บทที่ 26 เค-วายร้าย

บทที่ 26 เค-วายร้าย

"อ๊ากกกกกกกก!!!"

เจ้าจระเข้กรีดร้องโหยหวนก่อนจะล้มตึงลงไป มันสูดแก๊สพิษเข้าไปเต็มปอดจนเดินโซเซเหมือนคนเมา แล้วในที่สุด...ร่างยักษ์นั่นก็ฟุบสนิทคาพื้น

"........"

เงียบกริบ... ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ อีก

หืม... ตายยังเนี่ย? จบง่ายกว่าตอนเปิดตัวเยอะเลยแฮะ แต่ก็นะ ถือว่าเป็นการโจมตีที่เข้าเป้าสุดๆ

"...เอาละครับทุกคน! ส่งวายร้ายลงนรกไปอีกหนึ่งรายแล้ว ขอบคุณครับ ขอบคุณที่ติดตาม"

[ช่องแชท]

[แมงโกสติก! แมงโกสติก! แมงโกสติก!]

[ข่าวด่วนวงการวายร้าย: ใครมาซ่าที่นี่โดนอีโกสติกเก็บเรียบ!]

[สมาคมฮีโร่ครับ รับหมอนี่เข้าทำงานเถอะ ผมพูดเป็นรอบที่ 3,216 แล้วนะ]

[ฮ่าๆๆๆ นึกพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งพรุ่งนี้ออกเลยว่ะ]

[พวกช่อง Youtube ขยี้ข่าวการเมืองน่าจะแห่ทำคลิปอวยกันยับๆ แน่]

ช่องแชทเต็มไปด้วยคำชมเยินยอ จริงๆ ที่ผมออกโรงเองเพราะกลัวว่าสตาร์ดัสจะฝืนออกมาจนโดนแอบถ่ายหน้าจริงเข้า แต่พวกคนดูดันมโนไปไกลว่าผมเป็นฮีโร่ผู้ผดุงความยุติธรรมซะงั้น แต่ช่างเถอะ ผมฆ่ามันเพราะมันมาหาเรื่องผมก่อนเองนะ

"อืม... ทุกคนครับ ฟังนะ ผมไม่ได้ฆ่าหมอนี่เพื่อสาธารณประโยชน์อะไรทั้งนั้น ผมแค่จัดการเพราะมันบังอาจมาดูหมิ่นผมออกสื่อ คิดว่าคนอย่างผมจะยอมเหนื่อยเพื่อพวกคุณเหรอ? คราวก่อนพวกแฟนคลับผมก็ทีหนึ่งละ คราวนี้ก็ไอ้จระเข้นี่อีก ใครล้ำเส้นที่ผมขีดไว้ ผมไม่เอาไว้ทั้งนั้น เข้าใจนะ?"

ผมกดเสียงต่ำ พูดด้วยโทนจริงจังสุดๆ

[ช่องแชท]

[จ้าๆ พ่อคนใจร้าย เชื่อจ้าาา ฮ่าๆๆ]

[ขอบคุณที่รักวายร้ายอีโกสติกครับ ต่อไปนี้ขอฝากตัวในฐานะฮีโร่แมงโกสติกด้วยนะครับ ฮ่าๆๆ]

[ซึนเดเระว่ะ]

เฮ้อ... พูดไปก็ไลฟ์บอย พวกคนดูไม่เคยเข้าใจอะไรเลย เอาเถอะ อยากคิดอะไรก็คิดไป รอดูเดือนหน้าแล้วกันว่าจะยังหัวเราะกันออกไหม

"เอาล่ะ... ฝากใครก็ได้มาล้างแก๊สพิษนี่ทีนะ ผมทำความสะอาดไม่เป็นว่ะ"

เจ้าจระเข้นอนแน่นิ่งอยู่ท่ามกลางควันพิษที่ยังไม่จางหาย ตายไหม? ก็น่าจะตายแหละ ผมรื้อถุงกระสอบคว้าหน้ากากกันแก๊สมาใส่ให้ตัวเอง นี่แหละครับที่เขาเรียกว่า 'การเตรียมพร้อมที่ดี' เพราะผมมันสายตัวบาง ขืนดมเข้าไปเองมีหวังตายก่อนมันแน่

