บทที่ 16 การจับปลาแบบยั่งยืน

บทที่ 16 การจับปลาแบบยั่งยืน
ถงหนิวเงียบกริบตลอดกระบวนการ
กลับเป็นเถี่ยหม่าและโจวอี้ที่เจรจากันอย่างกระตือรือร้น
สองพี่น้องเครื่องจักรกลการเกษตรได้ทำการสำรวจสภาพดินและภูมิอากาศตลอดเส้นทาง และลงความเห็นว่าพื้นที่แถบนี้เป็นดินทราย เหมาะแก่การปลูกมันเทศและถั่วลิสง แล้วค่อยใช้พืชตระกูลถั่วมาช่วยตรึงไนโตรเจน แต่หากต้องการให้พวกมันจัดหาเมล็ดพันธุ์ให้ ก็ต้องจ่ายเงินเพิ่ม
เถี่ยหม่ากล่าวว่า "ฉันแนะนำให้ใช้พื้นที่ 100 หมู่ เป็นแปลงทดลองเพาะปลูก แบบนี้จะควบคุมความเสี่ยงได้ และไม่สิ้นเปลืองแรงงานด้วย"
"สำหรับเมล็ดพันธุ์พืชสองชนิด อ้างอิงตามราคาตลาดของเมืองตี้กุย การปลูกครั้งแรก เมล็ดพันธุ์มันเทศราคา 2 เมล็ดแสง ถั่วลิสง 3 เมล็ดแสง ส่วนการปลูกซ้ำในรอบถัดไปสามารถคัดแยกเมล็ดพันธุ์และต้นกล้าจากการปลูกครั้งแรกได้"
"นอกจากนี้ หากรวมส่วนของพืชตระกูลถั่วที่ใช้ตรึงไนโตรเจนเพื่อบำรุงดินให้สมบูรณ์ ต้องใช้อีก 1 เมล็ดแสง"
"ต่อมาคือปัญหาเรื่องน้ำและปุ๋ย สำหรับน้ำ บริเวณใกล้เคียงมีแหล่งน้ำอยู่ เราสามารถขุดร่องน้ำชักนำน้ำเข้ามายังพื้นที่เพาะปลูกที่อยู่ใกล้แหล่งน้ำได้ ระยะทางก่อสร้างส่วนนี้ไม่ไกล ไม่คิดค่าบริการเพิ่ม"
"แต่ปุ๋ยเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ จำเป็นต้องให้คุณจัดหาปุ๋ยในปริมาณขั้นต่ำที่สุด หากมีปุ๋ยไม่เพียงพอ ผลผลิตที่ได้จะต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนเกินกว่าที่คุณจะจินตนาการไว้ในแง่ร้ายที่สุดเสียอีก"
"สุดท้ายคือปัญหาความปลอดภัยของพื้นที่เพาะปลูก บริเวณนี้ไม่พบสิ่งมีชีวิตอันตรายที่มีพลังทำลายล้างสูง อยู่ในขอบเขตที่ควบคุมได้ เราไม่คิดค่าบริการเพิ่มในส่วนนี้"
ในขณะเดียวกัน บนหน้าจอรีโมทคอนโทรลก็เด้งตารางอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมา
《มาตรฐานราคาบริการทางการเกษตรเมืองตี้กุย》
ภายในนั้นระบุรายการบริการต่างๆ ไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วน แต่ละรายการมีราคากำกับไว้อย่างชัดเจน หัวข้อเยอะมาก
โจวอี้ตรวจสอบคร่าวๆ พบว่าราคาที่เถี่ยหม่าเสนอมานั้นเป็นไปตามกฎเกณฑ์จริงๆ
"เรื่องอื่นไม่มีปัญหา ติดก็แต่เรื่องปุ๋ย นายดูว่ามูลสัตว์พวกนี้ใช้ได้ไหม?"
