มโนธรรมอันสูงส่ง! แบบอย่างของคนรุ่นเรา! มาตรฐานใหม่ของวงการ!

หลังจากสมองของชายนักปั่นได้รับสัญญาณที่รุนแรง มันก็สั่งการให้ต่อมน้ำลายหลั่งน้ำลายออกมาอย่างบ้าคลั่งในทันที จากนั้น ก็ราวกับมีวาล์วลึกลับถูกเปิดออก น้ำลายของเขาก็เอ่อล้นออกมาในช่องปากอย่างห้ามไม่อยู่

“เอื๊อก!”

ลูกกระเดือกของชายคนนั้นขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง จากนั้น เขาก็เหลือบสายตาไป และไปหยุดอยู่ที่ตัวอักษรบนกระดานไวท์บอร์ดที่เขียนว่า ‘ขาหมู 68 หยวน/ครึ่งกิโลกรัม’

ในใจของเขาตกตะลึงทันที

โห! ให้ตายสิ! ทำไมมันแพงขนาดนี้?!

มีคนบอกว่าความอยากรู้อยากเห็นฆ่าแมวได้ จริงๆ แล้วคนเราก็เหมือนกัน ความรู้สึกไม่ยอมแพ้ในใจของชายคนนั้นก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที

ข้าจะต้องลองดูให้ได้ ว่าแกมีดีอะไรถึงกล้าขายแพงขนาดนี้!

“เถ้าแก่ เอาขาหมูหนึ่งชิ้น!”

“ได้เลย รอสักครู่ครับ”

ซูเฉิน มองชายตรงหน้า แล้วรีบลุกขึ้นยืน เลือกขาหมูด้วยท่าทีที่คล่องแคล่ว

ชายคนนั้นรับขาหมูมา แล้วรีบเดินไปนั่งที่เก้าอี้เตี้ยข้างๆ เขาสวมถุงมือ แล้วกัดเข้าไปคำโตอย่างใจร้อน

มีเพียงเสียง ‘กร๊อบ’ ดังขึ้น หนังด้านนอกที่เด้งกรอบก็แตกออกทันที เกิดเสียงระเบิดเบาๆ

เมื่อออกแรงดึง เอ็นที่นุ่มหนึบก็ถูกยืดออก เต็มไปด้วยคอลลาเจนสั่นไหวเบาๆ อยู่ในช่องปาก จากนั้น กลิ่นหอมกลมกล่อมของเนื้อก็แผ่ซ่านไปทั่ว

ในชั่วพริบตา ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อไป

เชี่ย! ของอร่อยขนาดนี้มีอยู่จริงบนโลกด้วยเหรอวะ?!

ดวงตาของชายคนนั้นเบิกกว้างขึ้นทันที ถึงแม้ตอนที่ได้กลิ่น เขาก็รู้แล้วว่ารสชาติต้องไม่เลวแน่ แต่พอได้กินเข้าไปจริงๆ ก็อดที่จะตกตะลึงไม่ได้

สำหรับคนที่รักการปั่นจักรยานอย่างพวกเขา ไม่ถึงกับต้องข้ามภูเขาข้ามแม่น้ำ เดินทางไปไกลนับพันลี้ แต่แค่ขึ้นคร่อมจักรยานทีหนึ่ง อย่างน้อยก็ต้องปั่นหลายสิบกิโลเมตร ระหว่างทางก็ได้ลิ้มลองของอร่อยมานับไม่ถ้วน

ไม่ใช่แค่ร้านอาหารพื้นบ้านรสเด็ดที่เป็นร้านลับ ร้านซอมซ่อที่ไม่น่าสนใจแต่อร่อยโคตรๆ หรือแม้แต่ร้านเด็ดลับๆ ที่หาไม่เจอบนแผนที่ มีอะไรที่พวกเขายังไม่เคยกินบ้าง?!

ทว่า ในตอนนี้ ขาหมูในมือของเขา กลับทำให้ของอร่อยทั้งหมดที่เขาเคยลิ้มลองมาต้องหมองลงไปถนัดตา

ไม่ต่างอะไรกับคนที่คิดว่าตัวเองเห็นผู้หญิงสวยมานับไม่ถ้วนจนหัวใจด้านชาไปแล้ว แต่แล้วจู่ๆ ก็หันไปเจอหญิงสาวที่ทำให้หัวใจเต้นระรัวจนควบคุมตัวเองไม่อยู่

ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว! ของอร่อยขนาดนี้ ต้องไปป้ายยาให้พวกพี่น้องลองบ้างแล้ว!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ชายคนนั้นก็รีบถอดถุงมือข้างหนึ่งออก เปิดโทรศัพท์มือถือ แล้วเข้าไปในกลุ่มแชตนักปั่นจักรยานเพื่อเริ่มพิมพ์ข้อความ

“พวกแกทายสิว่าวันนี้ฉันเจออะไรที่สวนสาธารณะซิงเมิ่ง?”