ผมเก็บปืนลงถุงทีละกระบอก จริงๆ ใช้พลังจิตยัดลงถุงมันดูเท่กว่านะ แต่ตอนนี้ร่างกายผมมาถึงขีดจำกัดแล้ว พลังจิตไม่เหลือพอจะยกอะไรแล้วล่ะ

วันนี้ผมเหนื่อยแทบขาดใจ หลังจากส่งซออึนกับซูบินกลับบ้าน ก็ต้องวาร์ปมาที่นี่ทันที พลังงานจะหมดก๊อกอยู่แล้ว แถมยังต้องมาสู้กับไอ้จระเข้นี่อีก ร่างกายผมตอนนี้ถ้าฝืนใช้อีกนิดเดียว มีหวังได้ไปลืมตาตื่นใน 'อีสต์ คาร์เซอร์' แน่ๆ ถึงจะให้ซออึนมาช่วยแหกคุกได้ก็เถอะ แต่มันยังไม่ถึงเวลาไง

สุดท้ายวายร้ายสุดเท่เลยต้องมายืนเก็บปืนใส่ถุงทีละกระบอกเหมือนป้าเก็บของเก่า...

เฮ้อ เหนื่อยโว้ย

[ช่องแชท]

[ฮ่าๆๆๆ เมื่อกี้ยังบินว่อนอยู่เลย ทำไมตอนนี้มายืนเก็บของทีละชิ้นแบบนั้นล่ะนั่น?]

[เอาจริงดิ ฮ่าๆๆ ทำอะไรของเขาวะน่ะ]

เงียบไปเลยพวกแก! ปัญหาชีวิตฉันมันลึกซึ้งเกินกว่าพวกแกจะเข้าใจโว้ย

พอเก็บปืนเกือบครบ ผมก็เห็นบางอย่างบินมาจากเส้นขอบฟ้าไกลๆ ผมสีบลอนด์สลวยปลิวไสว... สตาร์ดัส

เธอบินมาด้วยความรีบร้อน เหงื่อโทรมกายจนเปียกโชก "แฮ่ก... แฮ่ก..."

ทันทีที่มาถึง เธอหันมองรอบๆ เห็นไอ้จระเข้นอนฟุบ แล้วหันมามองผมที่สวมหน้ากากกันแก๊สอยู่ เธออึ้งไปครู่หนึ่งเหมือนเพิ่งประมวลผลได้ว่าสถานการณ์มันจบลงแล้ว

"...นายล้มเขาเหรอ?"

"ใช่ ผมเอง" ผมตอบนิ่งๆ ไม่ปฏิเสธ

เธอขมวดคิ้วเหมือนยังไม่เข้าใจภาพที่เห็น

"...ทำไม?"

"ก็นะ ผมกะจะพักผ่อนซะหน่อย แต่อยู่ดีๆ ทีวีก็ฉายโชว์ปัญญาอ่อนนี่ขึ้นมา ผมก็นั่งกินป๊อปคอร์นดูไปพลางๆ คิดว่า 'โอ้ สตาร์ดัสของเราดังใหญ่แล้วนะ' แต่อยู่ดีๆ ไอ้บ้านี่ดันพ่นชื่อผมออกมาซะงั้น บอกว่าผมกับคุณกิ๊กกันบ้างล่ะ อะไรบ้างล่ะ... ผมทำผิดอะไรอะ?"

ผมยักไหล่แล้วพูดต่อ "และตามพจนานุกรมของผม ใครที่ล้อเล่นกับผม ผมต้องให้บทเรียนซักหน่อย เลยมาจัดให้เป็นตัวอย่างน่ะ"

พอได้ยินคำตอบที่ดู 'บ้า' สมกับเป็นผม เธอก็ดูจะคลายความสงสัยลง เอาละ จบงานละ กลับบ้านได้

แต่... มีเรื่องหนึ่งที่ผมลังเลว่าจะพูดดีไหม สุดท้ายผมก็ตัดสินใจบอกเธอหน่อยแล้วกัน เผื่อวันไหนผมออกมาช่วยไม่ทัน

ผมกดปิดเสียงกล้องไลฟ์สดชั่วขณะ ตอนนี้จะมีแค่เธอเท่านั้นที่ได้ยิน

"...ที่ปิดเสียงเพราะจะบอกแค่คุณนะ ตั้งแต่นี้ไป อย่าแม้แต่จะคิดที่จะเปิดเผยหน้าจริงเหมือนอย่างที่คิดจะทำวันนี้เด็ดขาด ทันทีที่คุณทำแบบนั้น ชีวิตคุณจะลำบากชนิดที่คาดไม่ถึงเลยล่ะ"

