ศาสตราวุธใหม่

หอคัมภีร์ของสำนักชิงหยุนเป็นอาคารเก่าแก่สูง 3 ชั้น ที่ตั้งอยู่อย่างเงียบสงบในมุมลึกของสำนัก กลิ่นอายโบราณและกลิ่นกระดาษเก่าลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ

หลินอี้เดินก้าวเท้าเข้ามาด้านในอย่างมั่นใจ เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่ออ่านหนังสือสอบ แต่มาเพื่อหาภาชนะสำหรับรองรับพลังจากระบบ

จางเหว่ยอยู่ระดับก่อกำเนิดครึ่งก้าว ลำพังแค่ฝ่ามือตบเกรียนคงเข้าไม่ถึงตัวมันแน่ ข้าต้องการอาวุธยาวๆ สักอย่าง

หลินอี้คิดในใจพลางกวาดสายตามองชั้นหนังสือหมวดวิชากระบี่และดาบ

ในชั้นที่ 1 นี้มีแต่วิชาระดับต่ำและระดับกลาง ซึ่งสำหรับศิษย์ทั่วไปอาจมองว่าเป็นของพื้นฐาน แต่สำหรับหลินอี้ที่มีแต้มระบบมหาศาล มันคือวัตถุดิบชั้นยอด

เขาหยิบม้วนคัมภีร์ฝุ่นเขรอะเล่มหนึ่งออกมาจากซอกหลืบ

"เพลงดาบวายุ... ระดับต่ำ?"

หลินอี้ส่ายหน้า แล้วหยิบอีกเล่ม

"เพลงกระบี่ตัดศิลา... เน้นพละกำลัง เชื่องช้าเกินไป"

เขาเลือกอยู่นานจนกระทั่งไปสะดุดตากับคัมภีร์เล่มบางๆ ที่ถูกยัดไว้ใต้ขาโต๊ะเพื่อกันโยก

หลินอี้ดึงมันออกมา ปัดฝุ่นออกจนเห็นชื่อวิชาลางๆ

"เพลงดาบเงาจันทร์... ระดับต่ำ"

เขาเปิดดูเนื้อหาข้างใน มันเป็นวิชาที่เน้นความรวดเร็วและการหลอกล่อ แต่เนื่องจากกระบวนท่าซับซ้อนและพลังทำลายต่ำ จึงไม่มีใครสนใจฝึก

แต่ความเร็วนี่แหละ คือสิ่งที่ข้าต้องการ

หลินอี้แสยะยิ้ม

"ระบบ! ตรวจสอบคัมภีร์เล่มนี้ และแสดงเส้นทางการอัปเกรด!"

[รับทราบ!]

[ตรวจพบวิชา: เพลงดาบเงาจันทร์ (ระดับต่ำ)]

[ทางเลือกในการอัปเกรด:]

[1. เพลงดาบจันทราโลหิต (ระดับกลาง) - เพิ่มพลังโจมตี 50 เปอร์เซ็นต์, ใช้แต้ม 500 แต้ม]

[2. เพลงดาบเงามายา (ระดับสูง) - สร้างภาพลวงตาได้, ใช้แต้ม 1,500 แต้ม]

[3. เพลงดาบอัสนีไร้เงา (ระดับสุดยอด - ดัดแปลง) - เร็วเหนือแสง รุนแรงดั่งสายฟ้า และโจมตีจุดตายแม่นยำ 100 เปอร์เซ็นต์, ใช้แต้ม 3,000 แต้ม]

หลินอี้ผิวปาก

"3,000 แต้ม? แพงหูฉี่... แต่สรรพคุณระดับสุดยอดแถมดัดแปลงมาเพื่อข้าโดยเฉพาะ"

เขามองดูยอดคงเหลือ 5,300 แต้มในกระเป๋า แล้วกัดฟันตัดสินใจ

"จัดไป! เพื่อความเทพ!"

[ติ๊ง! หัก 3,000 แต้ม]

[กำลังทำการถ่ายโอนความรู้และปรับโครงสร้างร่างกาย...]

วูบ!

