บทที่ 44 ความสงสัยที่เริ่มหยั่งรากลึก

บทที่ 44 ความสงสัยที่เริ่มหยั่งรากลึก

พูดกันตามตรง ก่อนหน้านี้...

ชิน ฮารุ ก็เริ่มระแวงในตัวอีโกสติกอยู่แล้ว

ถ้าจะระบุให้ชัดเจน ก็คือตั้งแต่เหตุการณ์ก่อการร้ายบนเครื่องบินครั้งนั้น

สายที่เขาโทรหาเธอคือชนวนเหตุสำคัญ

เขาบอกว่าเขา 'เชื่อมั่น' ในตัวเธอ

เขาบอกว่าเธอคือคนเดียวที่จะหยุดเครื่องบินลำนั้นได้

วายร้ายคนไหนกันที่จะพูดแบบนั้นกับฮีโร่?

เธอยังควรเรียกเขาว่าวายร้ายได้เต็มปากอยู่หรือเปล่า?

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา สตาร์ดัสจึงเริ่มออกสืบเรื่องของอีโกสติกด้วยตัวเองอย่างจริงจัง

เขาเป็นต้นเหตุของการก่อการร้ายทั้งหมด 3 ครั้ง

เรือสำราญ, รถไฟ และเครื่องบิน

ผลลัพธ์คือ 'ยอดผู้เสียชีวิตเป็นศูนย์' ในทุกเหตุการณ์

บางทีนี่อาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญอย่างที่กลุ่ม 'สมาพันธ์สตาร์ดัส' (กลุ่มแฟนคลับที่สนับสนุนสตาร์ดัส) กล่าวอ้างว่า อีโกสติกน่ะตั้งใจจะฆ่าคนจริงๆ แต่เป็นเพราะสตาร์ดัสขัดขวางไว้ได้ทันท่วงทีต่างหาก เลยไม่มีใครตาย

แต่ในสิ่งที่คนอื่นไม่รู้ เธอรู้ดีกว่าใคร

ในเหตุการณ์เครื่องบินครั้งล่าสุด ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว แถมในจังหวะที่เครื่องบินกำลังจะโหม่งโลก เขายังอุตส่าห์ติดต่อหาเธอเพื่อให้เธอไปช่วยกอบกู้สถานการณ์

นั่นทำให้เธอเริ่มตั้งคำถาม

หรือว่าแท้จริงแล้ว แม้แต่การก่อการร้ายครั้งก่อนๆ อีโกสติกก็ได้ 'จัดฉาก' บางอย่างเอาไว้?

ที่จริงแล้ว การก่อการร้ายทั้งหมดนั้น ถูกออกแบบมาเพื่อ 'ป้องกัน' ไม่ให้มีการสูญเสียตั้งแต่แรกใช่หรือไม่?

และคำถามที่ตามมาก็คือ...

ถ้าสมมติว่าเป้าหมายของเขาไม่ใช่การสังหารผู้บริสุทธิ์ หรือการเรียกค่าไถ่เพื่อเงินทอง

แล้วเขาทำไปเพื่ออะไร?

ทำไมเขาต้องวางแผนก่อเหตุพวกนั้นด้วย?

คำตอบที่ดูสมเหตุสมผลที่สุดที่คนทั่วไปคิดกันก็คือ...

เพราะเขาเป็นพวกเรียกร้องความสนใจไงล่ะ เพราะเขาบ้า เพราะเขาสติไม่ดี

ใช่ นั่นคือคำอธิบายที่ง่ายที่สุด

แต่เธอกลับสงสัยว่า... นั่นคือเหตุผลเดียวจริงๆ น่ะเหรอ?

แน่นอนว่าเธอไม่ปฏิเสธหรอกว่าเขาน่ะแอบบ้า...

แต่สัญชาตญาณของเธอ...