นิ้วของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วบนหน้าจอ พิมพ์ข้อความเสียงดังแปะๆ

ไม่นานนัก ก็มีเพื่อนนักปั่นคนหนึ่งโผล่ขึ้นมา

“เฮ้ยโย่ ตรงนั้นมันค่อนข้างเปลี่ยวนะ แกไปเจออะไรมาวะ? หรือว่าจะเป็นผู้หญิงอย่างว่า? ฮ่าๆ”

“ดูจากหน้าตาแกก็เป็นคนเรียบร้อยดีนะ แต่ที่แท้ก็พวกเก็บกดสินะ? เล่นแพรวพราวเหมือนกันนี่หว่า!”

“แค่กๆๆ... วงการเราไม่ต้อนรับคนมั่วซั่วแบบแกนะ ท่านประธานกลุ่ม รีบเตะไอ้นี่ออกไปเลย อย่ามาทำให้พวกเราผู้บริสุทธิ์ต้องเสียคน”

…………………………

ชายคนนี้เป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดี พอเขาโผล่มา เพื่อนนักปั่นหลายคนก็เริ่มล้อเลียนเขา แต่หัวข้อสนทนาก็เริ่มออกทะเลไปเรื่อยๆ การคาดเดาที่ไร้สาระและติดเรทต่างๆ ก็ผุดขึ้นมาไม่หยุด

ชายคนนั้นขมวดคิ้ว แล้วรีบพิมพ์อธิบาย

“??? ไม่ใช่แบบที่พวกแกคิด! ฉันเจอร้านขาหมูที่อร่อยโคตรๆ อยู่หน้าสวนสาธารณะนี่! รสชาติน่ะเหรอ สุดยอดไปเลย! ถ้าไม่ได้ลองจะเสียใจมากจริงๆ”

หลังจากพิมพ์เสร็จ เขาก็ไม่ลืมที่จะยกกระดูกในมือขึ้นมาดูดอีกครั้ง

หลังจากส่งข้อความไปไม่นาน ข้อความในกลุ่มก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง

“เฮ้ย จะบ้าเหรอเพื่อน ก็แค่เนี้ย?”

“ก็แค่ขาหมูไม่ใช่เหรอ แกจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น? หรือว่ากบผัดพริกเผาที่เรากินกันตอนนัดเจอกันครั้งล่าสุดมันยังไม่เด็ดพอ?”

“แยกย้ายๆ กลับบ้านใครบ้านมันไปหาแม่เถอะ เสียเวลาที่พวกเราตื่นเต้นจริงๆ”

“พี่ๆ เขากำลังยุ่งกับการปั่นจักรยานนะ ยังอุตส่าห์สละเวลามาตอบข้อความแกอีก แกช่วยมีสาระหน่อยได้ไหม ครั้งหน้าถ้าไม่มีเรื่องเด็ดๆ ก็อย่ามาโวยวายในกลุ่มอีก”

เมื่อเห็นว่าทุกคนไม่ใส่ใจคำพูดของตัวเอง ชายคนนั้นก็โกรธจัด เขาวางกระดูกขาหมูที่ถูกดูดจนเกือบจะมันวาวลงบนโต๊ะเสียงดัง ‘เพี๊ยะ!’ แล้วตะโกนใส่ ซูเฉิน สุดเสียง

“เถ้าแก่ เอาเพิ่มอีกสองกล่อง แพ็กกลับบ้าน!”

หลังจากตะโกนเสร็จ เขาก็ก้มหน้าลง นิ้วก็รัวพิมพ์ข้อความต่ออย่างรวดเร็ว

“ปั่นอีกสักชั่วโมงสองชั่วโมง ฉันก็จะไปรวมกลุ่มกับพวกแกแล้ว ตอนนี้ฉันห่อกลับไปสองชุด เดี๋ยวพวกแกก็รอฟินตาย แล้วค่อยมาคุกเข่าขอโทษพ่อคนนี้ซะดีๆ!”

ในขณะเดียวกัน... มาอีกสองชุดเหรอ? เดี๋ยวเดียวก็ได้เงินอีกหลายร้อยแล้ว!

