ตอนที่ 20: “ชีวิตนอนกินยิ่งมั่นคง”
ผู้ชายเวลามานั่งรวมกัน ก็มักจะคุยเรื่อง 18+ กันจนได้
โดยเฉพาะวัยยี่สิบต้น ๆ ที่ฮอร์โมนพุ่งแรงสุดขีด แบบนั้นต่อให้หลิวตงซวี่เป็นคนเปิดประเด็นก่อน ก็ดูไม่แปลกอะไร
แต่พอได้ยินหมอนั่นอวยว่า “หวังเจียเจียพรสวรรค์สูง” จางเซียนนี่แทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่
พรสวรรค์สูงบ้าอะไรเล่า!
มันชัด ๆ ว่าความชำนาญเฉย ๆ โว้ย!
เพราะในบรรดาผู้หญิงที่เขาเคยเจอมา หวังเจียเจียนี่แหละคือคนที่มีเส้นแดงบนหัวเยอะที่สุด เยอะจนเป็นก้อนพันกันมั่วไปหมดนับไม่ถ้วน!
เมื่อเทียบกับมือโปรระดับนี้ หลิวตงซวี่ที่เพิ่งหัดลองก็เหมือนเด็กใหม่เพิ่งเข้ากรม …แค่ลูกไก่ในสังเวียน!
จางเซียนอยากจะเตือนอยู่หรอก แต่พอนึกถึงคำพูดแรง ๆ ที่หลิวตงซวี่เคยพูดใส่เขามาก่อน ก็เลยกลืนคำกลับไป
ถ้าเขาเอาแต่ด่าเมียชาวบ้าน คนพรรค์นี้ก็จะหาว่าเขาอิจฉาแน่ ๆ
เฮ้อ…ก็แล้วแต่กรรมเถอะ!
นี่มันดวงชะตาของ “ไอ้ตงซวี่” ที่ต้องเจอเคราะห์เอง!
“พี่เซียน เล่าเรื่องนายกับฉู่โหย่วหรงหน่อยดิ!”
“ตอนอยู่ด้วยกัน มันรู้สึกยังไง?”
หลิวตงซวี่ยังคงคะยั้นคะยอด้วยแววตาล่อกแล่ก
“เรื่องแบบนี้…จะให้พูดยังไงดีล่ะ มันต้อง ‘ลิ้มรสเอง’ ถึงจะเข้าใจได้”
จางเซียนตอบส่ง ๆ
“โห อย่างน้อยก็เล่าบรรยากาศให้ฟังบ้างสิวะ! นายกินไปแล้ว จะให้พี่น้องแค่นั่งดมกลิ่นยังไม่ได้รึไง!”
เจอหมอนี่ตื๊อไม่เลิก จางเซียนก็เลยเล่นตัวบ้าง “เอางี้ ถ้าให้สรุปเป็นคำเดียว…มันคือคำว่า ‘ลื่น~’”
เขาเน้นลากเสียงยาว หลิวตงซวี่เลยทำหน้าซาบซึ้งเหมือนค้นพบเคล็ดลับชีวิต แล้วเอาไปพึมพำทวนเบา ๆ
…
สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าจอดหน้าบ้านหลิวตงซวี่ พอเจ้าตัวลงจากรถก็ยังทำทีลับ ๆ ล่อ ๆ คุ้ยถุงของออกมาส่งกล่องเล็ก ๆ ให้จางเซียน
“พี่เซียน ของดี! เอาไว้ใช้”
“อะไรเนี่ย?”
ฟ้ามืดแล้ว มองไม่ค่อยออก จางเซียนเลยถามเสียงงง ๆ
“ของเด็ด รับรองทน!”
ว่าเสร็จหมอนั่นก็เผ่นเข้าบ้านทันที ทิ้งไว้แต่ความสงสัย
จางเซียนเปิดดู…ถึงกับหน้ามืดไปชั่วขณะ
—กล่องถุงยางยี่ห้อดัง ข้างหน้าพิมพ์ใหญ่ชัดเจน “อึดทนนานพิเศษ”
นี่มันของฝากอะไรกันฟะ!
