ตั๋ววีไอพี

ความเงียบงันยังคงปกคลุมลานประลองไปชั่วอึดใจ ก่อนจะถูกทำลายลงด้วยเสียงระฆังบอกหมดเวลาการต่อสู้

"ผู้ชนะ... หลินอี้!"

กรรมการประกาศด้วยน้ำเสียงที่ยังไม่หายตะลึง

สิ้นเสียงประกาศ เสียงฮือฮาก็ดังกระหึ่มขึ้นราวกับเขื่อนแตก

"ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า? กวนซาน... จอมพลังกวนซาน แพ้ในดาบเดียว?"

"แถมดาบของหลินอี้ยังฟันกระบองเหล็กขาดเหมือนฟันเต้าหู้!"

"ไอ้หมอนี่มันใช่ขยะคนเดิมจริงเหรอ? หรือว่ามันโดนผีสิง?"

สายตาที่มองมายังหลินอี้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากความดูถูกกลายเป็นความหวาดกลัวและยำเกรง

หลินอี้ไม่สนใจเสียงรอบข้าง เขาเก็บดาบเข้าฝักแล้วกวาดสายตามองไปที่กลุ่มศิษย์ที่ยืนรอคิวอยู่ข้างล่างเวที

"คนต่อไป! ใครอยากจะขึ้นมาทดสอบความคมของดาบข้าอีก เชิญ!"

เหล่าศิษย์ที่เคยลงชื่อท้าสู้กับหลินอี้ต่างพากันถอยกรูด ไม่มีใครกล้าสบตาเขาแม้แต่คนเดียว ใครจะไปกล้า? ขนาดกวนซานที่เป็นตัวเต็งยังเละไม่เป็นท่า พวกเขาขึ้นไปก็คงไม่ต่างอะไรกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

"ขะ... ข้าขอยอมแพ้!"

"ข้าด้วย! ข้าปวดท้องกะทันหัน!"

"แม่ข้าเรียกกลับบ้านไปซักผ้า! ข้าสละสิทธิ์!"

ผู้ท้าชิงทยอยถอนตัวกันจ้าละหวั่น ทำให้หลินอี้ชนะผ่านเข้ารอบไปอย่างง่ายดายโดยไม่ต้องออกแรงเพิ่ม

[ติ๊ง! ภารกิจย่อย: ข่มขวัญคู่ต่อสู้]

[ผลลัพธ์: คู่ต่อสู้ยอมแพ้ 15 คนรวด]

[ได้รับแต้มความเกรียน 300 แต้ม]

"น่าเบื่อชะมัด..."

หลินอี้ส่ายหน้า แล้วเดินลงจากเวทีเพื่อไปสมทบกับหลิวเหมย

ที่เวทีฝั่งตรงข้าม หลิวเหมยกำลังแสดงฝีมืออยู่เช่นกัน แต่รูปแบบการต่อสู้ของนางแตกต่างจากหลินอี้อย่างสิ้นเชิง

นางไม่ได้ใช้พละกำลังเข้าปะทะ แต่ใช้วิชาตัวเบาที่พลิ้วไหวหลบหลีกการโจมตี แล้วสวนกลับด้วยกระบี่ที่รวดเร็วและแม่นยำ

ฉึบ!

ปลายกระบี่ของนางจ่อที่คอหอยของคู่ต่อสู้ที่เป็นชายร่างใหญ่

"เจ้าแพ้แล้ว"

หลิวเหมยกล่าวเสียงเรียบ

"ยะ... ยอมแล้วครับศิษย์พี่หญิง!"

ชายคนนั้นรีบยกมือยอมแพ้ สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวนาง

"ผู้ชนะ... หลิวเหมย!"

หลินอี้ยืนปรบมืออยู่ข้างสนาม

"ไม่เลวเลยศิษย์พี่หญิง ทะลวงขั้น 8 แล้วรังสีอำมหิตจับเลยนะ"

หลิวเหมยเดินลงมาหานาง ปาดเหงื่อเล็กน้อย

"เจ้าก็เหมือนกัน... เล่นใหญ่จนคนเขากลัวกันหมดแล้ว"

"ช่วยไม่ได้ ก็คนมันเก่ง"

หลินอี้ยักไหล่

การคัดเลือกดำเนินต่อไปจนถึงช่วงเย็น ในที่สุดก็ได้รายชื่อผู้ชนะ 100 คนสุดท้ายที่จะได้สิทธิ์เข้าสู่แดนลี้ลับวารีพิสุทธิ์

แน่นอนว่าหลินอี้และหลิวเหมยติดโผอย่างไม่ต้องสงสัย แถมยังถูกจัดให้อยู่ในกลุ่ม "ตัวเต็ง" ที่น่าจับตามองที่สุดอีกด้วย

...

ยามค่ำคืน ณ กระท่อมของหลินอี้

หลินอี้นั่งอยู่บนเตียง เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

"ภารกิจเสร็จสิ้น... ไหนดูซิว่าได้ของดีอะไรบ้าง"

[ติ๊ง! ภารกิจหลักสำเร็จ: ชิงตั๋วเข้าแดนลี้ลับ]

[ได้รับรางวัล:]

[1. แผนที่ลับแดนวารีพิสุทธิ์ (ฉบับสมบูรณ์)]

[2. กล่องสุ่มระดับกลาง 1 ใบ]

[3. แต้มความเกรียน 1,000 แต้ม]

ม้วนแผนที่หนังโบราณปรากฏขึ้นในมือ หลินอี้กางออกดูแล้วก็ต้องตาโต

แผนที่นี้ละเอียดกว่าแผนที่ที่สำนักแจกให้ศิษย์หลายเท่า! มันระบุตำแหน่งของสมุนไพรหายาก รังสัตว์อสูร กับดัก และที่สำคัญ... ตำแหน่งของ "หยาดวารีพิสุทธิ์"

"สุดยอด... นี่มันลายแทงขุมทรัพย์ชัดๆ"

หลินอี้เก็บแผนที่ไว้อย่างดี แล้วหันมาสนใจกล่องสุ่มสีเงินที่ลอยอยู่ตรงหน้า

"กล่องสุ่มระดับกลาง... ขอของดีๆ ไว้ใช้ในแดนลี้ลับหน่อยเถอะ สาธุ!"

