ตอนที่ 18 “ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้…ก็ต่ำตมกันทั้งนั้น!”
หลี่คังเงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงง สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือเซียวหยาง…
“พวก…พวกนาย…” เขาชี้มาทางเซียวหยาง ตัวสั่นจนพูดไม่เป็นคำ
เซียวหยางกะพริบตาปริบ ๆ ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอหันข้างไปเท่านั้นเอง…
โอ้โห…
มือของฉินซวียนถงเกี่ยวแขนเขาอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่!?
เขาเผลออุทานในใจ
อะไรวะเนี่ย มาเกาะตั้งแต่ตอนไหน แล้วฉันไม่เห็นรู้ตัวเลย!
เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นข้างหู “ฉันกลัวความมืด…”
พักหนึ่งก็มีตามมาอีกว่า “ช่วยฉันหน่อย…”
บรรยากาศในงานเงียบกริบ ทุกคนอึ้งไปหมด
เดี๋ยวนะ…
ทำไมฉินซวียนถงถึงมาเกาะแขนเซียวหยางล่ะ!?
แล้วสาวอีกคนที่อยู่ข้าง ๆ นั่นใครอีก!?
นี่เซียวหยางคือ…ซ้ายขวาแพ็คคู่หรือไง!?
บรรดาผู้ชายมองด้วยสายตาอิจฉาตาร้อน ส่วนเซียวหยางก็ยังคงงงเต็มพิกัด
จนกระทั่ง มีเสียงหนึ่งดังขึ้นทำลายความเงียบ
“โอ๊ะ! นี่คือโชว์ต้อนรับใช่ไหมเนี่ย ไอเดียไม่เลวนะ~”
เป็นเสียงของเจียงเหยียนนั่นเอง
เสียงหวานของเธอดึงสติทุกคนกลับคืนมา
“ยังมีโชว์อะไรอีกไหม ถ้าไม่มีขอเปิดไฟเถอะ ฉันกลัวความมืด~” เจียงเหยียนเอ่ยออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน
ตอนนั้นเอง เด็กที่ควบคุมแสงไฟก็ตะลึงกับความสวยของเธอไปพักหนึ่ง ก่อนจะเปิดไฟแบบไม่รู้ตัว
ห้องโถงหรูหราของโรงแรมสว่างวาบขึ้นในทันที ตรงกลางมีเค้กห้าชั้นตั้งอยู่เด่นสง่า
“เสวียนถง…” หลี่คังยืนงงเป็นไก่ตาแตก
เซียวหยางอยากยกมือกุมขมับแบบปลง ๆ แต่ติดตรงที่มือทั้งสองข้างถูกสาวสองคนจับไว้แน่นเลยไม่มีที่ให้กุม
เขาได้แต่ยักไหล่ หันหน้าทำสีหน้ายอมแพ้
แน่นอนว่าท่าทีนี้ยิ่งทำให้หลี่คังรู้สึกเหมือนโดนเย้ยหยันเข้าไปอีก!
“เซียวหยาง!!” เขากัดฟันพูดออกมา
“คือว่า…” เซียวหยางอยากอธิบาย
แต่ทันใดนั้น เสียงใสของระบบก็ดังขึ้นในหัว
【ติ๊ง!】
【ภารกิจ: ค่ำคืนแห่งการสารภาพรัก】
【ตัวเลือกที่หนึ่ง: แกล้งเป็นแฟนของฉินซวียนถง เพื่อช่วยเธอปฏิเสธคำสารภาพรักจากหลี่คัง รางวัล: วิลล่าในโครงการ ‘สวนสุขสันต์’ ที่เจียงตู】
【ตัวเลือกที่สอง: ปฏิเสธความสัมพันธ์กับฉินซวียนถง รางวัล: เงินสด 3 ล้านหยวน】
【ตัวเลือกที่สาม: สารภาพรักกับฉินซวียนถง รางวัล: คัมภีร์ทักษะสารพัดประโยชน์ 1 เล่ม】
เซียวหยางขมวดคิ้ว
ยังจะมีเควสต์โผล่มาอีก…
แน่นอนว่าเขาปัดตัวเลือกสามทิ้งทันที
สารภาพรักอะไรกัน ฉันสารภาพไปตั้ง 99 ครั้งแล้วเว้ย!
ระหว่างที่ยังลังเลกับวิลล่าหรือเงินสามล้านดี
เจียงเหยียนก็มองมาอย่างไม่พอใจทันทีที่เห็นฉินซวียนถงเกาะแขนเซียวหยาง
“ฉินซวียนถง เธอทำอะไรน่ะ!”
“แล้วเธอล่ะ เจียงเหยียน! มาจับแขนแฟนฉันทำไม!?”
สิ้นเสียง ทุกคนเงียบกริบ
หลี่คังเบิกตาโพลง แฟนฉัน!?
ฉินซวียนถงหันไปมองเขาที่คุกเข่าอยู่ แล้วพูดช้า ๆ ว่า “ขอโทษนะ ฉันมีแฟนแล้ว”
“เซียวหยางคือแฟนฉัน!”
“หา!?”