เถี่ยหม่าขับเคลื่อนไปข้างโกดังตู้คอนเทนเนอร์ กล้องทรงกลมสองตัวบนส่วนยอดฉายแสงสีเขียวออกมา เพื่อสแกนวัตถุดิบด้านใน
"ถึงจะเป็นปุ๋ยอินทรีย์ที่ค่อนข้างดั้งเดิม แต่ก็พอใช้ได้ น่าเสียดายที่ปริมาณไม่พออย่างแรง และดินที่นี่ก็ไม่ได้อุดมสมบูรณ์นัก"
หลังจากคำนวณแล้ว มันก็เสนอราคาออกมา "ค่าบุกเบิกและไถพรวนดินลึก 100 หมู่ แบ่งเป็นมันเทศและถั่วลิสงอย่างละ 50 หมู่ รวมพืชตระกูลถั่วสำหรับตรึงไนโตรเจน ส่วนนี้รวมทั้งหมด 3 เมล็ดแสง"
สิ่งที่โจวอี้สนใจมากกว่าคือ "ถ้าฉันซื้อปุ๋ยจากพวกนายล่ะ?"
"คุณแน่ใจนะ?"
เถี่ยหม่าตอบกลับ "ราคาปุ๋ยในปัจจุบันไม่ถูกเลย ปริมาณที่เราหาได้จากแถวนี้มีน้อยมาก ปุ๋ยกว่า 95% ต้องสั่งซื้อและขนส่งมาโดยเฉพาะ สำหรับพื้นที่ 100 หมู่ ราคาปุ๋ยต่อปีคือ 10 เมล็ดแสง ต้นทุนสูงมากนะ"
"เอาตามนั้น"
"คุณแน่ใจ?"
โจวอี้พยักหน้า "ตราบใดที่มันช่วยให้ฟาร์มเป็นรูปเป็นร่างได้ดีขึ้น มีปุ๋ยตามมาตรฐาน พวกนายก็น่าจะบุกเบิกที่นี่ได้ดีกว่าเดิมใช่ไหมล่ะ?"
"นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ขอแค่มีทรัพยากรและเงื่อนไขที่เพียงพอ ผืนดินก็จะตอบแทนกลับมาอย่างสมน้ำสมเนื้อ"
เถี่ยหม่ากล่าวเสริม "ถ้าคุณตกลง ฉันจะอัปเดตข้อสัญญาเพิ่มเติมกับเรดฟอลคอน คุณต้องชำระค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมส่วนนี้ก่อน รวมทั้งหมด 13 เมล็ดแสง เราถึงจะไปจัดซื้อปุ๋ยให้ได้"
ครู่ต่อมา เรดฟอลคอนแสดงสัญญาเพิ่มเติมให้โจวอี้ดูผ่านหน้าจอ เพื่อยืนยันการซื้อขายปุ๋ย
"รอฉันเดี๋ยว"
โจวอี้ก้าวเข้าสู่ทะเลมรณะ เปิดโหมดล่าสังหาร
…
ในทะเลมรณะยังคงเต็มไปด้วยแสงเงากระดำกระด่างและหมอกหนาทึบ
แต่เมื่อมีระบบนำทางของเรดฟอลคอน สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ใช่อุปสรรค
ตั้งแต่มาถึงที่นี่ โจวอี้ควบคุมตัวเองอย่างเคร่งครัดมาตลอด เขาจะกำจัดเฉพาะพวกที่บุกเข้ามาโจมตีก่อนเท่านั้น
ตอนนี้ได้เวลาถอนเงินแล้ว
ผ่านมุมมองของเรดฟอลคอน เขาเห็นจุดสีแดงจุดหนึ่งกำลังเคลื่อนที่อย่างช้าๆ อยู่ไม่ไกล
กล้องซูมเข้าไป
โครงร่างของอีกฝ่ายค่อยๆ ชัดเจนขึ้น มันคือ 'ปลาป่นกระดูก' ตัวหนึ่ง
ลำตัวของมันเชื่อมต่อกันด้วยกระดูกนานาชนิด รูปร่างเหมือนโครงกระดูกของงูน้ำขนาดใหญ่
ปลาป่นกระดูกกำลังหมุนตัวด้วยความเร็วสูง ใช้กะโหลกอันแหลมคมขุดเจาะชั้นดินด้านล่าง จนฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นมาเป็นจำนวนมาก
