ตอนที่ 33 หวั่นไหว

“ได้ค่ะ รอสักครู่” หวัง อวี่เยียน หันหลังกลับไปหยิบแชมเปญออกมาจากตู้แช่ไวน์ทันที

ก่อนหน้านี้ที่ เจียงเฉิง เคยพา อวี๋ เซียวเซียว ไปเปิดห้องสวีทสุดหรูที่หรงเฉิง แม้ราคาจะปาไปคืนละ 5,000 กว่าหยวน แต่บริการเทียบไม่ได้กับอมันหยางหยุนเลยสักนิด

เพราะคอร์ตยาร์ดวิลล่าราคาคืนละแปดหมื่นของอมันหยางหยุน ไม่เพียงแต่จะมีระเบียงชมวิวกลางแจ้ง แต่ยังมีสระว่ายน้ำส่วนตัว บ่อแช่น้ำพุร้อน สปาอโรมา ห้องทรีตเมนต์ และห้องสันทนาการ ครบครันทุกอย่าง

พักที่นี่ต่อให้ไม่ออกไปไหนเลย ก็เพลิดเพลินได้ตลอดทั้งวัน

หวัง อวี่เยียน เปิดขวดแชมเปญ รินใส่แก้วทรงสูงไปครึ่งแก้ว แล้วยกถาดมาวางไว้ที่ขอบสระว่ายน้ำ

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เธอก็ถอยไปยืนสงบนิ่งอยู่ข้างๆ คอยดู เจียงเฉิง แหวกว่ายไปมาในสระด้วยท่าทีนอบน้อม

หลังจากว่ายไปได้ไม่กี่รอบ เจียงเฉิง ก็ปีนขึ้นจากสระ

ทันทีที่ เจียงเฉิง ขึ้นฝั่ง หวัง อวี่เยียน ก็รีบนำผ้าเช็ดตัวมาคลุมไหล่ให้เขา

เมื่อสัมผัสได้ถึงความเอาใจใส่ของ หวัง อวี่เยียน เจียงเฉิง ก็หันไปยิ้มให้เธอ: “ขอบคุณนะครับ ผู้จัดการหวัง”

ตอนที่ช่วยคลุมผ้าเช็ดตัว มือของ หวัง อวี่เยียน เผลอไปสัมผัสโดนกล้ามท้องอันแน่นปึ้กของเขาเข้าโดยบังเอิญ ทำเอาหัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความประหม่า

เมื่อมองใบหน้าอันหล่อเหลาของ เจียงเฉิง แก้มของ หวัง อวี่เยียน ก็ยิ่งแดงระเรื่อขึ้นไปอีก เธอรีบเบนสายตาไปมองสระว่ายน้ำเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึก แล้วตอบกลับไปว่า: “ไม่ต้องเกรงใจค่ะ นี่เป็นหน้าที่ของดิฉันอยู่แล้ว”

แม้ หวัง อวี่เยียน จะทำงานที่นี่มาสามปีแล้ว แต่อัตราการเข้าพักของคอร์ตยาร์ดวิลล่านั้นต่ำมาก

เพราะกำแพงราคาที่สูงลิ่ว…ในเดือนปกติ อย่างมากก็มีลูกค้าเข้าพักแค่หนึ่งหรือสองวันเท่านั้น

ถ้าโชคดีหน่อย นานๆ ทีอาจจะเจอเศรษฐีใจป้ำมาเหมาห้องสักสองคืน

ปีหนึ่งๆ เธอได้ให้บริการลูกค้าจริงๆ ก็แค่นับหัวได้ไม่กี่สิบคน

แต่คนที่มาถึงแล้วเหมาห้องยาวหนึ่งอาทิตย์รวดแบบ เจียงเฉิง... หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร หรือเรียกได้ว่า… แทบจะไม่เคยเจอ