สัญชาตญาณมันกำลังกระซิบบอกเธอว่า

มันมีอะไรมากกว่านั้น

เธอไม่คิดว่าเหตุผลมันจะตื้นเขินเพียงแค่อยากดัง

เธอจึงเริ่มเจาะลึกลงไปถึงสิ่งที่ 'เปลี่ยนแปลง' ไปหลังจากการก่อเหตุแต่ละครั้ง

เธออ่านทั้งหนังสือพิมพ์ ข้อมูลจากสำนักงานสถิติแห่งชาติ และบทความต่างๆ... จนพบความจริงบางอย่าง

มีการยกระดับการตรวจสอบวัตถุระเบิดในยานพาหนะสาธารณะ ความปลอดภัยทางไซเบอร์ของหน่วยงานรัฐและสถานีโทรทัศน์ถูกปรับปรุงให้แข็งแกร่งขึ้น

และที่สำคัญ อัตราการก่ออาชญากรรมของวายร้ายลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด นอกจากอีโกสติกจะลงมือจัดการวายร้ายไปเองถึง 3 คนแล้ว เหล่าวายร้ายคนอื่นๆ ก็มักจะกบดานเงียบในช่วงที่อีโกสติกกำลังมีกระแส ทำให้สถิติการก่อการร้ายโดยรวมลดลงในช่วงเวลาดังกล่าว

แต่ข้อมูลพวกนี้มันก็ดูเบาบางเกินไปที่จะฟันธงว่า "เป็นความตั้งใจของอีโกสติก" เพราะมันอาจจะเป็นแค่การมองโลกในแง่ดีเกินไปจนเข้าข้างเขา

ซึ่งในความเป็นจริง 'สมาพันธ์แมงโก' (กลุ่มแฟนคลับอีโกสติก) ก็ใช้ตรรกะทำนองนี้ในการแก้ต่างให้วายร้ายที่พวกเขาชื่นชอบอยู่แล้ว

แต่ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงทั้งหมด มีสิ่งหนึ่งที่เธอสัมผัสได้ชัดเจนที่สุด

ตัวเธอเองมีพลังมากขึ้น... เธอแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด

“.........”

หมับ—

เธอกำหมัดแน่น

จากการหยุดรถไฟ และการกอบกู้เครื่องบิน

สองเหตุการณ์นี้ทำให้พลังของเธอเติบโตขึ้นจนแทบจำไม่ได้ ทางสมาคมฯ ถึงขนาดกำลังพิจารณาเลื่อนขั้นให้เธอเป็นฮีโร่ระดับ S

แน่นอนว่าการเลื่อนขั้นนั้นยุ่งยากมาก เพราะต้องผ่านการตัดสินจากสมาคมฮีโร่สากล ไม่ใช่แค่สมาคมในเกาหลี และที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครได้เลื่อนจากระดับ A ขึ้นสู่ระดับ S มาก่อนเลย

นี่จึงเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง

ความแข็งแกร่งของเธอพุ่งทะยานขึ้นมากกว่าครั้งไหนๆ

และเธอควรจะยกความดีความชอบนี้ให้ใครล่ะ?

ไอ้หมอนั่น... อีโกสติกงั้นเหรอ?

“...โธ่เอ๊ย นี่ฉันกำลังคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย?”

มันจะเป็นไปได้ยังไง

ก็แค่โชคดีที่สถานการณ์มันออกมาดีก็เท่านั้นเอง

อีโกสติกจะเป็นคนที่รู้ว่า 'สตาร์ดัสจะเก่งขึ้นในยามวิกฤต' แล้วแกล้งมาก่อการร้ายเพื่อช่วยฝึกให้เธอแกร่งขึ้นงั้นเหรอ?

“เฮ้อ... เพ้อเจ้อไปใหญ่แล้วฮารุ”

เธอกลั้วหัวเราะให้กับความคิดที่ดูไร้สาระของตัวเอง

[ใช่แล้ว คุณสตาร์ดัส คุณทำได้ดีมาก ในแบบที่ผมจินตนาการไม่ถึงเลยล่ะ ผมไม่นึกเลยว่าคุณจะช่วยทุกคนด้วยวิธีนั้นได้... มันคือชัยชนะของคุณ]

[เพราะฉะนั้น ก้าวออกมาสิ กำหมัดให้แน่น ยันขาให้มั่น แล้วบินขึ้นไปบนฟ้าเพื่อช่วยผู้คนซะ คุณทำได้แน่... เพราะคุณคือสตาร์ดัส]

“........”

