ราชันย์วานรพิโรธ

เขตหุบเหวมรณะชั้นใน

อากาศรอบตัวเริ่มร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเดินเข้าใกล้ปากปล่องภูเขาไฟ ต้นไม้ใบหญ้าในบริเวณนี้มีลักษณะแห้งกรอบและเป็นสีแดงคล้ำ กลิ่นกำมะถันจางๆ ลอยปะปนมากับสายลม

"แฮ่ก... แฮ่ก... ร้อนชะมัด"

หลิวเหมยหอบหายใจ เหงื่อไหลท่วมร่างจนเสื้อผ้าแนบเนื้อ เผยให้เห็นสัดส่วนที่งดงาม ซึ่งหลินอี้แอบชำเลืองมองเป็นระยะเพื่อเป็นกำลังใจในการวิ่ง

"อดทนหน่อย! ถึงแล้ว!"

หลินอี้ตะโกนบอก พร้อมชี้ไปที่ถ้ำขนาดมหึมาที่อยู่ตรงหน้าปากเหว

ปากถ้ำนั้นสูงกว่า 10 เมตร บริเวณรอบๆ เต็มไปด้วยกองกระดูกสัตว์อสูรเกลื่อนกลาด และที่สำคัญ... มีเสียงกรนดังสนั่นหวั่นไหวราวกับเสียงฟ้าร้องดังออกมาจากข้างใน

ครอกกกก... ฟี๊รรรร...

"นั่นมัน..."

หลิวเหมยหน้าซีด

"เสียงกรนของราชันย์วานรขนเพลิง! หลินอี้! เจ้าจะพาเรามาตายหรือไง? สัตว์อสูรระดับ 8 นะ! ตบทีเดียวพวกเรากลายเป็นกล้วยบดแน่!"

"หยุดพล่ามแล้วตามข้ามา!"

หลินอี้ไม่ฟังคำทัดทาน เขาวิ่งตรงไปที่หน้าปากถ้ำ แล้วหยุดกึก หันกลับไปมองด้านหลัง

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

ตั๋วปาและลูกน้องอีก 2 คนกระโจนออกมาจากพุ่มไม้ สภาพสะบักสะบอมแต่แววตายังคงมุ่งร้าย

"ฮ่าๆๆ! ทางตันแล้วสินะไอ้หนู!"

ตั๋วปาแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม เดินย่างสามขุมเข้ามาปิดทางหนี

"ข้างหลังเป็นถ้ำสัตว์อสูร ข้างหน้าเป็นข้า... เลือกเอาว่าจะตายด้วยคมดาบ หรือจะเข้าไปเป็นอาหารว่าง?"

หลินอี้ยืนกอดอกพิงก้อนหินหน้าปากถ้ำ สีหน้าเรียบเฉยไร้ความกังวล

"พี่ชายตั๋วปา... ข้าขอเตือนด้วยความหวังดี อย่าเสียงดังนักเลย แถวนี้เจ้าที่เขาแรงนะ"

"เจ้าที่บ้าบออะไร!"

ตั๋วปาตะคอก

"อย่ามาถ่วงเวลา! ส่งหญ้าวิญญาณมา แล้วข้าจะทำศพสวยๆ ให้!"

"เฮ้อ... เตือนไม่ฟัง"

หลินอี้ส่ายหน้าถอนหายใจ ก่อนจะล้วงหยิบวุ้นแปลภาษาสัตว์อสูรก้อนสุดท้ายยัดเข้าปาก

เขาหันหน้าเข้าหาปากถ้ำมืดมิด สูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด แล้วตะโกนลั่นด้วยภาษาที่มนุษย์ฟังไม่รู้เรื่อง!

ภาษาลิง "เจี๊ยกกก! เฮ้ย! ไอ้ลิงกังหน้าขน! ตื่นได้แล้วโว้ย! มีคนมาขโมยกางเกงในเมียเอ็งไปแล้ว!"

เสียงตะโกนนั้นดังก้องเข้าไปในถ้ำ สะท้อนไปมาจนเกิดเสียงวิ้งๆ ในหู

ตั๋วปาและลูกน้องยืนงง

"มัน... มันบ่นอะไรของมัน? ภาษาลิง?"

หลิวเหมยที่ยืนหลบอยู่ข้างหลังหลินอี้ถึงกับอ้าปากค้าง

"จะ... เจ้าพูดอะไรออกไป?"

กึก...

เสียงกรนหยุดลงกะทันหัน บรรยากาศเงียบสงัดไปชั่วอึดใจ ก่อนที่พื้นดินจะเริ่มสั่นสะเทือน!

ครืนนนนนนน!

"เกิดอะไรขึ้น!?"

