ราชันย์บึงมรกต

ความมืดมิดและความหนาวเหน็บใต้ผืนน้ำไม่ใช่อุปสรรคสำหรับหลินอี้

แสงสีฟ้าอ่อนๆ จากไข่มุกวารีสยบคลื่นสร้างอาณาเขตทรงกลมรอบตัวเขา กันน้ำและแรงดันออกไปจนหมด ทำให้เขาสามารถเดินเหินอยู่ก้นบึงได้ราวกับเดินบนพื้นดิน

"ลึกชะมัด... ถ้าไม่มีไข่มุกนี่ ปอดคงแตกไปแล้ว"

หลินอี้พึมพำกับตัวเอง สายตากวาดมองไปรอบๆ ผ่านความมืด

ที่ก้นบึงนี้เต็มไปด้วยซากปรักหักพังของสิ่งก่อสร้างโบราณ เสาหินที่ล้มระเนระนาดและรูปปั้นที่แตกหักถูกปกคลุมด้วยตะไคร่น้ำเรืองแสง

"แผนที่บอกว่า... ถ้ำลับอยู่ตรงกลางซากวิหาร"

หลินอี้เดินตรงไปยังใจกลางของซากปรักหักพัง ที่นั่นมีปากถ้ำขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนปากของสัตว์ร้ายที่กำลังอ้ากว้าง

วูบ...

กระแสน้ำบริเวณปากถ้ำหมุนวนรุนแรง บ่งบอกว่ามีบางสิ่งที่มีพลังมหาศาลซ่อนอยู่ภายใน

"ก๊อกๆ... มีใครอยู่ไหมครับ?"

หลินอี้ตะโกนถามตามมารยาท (แม้จะรู้ว่าไม่มีใครได้ยิน) ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไป

ทันใดนั้น ดวงไฟสีเหลืองอำพันขนาดเท่าโคมไฟถนนคู่หนึ่งก็สว่างวาบขึ้นในความมืด!

[คำเตือน: ตรวจพบสัตว์อสูรระดับราชันย์!]

[เป้าหมาย: จระเข้ศิลาบรรพกาล]

[ระดับ: รวบรวมลมปราณ ขั้น 9 (สูงสุด)]

[สถานะ: หงุดหงิดที่ถูกรบกวนเวลานอน]

"เชี่ย..."

หลินอี้อุทานเบาๆ

ร่างมหึมาที่ยาวกว่า 10 เมตรค่อยๆ เคลื่อนตัวออกมาจากเงามืด เกล็ดของมันไม่ได้เป็นแค่หินธรรมดา แต่เป็นหินอัคนีสีดำสนิทที่ดูแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้า ฟันในปากแต่ละซี่แหลมคมราวกับดาบ

โฮกกกกก!

เสียงคำรามใต้น้ำดังสนั่นจนฟองอากาศรอบตัวหลินอี้สั่นสะเทือน แรงกดดันระดับขั้น 9 ทำให้อากาศในฟองอากาศเริ่มเบาบางลง

"ใจเย็นๆ พี่ชาย..."

หลินอี้รีบเปิดร้านค้าในระบบอย่างรวดเร็ว

"ซื้อ! วุ้นแปลภาษาสัตว์อสูร เกรดพรีเมียม! ด่วน!"

[ติ๊ง! หัก 100 แต้ม]

[ได้รับ: วุ้นแปลภาษา (รสปลาหมึกย่าง)]

หลินอี้ยัดวุ้นเข้าปากเคี้ยวกลืนทันที

ภาษาจระเข้

"เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย! กล้าดียังไงบุกรุกวังของข้า! วันนี้ข้าจะเคี้ยวเจ้าให้ละเอียด!"

จระเข้ยักษ์พุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วที่ขัดกับขนาดตัว ปากกว้างงับลงมาหมายจะกลืนกินหลินอี้ทั้งตัว

"ช้าก่อน!"

หลินอี้ตะโกนตอบเป็นภาษาจระเข้

"ท่านไม่อยากกินข้าหรอก! เนื้อข้ามันเหนียว แถมยังมีพยาธิด้วย!"

จระเข้ยักษ์ชะงักกึก ปิดปากดังปับห่างจากหน้าหลินอี้ไปไม่กี่เซนติเมตร

ภาษาจระเข้

"เจ้า... พูดภาษาเผ่าเราได้?"

"แน่นอน!"

หลินอี้ยืดอก

"ข้าคือทูตแห่งสันติภาพจากโลกเบื้องบน ข้าลงมาที่นี่เพื่อยื่นข้อเสนอทางธุรกิจ"

ภาษาจระเข้

"ธุรกิจ? ข้าไม่สน! ข้าหิว! และเจ้าก็ดูน่าอร่อย!"

"เดี๋ยวก่อน! ข้ามีของอร่อยกว่าเนื้อข้าเยอะ!"

หลินอี้รีบควักขวดยาออกมา 2-3 ขวด

มันคือโอสถล้างบางที่เขาปรุงขึ้นมาเพื่อขายตัดราคาสมาคมโอสถ แต่เวอร์ชันนี้เขาแอบผสม สมุนไพรกัญชาแมววิญญาณ ลงไปด้วย เพื่อหวังผลในการมอมเมาสัตว์อสูร (เผื่อฉุกเฉิน)

"ลองนี่ดูสิ... ยาลูกกลอนรสไก่แซ่บ! กินแล้วฟินบินได้!"

หลินอี้โยนขวดยาเข้าปากจระเข้ไปทั้งขวด

กร้วม!