มันดูไร้เหตุผลสิ้นดี

ทั้งที่เธอไม่รู้เลยว่าเขารู้อะไรมา หรือทำไมเขาถึงเชื่อมั่นว่าเธอจะพัฒนาพลังได้ขนาดนั้น

แต่พอหวนนึกถึงคำพูดที่เขาเคยบอก... เธอกลับรู้สึกกระวนกระวายใจ

'นั่นมันคำพูดของวายร้ายชัดๆ... แถมเขายังเป็นคนก่อเรื่องเองด้วยนะ'

แต่ไม่ว่ายังไง คำพูดเหล่านั้นก็ไม่ยอมหลุดออกไปจากหัวเธอเสียที

เธอสะบัดศีรษะไล่ความคิดฟุ้งซ่าน

มันก็แค่ความเข้าใจผิดไปเองเท่านั้นแหละ

แถมอีโกสติกคนนี้ก็ไม่ใช่แค่ผู้ก่อการร้ายธรรมดาเสียด้วย

เขาปลิดชีพวายร้ายไปแล้ว 3 คนถ้วน รวมไปถึงพวกสมุนที่ติดตามเขาก็โดนเขากำจัดทิ้งอย่างไม่ลังเล

เขากำจัดวายร้ายโดยไม่มีความปรานี... มันคือการศาลเตี้ย แม้บางคนจะมองว่าเขาเป็น 'แอนตี้ฮีโร่' เพราะฝีปากกล้าของเขา แต่ในทางกฎหมาย การฆ่าคนโดยไม่มีกระบวนการยุติธรรมมันก็คือ 'ฆาตกรรม'

แต่ทว่า...

เธอละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์และมองไปที่แล็ปท็อปอีกเครื่อง

สิ่งที่เธอกำลังดูอยู่ คือข้อมูลระดับความลับสูงสุดที่เธอได้รับอนุญาตให้เข้าถึงได้จากประธานสมาคมฯ

แม้จะบอกว่าเป็นข้อมูลที่ดูได้แค่เจ้าหน้าที่ระดับสูงและประธานเท่านั้น แต่มันคือไฟล์ที่เธอ 'รีดไถ' มาจากท่านประธานด้วยสถานะฮีโร่ระดับ A และการอ้างสิทธิ์ในการรับรู้ข้อมูลเพื่อความปลอดภัย

ตอนที่เธอถามว่าทำไมข้อมูลพวกนี้ถึงไม่แชร์ให้ฮีโร่คนอื่นรู้บ้าง กลับได้คำตอบที่น่าขำว่า "เพื่อความมั่นคง"

'เหอะ... เห็นพวกเราเป็นแค่สุนัขรับใช้หรือไงนะ'

อย่างไรก็ตาม เธอได้ไฟล์สรุปรายชื่อวายร้ายตั้งแต่ระดับ S ถึง B มาอยู่ในมือแล้ว

ข้อมูลพวกนี้ถูกระบุว่าเป็น 'ความลับระดับ 1'

เธอเริ่มค้นหาประวัติของวายร้ายที่อีโกสติกเคยจัดการมา

ชื่อจริง: จอน แจฮยอก ระดับความร้ายกาจ: S สมญานาม: จอมขมังเวทย์

หลังจากสังหารเหยื่อไป 8 ราย เขาถูกจับได้ขณะพยายามใช้ศพเหล่านั้นมาทำพิธีบูชายัญ

อันตราย: ขีดจำกัดของเวทมนตร์ยังเป็นปริศนา

ข้อมูลลับระดับ 2: เหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2020 มีสาเหตุมาจากเขา แต่ถูกประกาศว่าเป็นภัยธรรมชาติเพื่อป้องกันความตื่นตระหนก ตราบใดที่มีเหยื่อบูชายัญมากพอ เขาสามารถสร้างภัยพิบัติระดับไหนก็ได้ จึงถูกจัดอยู่ในระดับ S ฮีโร่จากสมาคมสากลกำลังอยู่ในระหว่างการไล่ล่า

