ช็อปปิ้งบำบัด

แกร๊ก...

หลินอี้ลงกลอนประตูไม้ของกระท่อมอย่างแน่นหนา แถมยังลากโต๊ะมาขวางไว้อีกชั้นเพื่อความอุ่นใจ หลังจากเหตุการณ์ที่หอทรัพยากร เขารู้ดีว่าความปลอดภัยในชีวิตลดฮวบลงจนน่าใจหาย

"เอาล่ะ... ในเมื่อโลกภายนอกมันโหดร้าย เราก็ต้องมาเยียวยาจิตใจด้วยการช็อปปิ้ง!"

เขานั่งขัดสมาธิบนเตียงฟาง เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาด้วยแววตาเป็นประกาย ตัวเลข 2,180 แต้ม สีทองอร่ามที่มุมขวาบน ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นมหาเศรษฐีน้ำมัน

"ระบบ! เปิดร้านค้าปากแจ๋ว! เอาของที่แพงที่สุด ดีที่สุด ออกมาโชว์ป๋าหน่อย!"

[รับทราบ... กำลังโหลดรายการสินค้าระดับพรีเมียมสำหรับมือใหม่]

หน้าจอโปร่งแสงเปลี่ยนไป รายการสินค้าขยะๆ เช่น กางเกงในลายเป็ด หรือ ก้อนหินพูดได้ ถูกปัดทิ้งไป แทนที่ด้วยหมวดหมู่ที่ดูจริงจังขึ้น

หลินอี้กวาดตามองอย่างรวดเร็ว เป้าหมายของเขาชัดเจน อย่างแรกคือวิชาบ่มเพาะพลัง เพื่อเพิ่มระดับให้เร็วที่สุด และอย่างที่สองคืออุปกรณ์เอาตัวรอด เพื่อหนีตายจากจางเหว่ย

สายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่คัมภีร์เล่มหนึ่งที่มีรัศมีสีดำทมิฬแผ่ออกมา

[สินค้า: คัมภีร์กลืนกินฟ้าดิน ฉบับดัดแปลงโดยระบบ]

[ระดับ: ลึกลับ]

[ความสามารถ: เปลี่ยนร่างกายผู้ฝึกให้เป็นหลุมดำ สามารถดูดซับพลังปราณจากธรรมชาติ โอสถ หรือแม้แต่เนื้อสัตว์อสูรได้รวดเร็วกว่าปกติ 10 เท่า!]

[เงื่อนไข: เหมาะสำหรับผู้ที่มีรากวิญญาณ 5 ธาตุ หรือ รากขยะ เท่านั้น]

[ผลข้างเคียง: กระบวนการเผาผลาญจะทำงานหนักมาก ผู้ฝึกจะรู้สึกหิวโหยตลอดเวลา ยิ่งดูดซับมาก ยิ่งหิวมาก]

[ราคา: 1,500 แต้ม]

"10 เท่า!?"

หลินอี้ตาโตเท่าไข่ห่าน

"นี่มันสูตรโกงชัดๆ! ปกติคนเขานั่งสมาธิกันเป็นปีกว่าจะเลื่อนขั้น ถ้าข้าใช้ไอ้นี่ 1 เดือนก็เท่ากับเขาฝึก 10 เดือนเลยสิ!"

แต่เขาก็สะดุดใจกับเงื่อนไข

"เหมาะกับรากวิญญาณ 5 ธาตุ? ทำไมล่ะ?"

[ระบบอธิบาย: รากวิญญาณ 5 ธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้ ปกติถือเป็นขยะเพราะดูดซับพลังได้ช้าและสะเปะสะปะ]

[แต่คัมภีร์เล่มนี้เน้นปริมาณไม่เน้นคุณภาพ ยิ่งมีธาตุเยอะ ยิ่งเหมือนมี 5 ปากช่วยกันกิน ทำให้ดูดซับได้เร็วกว่าพวกรากวิญญาณสวรรค์ธาตุเดียวเสียอีก]

"อ๋อ... เข้าใจละ" หลินอี้พยักหน้าหงึกๆ "สรุปคือ ข้ามันตะกละโดยธรรมชาติสินะ... จัดไป! ซื้อ!"