หลินอี้พนมมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ (หรือระบบ) แล้วกดเปิดกล่อง

วูบ!

แสงสีเงินสว่างวาบ ก่อนจะจางลง เผยให้เห็นวัตถุทรงกลมขนาดเท่าลูกแก้ว สีฟ้าใสแจ๋ว

[ติ๊ง! ท่านได้รับ: ไข่มุกวารีสยบคลื่น]

[ระดับ: ไอเทมวิเศษระดับสูง]

[ความสามารถ: เมื่อพกติดตัว จะสามารถหายใจใต้น้ำได้เหมือนบนบก และช่วยป้องกันแรงดันน้ำได้ 100 เปอร์เซ็นต์]

"แจ็คพอต!"

หลินอี้แทบจะกระโดดตัวลอย แดนลี้ลับวารีพิสุทธิ์ ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเกี่ยวกับน้ำ การมีไอเทมที่ช่วยให้หายใจใต้น้ำได้ ก็เหมือนกับการได้เป็นเจ้าถิ่น

"ด้วยแผนที่นี้ กับไข่มุกนี่... สมบัติทั้งหมดในแดนลี้ลับต้องตกเป็นของข้า!"

...

เช้าวันเดินทาง

ลานหน้าสำนักชิงหยุนเต็มไปด้วยศิษย์ 100 คนที่ผ่านการคัดเลือก ทุกคนเตรียมสัมภาระและอาวุธมาพร้อมรบ

ผู้อาวุโสสูงสุดฝ่ายนอกเดินมายืนที่หน้าประตูมิติโบราณที่ตั้งอยู่กลางลาน ประตูนี้ทำจากหินสีคราม สลักลวดลายคลื่นน้ำที่ดูเหมือนกำลังเคลื่อนไหว

"ฟังให้ดี!"

ผู้อาวุโสประกาศเสียงก้อง

"แดนลี้ลับวารีพิสุทธิ์จะเปิดออกเป็นเวลา 7 วัน เมื่อครบกำหนด ประตูจะดึงตัวพวกเจ้ากลับมาอัตโนมัติ จงจำไว้ว่า... ในนั้นไม่มีกฎเกณฑ์ ใครดีใครได้ ใครอ่อนแอก็เป็นเหยื่อ!"

คำเตือนนั้นทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที

"และที่สำคัญ... ระวังศิษย์จากสำนักอื่นด้วย เพราะแดนลี้ลับนี้เชื่อมต่อกับพื้นที่ของสำนักพันธมิตรและสำนักมาร!"

"สำนักมาร?" หลินอี้หูผึ่ง

เรื่องเริ่มสนุกขึ้นแล้วสิ

วูบ!

ประตูมิติส่องแสงสว่างจ้า พลังงานมหาศาลหมุนวนเป็นเกลียว

"ประตูเปิดแล้ว! เข้าไปได้!"

เหล่าศิษย์ต่างพากันกระโจนเข้าสู่ประตูมิติทีละคน หลินอี้หันไปพยักหน้าให้หลิวเหมยและอ้วนจาง (ที่ไม่ได้ไป แต่มาส่งและฝากขายของ)

"ไปกันเถอะศิษย์พี่หญิง... ไปถล่มแดนลี้ลับกัน"

"อย่าประมาทล่ะ" หลิวเหมยเตือน แต่ในมือนางกระชับกระบี่แน่นพร้อมลุย

ทั้งสองกระโดดเข้าสู่แสงสว่างวาบนั้นพร้อมกัน

ความรู้สึกเหมือนถูกเครื่องซักผ้าปั่นเหวี่ยงไปมาเกิดขึ้นชั่วขณะ ก่อนที่เท้าของหลินอี้จะสัมผัสพื้นหญ้านุ่มๆ

เขาลืมตาขึ้น พบว่าตัวเองยืนอยู่ท่ามกลางป่าดงดิบที่มีต้นไม้แปลกตา ใบไม้ทุกใบเป็นสีฟ้าคราม และมีละอองน้ำลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ

"ยินดีต้อนรับสู่แดนวารีพิสุทธิ์..."

หลินอี้สูดหายใจลึก กางแผนที่ในสมองออก

"เป้าหมายแรก... บึงมรกต สถานที่ซ่อนของสมุนไพรระเบิดพลัง!"

แต่ก่อนที่เขาจะได้ก้าวเท้า เสียงระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินก็ดังขึ้น

[ติ๊ง! ตรวจพบศัตรูจำนวนมากในระยะ 500 เมตร!]

[ระบุตัวตน: ศิษย์สำนักดาบโลหิต และ... จางเหว่ย!]

หลินอี้ชะงัก

"มาถึงก็เจอเลยเรอะ? จมูกไวเหมือนหมาจริงๆ"

เขาแสยะยิ้มอำมหิต มือเอื้อมไปจับด้ามดาบ

"ดี... งั้นมาประเดิมเลือดแรกของแดนลี้ลับกันที่ตรงนี้แหละ!"