ที่แท้ตอนอยู่ที่บ้านก็แกล้งทำเป็นแพ้ท้องหลอกฉันสินะ!
ห้าแสนหยวน!
เวรเอ๊ย!
หัวใจของ ซูเฉิน เต้นรัวขึ้นมาทันที ความสุขก็พรั่งพรูเข้ามาในใจ นี่ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เลยนะ ชีวิตของเขากับ หนัวหนัว จะดีขึ้นอย่างมากเลยทีเดียว!
จากนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[ติ๊ง โฮสต์สามารถเลือกที่จะตั้งร้านที่ตำแหน่งปัจจุบันต่ออีกหนึ่งวัน โดยขายขาหมูเพิ่มอีก 100 ชิ้น เพื่อรับรางวัลลึกลับ!]
ซูเฉิน ได้ยินดังนั้น ก็ประหลาดใจเล็กน้อย ตอนแรกคิดว่าวันนี้ทำภารกิจเสร็จแล้ว พรุ่งนี้จะได้พักสักวัน แต่ตั้งร้านอีกหนึ่งวันเพื่อแลกกับรางวัลลึกลับ ยังไงก็ไม่ขาดทุน! อีกอย่างเขามีลางสังหรณ์ว่า รางวัลนี้น่าจะคุ้มค่ากว่าห้าแสนหยวนเสียอีก
เมื่อคิดดังนั้น ซูเฉิน ก็กดปุ่มยืนยันทันที
…………………………
เช้าวันรุ่งขึ้น โรงพยาบาลแม่และเด็กประจำเมือง โจว ซูเจิน พาลูกสะใภ้ถิงถิงมาตรวจครรภ์ที่นี่แต่เช้าตรู่…
การตรวจเสร็จสิ้น ผลทุกอย่างเป็นปกติ เมื่อได้ยินหมอบอกว่าข้างๆ มีคลาสเรียนสำหรับหญิงตั้งครรภ์ เธอก็รีบดึง ถิงถิง ไปทันที
ในห้องที่กว้างขวางและสว่างสดใส มีแพทย์คนหนึ่งกำลังบรรยายอยู่ ไม่ว่าจะเป็นความรู้เรื่องการนับลูกดิ้น การเลือกท่านอน หรือการให้นมบุตร ล้วนถูกอธิบายอย่างละเอียด
“คุณแม่ทุกคนมีคำถามอะไรไหมครับ? สามารถถามได้เลย” หลังจากแพทย์บรรยายจบ ก็มองไปยังคนสิบกว่าคนที่นั่งอยู่ข้างล่าง
หญิงตั้งครรภ์คนหนึ่งที่ใบหน้าซีดเซียว ดูอ่อนแรงยกมือขึ้น
“คุณหมอคะ ฉันมีข้อสงสัยค่ะ เรื่องโภชนาการที่พูดถึงเมื่อกี้ ทั้งไข่ไก่ น้ำซุปไก่…”
“คือฉันกินอะไรไม่ลงเลยจริงๆ ค่ะ…”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เธอก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ รีบเอามือปิดปาก ร่างกายโน้มไปข้างหน้าไม่หยุด อดไม่ได้ที่จะอาเจียนลมออกมา ชายที่นั่งอยู่ข้างๆ เธอ ยื่นมือออกไปลูบหลังเธอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
โจว ซูเจิน เห็นดังนั้น ก็นึกถึงสภาพของ ถิงถิง เมื่อสองสามวันก่อน ถ้าไม่ใช่เพราะขาหมูของเถ้าแก่หนุ่มคนนั้นล่ะก็...