พอเห็น หวัง อวี่เยียน ทำหน้าเขิน เจียงเฉิง ก็ยิ้มนิดๆ แต่เขาไม่ได้สนใจอารมณ์เล็กๆ ของเธอเท่าไร และเดินไปนอนบนเตียงพักผ่อนริมสระอย่างสบายใจ

“ว่าแต่ ผู้จัดการหวัง ที่นี่มีเมนูอาหารอะไรที่พิเศษๆ แต่ราคาแพงหน่อยไหม?” เจียงเฉิง ยกแชมเปญขึ้นดื่มไปพลางถามไปพลาง

หวัง อวี่เยียน ได้ยินดังนั้นก็รีบปรับอารมณ์ กลับมาทำหน้าจริงจังแบบมืออาชีพทันที

ห้องพักราคาแพงระยับขนาดนี้ ย่อมต้องมาพร้อมกับเชฟระดับพรีเมียม

ขอแค่ลูกค้าต้องการ ทางโรงแรมสามารถส่งเชฟใหญ่มาปรุงอาหารให้ถึงครัวส่วนตัวภายในวิลล่าได้เลย

เพราะในคอร์ตยาร์ดวิลล่ามีห้องครัวและห้องรับประทานอาหารแยกเป็นสัดส่วนอยู่แล้วและราคาของเมนูอาหารที่นี่ ก็มีความหลากหลายมากเช่นกัน

“มีค่ะ โรงแรมของเรามีเมนูหลากหลายสไตล์ ทั้งอาหารจีน อาหารฝรั่งเศส อาหารอิตาเลียน อาหารญี่ปุ่น… และเนื่องจากอมันเป็นโรงแรมที่ราคาแพงที่สุดในจีนตอนนี้ ดังนั้นห้องอาหารของเราจึงเป็นระดับพรีเมียมทั้งหมดค่ะ โดยเฉพาะอาหารอิตาเลียน... ถ้าจะเอาแบบพิเศษจริงๆ ก็จะมี ‘ปลาหวงฉุน(1)’ เนื้อของปลาชนิดนี้มีความสดหวานและหายากมาก ราคาตัวใหญ่ๆ อาจสูงถึงหลักล้าน การปรุงก็ทำได้หลายแบบ แต่การจี่กระทะ เป็นวิธีที่ทางเรานิยมทำเพื่อคงรสชาติความสดของวัตถุดิบไว้ให้ดีที่สุดค่ะ...”

“นอกจากนี้ยังมี ‘เห็ดทรัฟเฟิลขาวอัลบา (Alba White Truffle)’ ซึ่งเป็นวัตถุดิบขึ้นชื่อของเรา คิดราคาเป็นกรัม กรัมละหลายร้อยดอลลาร์เลยค่ะ...”

ปลาหวงฉุน เจียงเฉิง เคยได้ยินชื่อมาบ้าง ตัวใหญ่ๆ ราคาหลายล้านหยวนจริงๆ

ส่วนทรัฟเฟิลขาวอัลบาก็คิดราคาเป็นกรัม แพงหูฉี่

เจียงเฉิง คำนวณในใจ... ดูเหมือนเขาจะเจอที่ที่เหมาะกับการใช้ ‘การ์ดคืนเงินค่าอาหาร’ ใบนั้นแล้ว

เจียงเฉิง พยักหน้า: “อืม เข้าใจแล้วครับ ผู้จัดการหวัง ช่วยนวดไหล่ให้สักหน่อยได้ไหมครับ”

หวัง อวี่เยียน มองกล้ามท้องแปดลูกที่โผล่วับๆ แวมๆ ของเจียงเฉิง แล้วกลืนน้ำลายลงคอเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น

“ได้ค่ะ คุณเจียง”

หวัง อวี่เยียน วางมือลงบนไหล่กว้างของเขา แล้วเริ่มนวดคลึงเบาๆ

ต่างจาก หวัง อวี่เยียน ที่จิตใจเริ่มว้าวุ่น เจียงเฉิง กลับดูจริงจังกว่ามาก

เพราะตอนนี้ในหัวของเขาคิดแต่เรื่องจะใช้คูปองคืนเงินค่าอาหารอย่างไรให้คุ้มค่าที่สุด

