บทที่ 19 ข้าว่าลุยโลด

บทที่ 19 ข้าว่าลุยโลด
เสียง Waaagh อันโง่เขลาของพวกผิวเขียว
สีหน้าของเมิ่งสั่วเปลี่ยนไป
ทำไมพวกผิวเขียวถึงมาโผล่ที่นี่ได้?
ตามเนื้อเรื่องในชาติก่อน ช่วงเวลานี้ พวกมันน่าจะกำลังนัวเนียอยู่กับกองทัพหลักของอาณาจักรซอมบี้ที่ใจกลางโลกไม่ใช่เหรอ?
เมิ่งสั่วเพิ่งจะคิดได้แค่นั้น ทางทิศเหนือของเมือง ก็มีเสียงหมาป่าเห่าหอนระงมขึ้นมาอีก
สุนัขทหารห้าตัวเกร็งร่างกายเตรียมพร้อมทันที ในลำคอส่งเสียงขู่ต่ำๆ
ศัตรูสามฝ่าย!
เมิ่งสั่วกำปืนพกผู้บัญชาการแน่น
เขาคิดไม่ถึงว่าเหตุไม่คาดฝันจะมาถึงกะทันหันขนาดนี้
ภัยซอมบี้ยังไม่ทันสงบ พวกออร์กกับฝูงหมาป่ากลายพันธุ์ดันโผล่มาพร้อมกันอีก!
มองผ่านกลุ่มอาคารที่ตั้งตระหง่านน่าเกรงขาม เมิ่งสั่วเหมือนจะเห็นอาวุธประกอบเองที่พวกผิวเขียวแกว่งไกว สะท้อนแสงจันทร์เป็นประกายเย็นเยียบและคาวเลือด
“...”
สีหน้าเปลี่ยนไปมาหลายครั้ง เมิ่งสั่วปิดหน้าต่างสถานะผู้บัญชาการ แล้วตอบสนองอย่างรวดเร็ว
เขาทิ้งพลทหารใหม่ไว้สองนายให้เฝ้าปากบ่อท่อระบายน้ำเพื่อป้องกันเหตุฉุกเฉิน
จากนั้นก็นำทีม เร่งฝีเท้าตามกองทัพหน้าไป
สถานการณ์วุ่นวาย แม้ในใจเมิ่งสั่วจะกังวล แต่เขารู้ว่าตอนนี้จะสั่งถอนทัพก็สายไปแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่จำเป็นต้องถอยด้วย
.....
เสียงคำรามของซอมบี้หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ
เสียงปืนดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย
เสียงคำรามของออร์กและเสียงหมาป่าเห่าหอนสอดประสานกัน ดังก้องอยู่เหนือใจกลางเมือง
ถ้าลองดึงมุมมองขึ้นไปข้างบน จะพบว่า
ตรงใจกลางเมืองตงหลิน มีกระแสคลื่นสี่กลุ่มกำลังบีบเข้ามายังสี่แยกกลางเมืองอย่างรวดเร็วจากสี่ทิศทาง
กำลังจะปะทะกันในไม่ช้า
ในจำนวนนั้น ทิศทางที่ค่อนไปทางตะวันตก
การบุกของกลุ่มทหารมนุษย์ที่ติดอาวุธครบมือและสู้ไม่กลัวตายนั้น รุนแรงดุดันที่สุด
ปัง ปัง——
ปัง ปัง ปัง——!
สี่แยก ถนนหลักฝั่งตะวันตก
เสียงปืนที่นี่ไม่เคยขาดช่วง พื้นเกลื่อนไปด้วยซากซอมบี้ที่ถูกยิงตาย
ในความมืด แสงสีขาวสองสายพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า พลทหารใหม่สองนายที่อยู่หน้าสุดของกองทัพเลื่อนขั้นเป็นพลทหารผ่านศึก
“ฟู่——”
เสียงลมหายใจหนักๆ ดังลอดออกมาจากหน้ากากกันพิษ
หลังเลื่อนขั้น พลทหารผ่านศึกปฏิบัติการอย่างชำนาญ เปิดโหมดอัตโนมัติของปืนไรเฟิลพลังงานที่อัปเกรดแล้ว กราดยิงใส่ซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
การรุกคืบราบรื่น ความคืบหน้ารวดเร็ว
ด้วยอานุภาพการยิงที่เพียงพอ ยอดผู้เสียชีวิตของพลทหารใหม่รวมแล้วไม่เกินสิบนาย
ไม่นานนัก
กองทัพใหญ่ของเมิ่งสั่วที่มีพลทหารผ่านศึกนำหน้า ก็มาถึงหน้าสี่แยกเป็นกลุ่มแรก
เดินตามถนนเส้นนี้ลงไปทางใต้ไม่ถึงร้อยเมตร ก็คือใจกลางเมือง: ที่ตั้งของ รังซอมบี้
ใต้แสงจันทร์
หมอกเลือดเข้มข้นปกคลุมไปทั่วทุกแห่งหนบนท้องถนน หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ
ระยะมองเห็นไม่ถึงร้อยเมตร
“โฮก กรรร——!”