ลูกน้องตั๋วปาเริ่มหน้าถอดสี

"แผ่นดินไหวเหรอ?"

"ไม่ใช่..."

ตั๋วปาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่รุนแรงและร้อนแรงมหาศาลพุ่งออกมาจากถ้ำ

"หนี! เร็ว!"

แต่สายไปเสียแล้ว

ตูม!!!

ร่างมหึมาสูงกว่า 5 เมตร พุ่งกระโจนออกมาจากถ้ำราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่! มันคือลิงยักษ์ที่มีขนสีแดงเพลิงลุกโชนทั่วตัว เขี้ยวโง้งยาวเฟื้อย และดวงตาสีทองที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดจากการถูกปลุก และถูกใส่ร้ายเรื่องเมีย

[บอสปรากฏตัว: ราชันย์วานรขนเพลิง]

[ระดับ: รวบรวมลมปราณ ขั้น 8 สถานะคลุ้มคลั่ง]

ภาษาลิง "เจี๊ยกกกก!! ใคร!? ใครขโมยของเมียข้า!? แล้วใครบังอาจมาด่าข้าหน้าบ้าน!"

ราชันย์วานรคำรามลั่น แรงอัดอากาศจากการคำรามพัดพาร่างของลูกน้องตั๋วปาปลิวกลิ้งไปหลายตลบ

หลินอี้ผู้ก่อเหตุ รีบชี้นิ้วไปที่ตั๋วปาทันที

ภาษาลิง "ไอ้หน้าบากนั่นแหละครับพี่ชาย! มันบอกว่าท่านก้นแดงเพราะเป็นริดสีดวง! แถมยังท้าให้ท่านออกมาดวลเดี่ยวด้วย!"

[ติ๊ง! ทักษะ 'ยุยงปลุกปั่น' ทำงานสมบูรณ์แบบ!]

[อัตราความสำเร็จ 100 เปอร์เซ็นต์]

[ได้รับแต้มความเกรียน 100 แต้ม จากราชันย์วานร]

ราชันย์วานรหันขวับไปจ้องตั๋วปาด้วยสายตาอาฆาตแค้น ไฟลุกท่วมตัวแรงขึ้นกว่าเดิม

ภาษาลิง "ไอ้มนุษย์หน้าบาก! วันนี้ข้าจะจับเจ้าฉีกเป็นชิ้นๆ!"

"เฮ้ย! ข้าไม่ได้ทำ! ข้าฟังไม่รู้เรื่อง!"

ตั๋วปาตะโกนลั่น พยายามถอยหนี แต่แรงกดดันระดับ 8 ตรึงร่างเขาไว้จนขยับลำบาก

"เจี๊ยกกก!"

ราชันย์วานรกระโดดทุบพื้น 1 ครั้ง คลื่นกระแทกธาตุไฟพุ่งเข้าใส่กลุ่มตั๋วปาอย่างจัง

ตูม! อ๊ากกก!

ลูกน้อง 2 คนกระเด็นไปคนละทิศละทาง ไฟลุกท่วมเสื้อผ้า ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ตั๋วปากัดฟันใช้วิชาดาบต้านรับ แต่ดาบเหล็กกล้าของเขาเริ่มหลอมละลายเมื่อเจอกับความร้อนของหมัดลิง!

"ตอนนี้แหละ! หนี!"

หลินอี้หันมาคว้าเอวหลิวเหมย

"เกาะแน่นๆ นะแม่นาง! รถด่วนขบวนนรกออกเดินทางแล้ว!"

"ดะ... เดี๋ยว! เจ้าจะอุ้มข้าเหรอ!?"

หลิวเหมยหน้าแดงแปร๊ด

"หรือจะรอให้ลิงมันหันมาทุบเราล่ะ!"

หลินอี้ไม่รอคำตอบ รวบตัวนางขึ้นพาดบ่า ท่าแบกกระสอบข้าว แล้วเรียกใช้ทักษะย่างก้าวแมลงสาบที่แท้จริงเต็มกำลัง!

แซ่ก! แซ่ก! แซ่ก!

ในขณะที่ตั๋วปากำลังสู้ตายถวายชีวิตกับราชันย์วานร หลินอี้ก็วิ่ง 4 ขาไต่หน้าผาอ้อมออกไปทางด้านข้างด้วยความเร็วแสง ท่าทางดูน่าเกลียดพิลึกพิลั่น แต่กลับรวดเร็วจนน่าตกใจ

หลิวเหมยที่ถูกแบกอยู่บนบ่า มองเห็นภาพการต่อสู้เบื้องล่างกลับหัว นางเห็นตั๋วปาถูกลิงตบจนปลิวไปกระแทกโขดหิน เลือดสาดกระเซ็น นางเห็นลูกน้องคนหนึ่งถูกไฟคลอกวิ่งหนีเข้าป่า

และนางก็ได้ยินเสียงหัวเราะชั่วร้ายของชายหนุ่มที่แบกนางอยู่

"ฮ่าๆๆ! สมน้ำหน้า! ใช้งานคนอื่นฟรีๆ มันต้องจ่ายดอกเบี้ยแพงหน่อยนะโว้ย!"