นี่เป็นพฤติกรรมตามธรรมชาติของเผ่าพันธุ์ปลาป่นกระดูก พวกมันจะขุดหากระดูกใต้ดินเพื่อนำมาติดตั้งบนร่างกาย เสริมสร้างสมรรถภาพทางกายภาพของตนเอง การเติบโตด้วยวิธีนี้รวดเร็วกว่าการเจริญเติบโตตามปกติมากนัก
ยิ่งขนาดตัวใหญ่ ความแข็งแกร่งของปลาป่นกระดูกก็ยิ่งสูง พวกมันสามารถเปลี่ยนรูปร่างทางสรีรวิทยาได้อย่างอิสระ บางตัวเหมือนปลาหมึกยักษ์ บางตัวเหมือนปะการัง บางตัวถึงขั้นเปลี่ยนเป็นรูปร่างคล้ายมนุษย์
ปลาป่นกระดูกใต้ทะเลมีจำนวนมาก จัดเป็น 'เผ่ากลืนแสง' ระดับต่ำ และเป็นหน้าเก่าในรายชื่อเหยื่อของโจวอี้
เหล่าปูซามูไรโอบล้อมเป้าหมายอย่างเงียบเชียบก่อนจะจู่โจมอย่างสายฟ้าแลบ ใช้หอกยาวและฉมวกแทงจนปลาป่นกระดูกดิ้นพล่าน ทรายโคลนสาดกระเซ็น
โจวอี้รอคอยอย่างเงียบสงบ
ร่างกายของปลาป่นกระดูกยังคงสั่นกระตุก แต่การเคลื่อนไหวเริ่มเชื่องช้าลงเรื่อยๆ
จังหวะนั้นโจวอี้จึงเดินเข้าไป วางมือลงบนโครงกระดูกรูปงูนั้น ทันใดนั้นแสงสว่างก็ค่อยๆ ซึมออกมาจากกระดูก ก่อนจะควบแน่นกลายเป็นเมล็ดแสงขนาดจิ๋ว
เขาหยิบกระป๋องทรงกลมเล็กๆ ที่ทำจากแผ่นเหล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เมื่อนำเข้าไปใกล้ เมล็ดแสงก็ถูกดูดเข้าไปข้างใน
วงแหวนแสงที่ส่วนยอดของกระป๋องค่อยๆ หมุนจนครบรอบ ตัวเลข 1 ปรากฏขึ้นกลางวงแหวน แสดงว่าเมล็ดแสงถูกจัดเก็บเรียบร้อยแล้ว
นี่คือ 'ตลับเก็บแสง' ที่โจวอี้ได้รับมาจากเรดฟอลคอน
เมื่อสูญเสียพลังงานที่คอยยึดเหนี่ยว กระดูกเหล่านั้นก็แตกสลายร่วงหล่นกระจายเกลื่อนพื้น
ทว่าบนพื้นกลับมีรูถูกเจาะทิ้งไว้ ปลาป่นกระดูกสลัดหัวทิ้งตัวไปนานแล้ว ส่วนหัวของมันหลบหนีไปได้สำเร็จ
โจวอี้ไม่แปลกใจเลยสักนิด
สิ่งที่เขาต้องการคือการประมงแบบยั่งยืน
ช่วงแรกที่ล่าปลาป่นกระดูก เขาเลือกใช้วิธีสังหารแบบดั้งเดิม ซึ่งก็รวดเร็วและมีประสิทธิภาพจริง แต่ 'ปรากฏการณ์กลายพันธุ์จากแรงกดดันสูง' ทำให้เกิดปลาป่นกระดูกสายพันธุ์กลายพันธุ์จำนวนมาก ซึ่งสร้างปัญหาให้เขาไม่น้อย
หลังจากต่อสู้ ปะทะ และทดลองมานับครั้งไม่ถ้วน โจวอี้ก็ค้นพบแนวทางหนึ่ง
จับกุม แต่ไม่ฆ่าล้าง
เมื่อเผชิญกับภัยคุกคามถึงชีวิต ปลาป่นกระดูกตัวเต็มวัยที่มีขนาดใหญ่จะเลือก 'สลัดหางเพื่อรักษาชีวิต' ทิ้งร่างกายไว้ แล้วพยายามพาแกนกลางส่วนหัวหลบหนีไป