หลี่คังช็อกถึงขั้นหัวสมองชา มองเซียวหยางอีกที มองฉินซวียนถงอีกครั้ง แล้วเหลือบไปมองเจียงเหยียน
เจียงเหยียนเองก็กัดปากแน่น หน้าเริ่มเครียด แต่พอเห็นสายตาหลี่คัง เธอก็แว้ดกลับทันทีว่า “มองอะไรยะ! ฉันก็เป็นแฟนเซียวหยางเหมือนกัน มีปัญหาเหรอ?”
เท่านั้นแหละ…
“เวรเอ๊ย!!”
“บ้าจริง!”
“โคตรเทพเกินไปแล้ว!!!”
บรรดาชายหนุ่มทั้งห้องอยากจะลุกขึ้นปรบมือให้เซียวหยางเลย
นี่มันซ้ายหนึ่งขวาหนึ่งระดับตำนาน! แถมสาวทั้งสองคนยังระดับนางฟ้าทั้งคู่!
ขาเรียวยาวแบบนั้น…
ไม่ต้องแค่ “เล่นได้เป็นปี”
จะ “เล่นจนแก่” ก็ยังไม่เบื่อเลยด้วยซ้ำ!
เซียวหยางก็ยังอึ้งไม่หาย
อยู่ดี ๆ ก็ได้แฟนเพิ่มเป็นสองคนแบบไม่รู้ตัว…
【ติ๊ง!】
【ปลดล็อกความสำเร็จ: ซ้ายขวาคู่】
【รางวัล: หุ้นบริษัทซือเหยียนกรุ๊ป 10%】
อีกแล้วเรอะ! ซือเหยียนกรุ๊ปอีกแล้ว!?
ถ้านับรวมทั้งหมดตอนนี้ เขาครอบครองไป 40% แล้วนะ!?
เอาไว้ต้องไปดูหน่อยแล้ว ว่าบริษัทนี้มันใหญ่แค่ไหน
ระบบคงรอเขานานเกิน เลยถือว่าเลือกตัวเลือกแรกอัตโนมัติ
【ภารกิจสำเร็จ รางวัล: วิลล่าสวนสุขสันต์ 1 หลัง】
เซียวหยางยังยืนนิ่งพูดอะไรไม่ออก
หลี่คังถึงกับเสียอาการ
“เซียวหยาง! แกแม่ง…”
“ไอ้คนที่แม่งจริง ๆ คือนายต่างหาก!” ลู่ซิงโพล่งขึ้นทันที
เซียวหยางยังยืนงงอยู่ สองสาวก็จับแขนเขาทั้งสองข้างแล้วลากเข้าโรงแรมทันที
หลี่คังหันไปจะด่าใส่ลู่ซิง แต่หันมาอีกที…
เซียวหยางและสาว ๆ เดินไปไกลแล้ว
ภาพสามคนเดินไปพร้อมกัน แขนสอดแขนกันเหมือนคู่รัก ทำเอาคนทั้งห้องถึงกับพูดไม่ออก
เรื่องทั้งหมดนี้…กลายเป็นเรื่องตลกสิ้นดี
ใช่แล้ว
ตลกสิ้นดี!
หลี่คังกัดฟันลุกขึ้น น้ำเสียงปนโกรธแค้น
“พวกมัน…พวกมันเกินไปแล้ว! เซียวหยางมันกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง!”
บรรดาคนรอบข้างก็คิดแบบเดียวกัน
จริงด้วย เซียวหยางนี่มันเกินไปจริง ๆ…
แต่แล้วลู่ซิงก็สวนกลับว่า “คนที่เกินไปคือนายมากกว่านะ!”
“คนจะคบกันมันเรื่องของเขา แต่นายดันมาสารภาพรักต่อหน้าคนเป็นแฟนกันอยู่แล้ว ไม่โดนต่อยก็บุญละ!”
“ฉัน…”
“เอาจริงนะ นายมันแค่อิจฉา! จะมีใครบ้างไม่ฝันอยากซ้ายขวาคู่บ้างวะ!”
หลี่คังกัดฟัน
“แต่เซียวหยางไม่ได้ชอบฉินซวียนถงด้วยซ้ำ! มันแค่หื่นใส่เธอเท่านั้น มันมันต่ำตม!”
“พูดงี้แสดงว่านายสูงส่งล่ะสิ? งั้นให้ฉินซวียนถงพูดว่าชอบนาย แต่ตัวเธอไปนอนกับเซียวหยางทุกคืน มีลูกเต็มบ้านนายโอเคมั้ย?”
“ฉัน…”
ลู่ซิงยักไหล่หันหลังเดินไป “เอาเถอะว่ะ พูดไปก็เท่านั้น เพราะจริง ๆ แล้วฉันก็ต่ำตมเหมือนกัน ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ ใครไม่หื่นกันบ้าง?”
เงียบ…
หลี่คังได้แต่มองตามแผ่นหลังของอีกสามคนที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป
ในใจเขารู้ตัวดี…
ใช่…ก็เพราะฉินซวียนถงสวยไง เราถึงทำอะไรบ้า ๆ แบบนี้
แม่งเอ๊ย…
ฉันนี่แหละต่ำตมสุด ๆ
…
(จบตอน)