[ติ๊ง! ได้รับแต้มความเกรียน 20 แต้ม จากตั๋วปา]

[ติ๊ง! ได้รับแต้มความเกรียน 10 แต้ม จากลูกน้องคนที่ 1]

[ติ๊ง! ได้รับแต้มความเกรียน 10 แต้ม จากลูกน้องคนที่ 2]

หลินอี้วิ่งหนีออกมาได้ไกลพอสมควร จนเสียงการต่อสู้เริ่มแผ่วเบาลง เขาวางหลิวเหมยลงที่ริมลำธารใสสะอาด ห่างไกลจากเขตอันตราย

"แฮ่ก... แฮ่ก... หนักเหมือนกันนะเนี่ย"

หลินอี้บ่นพลางนวดไหล่ตัวเอง

"เจ้ากินอะไรเข้าไปบ้างเนี่ย? ท่าทางตัวเบาแต่น้ำหนักไม่เบาเลย"

เพี๊ยะ!

หลิวเหมยตบแขนเขาเบาๆ แต่แฝงแรงปราณ หน้าแดงด้วยความอายและโกรธ

"ปากเสีย! ข้าไม่อ้วนนะ! นั่นมันกล้ามเนื้อ!"

"โอ๊ย! เจ็บนะ!"

หลินอี้ลูบแขนป้อยๆ

"นี่ข้าเพิ่งช่วยชีวิตเจ้านะ! แทนที่จะขอบคุณ ดันมาประทุษร้ายผู้มีพระคุณซะงั้น"

หลิวเหมยชะงัก นางมองหน้าหลินอี้ที่มอมแมมไปด้วยฝุ่นและเขม่าควัน นึกถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมา... ถ้าไม่ได้ความกะล่อนและแผนการบ้าๆ ของเขา ป่านนี้นางคงกลายเป็นศพเฝ้าถ้ำไปแล้ว

ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจนาง มันไม่ใช่ความรักอันดูดดื่ม แต่มันคือความไว้วางใจและความรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาดเมื่ออยู่ใกล้ผู้ชายปากเสียคนนี้

"ขอบใจ..."

นางพูดเสียงเบา ก้มหน้ามองพื้น

"หือ? อะไรนะ? ไม่ได้ยิน"

หลินอี้แกล้งทำหูทวนลม ยื่นหูเข้าไปใกล้

"เสียงยุงบินหรือเปล่า?"

"ข้าบอกว่าขอบใจ!"

หลิวเหมยตะโกนใส่หูเขา แล้วยัดถุงหอมถุงหนึ่งใส่มือเขา

"นี่คือดีหมีอัคนีที่ข้าไปล่ามาก่อนจะเจอเจ้า... แบ่งให้เจ้าครึ่งหนึ่ง ถือเป็นค่าจ้าง... และค่าแบก"

พูดจบนางก็หันหลังเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว เพื่อซ่อนใบหน้าที่แดงซ่าน

หลินอี้มองถุงหอมในมือ แล้วเปิดออกดู เห็นก้อนดีหมีสีแดงสดส่งกลิ่นหอมร้อนแรง

[ไอเทม: ดีหมีอัคนี คุณภาพสูง]

[สรรพคุณ: เพิ่มพลังปราณธาตุไฟมหาศาล]

"ของดี..."

หลินอี้ยิ้มกว้าง มองตามแผ่นหลังของหลิวเหมยไป

"ปากแข็งแต่ใจป้ำใช้ได้... เอาล่ะ ภารกิจเสร็จ ของครบ ศัตรูน่าจะตายเกลี้ยง... ได้เวลากลับไปทวงคืนความยุติธรรมที่สำนักแล้ว!"

เขาเก็บของเข้าอกเสื้อ แล้วเดินผิวปากตามนางไปอย่างสบายอารมณ์

แต่หารู้ไม่ว่า... เรื่องราวมันยังไม่จบง่ายๆ เพราะของที่เขาขโมยมา ทั้งจากถ้ำลิงและจากโจร... จะนำพาปัญหาใหม่มาให้เขาที่เมืองชิงสุ่ยในเร็วๆ นี้!

ตอนก่อน

จบบทที่ ราชันย์วานรพิโรธ

ตอนถัดไป