ที่เขาคิดไม่ถึงก็คือ ไอ้ตงซวี่ดันมีจิตวิทยาเพี้ยน ๆ อยู่ในหัว “ถึงฉันจะไม่ได้ผู้หญิงคนนั้น แต่ถ้าเพื่อนใช้ของที่ฉันซื้อเวลาเล่นไพ่ใต้ผ้าห่ม อย่างน้อยก็มีส่วนร่วมอยู่บ้างแหละ!”
…
กล่องเล็กนั้นบรรจุสี่ชิ้นพอดี จางเซียนได้แต่ถอนหายใจ ยัดมันลงกระเป๋ากางเกง ก่อนจะขี่รถต่อกลับบ้าน
แต่ยังไม่ทันจอดสนิท คนที่โผล่มาต้อนรับกลับกลายเป็นพี่สาวคนเล็ก—จางพั้นตี้ ที่เพิ่งกลับจากมหาลัย
“อ้าว นี่มันคุณหมอจางผู้ยิ่งใหญ่ไม่ใช่เหรอ!”
เธอทำเสียงยียวนพร้อมยิ้มกว้าง
“พึ่งนึกได้ว่ามีบ้านให้กลับด้วยสินะ?”
เพราะเธอเรียนหมอ โปรแกรมโหดมาก ทั้งปริญญาตรีต่อโท ต้องอยู่หอแทบตลอด ไม่ค่อยได้กลับบ้าน เลยโดนน้องชายจิกกัดทันที
“พูดแบบนี้ เดี๋ยวจะโดนต่อยนะ!”
เธอยกกำปั้นทำท่าขู่ ขำ ๆ แต่จริง ๆ สมัยเด็ก ๆ พวกพี่สาวที่โตกว่าหน่อยก็มักจะรุมซ้อมจางเซียนอยู่เสมอ
“ก็เห็นหายไปนาน เลยสงสัยว่ามีแฟนแล้วรึเปล่าไง?”
ระหว่างถาม จางเซียนก็ตั้งใจส่องหัวพี่สาวด้วย “ตาแปดทิศ” …ไม่มีเส้นแดงสักเส้น! แปลว่าจางพั้นตี้ยังโสดสนิท
เขาเริ่มควบคุมสกิลได้คล่องแล้ว ไม่ได้เห็นเส้นมั่วทั้งเมืองอีกต่อไป อยากดูใครก็ตั้งสมาธิจ้องเอาเท่านั้น โลกก็กลับมาเป็นปกติ
“อยากมีแฟนเหมือนกันหรอก แต่เวลาจะตาย ไม่มีโอกาสเลยต่างหาก!”
ว่าแล้วเธอก็ย้อนถาม “แต่ได้ยินพ่อเล่าว่านายกำลังคบกับฉู่โหย่วหรง จริงไหมเนี่ย?”
ที่จริงที่เธอรีบออกมาต้อนรับ ก็เพราะอยากถามเรื่องนี้โดยเฉพาะ
ตั้งแต่ที่ฉู่โหย่วหรงประกาศคบกัน โซเชียลนี่แทบลุกเป็นไฟ ชื่อเธอพุ่งติดเทรนด์ทุกวัน
ดาราคนอื่นเอาแต่โชว์สวยโชว์งาน แต่แม่คุณเล่นใช้เว่ยป๋อเป็น “ไดอารีส่วนตัว” โพสต์หวานกับแฟนตลอด …จนถูกเน็ตไอดอลตั้งฉายาใหม่ว่า “สมองโดนความรักครอบงำเบอร์หนึ่งวงการบันเทิง”!
“พ่อก็บอกเธอแล้วไม่ใช่เหรอ วันนี้เธอเพิ่งมาบ้านเราเอง”
จางเซียนเลี่ยงไม่ตอบตรง ๆ ปล่อยให้พี่สาวจินตนาการต่อเอง
“แต่มันก็ยังแปลก ๆ อยู่ดี ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเธอชอบนายตรงไหน”
“นายมีจุดเด่นอะไรที่ทำให้เธอตกหลุมรักได้เนี่ย?”
“พั้นตี้เอ๋ย…เธอมองไม่ออกจริง ๆ เหรอว่าน้องชายเธอหล่อแค่ไหน?”