เพื่อดึงดูดและตรึงศัตรูไว้ ร่างกายที่ถูกทิ้งไว้จะยังคงพกพาพลังงานจำนวนมหาศาล พลังงานเหล่านี้มากพอที่จะสกัดเป็นเมล็ดแสงได้ หากไม่รีบเก็บรวบรวม พลังงานความบริสุทธิ์สูงเหล่านี้ก็จะระเหยกลับคืนสู่ทะเลมรณะ
ยืมมือศัตรูเก็บเกี่ยวเมล็ดแสง ส่วนหัวปลาที่ยังคงไว้ซึ่งสติปัญญาและประสบการณ์โชกโชนก็มีช่องว่างให้หนีรอด
หลังจากยืนยันกลไกนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โจวอี้ก็เริ่มเจาะจงเลือกจับปลาป่นกระดูกขนาดใหญ่ ปล่อยให้หัวของมันหนีไป และเก็บเกี่ยวเมล็ดแสงจากร่างกายที่พวกมันทิ้งไว้เท่านั้น
ส่วนปลาป่นกระดูกวัยอ่อน เขาจะไม่แตะต้อง
น่าเสียดายที่ปลาป่นกระดูกเป็นเพียงมอนสเตอร์ชั้นต่ำ อยู่ล่างสุดของห่วงโซ่อาหารในทะเลมรณะ ประสิทธิภาพในการรวบรวมพลังงานของพวกมันต่ำมาก ความเร็วในการเติบโตก็จำกัดสุดๆ
โจวอี้เคยทำเครื่องหมายไว้บนปลาป่นกระดูกกว่าสิบตัว พบว่าตั้งแต่สูญเสียร่างกายไปจนถึงเติมเต็มร่างใหม่ และควบแน่นพลังงานจนมั่นใจว่ามีเมล็ดแสง ทั้งกระบวนการต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3 เดือน
ต่อให้เป็นการจับปลาแบบยั่งยืน เต็มที่ปีหนึ่งก็เก็บเกี่ยวได้แค่ 4 ครั้ง เมื่อพิจารณาว่าปลาป่นกระดูกที่ถูกจับหลายครั้งอาจหนีไปถิ่นอื่น จริงๆ แล้วปีหนึ่งเก็บเกี่ยวได้ 2 รอบก็ถือว่าดีถมถืดแล้ว
แต่ในเมื่อตอนนี้จำเป็นต้องใช้เงิน โจวอี้จึงลงมือทันที
เรื่องจับปลาป่นกระดูก เขาชำนาญทางอยู่แล้ว
สามชั่วโมงต่อมา
โจวอี้ขี่จักรยานกลับขึ้นมาบนพื้นดิน ยื่นตลับเก็บแสงในมือส่งไปให้
"นี่เป็นค่าจ้างหนึ่งปีของพวกนายสองคน รวมถึงค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมเรื่องการทำไร่ ยังมีปัญหาอื่นอีกไหม?"
"เงินถึง ก็ไม่มีปัญหา ที่เหลือพวกเราพี่น้องจะจัดการเอง"
ด้านข้างของรถเถี่ยหม่ามีกรงเล็บจักรกลยื่นออกมา เชื่อมต่อกับตลับเก็บแสงขนาดใหญ่อีกอัน จากนั้นตัวเลขบนตลับเก็บแสงของโจวอี้ก็กลายเป็นศูนย์ ส่วนของเครื่องจักรกลการเกษตรเปลี่ยนเป็น +13
การซื้อขายเสร็จสิ้น
"วางใจได้ พี่น้องเรารับประกันคุณภาพและปริมาณ"
"ถงหนิว กลับไปขนปุ๋ยมา ฉันจะไปเลือกพื้นที่และวางแผนเบื้องต้นก่อน"
ถงหนิวกลับรถ มุ่งหน้ากลับไปทางทิศเหนือที่จากมา
เถี่ยหม่าเองก็ส่งเสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม ขับมุ่งหน้าไปยังโอเอซิสทางทิศตะวันตก
เรดฟอลคอนลดระดับความสูงลง ลอยตัวอยู่ตรงหน้าโจวอี้
"คุณจะไม่ไปดูหน่อยเหรอ?"