จระเข้ยักษ์เคี้ยวขวดยาแตกละเอียด ทันทีที่ตัวยาซึมเข้าสู่ลิ้น ดวงตาที่ดุร้ายของมันก็เบิกกว้างขึ้น

ภาษาจระเข้

"นี่มัน... รสชาติแห่งสวรรค์! ซาบซ่าน! ถึงใจ!"

มันเริ่มส่ายหางไปมาอย่างมีความสุขเหมือนลูกหมา

"เห็นไหมล่ะ"

หลินอี้ยิ้มกริ่ม

"ถ้าท่านยอมให้ข้าเข้าไปเอาของข้างในถ้ำ... ข้าจะให้ท่านกินอีก 10 ขวด!"

ภาษาจระเข้

"10 ขวด!? ตกลง! เอาไปเลย! อยากได้อะไรเอาไปให้หมด! ขอแค่ยานั่น!"

จระเข้ยักษ์พลิกตัวหงายท้องยอมจำนนอย่างง่ายดาย ศักดิ์ศรีราชันย์แห่งบึงมรกตพังทลายลงด้วยยาลูกกลอนรสไก่แซ่บ

[ติ๊ง! ประสบความสำเร็จในการเจรจา (ติดสินบน)]

[ได้รับแต้มความเกรียน 200 แต้ม]

หลินอี้เดินข้ามพุงจระเข้ยักษ์เข้าไปในถ้ำลึก

ที่ใจกลางถ้ำ มีแท่นหินสีขาวตั้งอยู่ บนนั้นมีขวดแก้วใบเล็กวางอยู่ ภายในบรรจุของเหลวสีฟ้าใสที่ส่องแสงระยิบระยับ

[ตรวจพบไอเทม: หยาดวารีพิสุทธิ์]

[สรรพคุณ: เพิ่มโอกาสในการสร้างรากฐานระดับก่อกำเนิด 50 เปอร์เซ็นต์ และชำระล้างสิ่งเจือปนในจิตวิญญาณ]

"ได้มาแล้ว..."

หลินอี้หยิบขวดขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย นี่คือกุญแจดอกสำคัญที่จะไขประตูสู่ขอบเขตใหม่

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเก็บของ เสียงระเบิดดังสนั่นก็ดังมาจากผิวน้ำด้านบน

ตูม! ตูม! ตูม!

แรงสั่นสะเทือนส่งผลมาถึงก้นบึง เศษหินร่วงกราวลงมาจากเพดานถ้ำ

ภาษาจระเข้

"โฮกกก! ใครมันบังอาจมาโยนระเบิดใส่บ้านข้า!"

จระเข้ยักษ์พลิกตัวกลับมาลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยว (อารมณ์สวิงมากเพราะฤทธิ์ยา)

หลินอี้เงยหน้ามองเพดานถ้ำ เนตรแห่งความจริงมองทะลุชั้นน้ำขึ้นไปเห็นภาพรางๆ

บนผิวน้ำ จางเหว่ยและลูกน้องที่เหลือรอด กำลังโยน ยันต์ระเบิดอัสนี ลงมาในน้ำอย่างบ้าคลั่ง เพื่อหวังจะบีบให้หลินอี้โผล่หัวออกมา หรือไม่ก็ตายคาใต้น้ำ

"ไอ้จางเหว่ย... เล่นสกปรกไม่เลิก"

หลินอี้เก็บหยาดวารีพิสุทธิ์เข้าแหวนมิติ แล้วหันไปหาจระเข้ยักษ์

"พี่ชาย... ดูเหมือนจะมีแมลงวันน่ารำคาญมารบกวนเวลากินยาของเรา สนใจขึ้นไปออกกำลังกายยืดเส้นยืดสายหน่อยไหม?"

ภาษาจระเข้

"ข้าจะกินพวกมันให้หมด!"

หลินอี้กระโดดขึ้นไปยืนบนหัวของจระเข้ยักษ์ มือข้างหนึ่งจับเขาที่ยื่นออกมาแน่น

"งั้นก็ไปกันเลย! ปฏิบัติการ... จระเข้ฟาดหาง!"

วูบ!

จระเข้ยักษ์ดีดตัวพุ่งขึ้นสู่ผิวน้ำด้วยความเร็วสูงราวกับตอร์ปิโดมีชีวิต โดยมีหลินอี้ยืนสง่าอยู่บนหัว

...

บนผิวน้ำ บึงมรกต

"ระเบิดมันเข้าไป! ใส่ยันต์ให้หมด!"

จางเหว่ยตะโกนสั่งการด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว

"ต่อให้มันเป็นปลาไหล มันก็ต้องช็อคตาย!"

น้ำในบึงเดือดพล่านด้วยกระแสไฟฟ้าและแรงระเบิด ซากปลาและจระเข้ตัวเล็กๆ ลอยอืดขึ้นมาเต็มไปหมด

"ท่านจาง! ดูนั่น! ฟองอากาศยักษ์!"

ลูกน้องคนหนึ่งชี้ไปที่ใจกลางบึง

จางเหว่ยหันไปมอง ทันใดนั้น ผิวน้ำก็ระเบิดออก!

ตูมมมมม!

ร่างมหึมาของจระเข้ศิลาบรรพกาลพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า บดบังแสงจันทร์จนมิด เงาทะมึนทาบทับลงบนกลุ่มคนของจางเหว่ย

และบนหัวของอสูรร้ายนั้น... ชายหนุ่มผู้มีรอยยิ้มกวนประสาทกำลังโบกมือทักทาย

"สวัสดีชาวโลก! ข้าพาก็อดจิลล่ามาเดินเล่น!"

หลินอี้ตะโกนก้อง

"ใครอยากโดนกินเป็นคนแรก ยกมือขึ้น!"

จางเหว่ยอ้าปากค้าง สมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ

นี่มัน... ตัวบ้าอะไรกันวะเนี่ย!?