ฉันท้องลูกแฝด ขอหกชุด!
หญิงตั้งครรภ์ได้ยินสามีของตัวเองบอกว่าต้องรอผลตรวจออกแล้วค่อยไปซื้อขาหมู ก็ลูบท้องที่นูนสูงของตัวเองอย่างไม่พอใจ
“ไม่ได้! จะรออะไรอีก ตอนนี้แหละต้องไป”
“ลูกในท้องกำลังโวยวายอยากกิน เตะอยู่ไม่หยุดเลยนะ!”
สามีคนนั้นทำหน้าเซ็งๆ อย่างจนใจ สวนสาธารณะซิงเมิ่งเขารู้จัก มันห่างไกลมาก ไปซื้อของกินทีหนึ่ง ไม่เพียงแต่ต้องวิ่งไปไกล พรุ่งนี้ยังต้องมารับผลตรวจอีก มันเป็นขาหมูอะไรกันนักหนาถึงต้องกินวันนี้ให้ได้?
ขณะที่คิด เขาก็มองเข้าไปในห้องน้ำชา เห็นเพียง ถิงถิง กำลังกินขาหมูด้วยใบหน้าที่เปี่ยมสุข ขาหมูนั้นมีสีอำพัน สีสันเป็นประกาย น่ากินอย่างยิ่ง ชั้นน้ำมันที่เคลือบอยู่บนนั้นยิ่งกระตุ้นจนน้ำลายของเขาไหลออกมาโดยตรง
ช่วงนี้เขาก็กินอาหารรสจืดเหมือนกับภรรยา ไม่ต้องพูดถึงเนื้อเลย แม้แต่น้ำมันสักหยดก็แทบจะไม่เห็น ทุกวันไม่ใช่ซุปผักจืดๆ ก็เป็นไข่ต้มไร้รสชาติ ในปากนี่แทบจะจืดชืดจนนกบินออกมาได้แล้ว
“ไป! ตอนนี้แหละ ไปเลย”
“สวนสาธารณะซิงเมิ่งใช่ไหม? ชั่วโมงเดียวถึง…”
“ไม่! สี่สิบห้านาทีฉันก็พาไปถึงได้!”
ลูกกระเดือกของชายคนนั้นขยับขึ้นลงหนึ่งครั้ง แล้วรีบพยุงภรรยาเดินออกไปทันที ในเมื่อภรรยาอยากกินขาหมู ตัวเขาเองจะทำให้เธอสมหวังไม่ได้ได้อย่างไร
“ที่รัก เราก็ไปซื้อขาหมูกันเถอะ!”
“ใช่ๆๆ ไปด้วยกันเลย~”
“พี่สาวข้างหน้า รอพวกเราด้วย!”
หญิงตั้งครรภ์สองสามคนในห้องน้ำชาเห็นดังนั้น ก็อดใจไม่ไหว เอ่ยปากขึ้นมาทันที ไม่นานนัก ขบวนรถก็มุ่งหน้าไปยังสวนสาธารณะซิงเมิ่งอย่างยิ่งใหญ่เกรียงไกร
…………………………
บ่ายสองโมง ซูเฉิน บรรทุกขาหมู 100 ชิ้นมายังสวนสาธารณะซิงเมิ่งอย่างขยันขันแข็ง วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการขายขาหมูเพิ่ม
“เถ้าแก่ มาแล้ว!” เสียงตะโกนดังขึ้นในกลุ่มคนทันที บรรยากาศเหมือนงานเทศกาล ทุกคนตื่นเต้นราวกับมีขบวนแห่มา แทบจะตีฆ้องร้องป่าวต้อนรับเขา
พอจอดรถเสร็จ ซูเฉินไม่รอให้ทุกคนถาม ก็เอ่ยปากโดยตรง
“วันนี้มีขาหมู 100 ชุด แต่ละรสชาติมีอย่างละ 25 ชุด ทุกคนอย่ารีบร้อน ค่อยๆ ต่อแถวกันนะครับ ได้กินกันทุกคนแน่นอน”
พอสิ้นคำพูดนี้ ก็ราวกับเป็นเสียงสวรรค์ คนที่เคยพลาดเมื่อวานถึงกับตะโกนดีใจ
“เมื่อวานมาตอนเย็นเลยอด วันนี้ลากผัวมาด้วย เอาครบทั้งสี่รสเลย!”
“วันนี้มันวันดีอะไรวะเนี่ย ถึงได้มีเรื่องดีๆ แบบนี้! มีของเยอะขนาดนี้! หรือว่าเถ้าแก่จะเปลี่ยนมาเน้นปริมาณแล้ว?”