[ติ๊ง! หัก 1,500 แต้ม]

[คงเหลือ 680 แต้ม]

[ท่านได้รับ: คัมภีร์กลืนกินฟ้าดิน ฉบับดัดแปลง]

ข้อมูลวิชาไหลเข้าสู่สมอง หลินอี้รู้สึกร้อนวูบที่ท้องน้อยเหมือนมีเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ถูกติดตั้งเข้าไป

"เหลืออีก 680 แต้ม..."

หลินอี้มองหาของชิ้นต่อไป

"ต้องหาอะไรที่ช่วยพรางตัวได้ จางเหว่ยมันจำหน้าข้าได้แม่นแน่ๆ"

เขาเลื่อนดูหมวดอุปกรณ์ จนเจอหน้ากากชิ้นหนึ่ง

[สินค้า: หน้ากากพันหน้า เกรดต่ำ]

[ความสามารถ: เปลี่ยนรูปลักษณ์ใบหน้าและเส้นเสียงได้ตามต้องการ จำกัด 3 รูปแบบต่อวัน]

[ข้อจำกัด: ไม่สามารถเปลี่ยนความสูงหรือรูปร่างได้ และหากโดนน้ำสาด หน้ากากจะหลุดทันที]

[ราคา: 500 แต้ม]

"กันน้ำไม่ได้? ของก๊อปเกรดเอชัดๆ" หลินอี้บ่นอุบ "แต่เอาน่ะ ดีกว่าไม่มี... ซื้อ!"

[ติ๊ง! หัก 500 แต้ม]

[คงเหลือ 180 แต้ม]

"เหลือ 180... ซื้อยารักษาแผลเผื่อไว้หน่อยละกัน"

เขาเหมา ยาสมานแผลระดับกลาง 2 ขวด ขวดละ 80 แต้ม เหลือเศษ 20 แต้มเก็บไว้ดูเล่น

"เอาล่ะ... ได้เวลาทดสอบของแรง!"

หลินอี้นั่งขัดสมาธิ เริ่มเดินลมปราณตามเคล็ดวิชากลืนกินฟ้าดินทันที

วูบ... วูบ...

ทันทีที่เริ่มโคจรพลัง บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป อากาศภายในกระท่อมเริ่มหมุนวนเป็นพายุขนาดจิ๋ว พลังปราณธรรมชาติที่เบาบางถูกสูบฉีดเข้าสู่รูขุมขนของหลินอี้อย่างบ้าคลั่งราวกับน้ำป่าไหลหลาก!

"สุดยอด! รู้สึกเหมือนพลังกำลังพุ่งพล่าน!"

แต่ผ่านไปได้ไม่ถึง 5 นาที... ความรู้สึกเทพก็ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอื่น

โคร๊กกกก~~~

เสียงท้องร้องดังสนั่นหวั่นไหวราวกับสัตว์ร้ายคำราม ความหิวโหยที่รุนแรงอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนถาโถมเข้าใส่จนหลินอี้หน้ามืด

"หิว... หิวฉิบหาย!"

หลินอี้มือสั่น

"นี่มันไม่ใช่หิวข้าวธรรมดา มันหิวเหมือนไม่ได้กินอะไรมา 3 ชาติ!"

เขารีบควานหาถุงสัมภาระ หยิบเนื้อหมูป่าตากแห้งที่เหลือจากคราวที่แล้วออกมายัดเข้าปาก

ง่ำๆๆๆ!

เนื้อหมูป่าแข็งๆ ถูกเคี้ยวและกลืนลงไปในพริบตา แต่ความหิวกลับไม่ลดลงเลย ร่างกายของเขาเผาผลาญสารอาหารทันทีเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังปราณ

"ไม่พอ! ยังหิวอยู่!"