โจวอี้ส่ายหน้า "ไปดูก็ดูไม่รู้เรื่อง ฉันไม่รู้เรื่องเทคนิคการเกษตร ไปก็รังแต่จะเกะกะเปล่าๆ ในเมื่อเป็นความเชี่ยวชาญที่นายรับรองว่าไม่มีปัญหา ก็ปล่อยให้พวกมันแสดงฝีมือไปเถอะ"
เขามองไปยังโดรน "มีจุดหนึ่งที่ฉันไม่เข้าใจ ด้วยความสามารถระดับพวกนาย อย่างเถี่ยหม่าหรือถงหนิว การจะล่าพวกเผ่ากลืนแสงระดับต่ำน่าจะเป็นเรื่องง่ายไม่ใช่เหรอ? แค่ล่าสัตว์ก็น่าจะได้เมล็ดแสงมหาศาลแล้ว แถมไม่ต้องใช้เวลาทำงานนานขนาดนี้ด้วย ทำไมถึงไม่ลงไปล่าในทะเลมรณะโดยตรงล่ะ?"
"มีสองเหตุผล"
"เหตุผลแรกเกี่ยวกับสัญชาตญาณ สิ่งมีชีวิตจักรกลไฟฟ้ามีโครงสร้างแห่งระเบียบที่เข้มข้นมาแต่กำเนิด"
เรดฟอลคอนตอบ "การทำหน้าที่ตามความถนัดของตน สร้างมูลค่า หาความมั่งคั่ง ยกระดับทักษะตนเอง การทำงานคือวิถีการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตจักรกลไฟฟ้าปกติ"
"โครงสร้างแห่งระเบียบทำให้เราไว้ใจกันได้ ร่วมมือกันได้ ลดความสูญเสียภายในที่ไม่จำเป็น เพิ่มประสิทธิภาพในการอยู่รอดและวิวัฒนาการ เพื่อรับมือกับความท้าทายและวิกฤตด้วยวิธีการที่หลากหลายขึ้น และเพราะพื้นฐานระดับล่างนี้เอง การเซ็นสัญญากับสิ่งมีชีวิตจักรกลไฟฟ้าที่มีการรับรองจากเมือง จึงมีความน่าเชื่อถือสูงมาก"
"เหตุผลที่สองคือ ทะเลมรณะก็อันตรายสำหรับสิ่งมีชีวิตจักรกลไฟฟ้าเช่นกัน"
"หากอยู่ในทะเลมรณะเป็นเวลานานโดยไม่มีอุปกรณ์ป้องกันและแยกตัว สิ่งมีชีวิตจักรกลไฟฟ้าจะได้รับผลกระทบจากแสงมรณะอย่างต่อเนื่อง เกิดการกลายพันธุ์และความสับสนวุ่นวายที่คาดเดาไม่ได้ สุดท้ายจะนำไปสู่ผลลัพธ์แห่งการทำลายล้างที่เรียกว่าการล่มสลายของระเบียบ"
โจวอี้สูดปากเบาๆ "งั้นคราวหน้านายอย่าลงไปในทะเลมรณะเลยดีกว่า"
"โปรดไม่ต้องกังวล เปลือกนอกของผมมีฟังก์ชันการป้องกันและแยกตัวในระดับหนึ่ง แม้รุ่นจะเก่า แต่ตราบใดที่ไม่เข้าไปในเขตโกลาหลรุนแรงก็ยังใช้งานได้ หากเกินขีดจำกัด ผมจะแจ้งเตือน"
เรดฟอลคอนอธิบาย "ผมเป็นโดรนกู้ภัย จึงจำเป็นต้องออกปฏิบัติการในสภาพแวดล้อมอันตรายต่างๆ เพื่อค้นหาผู้ขอความช่วยเหลือที่สามารถกู้ภัยได้ การเสริมแกร่งเหล่านี้เป็นการดัดแปลงตามความจำเป็นของหน้าที่ และเป็นอุปกรณ์มาตรฐานของสมาชิกทีมกู้ภัย"
โจวอี้ถึงได้วางใจลง