“100 ชุด! งั้นรีบโทรเรียกเพื่อนมาก็ยังทัน มีของชัวร์!”
ซูเฉิน ยิ้มบางๆ เปิดฝาหม้อ แล้วเริ่มชั่งน้ำหนักให้ทุกคน
…………………………
ไม่กี่อึดใจต่อมา เสียงเบรกดังเอี๊ยดสนั่น ตามด้วยเสียงเครื่องยนต์คำรามใกล้เข้ามา รถยนต์ส่วนตัวสิบคันหลากหลายรุ่น ขับเข้ามาที่หน้าประตูสวนสาธารณะอย่างเนืองแน่น
คุณลุงยามในป้อมกำลังยกขาพาดโต๊ะ งีบหลับอย่างสบายอารมณ์ เขาเพิ่งจะกินขาหมูไปชิ้นหนึ่ง ยังคงละเมียดละไมกับรสชาติอยู่เลย เสียงดังที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันที่หน้าประตู ทำให้เขาตกใจอย่างแรง แทบจะกระโดดออกจากเก้าอี้
“อะไรวะเนี่ย!? เกิดอะไรขึ้น!?”
คุณลุงทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก สมองหมุนอย่างรวดเร็ว ไม่ได้รับแจ้งว่าจะมีผู้บริหารมาตรวจงานนี่นา? หรือว่ามีสถานการณ์ฉุกเฉินอะไร? หรือว่ามีดาราใหญ่คนไหนมาถ่ายทำที่นี่?
คุณลุงคาดเดาไปต่างๆ นานา พลางเหลือบมองไปนอกป้อมยาม รถคันนำหน้าสุดคือรถหงฉี (รถหรูจีน), BBA (เบนซ์, บีเอ็ม, ออดี้) ไม่เท่าไร แต่เจอหงฉีแบบนี้ ใครๆ ก็คิดว่าผู้นำลงพื้นที่แน่นอน!
เขารีบดึงกระดาษทิชชู่สองสามแผ่นมาปิดกระดูกขาหมูในถังขยะ แล้วจัดชุดยามให้เรียบร้อย หมวกก็จัดให้ตรง ในความลนลาน ยังส่องกระจกแล้วยิ้มแหยๆ ออกมา
จากนั้น เขาก็รีบเดินออกจากป้อมยาม มาอยู่หน้ารถหงฉี ไม่พูดพร่ำทำเพลง ทำท่าทางงกๆ เงิ่นๆ แล้วทำความเคารพแบบเก้ๆ กังๆ
“ท่านผู้นำ...”
วินาทีต่อมา กระจกรถฝั่งคนขับของรถหงฉีก็เลื่อนลงมาครึ่งหนึ่ง พี่ชายคนหนึ่งสวมแว่นตากันแดดทรงกบ ทำหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
สวนสาธารณะแห่งนี้ก็ดีนะ ถึงจะห่างไกลหน่อย ไม่มีแม้แต่ที่จอดรถเป็นที่เป็นทาง แต่ยามที่จัดเตรียมไว้นี่ก็มีเอกลักษณ์ดี ไม่เพียงแต่จะมีคุณภาพสูง มารยาทก็ยังทำให้คนรู้สึกราวกับได้อาบสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ…
“ฮ่าๆ ลุงครับ ผมแค่จะจอดรถแป๊บเดียว เดี๋ยวก็ไปแล้ว”
ลุงยามชะงักไปสองวิ ก่อนเบิกตาโพลง แล้วตะโกนสุดเสียง
“ท่านผู้นำสั่งแล้ว! ว่าที่นี่ห้ามจอด! รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!”