ว่าแล้วเขาก็ทำท่าหล่อ ๆ พร้อมทั้งดึงเสื้อขึ้นจะโชว์กล้ามท้อง แต่ติดที่เพิ่งอัดปิ้งย่างมาเต็มพุง เลยเผยให้เห็นแต่หน้าท้องกลม ๆ
“พอเลย! ขยี้ตาเจ็บหมดแล้ว!”
พี่สาวรีบปัดมือใส่ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง “ถ้าเธอเป็นแฟนนายจริง ๆ ชวนมากินข้าวด้วยพรุ่งนี้สิ ฉันอยากเจอเธอมาก ๆ เลย”
“เรื่องวันพรุ่งนี้…ไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน!”
จริง ๆ จางเซียนไม่คิดจะชวนหรอก เพราะความสัมพันธ์ของเขากับฉู่โหย่วหรงมันก็แค่ “สัญญา” ไม่ใช่ของจริง
คนมีระบบโกงอยู่แล้ว จะไปทำตัวเป็น “ทาสความรัก” ให้เสียเวลาทำไม!
“โธ่ ฉันอุตส่าห์มีเวลาว่างกลับบ้านแท้ ๆ!”
แล้วพี่สาวก็เริ่มเปิดบัญชีหนี้บุญคุณ “สมัยเด็กใครดูแลนายตอนป่วยหนัก? ตอนมหาลัยนายตีกับใคร ใครช่วยเคลียร์ให้?”
“โอเค ๆ ไว้ฉันลองถามดู แต่เธอเป็นดารานะ คิวงานแน่นจะตาย อาจไม่มีเวลาโผล่มาหรอก”
พูดจบก็ทำทีโบ้ยความผิดให้เธอเผื่อไว้ก่อน
พั้นตี้ยิ้มออกมาทันที …การได้มีพี่สะใภ้เป็นคนดัง นี่มันเรื่องเม้าท์มอยอวดเพื่อนได้ทั้งชาติเลย!
…
รุ่งเช้า
【ติง! รายได้ผู้ช่วยนอนกินเบอร์หนึ่งเมื่อวาน: 355,890 หยวน】
【โฮสต์ได้รับผลตอบแทนสองเท่า: 711,780 หยวน】
เสียงระบบดังตอนเขายังนอนกลิ้งอยู่บนเตียง
“ห๊ะ…เจ็ดแสนกว่า!?”
จางเซียนดีดตัวลุกพรวด รีบเปิดแอปธนาคารขึ้นดู …ใช่จริงด้วย! ยอดโอนเข้าเมื่อคืนเกินเจ็ดแสนหยวน!
นี่มันตัวเลขบ้าอะไรเนี่ย!
แล้วเขาก็นึกออกทันที—เมื่อวานคือวันที่เพลง 《กลิ่นแอปเปิล》 วางขายออนไลน์พร้อมกันทั้งประเทศนั่นเอง
สองแพลตฟอร์มใหญ่คือ ซ่า มิวสิค กับ CoolCat Music ต่างเปิดให้ดาวน์โหลดพร้อมกัน แบบระบบสมาชิกคิดตามจำนวนคนฟังกับยอดสมัครใหม่
เพลงที่ฮิตถล่มบนเน็ตอยู่แล้ว พอปล่อยขายจริงยังไงก็ปังเป็นธรรมดา!
ในสัญญาแบ่งรายได้ ศิลปินนักร้อง—จางตงซาน ผู้ร้องได้ 30%
คนแต่งเนื้อแต่งทำนอง—จางเซียน ก็ได้อีก 30%
ส่วนที่เหลือ 40% แพลตฟอร์มฟันเรียบตามปกติ
เขาเปิดดูในแอปตรวจลิขสิทธิ์ ก็เจอยอดคงเหลือรอถอนสามแสนกว่าจริง ๆ ส่วนพ่อก็มีรายได้เพิ่มจากไลฟ์อีกห้าหมื่นกว่า
“โอ้โห…สบายละทีนี้”
จางเซียนยิ้มกว้าง หัวใจเต้นแรงไม่หยุด
ใช่แล้ว—ชีวิตนอนกินของเขา กำลังมั่นคงและหรูหราขึ้นทุกที!