หลินอี้ตาแดงก่ำ มองไปรอบๆ ห้อง... ซาลาเปาเก่าๆ บนโต๊ะ... กิน! ผลไม้ป่าที่เก็บมา... กิน! แม้แต่แมลงสาบที่เดินผ่านมา... เอ่อ อันนี้เว้นไว้ก่อน

สุดท้าย เขาจำใจต้องหยิบหินวิญญาณออกมา

"กินไม่ได้ แต่ดูดได้!"

เขากำหินวิญญาณไว้ในมือทั้งสองข้าง แล้วเร่งวิชาดูดกลืน

ฟู่ววว...

หินวิญญาณที่ปกติใช้เวลาดูดซับเป็นชั่วโมง บัดนี้แสงดับวูบและกลายเป็นฝุ่นผงภายในเวลาไม่กี่วินาที! พลังปราณบริสุทธิ์ไหลทะลักเข้าไปเติมเต็มกระเพาะวิญญาณที่หิวโหย

[ติ๊ง! ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 100... 100... 100...]

หลินอี้หยิบหินก้อนใหม่ขึ้นมาดูดต่ออย่างบ้าคลั่ง ก้อนที่ 1... ก้อนที่ 5... ก้อนที่ 10...

"อีกนิดเดียว... อีกนิดเดียวจะทะลวงขั้น!"

เหงื่อกาฬไหลท่วมตัว ควันสีขาวพวยพุ่งออกจากศีรษะ ร่างกายสั่นระริกจากการรับพลังมหาศาลเกินพิกัด

ปัง!

เสียงระเบิดดังขึ้นในจุดตันเถียน คลื่นพลังกระแทกออกมาจนข้าวของในห้องกระจัดกระจาย

หลินอี้ลืมตาขึ้น นัยน์ตาสีดำสนิทดูวาวโรจน์และลึกล้ำขึ้นกว่าเดิม ผิวพรรณเปล่งปลั่งมีออร่าจับ

[ยินดีด้วย!]

[บรรลุระดับ 'รวบรวมลมปราณ ขั้น 4'!]

"แฮ่ก... แฮ่ก... สำเร็จ!"

หลินอี้กำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ขั้น 4 คือก้าวแรกของการเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลาง พลังปราณหนาแน่นพอที่จะเคลือบผิวหนังเพื่อป้องกันอาวุธธรรมดาได้แล้ว

"แต่..." หลินอี้กุมท้องตัวเองที่ยังคงร้องประท้วงเบาๆ "เปลืองชะมัด! หินวิญญาณที่ปล้นมาหายเกลี้ยงเลย!"

วิชานี้เทพจริง แต่ก็ผลาญทรัพยากรระดับล้างผลาญ ถ้าเขาไม่ออกไปหาทรัพยากรเพิ่ม มีหวังได้อดตายก่อนจะเป็นเทพแน่

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ

"หลินอี้! ออกมารับป้ายภารกิจ!"

เสียงแข็งกระด้างของศิษย์คุมกฎดังมาจากด้านนอก

"คำสั่งด่วนจากหอภารกิจ... เจ้าต้องออกเดินทางเดี๋ยวนี้!"

หลินอี้แสยะยิ้ม ลุกขึ้นปัดฝุ่นออกจากกางเกง

"มาเร็วกว่าที่คิดแฮะ... จางเหว่ยคงอดใจรอให้ข้าไปตายไม่ไหวแล้วสินะ"

เขาหยิบหน้ากากพันหน้าขึ้นมาเก็บไว้ในอกเสื้อ แล้วเดินไปเปิดประตูด้วยแววตาที่มั่นใจ

"อยากให้ข้าไปตายในป่านักใช่ไหม? ได้... เดี๋ยวข้าจะไปทำให้ป่านั่นลุกเป็นไฟเลยคอยดู!"

การเก็บตัวสิ้นสุดลงแล้ว... ถึงเวลาออกล่า และถูกล่า ในป่าหมอกอสูรอีกครั้ง!