คำเตือน: ห้ามฮีโร่ในประเทศปะทะโดยตรง ให้ใช้คำสั่ง 'ยิงทิ้งทันที' เท่านั้น

สถานะ: ถูกกำจัดโดยวายร้ายระดับ A ‘อีโกสติก’

นอกจากนี้ เธอยังพบความจริงอีกอย่างจากประวัติของวายร้ายคนอื่นๆ ที่โดนอีโกสติกยิงตาย ทั้ง 'ไรโน่' และ 'เทเลพอร์เตอร์'

วายร้ายที่เขาจงใจฆ่าทิ้ง มีจุดร่วมที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง... นั่นคือต่อให้ที่ผ่านมาพวกนั้นจะยังไม่ได้ก่อเรื่องใหญ่อะไรมากมาย แต่พลังของพวกมันล้วนมีศักยภาพที่จะสร้าง "ภัยพิบัติระดับล้างเมือง" ได้ในอนาคต

อนึ่ง เธอพยายามจะดูว่าในฐานข้อมูลนี้บันทึกเรื่องของ 'อีโกสติก' ไว้ว่าอย่างไรบ้าง แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะมันถูกล็อกไว้เป็น [ความลับระดับ O] ซึ่งมีแค่ประธานสมาคมฯ หรือสภาสมาคมสากลเท่านั้นที่ดูได้ โดยท่านประธานให้คำตอบแค่ว่า "ไม่รู้เหมือนกัน เพราะสมาพันธ์โลกเป็นคนกำหนดมา"

มีบางอย่างผิดปกติ... แต่เธอก็ต้องยอมทำใจ

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือตัวตนของอีโกสติก จากพฤติกรรมที่ผ่านมาของเขา...

'จะเรียกว่าวายร้ายก็พูดยากแฮะ...'

ในแง่ของการก่อการร้ายขนาดใหญ่ เขาก็คือวายร้ายนั่นแหละ

แต่มันมีความกำกวมในทุกการกระทำของเขา มีเรื่องประหลาดมากมาย ทั้งการฆ่าแฟนคลับตัวเองเพื่อช่วยคน การหยุดยั้งคร็อกโคไดล์แมนไปจนถึงการก่อการร้ายที่ดูเหมือนจะจงใจไม่ให้มีใครตาย

และเหตุการณ์ 'แอปเปิล แมงโก' นี่แหละ ที่ยิ่งตอกย้ำความสงสัยของเธอให้กลายเป็นความมั่นใจ

“........”

แอปเปิล แมงโก...

ที่จริง เธอรู้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นแล้วว่านั่นคืออีโกสติก

จะจำไม่ได้ได้ยังไง ในเมื่อทั้งน้ำเสียง ส่วนสูง และท่าทางมันเหมือนกันเป๊ะขนาดนั้น?

แน่นอนว่าเธอเป็นไม่กี่คนที่เคยเจออีโกสติกตัวจริง ฮีโร่อีกสองคนเลยไม่ได้เอะใจอะไร

แถมเขายังเรียกตัวเองว่าแอปเปิล แมงโกแบบหน้าตาเฉย... ดูเหมือนเขาจะไม่ได้พยายามซ่อนตัวตนจากเธอเลยสักนิด

แต่ประเด็นสำคัญคือ...

เขาไปทำอะไรที่นั่น?

เดิมทีเหตุการณ์ที่ปูซานน่ะสมาคมตั้งใจไว้อยู่แล้ว พวกเขาวางแผนปล่อยข่าวลือเรื่องชาโดว์ วอล์กเกอร์ล้มป่วย เพื่อล่อให้พวกวายร้ายที่คิดจะโจมตีปูซานปรากฏตัวออกมา

สมาคมตั้งใจจะใช้ชาโดว์ วอล์กเกอร์จัดการพวกมันอย่างเงียบๆ เพราะเขามีทักษะการสู้รบในพื้นที่แคบๆ และช่วยเหลือตัวประกันได้ดีที่สุด

แต่แอปเปิล แมงโก... หรือก็คืออีโกสติก กลับจัดการพวกลูกกระจ๊อกไปก่อนแล้ว ทำให้ฮีโร่แทบไม่มีจังหวะได้โชว์ฝีมือเลย

อีโกสติกจากไปพร้อมกับพล่ามคำพูดไร้สาระจนวินาทีสุดท้าย

ฉันควรจะโจมตีแล้วรวบตัวเขาไว้ตรงนั้นเลยดีไหมนะ?