กระแสไฟฟ้าสีฟ้าแล่นพล่านไปทั่วร่างของหลินอี้ เขารู้สึกเหมือนถูกไฟช็อตอย่างรุนแรงจนผมตั้งชี้โด่เด่ ควันลอยออกจากปาก

"แค่กๆ... นี่มันอัปเกรดหรือประหารชีวิตฟะเนี่ย?"

หลินอี้บ่นอุบ แต่เมื่อเขาลองขยับมือ ข้อมือของเขากลับพลิ้วไหวและเบาหวิวราวกับไร้น้ำหนัก ความเข้าใจในวิถีดาบแล่นเข้ามาในสมองอย่างแจ่มแจ้ง

เขาลองชักดาบสั้นระดับกลางที่พกติดตัวออกมา แล้ววาดออกไปในอากาศ

ขวับ!

เร็ว! เร็วจนมองไม่เห็นเงาดาบ! ได้ยินเพียงเสียงลมฉีกขาดและประกายสายฟ้าจางๆ ที่ปลายดาบ

"สุดยอด..."

หลินอี้ยิ้มกริ่ม

"ด้วยความเร็วระดับนี้ ต่อให้เป็นจางเหว่ยก็ตั้งตัวไม่ทันแน่"

แต่เขายังไม่หยุดแค่นั้น เงินเหลือต้องใช้ให้หมด

"ระบบ เปิดร้านค้า! ข้าต้องการเครื่องป้องกันและของเล่นเอาไว้ปั่นป่วนศัตรู"

หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้น หลินอี้กวาดตามองอย่างรวดเร็ว

[สินค้า: เกราะอ่อนไหมฟ้า (ระดับกลาง)]

[ราคา: 1,500 แต้ม]

[คุณสมบัติ: เบาบางเหมือนเสื้อกล้าม แต่กันอาวุธมีคมระดับก่อกำเนิดได้ 1 ครั้ง]

"ซื้อ!"

[สินค้า: ระเบิดพริกไทยวิญญาณ (แพ็กคู่)]

[ราคา: 500 แต้ม]

[คุณสมบัติ: ระเบิดควันที่มีส่วนผสมของพริกวิญญาณ 100 ชนิด ทำให้แสบตาและจามไม่หยุด 3 วัน 3 คืน]

"ซื้อ!"

หลินอี้กดซื้อของรัวๆ จนแต้มเหลือติดตัวเพียง 300 แต้ม

"หมดตัว..."

หลินอี้ตบกระเป๋าที่เบาหวิว

"แต่แลกมาด้วยความมั่นใจระดับเต็มร้อย"

เขาเดินออกจากหอคัมภีร์ด้วยท่าทางองอาจ ผมที่ยังชี้ฟูจากไฟฟ้าสถิตทำให้ดูเหมือนคนบ้าอัจฉริยะ

ระหว่างทางเดินกลับ หลินอี้สวนทางกับศิษย์สายนอกกลุ่มหนึ่งที่กำลังจับกลุ่มคุยกันหน้าเครียด

"ได้ยินข่าวลือไหม? จางเหว่ยประกาศระดมพลแล้วนะ"

"ใช่ๆ เห็นว่าเขาจ้างศิษย์พี่จากสำนักดาบโลหิตมาช่วยด้วย กะจะถล่มร้านค้าปากแจ๋วให้ราบคาบเลย"

"น่าสงสารหลินอี้จริงๆ เพิ่งจะรวยได้ไม่กี่วัน ก็ต้องมาเจอจุดจบซะแล้ว"

หลินอี้หยุดเดิน แอบฟังบทสนทนานั้น

สำนักดาบโลหิต? พวกรับจ้างฆ่าคนงั้นรึ?

เขายิ้มเย็น

ดี... มากันเยอะๆ จะได้คุ้มค่าระเบิดพริกไทยของข้าหน่อย

หลินอี้กระชับดาบที่เอวแน่น แล้วเดินมุ่งหน้ากลับสู่กระท่อม เพื่อเตรียมการต้อนรับแขกผู้มาเยือนในอีก 3 วันข้างหน้า

สงครามครั้งนี้... จะไม่มีใครคาดเดาตอนจบได้ นอกจากตัวเขาเอง!

ตอนก่อน

จบบทที่ ศาสตราวุธใหม่

ตอนถัดไป