ในตอนนั้นเอง อวี๋ เซียวเซียว ก็เดินเข้ามาจากด้านนอก

เมื่อเห็น อวี๋ เซียวเซียว หวัง อวี่เยียน ก็แสดงสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติออกมาแวบหนึ่ง แม้แต่ตัวเธอเองยังไม่รู้ว่าทำไมรู้สึกแบบนั้น

ไม่ใช่แค่เธอ แม้แต่ อวี๋ เซียวเซียว เองก็ลอบสังเกต หวัง อวี่เยียน ด้วยสายตาจับผิดเช่นกัน

ได้ยินเสียงฝีเท้า เจียงเฉิง ก็ลืมตาขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็น อวี๋ เซียวเซียว เขาจึงหันไปบอก หวัง อวี่เยียน: “ผู้จัดการหวัง ขอบคุณนะ ไปพักเถอะ”

“ค่ะ คุณเจียง มีอะไรเรียกใช้ดิฉันได้ตลอดเวลานะคะ” หวัง อวี่เยียน พูดจบก็พยักหน้าให้ อวี๋ เซียวเซียว ตามมารยาท แล้วหันหลังเดินออกไป

อวี๋ เซียวเสียว มองตามแผ่นหลังของ หวัง อวี่เยียน จนลับตา แล้วเดินนวยนาดเข้ามาหา เจียงเฉิง พร้อมรอยยิ้มยั่วยวน เธอก้าวขาเรียวยาวขึ้นคร่อม แล้วทิ้งตัวลงนั่งตัก เจียงเฉิง ในทันที

ท่าทางอันแสนล่อแหลมนี้ ทำเอา เจียงเฉิง ที่นอนเอนหลังอยู่ถึงกับใจเต้นตึกตัก...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา อวี๋ เซียวเซียว คว้าเสื้อคลุมอาบน้ำข้างเก้าอี้มาห่อตัว แล้วซุกตัวนอนอยู่ในอ้อมกอดของ เจียงเฉิง อีกครั้ง

เจียงเฉิง ลูบไล้ผิวเนียนนุ่มของเธอ แล้วถามขึ้นว่า: “เซียวเซียว... ถ้าผมเปิดบริษัทบันเทิง คุณจะมาช่วยงานผมไหม?”

อวี๋ เซียวเซียว เงยหน้าขึ้นมอง เจียงเฉิง: “เปิดบริษัท... เพื่อ ซูหว่าน เหรอ?”

เจียงเฉิง ใช้นิ้วบีบจมูกเธอเบาๆ: “อืม ก็ส่วนหนึ่ง ที่ผมจะเซ็นสัญญาเธอก็เพราะเล็งเห็นศักยภาพจริงๆ นั่นแหละ แต่จุดประสงค์หลักๆ คือทำธุรกิจ ทำกำไร ไม่ใช่เปิดเพื่อเธอคนเดียว คุณไม่ต้องคิดมาก”

เมื่อ เจียงเฉิง พูดแบบนั้น อวี๋ เซียวเซียว ก็กอดเขาแน่นขึ้น

“แน่นอน ถ้าเธอต้องการ ฉันช่วยอยู่แล้ว”

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หลังจากได้ ‘แลกเปลี่ยนความรู้’ กันอย่างลึกซึ้งหลายต่อหลายครั้ง อวี๋ เซียวเซียว ก็เริ่มมีความรู้สึกพิเศษต่อ เจียงเฉิง เข้าให้แล้ว

เห็น อวี๋ เซียวเซียว ตกปากรับคำ เจียงเฉิง ก็เริ่ม ‘วาดฝัน’ ให้เธอต่อทันที

“ขอบคุณนะ เซียวเซียว ผมคิดไว้แล้วว่าบริษัทจะชื่อ ‘ซิงเฉิน เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (Star & Dust Entertainment)’ ส่วนเรื่องการบริหารผมจะยกให้คุณดูแล เงินเดือนให้ตามเรตสูงสุดในวงการเลย ต่อไปเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ในบริษัท คุณตัดสินใจเองได้เลย”