คำพูดเดียว ทำเอาชายสิบคนถึงกับจนปัญญา ที่จอดรถข้างๆ ก็เต็มหมดแล้ว ที่จอดรถที่ใกล้ที่สุดก็ยังอยู่ห่างออกไปอีกหนึ่งกิโลเมตร
สุดท้ายด้วยความจนใจ เหล่าคุณแม่ตั้งครรภ์ก็ทำได้เพียงค่อยๆ ลงมาจากรถทีละคน แต่ละคนหน้าตาขุ่นเคืองจนลุงยามถึงกับตัวสั่น แรงอาฆาตที่มองไปยังคุณลุงยามในตอนนี้ น่าจะเลี้ยงกองทัพจอมมารได้ทั้งกองทัพ
คุณลุงยามตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อทันที พวกเธอจะทำอะไร บ้าชิบ! จะรุมยำฉันเหรอ!? นี่มันกี่คนกันแน่!? อย่างน้อยก็ยี่สิบแน่ๆ! ใครก็ได้ช่วยด้วย ที่นี่มีการรวมตัวกันเพื่อก่อเหตุทะเลาะวิวาทครั้งใหญ่... ฉันต้องขอกำลังเสริม
………………………
หญิงตั้งครรภ์ทั้งหลายไม่ได้สนใจการกระทำของคุณลุงเลย ในตอนนี้ กลิ่นพะโล้ที่คุ้นเคยก็ลอยมาอย่างช้าๆ กลิ่นนี้ราวกับปีศาจที่มาดูดวิญญาณ ดึงดูดให้พวกเธอหันไปมองที่รถขายอาหารทันที
สามีของพวกเธอต่างก็ไปหาที่จอดรถกันหมด ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ พวกเธออดใจรอไม่ไหว ได้แต่อุ้มท้องโตๆ ค่อยๆ เดินไปต่อท้ายแถว
ในตอนนี้ ใต้ร่มไม้ก็มีคนต่อคิวเต็มไปหมดแล้ว หญิงตั้งครรภ์เหล่านี้ทำได้เพียงยืนตากแดด เมื่อเห็นว่าแต่ละคนดูมีราศีจับ ท้องก็ดูมีบุญบารมี คุณป้าสองสามคนก็รู้สึกสงสาร อาสาเอาม้านั่งกับร่มของตัวเองมาให้พวกเธอยืม
แน่นอนว่าการให้พวกเธอแซงคิวนั้นเป็นไปไม่ได้ ชาตินี้ก็เป็นไปไม่ได้!
ไม่นานนัก สามีของหญิงตั้งครรภ์ก็กลับมา เตรียมจะเปลี่ยนเวรกับพวกเธอ แต่พอได้ยินว่าจำกัดคนละสองชิ้น หญิงตั้งครรภ์ทั้งหลายก็ไม่ยอมไปพักข้างๆ เด็ดขาด สามีทุกคนก็ได้แต่ไปต่อคิวข้างหลัง
หลังจากต่อคิวมาสิบกว่านาที ในที่สุดก็ถึงคิวของหญิงตั้งครรภ์ หญิงตั้งครรภ์ผมสั้นที่อยู่หน้าสุดเดินมาที่หน้าร้าน ใช้นิ้วชี้ไปที่ท้องกลมๆ ของตัวเองแล้วพูดกับ ซูเฉิน
“เถ้าแก่คะ! ฉันท้องแฝดนะ รวมลูกสองคนในท้องกับฉัน เท่ากับ 3 คน ต้องได้ 6 ชุดสิ!”
ทางนี้เพิ่งจะพูดจบ หญิงตั้งครรภ์ข้างหลังก็ไม่ยอมน้อยหน้า ตะโกนเสียงดังลั่น: “เถ้าแก่คะ ฉันท้องแฝดสามนะ! ต้องได้ 8 ชุด!”
“ฉัน! ฉันแฝดห้าคะ! เถ้าแก่ ขาหมู 12 ชุดต้องเก็บไว้ให้ฉันนะ!”
“……”
ซูเฉิน ถึงกับยืนเหวอไปชั่วครู่ …เอาดีๆๆ ถ้าจะเล่นกันแบบนี้ ต่อให้ฉันขนมาอีก 100 ชุดก็ไม่พอขายหรอกนะ!!!
ไม่ต้องให้ ซูเฉิน เอ่ยปาก ลูกค้าคนอื่นๆ ก็ไม่ยอมให้พวกเธอสมหวังอยู่แล้ว ทุกคนต่างรวมพลังกันเป็นหนึ่งเดียว ประท้วงเสียงดัง หญิงตั้งครรภ์ทั้งหลายก็ได้แต่เงียบปากไป
หญิงตั้งครรภ์ผมสั้นได้รับขาหมูรสหวานเผ็ดมาสองชุด ก็รีบส่งเข้าปากคำโตอย่างใจร้อน
“ซี้ดดดดฮ้า~”
หนังหมูที่นุ่มหนึบมีความร้อนสูง ปลายลิ้นสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่วิเศษในทันที เข้าปากคำแรกคือรสเค็มหอมของซอส ตามมาด้วยรสหวานละมุนเหมือนน้ำผึ้ง สุดท้ายก็มีรสเผ็ดเล็กน้อย
เธอกินติดต่อกันไปหลายคำ รสชาติที่หอมหวานเข้มข้น ทำให้โดปามีนของเธอหลั่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง ตอนนี้เธอรู้สึกว่าลูกในท้องของเธอกำลังเต้นดิสโก้อย่างบ้าคลั่งด้วยความดีใจอยู่ข้างใน…