ทำเอาเจ้าของร้านแผงลอยที่อยู่ใกล้ๆ อิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว ไม่ใช่แค่อิจฉา แต่ปากก็อยากกินด้วย

ลมฤดูร้อนพัดพาไอร้อนและกลิ่นพะโล้ซัดกระหน่ำเข้าใส่พวกเขาอย่างจัง

ชายวัยกลางคนที่ขายไส้กรอกย่างอยู่ข้างๆ กลืนน้ำลายแห้งๆ ในใจราวกับมีกรงเล็บนับไม่ถ้วนกำลังเกาให้คันยุบยิบ ยิ่งได้กลิ่นก็ยิ่งทนไม่ไหว ยิ่งมองก็ยิ่งอยากกิน

กลิ่นพะโล้นี้ทรมานเขามาหลายชั่วโมงแล้ว ความอดทนของเขาใกล้จะถึงขีดสุด

ในที่สุด เขากัดฟัน วางร้านไส้กรอกย่างของตัวเองลง แล้วเดินไปยังร้านของ ซูเฉิน อย่างตัดใจ

กัดเข้าไปคำเดียว น้ำพะโล้ที่เข้มข้นก็กระจายไปทั่วปากทันที

“โอ้โห หอมสุดๆ หอมโคตรๆ ไปเลย!”

เขากินจนตาเป็นประกาย ปลายลิ้นสั่นสะท้านด้วยความฟิน สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่า เมื่อครู่ตอนที่เขาเห็นพ่อหนุ่มคนนั้นกิน ในใจของเขามันทรมานแค่ไหน

ในที่สุดก็ได้กินสักที ด้วยความดีใจสุดขีด จมูกของเขาเปื้อนน้ำพะโล้ไปโดยไม่รู้ตัว

ที่แท้ความฟินสุดขีดมันเป็นแบบนี้นี่เอง! สมควรแล้วที่เขาจะขายดี! นี่ถ้าได้กินคู่กับเหล้าสักหน่อย จะไม่ขึ้นสวรรค์ไปเลยเหรอ

เจ้าของร้านไส้กรอกย่างกอดขาหมูแล้วแทะอย่างบ้าคลั่ง หลังจากกินไปไม่กี่คำ เขาก็เพิ่งจะนึกถึงแก่นแท้ของเรื่องได้

ว่ากันตามตรง เขาตั้งแผงลอยมาก็หลายปีแล้ว เคยขายทั้งไส้กรอกย่าง ทั้งของทอดเสียบไม้ และโอเด้ง วงการของพวกเขาน่ะ วัตถุดิบที่ใช้ถึงจะไม่เรียกว่าเลวร้ายมาก แต่ก็ไม่มีทางแตะคำว่า ‘ดี’ ได้เลยแม้แต่น้อย

ไม่ว่าจะเป็นเนื้อซอมบี้แช่แข็ง น้ำมันท่อระบายน้ำ หรือเนื้อสังเคราะห์ สิ่งเหล่านี้แทบจะกลายเป็นสูตรสำเร็จที่รู้กันในใจของคนในวงการไปแล้ว

เป้าหมายของพวกเขาคือการทำเงิน ประหยัดต้นทุน ขอแค่ลูกค้ากินแล้วไม่ตายก็พอ

ตอนแรก เขาก็ยังรังเกียจพฤติกรรมแบบนี้อยู่ แต่พอนานวันเข้า ในใจของเขาก็เริ่มด้านชาไปนานแล้ว ตอนรับเงินก็ไม่รู้สึกร้อนมืออะไร อย่างไรเสีย ก็ไม่ใช่แค่ร้านเขาที่ทำแบบนี้ อีกอย่างของพวกนี้ก็มีบรรจุภัณฑ์ที่ถูกกฎหมายด้วยนะ แล้วจะทำไม? เขาก็ไม่ได้ทำผิดกฎหมาย

แต่หลังจากกินขาหมูไปไม่กี่คำนี้ เขาก็อดที่จะทึ่งไม่ได้

ซูเฉิน เป็นพ่อค้าที่มีมโนธรรมอย่างแท้จริง วัตถุดิบที่ใช้ต้องเป็นของเกรดพรีเมียมแน่นอน เพราะจากประสบการณ์หลายสิบปีของเขา แค่คำเดียวก็รู้แล้วว่าใช่เนื้อซอมบี้หรือไม่

วัตถุดิบชั้นเลิศ รสชาติสุดยอด เคาน์เตอร์ทำอาหารก็สว่างสะอาดสะอ้าน หาข้อติไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

มโนธรรมอันสูงส่ง! ช่างมีมโนธรรมเหลือเกิน! สมแล้วที่เป็นน้องใหม่ในวงการอาหาร มันแตกต่างกันจริงๆ!

ด้วยความตื่นเต้น ในกล่องของเจ้าของร้านไส้กรอกย่างก็เหลือเพียงกระดูกชิ้นเดียวโดดๆ

หลังจากกินเสร็จ ความคิดที่จะซื้ออีกชุดก็ผุดขึ้นมา แต่เขากลับลังเล…