อวี๋ เซียวเซียว เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

นี่หมายความว่า... เธอจะได้เลื่อนขั้นจากผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ ขึ้นเป็นผู้จัดการทั่วไปเลยงั้นเหรอ

ต้องยอมรับว่า ‘พาย (ฝัน)’ ที่ เจียงเฉิง วาดให้นั้น มันช่างหอมหวานและมีประสิทธิภาพมากจริงๆ

ในใจของ อวี๋ เซียวเซียว ตอนนี้ซาบซึ้งจนแทบจะร้องไห้

“เจียงเฉิง... เธอดีกับฉันมากจริงๆ”

“อื้ม... เดี๋ยวอีกสองสามวันนี้ผมจะไปจดทะเบียนบริษัท ส่วนเรื่องหาสถานที่ตั้งกับรายละเอียดอื่นๆ คงต้องฝากคุณจัดการ ผมเชื่อใจคุณนะ”

การเปิดบริษัทเป็นเรื่องจุกจิกวุ่นวาย ถ้ามีมืออาชีพมาช่วยดูแล แล้วเขาเป็นแค่ ‘เสือนอนกิน’ คอยรับเงิน มันจะไม่ดีกว่าเหรอ?

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะทำให้ดีที่สุด”

เจียงเฉิง มองริมฝีปากแดงฉ่ำที่ อวี๋ เซียวเซียว กัดเล่นเบาๆ แล้วก็อดใจไม่ไหว ดึงเธอเข้ามาจูบอีกครั้ง

ในฐานะสาวออฟฟิศระดับหัวกะทิ ความสามารถในการเรียนรู้ของ อวี๋ เซียวเซียว นั้นยอดเยี่ยมมาก

อีกทั้งบทเรียนใหม่ๆ ที่ เจียงเฉิง สอน เธอสามารถเรียนรู้และนำไปปฏิบัติได้อย่างรวดเร็ว

ยี่สิบนาทีต่อมา อวี๋ เซียวเซียว หยิบขวดน้ำแร่มาบ้วนปาก แล้วค้อนใส่ เจียงเฉิง อย่างมีจริต: “คนนิสัยไม่ดี!”

เจียงเฉิง หัวเราะ ‘ฮึๆ’ อย่างเจ้าเล่ห์: “คุณอิ่มแล้ว... แต่ผมยังไม่อิ่มเนี่ยสิ…”

อวี๋ เซียวเซียว ค้อนขวับใส่เขาอีกที แล้วเริ่มจัดทรงผมให้เข้าที่ก่อนจะปลดชุดคลุมอาบน้ำออกจากเรือนกาย

………………………………

อวี๋ เซียวเซียว มองใบหน้าที่หล่อเหลาและเต็มไปด้วยความมั่นใจของ เจียงเฉิง แล้วอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบแก้มเขาเบาๆ: “ที่รัก... ข…ขับช้าๆ หน่อยสิคะ”

“ไม่ได้หรอก... ความเร็วนี่แหละคือความตื่นเต้น อีกเดี๋ยวจะพาคุณ ‘ขึ้นสวรรค์(2)’ แป๊บเดียวก็ถึงแล้ว”

บ่ายวันรุ่งขึ้น เจียงเฉิง ได้รับข้อความวีแชทจาก วังเจิ้ง ว่าติดธุระด่วน มาตามนัดไม่ได้

เจียงเฉิง เองก็ไม่ได้ใส่ใจ เขานั่งรถโรลส์-รอยซ์ของทางโรงแรมมุ่งหน้ามายังงานมอเตอร์โชว์คนเดียว

ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองโมงกว่าๆ

มองดูฝูงชนมหาศาลที่หน้าทางเข้า ก็รู้ได้ทันทีว่างานมอเตอร์โชว์ครั้งนี้คึกคักแค่ไหน

สมกับเป็นงานระดับนานาชาติ ดึงดูดผู้คนให้หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย

แม้ไม่ใช่ทุกคนจะมีเงินซื้อรถ แต่ก็ไม่มีใครห้ามไม่ให้เข้ามาเดินดู หรือมา ‘มุงดูเรื่องชาวบ้าน’

ไม่ว่าจะมาดูรถหรู ดูพริตตี้ หรือดูนางแบบรถ... อย่างไรซะการดูเฉยๆ ก็ไม่ต้องเสียเงิน

วังเจิ้ง จองบัตรเข้าชมไว้ให้ เจียงเฉิง ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

หลังจากแสดงหลักฐานการจอง เจียงเฉิง ก็เดินเข้างานได้อย่างรวดเร็ว

สมชื่อ ‘เซี่ยงไฮ้ มอเตอร์โชว์’ จริงๆ เจียงเฉิง มองป้ายรายชื่อผู้เข้าร่วมงานที่หน้าประตู

อย่างที่ วังเจิ้ง บอก ผู้ผลิตรถยนต์ชั้นนำระดับโลกต่างตบเท้าเข้าร่วมงานนี้กันอย่างคับคั่ง

ไม่เพียงแต่ Ferrari, Lamborghini, McLaren, Porsche เท่านั้น แม้แต่แบรนด์แรร์ไอเทมอย่าง Pagani ก็มาร่วมงานด้วย

เจียงเฉิง เริ่มเดินชมงานจากหน้าประตูไปเรื่อยๆ อย่างใจเย็น

Audi URUS ตัวท็อป, Audi RS7, McLaren GT รุ่นใหม่, BMW M8 Thunder Edition, Mercedes-AMG GTR...

รถพวกนี้สมรรถนะและรูปลักษณ์ถือว่าไม่เลว แต่ติดปัญหาเดียวคือ... ยัง ไม่แพงพอ สำหรับเขา

อย่าง BMW M8 Thunder Edition คันนี้ แม้จะเป็นรถสปอร์ต 4 ที่นั่งมาตรฐานที่นั่งสบาย และทำความเร็ว 0-100 ได้ในเวลาเพียง 3.2 วินาที แต่ราคา 2.2 ล้านหยวนนั้น... ทำให้ เจียงเฉิง ต้องโบกมือลา

ประเด็นหลักคือ... มันถูกเกินไป!!

เจียงเฉิง ส่ายหน้า เดินออกจากบูธ Benz และ BMW มุ่งหน้าไปยังบูธ Ferrari ที่คนมุงดูเยอะแยะ

ถึงเมื่อวานจะเพิ่งซื้อ LaFerrari ไปแล้ว แต่ก็ไม่เสียหายที่จะแวะไปดูเล่นอีกสักหน่อย

แต่ทันทีที่มาถึงบูธ Ferrari เจียงเฉิง ก็สังเกตเห็นคนหน้าคุ้นๆ ยืนอยู่ข้างในกลุ่มหนึ่ง

………………………………

(1)[ปลาหวงฉุน (黄唇魚) – หรือปลาจวดม้า (Chinese Bahaba) เป็นปลาทะเลหายากราคาแพงมหาศาล กระเพาะปลาชนิดนี้ซื้อขายกันในราคาหลักล้านหยวน จนได้รับฉายาว่า ‘ทองคำว่ายน้ำได้’]

(2)[ไปหาแซ่เกา (到姓高的那里) – ต้นฉบับใช้คำเล่นลิ้น ‘แซ่เกา (姓高)’ ซึ่งพ้องเสียงกับ ‘เกาเฉา (高潮)’ ที่แปลว่า ‘จุดสุดยอด’ เป็นมุกตลกสองแง่สองง่ามในการขับรถ (ทั้งรถจริงและรถไฟบรรทุกรัก)]