ชั่วขณะหนึ่ง เธอมีความคิดอยากจะยกมือขึ้นมา แต่เมื่อคิดว่าที่นี่คือโรงพยาบาล ก็อย่าไปสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำเลย ฟังคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญดีกว่า เพราะ ถิงถิง อาจจะเป็นแค่กรณีพิเศษก็ได้ ถ้าตัวเองไปทำให้ทุกคนเข้าใจผิดคงจะไม่ดี
แพทย์ได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็ปรากฏความจนใจขึ้นมา
“อาการแพ้ท้อง ยังไม่มียาแก้ได้ตรงๆ ทำได้แค่บรรเทาอาการเท่านั้นครับ ลองกินแครกเกอร์ ถั่วลิสง หรือเลมอนดูนะครับ ที่เพจโรงพยาบาลก็มีบทความที่เกี่ยวข้องอธิบายไว้ด้วย เข้าไปดูได้ครับ”
หญิงตั้งครรภ์ทุกคนต่างตั้งใจฟังอย่างยิ่ง พอแพทย์ให้ความรู้เรื่องการตั้งครรภ์เสร็จ คุณแม่ทั้งหลายแบ่งปันประสบการณ์เสร็จ ก็ถึงเวลาพัก
ช่วงตั้งครรภ์จะหิวบ่อย หญิงตั้งครรภ์หลายคนก็เดินโซซัดโซเซไปยังพื้นที่พักผ่อน หยิบขนมปังกรอบที่เตรียมมาออกมากิน
…………………………
ในตอนนี้ ถิงถิง ที่อยู่มุมห้องก็รู้สึกท้องร้องโครกครากเช่นกัน เธอเดินออกมาที่ทางเดิน แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้างหน้าต่าง เปิดกล่องเก็บความร้อนในกระเป๋าออก
ทันใดนั้น กลิ่นเนื้อหอมเข้มข้นก็ลอยฟุ้งออกมา นี่คือขาหมูรสชาติดั้งเดิมที่แม่สามีซื้อมาเมื่อวาน ยังอุ่นๆ อยู่เลย
คุณพ่อมือใหม่คนหนึ่งเพิ่งจะออกจากห้องน้ำ พอได้กลิ่นเนื้อที่เข้มข้นนี้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที ภรรยาของตัวเองยังอยู่ในห้องพักอยู่เลยนะ ถ้าเธอได้กลิ่นนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่สบายตัว ตัวเองก็คงจะเจอดีแน่ๆ พอคิดว่าจะโดนภรรยาพาลโกรธ เขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นขึ้นมา
ดังนั้น เขารีบเดินไปอยู่ตรงหน้า ถิงถิง แล้วเอ่ยปากอย่างสุภาพ:
“คุณผู้หญิงครับ กลิ่นนี้มันค่อนข้างแรงไปนิด ที่นี่มีแต่คุณแม่ตั้งครรภ์มากมาย รบกวนช่วยออกไปกินข้างนอกได้ไหมครับ?”
ถิงถิง ได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มขอโทษ
“ขอโทษนะคะ งั้นฉันจะออกไปกินข้างนอกเดี๋ยวนี้…”
พูดพลางก็รีบปิดฝากล่องเก็บความร้อน แต่ยังไม่ทันลุก บรรดาคุณแม่หลายคนในห้องพักก็เดินพรูกันออกมาตามกลิ่น
“หอมจัง กลิ่นอะไรเนี่ย!”
“โอ้ย ตายแล้ว หอมยั่วจนเวียนหัวไปหมด!”
ทุกคนต่างสูดจมูก มองหาต้นตอของกลิ่นเนื้อไปทั่ว แล้วรีบเดินตรงมาทาง ถิงถิง ทันที
ภรรยาของชายคนนั้นก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย พอเขาเห็นภรรยามา ก็อุทานในใจว่าแย่แล้ว
“ที่รัก อย่าออกมาเลย เดี๋ยวเธอได้กลิ่นแล้ว…” ชายคนนั้นรีบยื่นมือออกไปขวาง กลัวว่าภรรยาจะได้กลิ่นนี้แล้วจะอาเจียนอีก
ไม่ทันขาดคำ ภรรยาที่ปกติอ่อนแรงราวกับปุยนุ่น กลับใช้แรงมหาศาลผลักเขากระเด็นออกไป
“หลีกไป!”
ดวงตาของเธอจ้องเขม็งไปที่กล่องเก็บความร้อนในมือของ ถิงถิง แถมยังสูดน้ำลายอีกด้วย
คราวนี้ ชายคนนั้นถึงกับยืนเหวอไปเลย นี่เธอ? ไม่ใช่ว่าทนกลิ่นคาวน้ำมันไม่ได้แม้แต่นิดเดียวหรอกเหรอ? ที่แท้ตอนอยู่ที่บ้านก็แกล้งทำเป็นแพ้ท้องหลอกฉันสินะ!
ทางด้านนี้ ถิงถิง ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกรายล้อมเสียแล้ว
“อ๊า~ หอม! หอมเกินไปแล้ว แปลกมาก… ทั้งที่ปกติฉันทนกลิ่นคาวไม่ได้เลยแท้ๆ”
“จริงด้วย กลิ่นนี้ยั่วใจจริงๆ มันเหมือนจะรักษาอาการแพ้ท้องของฉันได้เลยนะ!”
“ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว ลูกดิ้นแรงเลย พวกเธอจับดูสิ เหมือนลูกฉันจะตื่นเต้นใหญ่เลย”
“คุณพี่ ซื้อขาหมูมาจากที่ไหนเหรอคะ อยากกินจัง อยากกินมากๆ เลย…”
ชั่วขณะหนึ่ง อาการกรดไหลย้อนและความคลื่นไส้ในกระเพาะของหญิงตั้งครรภ์ทุกคนก็ถูกกดลงไปหมด แทนที่ด้วยเสียงกลืนน้ำลายไม่หยุด
หญิงตั้งครรภ์คนหนึ่งรีบเอ่ยปาก
“นี่คุณซื้อมาจากไหนเหรอคะ? ขายให้ฉันหน่อยได้ไหม ฉันยอมจ่ายสองเท่า! ขอซื้อแค่สักครึ่งชิ้นเล็กๆ ก็พอได้ไหมคะ?”
หญิงตั้งครรภ์อีกคนรีบเข้ามาตีหน้าเศร้า
“โอ้ย~ พี่สาวคนสวย อย่าแย่งนะคะ”
“ฉันไม่ได้กินอะไรดีๆ มานานแล้ว สามีที่บ้านก็ไม่ยอมซื้ออะไรให้เลย ทั้งที่ฉันท้องแท้ๆ ยังต้องกินแต่น้ำแกงจืดๆ ทุกวัน สงสารหน่อยเถอะนะ”
“ถือว่าทำบุญทำทานเถอะนะ ยอมให้ฉันเถอะ”
“อย่ามาแย่งกันนะ! ฉันท้องแล้วหิวจนเหมือนผีอดโซมาเกิด อยากกินจนแทบจะขุดพื้นกินได้อยู่แล้ว ฉันให้สามเท่าเลย!”
“ฉันให้ห้าเท่า...”
“……”
หญิงตั้งครรภ์ทุกคนต่างพากันคึกคักขึ้นมาทันที สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าพวกเธอไม่ได้กินเนื้อมานานแค่ไหนแล้ว นานๆ ทีจะเจอของคาวที่น่ากินขนาดนี้ พวกเธอรู้สึกว่าทุกเซลล์ในร่างกายกำลังร้องโหยหวน ต้องรีบคว้ามาให้ได้
เมื่อเห็นว่าราคาประมูลยังคงพุ่งสูงขึ้นไม่หยุด ถิงถิง ก็ทำหน้าจนใจ เธอกอดกล่องเก็บความร้อนไว้แน่น
“ไม่ขายคะ! อยากกินพวกคุณก็ไปซื้อเองเถอะ ฉันได้ยินแม่สามีบอกว่ามีขายที่สวนสาธารณะซิงเมิ่งค่ะ”
พูดจบ ไม่สนใจสายตาของทุกคน เดินตรงไปยังห้องน้ำชาทันที เธอเปิดฝาอีกครั้ง กัดเข้าไปคำโต แล้วเริ่มเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย
ไม่คิดเลยว่าหญิงตั้งครรภ์ทุกคนจะตามมาด้วย จ้องมองหนังหมูที่ถูกกัดขาด เผยให้เห็นลายเนื้อและเอ็นที่ชัดเจน เอ็นที่ใสเป็นประกายจากข้างใน พวกเธอที่มองพากันน้ำลายไหลพราก กำแพงในใจก็พังทลายลง
“สามี!!! / ที่รักกกกกกกก!!!”
“ที่รัก! มานี่เดี๋ยวนี้”
เหล่าคุณพ่อที่ยืนหลังห้องได้ยินเสียงเรียกก็รีบวิ่งมาเหมือนทหารรับคำสั่งของแม่ทัพ ในห้องน้ำชาแคบๆ กลับกลายเป็นที่รวมคนแน่นเอี๊ยดขนาดนี้
มีคนเอ่ยปากถาม
“จะดื่มน้ำเหรอ? ฉันต้มไว้ให้แล้วนะ”
ข้างนอก ชายคนหนึ่งกำลังมองหาภรรยาของตัวเองอยู่ เมื่อได้ยินเสียงเรียกของภรรยา ก็รีบวิ่งไปยังห้องน้ำชา ในมือยังถือพุดดิ้งชิ้นเล็กๆ อยู่ด้วย
“ที่รัก ดูสิ ฉันซื้อพุดดิ้งที่เธออยากกินมาแล้วนะ—”
ทว่า ยังไม่ทันพูดจบ ภรรยาของเขาก็เปลี่ยนหน้าเร็วยิ่งกว่าอะไรดี เบ้ปาก แล้วชี้ไปที่ขาหมูในมือของ ถิงถิง
“ใครอยากกินอันนั้นกัน! ฉันจะกินขาหมู! อยู่ที่…”
ชายคนนั้นได้ยินดังนั้น ก็รีบตอบอย่างร้อนรน: “อะ… ได้ๆๆ งั้นพอเสร็จได้ผลตรวจแล้ว เราไปซื้อกันเลย!”