สตาร์ดัสหน้าถอดสี เธอจ้องมองผมด้วยความตกตะลึง ผมไม่สนใจแล้วกดเปิดเสียงกล้องตามเดิม

"เอาละครับ! สำหรับไลฟ์วันนี้พอแค่นี้ก่อน วันนี้มาแบบไม่ได้วางแผนเลยเหนื่อยชะมัด เดือนหน้าจะมีโปรเจกต์ใหญ่รออยู่ ฝากติดตามด้วยนะครับ แล้วเจอกัน บ๊ายบาย~"

ผมยิ้มให้กล้องโบกมือลาอย่างกับมืออาชีพ

"เดี๋ยว!..."

เธอตะโกนไล่หลังมาแต่ผมไม่สน ผมตัดจบการไลฟ์แล้วเทเลพอร์ตกลับบ้านทันที

[ช่องแชท]

[อ-บาย (อีโกสติก บ๊ายบาย)]

[วันนี้เป็นไลฟ์ที่มีความหมายมาก]

[เฮ้ย เมื่อกี้ช่วงปิดเสียงเขาคุยอะไรกันวะ?]

[เชี่ย... คุยความลับกันด้วยว่ะ...]

ตุบ

ผมวาร์ปมาถึงห้องใต้ดินลึกในกรุงโซล ทันทีที่เท้าแตะพื้น...

"แค่ก!..."

ผมกระอักเลือดออกมาคำโต ก่อนจะทรุดเข่าลงกับพื้น ฉิบหายแล้ว... จะตายไหมเนี่ย

ผมพยายามยันพื้นไว้ มืออีกข้างกุมหน้าอกแน่น เลือดไหลออกมาไม่หยุด หัวผมเริ่มหมุนติ้ว โลกทั้งใบเริ่มมืดลงเรื่อยๆ...

ก่อนที่สติจะดับวูบไป ผมได้ยินเสียงใครบางคนเรียก "พี่ชาย!" มาจากที่ไกลๆ แล้วทุกอย่างก็ตัดไป...

[สรุปข่าวเด่น]

สมาคมพลังพิเศษยืนยัน วายร้ายจระเข้ถูกควบคุมตัวแล้ว อาการปลอดภัย

บาดเจ็บนับร้อย ทรัพย์สินเสียหายมหาศาล แต่ไร้ผู้เสียชีวิต!

ชาวเน็ตจวกยับ! ฮีโร่ไปไหนหมด? ทำไมวายร้ายต้องมาช่วยวายร้ายด้วยกันเอง?

[บทบรรณาธิการ] สังคมที่วายร้ายพึ่งพาได้มากกว่าฮีโร่... เรายังเรียกว่าสังคมที่ปกติได้อยู่ไหม?

"เดือนหน้ามีของใหญ่" อีโกสติกบอกใบ้แผนก่อการร้ายครั้งใหม่?

สื่อญี่ปุ่นตื่นตะลึง! ยกย่อง 'เค-วายร้าย' อีโกสติก คือวายร้ายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

กระแสของอีโกสติกสั่นสะเทือนเกาหลีอีกครั้ง วายร้ายที่ออกมาหยุดยั้งการก่อการร้ายที่ฮีโร่ทำไม่ได้ กลายเป็นประเด็นร้อนแรงที่สุดในประเทศ

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์... ชินฮารุ (สตาร์ดัส) ก็นั่งจมอยู่ในความคิดของตัวเอง

"...อย่าแม้แต่จะคิดที่จะเปิดเผยหน้าจริง... ทันทีที่คุณทำแบบนั้น ชีวิตคุณจะลำบากชนิดที่คาดไม่ถึงเลยล่ะ"

เธอครุ่นคิดถึงคำพูดนั้นซ้ำไปซ้ำมา... เขารู้ได้ยังไงว่าเธอกำลังคิดจะทำแบบนั้น? ทำไมวายร้ายอย่างเขา... ถึงต้องมาให้คำแนะนำแบบนี้กับเธอด้วย?

ความคิดของชินฮารุดิ่งลึกลงไปเรื่อยๆ...

วันนั้นมีบางอย่างที่แปลกประหลาดจริงๆ...