่าวดังแน่ ๆ ดาวโรงเรียนวิ่งไปตามผู้ชายที่สารภาพรักล้มเหลว!”
“ทิศทางนั่น…นั่นมันหอพักชายคณะเศรษฐศาสตร์ไม่ใช่เหรอ?”
“โอยยยย…น่ากลัวเกินไปแล้ว! หรือว่าดาวโรงเรียนใจอ่อนจริง ๆ?”
“ฉันว่ายังไงก็ใช่! เขาสารภาพรักตั้ง 99 ครั้ง ถ้าเป็นก้อนหินยังละลายเลย!”
“รีบตามไป!”
ฝูงชนที่รอชมการสารภาพรักครั้งที่ 100 รีบวิ่งกรูตามหลังหลินฉีเยว่ราวกับพายุ
“เอ่อ...รุ่นพี่ครับ แล้วเรื่องเงินพนัน…”
“ใจเย็น! ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนแล้ว!”
“ดูท่า...เราคงไม่ได้เห็นการสารภาพรักครั้งที่ 100 แล้วล่ะ งั้นเอางี้—”
“เดิมพันใหม่! ถ้าเขาสองคนได้คบกัน จ่ายเท่าหนึ่ง! ถ้าไม่สำเร็จ จ่ายหนึ่งได้ร้อย! สนไหม!”
“โหดอะ! แต่ว่าฝ่ายหญิงเป็นคนรุกเองเลยนะ ง่ายกว่าเยอะ!”
“จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่พวกนายล่ะ ใครจะลงเดิมพันอะไรก็ว่ามา!”
“ฉันเดิมพันว่าคู่นี้ได้คบกัน!”
“ฉันด้วย!”
“ฉันไม่เชื่อ! ขอเดิมพันว่าไม่สำเร็จ! ขอแปลงจักรยานเป็นมอเตอร์ไซค์อีกครั้ง!”
“ชอบเลย! คนแบบนายแหละ จะเป็นดาวเด่นของสังคมในอนาคตแน่นอน!”
...
ในที่สุด ฝูงชนก็หยุดอยู่หน้าหอพักชาย
นี่คือครั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ไม่ใช่หน้าหอพักหญิง
แต่...หน้าหอพักชาย!
และคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น...คือดาวโรงเรียนของมหาลัยการเงินเจียงตู
หลินฉีเยว่ยืนหอบหายใจ แก้มแดงซ่าน
ใช่ นี่คือหอพักของเซียวหยาง
เธอมองฝูงชนที่เริ่มล้อมรอบ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความลังเล ปากอยากพูด แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง
...อายชะมัด…
ทำไมเรื่องแบบนี้เขาทำได้ตั้ง 99 ครั้งกันนะ?
หลินฉีเยว่หน้าแดงจัด ไม่รู้ว่าเพราะวิ่งหรือเพราะเขิน
เธอสูดหายใจเข้าเต็มปอด...เหมือนกำลังจะตัดสินใจอะไรบางอย่าง
...
“หา! หรือว่าดาวโรงเรียนจะเป็นฝ่ายสารภาพรักแทน!?”
“ดูจากเสื้อผ้า หน้า ผมแล้วนะ—เธอตั้งใจแต่งตัวแน่ ๆ วันนี้เธอคงตั้งใจจะตอบตกลงอยู่แล้วล่ะ!”
“โอ๊ยยย เรื่องใหญ่แน่นอน!”
หลายคนหยิบมือถือขึ้นมาเล็งกล้องใส่หลินฉีเยว่ทันที
บรรยากาศคึกคักเหมือนงานแถลงข่าวคนดัง!
(จบตอน)