“........”

ยอมรับก็ได้

ตอนนี้ความสงสัยที่มีต่ออีโกสติกได้กลายเป็น 'ความมั่นใจ' ไปแล้ว

ทำไมวายร้ายถึงต้องมาช่วยคนในที่เกิดเหตุ?

ถึงเขาจะเป็นคนบ้า แต่ถ้าลองไล่ดูทุกสิ่งที่เขาทำมาจนถึงตอนนี้... เหมือนอย่างที่พวกชาวเน็ตพูดกันเลย 'เขาดูเหมือนฮีโร่ที่กำลังแกล้งเล่นบทวายร้าย'

ถ้าอย่างนั้น เขาเป็นฮีโร่หรือแอนตี้ฮีโร่กันแน่? แล้วเขาจะก่อการร้ายไปเพื่ออะไร?

หรือเขากำลังวางแผนการใหญ่ที่ไม่มีใคร... แม้แต่เธอ... ก็จินตนาการไม่ออก?

บางทีเขาอาจจะแค่ทำตามใจตัวเอง และเธอก็แค่คิดลึกไปเองคนเดียว

ทว่า...

สัญชาตญาณที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ในตัวของมันเองก็คือการสรุปผลอย่างมีเหตุมีผล

เธอเริ่มสงสัย...

และจากเหตุการณ์แอปเปิล แมงโก ความสงสัยนั้นก็ชัดเจนจนแทบจะกลายเป็นความจริง

อีโกสติกไม่ใช่แค่วายร้ายธรรมดา

และก็ไม่ใช่ฮีโร่...

จะบอกว่าเป็นศัตรูก็พูดได้ไม่เต็มปาก จะว่าเป็นพวกเดียวกันก็ไม่ใช่ แต่ผลลัพธ์จากการกระทำของเขามันกลับช่วยพวกเธอไว้เสมอ

เธอสงสัยว่าไอ้หมอนี่กำลังก่อเรื่องใหญ่บางอย่างขึ้นมา

และนั่นทำให้สตาร์ดัส...

นอนไม่หลับเลยทั้งคืน

'อีโกสติก แกกำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่? แกอยู่ข้างเดียวกับพวกเราจริงๆ เหรอ? ไม่สิ มันต้องไม่ใช่แบบนั้นแน่ๆ หรือว่าแกจะเป็นฮีโร่ตัวจริงที่ยอมใส่ชุดวายร้าย? นี่เธอพูดอะไรออกมาน่ะฮารุ? เธอเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ ใช่ไหม'

ความคิดที่ตีกันยุ่งเหยิงทำให้เธอข่มตาหลับไม่ลง เธอตัดสินใจแล้วว่า ในการก่อการร้ายครั้งต่อไปของเขา เธอต้องกระชากหน้ากากและหาตัวตนที่แท้จริงของเขาให้ได้

'แต่ว่านะ... ทำไมต้องชื่อแอปเปิล แมงโกด้วยล่ะ? มันมีความหมายแฝงอะไรซ่อนอยู่หลังชื่อนี้หรือเปล่านะ?'

……………………………

“ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ...”

“ทำไมพี่ต้องชื่อแอปเปิล แมงโกด้วยล่ะคะ? บอกหนูมาสิพี่ดาอิน พี่ทำท่าเหมือนเกลียดแมงโกจะตาย แต่จริงๆ แล้วพี่ชอบชื่อเล่นที่แฟนคลับตั้งให้ใช่ไหมล่ะ?”

“เงียบไปเลย... ขอร้องล่ะ...!”

ผมรู้สึกอายจนอยากจะขุดดินหนีไปให้พ้นๆ โลกใบนี้ซะตอนนี้เลย!