ถนนหลักฝั่งใต้ ซอมบี้ทะลักออกมาจากหมอกเลือดราวกับน้ำป่า แยกออกเป็นสามสาย ม้วนตัวเข้าใส่ทั้งสามทิศทาง
ในจำนวนนั้น มีซอมบี้คลั่งที่ได้รับผลกระทบจากการคลุ้มคลั่งจนความเร็วและร่างกายได้รับการยกระดับขึ้นอย่างมากปะปนอยู่ไม่น้อย
คลื่นซอมบี้ขนาดย่อมก่อนหน้านี้ ก็ประกอบด้วยซอมบี้พวกนี้นั่นเอง
ซอมบี้คลั่งกรีดร้องวิ่งฝ่าหมอกเลือดออกมา รูปลักษณ์น่าสยดสยอง ฝ่าดงกระสุน พุ่งตรงเข้ามายังทิศทางที่พลทหารใหม่อยู่อย่างบ้าคลั่ง
มืดฟ้ามัวดิน
ภาพเหตุการณ์ที่นองเลือดและน่าสะพรึงกลัว ทำให้ผู้ที่ได้เห็นต่างขวัญผวา
“...”
ใบหน้าของพลทหารใหม่ถูกหน้ากากกันพิษบดบัง มองไม่เห็นสีหน้าใดๆ
แต่ดูจากปฏิกิริยาของพวกเขา พวกเขาไม่มีความเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย
กลับกัน
พวกเขายิ่งกระหายที่จะได้ตะลุมบอนระยะประชิดกับซากศพเดินได้เหล่านี้
ปัง ปัง——!
ปืนไรเฟิลพลังงานชาร์จยิงต่อเนื่อง พลทหารใหม่รวมตัวกันที่สี่แยก ระดมยิงใส่ซอมบี้ที่ถาโถมเข้ามาไม่ยั้ง
ภายใต้การสาดกระสุน ก็มีพลทหารใหม่เลื่อนขั้นเป็นพลทหารผ่านศึกอีกหนึ่งนาย
ทันใดนั้นเอง
ด้านหลังกองทัพ เสียงนกหวีดเปลี่ยนจังหวะ เป็นเสียงขาดๆ หายๆ
พรึ่บ——
ฉับพลัน
พลทหารใหม่ที่อยู่ที่สี่แยกปรับเปลี่ยนรูปแบบขบวน
ส่วนหนึ่งยิงคุ้มกัน อีกส่วนเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว เข้าไปในอาคารสองฝั่ง หาหน้าต่างที่เหมาะสม แล้วปักหลักซุ่มเงียบอยู่ในนั้น
ปากกระบอกปืนไรเฟิลพลังงานที่ชาร์จเต็มพิกัดยื่นออกมาจากหน้าต่างทีละกระบอก เล็งไปที่ซอมบี้ที่ดาหน้ากันมาไม่หยุดหย่อน เตรียมเปิดฉากเก็บเกี่ยวรอบใหม่
พลทหารใหม่ที่ตามมาสมทบทีหลัง อุดอยู่ที่ปากทางถนนฝั่งตะวันตก ตั้งขบวนตั้งรับ
ไม่นาน พื้นที่ขนาดใหญ่บริเวณถนนหลักฝั่งตะวันตก ก็ถูกพลทหารใหม่ยึดเป็นฐานที่มั่นจนหมด
เมิ่งสั่วมาถึงท่ามกลางการเคลื่อนพลของเหล่าทหารใหม่
“...”
เมิ่งสั่วกวาดสายตาดูทิศทางอื่นอีกสามทิศอย่างรวดเร็ว เสียงคำรามอันน่ากลัวสารพัดแบบดังมาจากทางนั้น
กะด้วยสายตา อีกไม่ถึงครึ่งนาที ศึกตะลุมบอนต้องระเบิดขึ้นแน่
ไม่มีการเคลื่อนไหวสูญเปล่า
เมิ่งสั่วเรียกหน้าต่างสิ่งปลูกสร้างป้องกัน เลือกป้อมปืนกลพลังงาน
สร้าง!
[แต้ม -1000]
เงาสีเขียวจางๆ ที่เป็นตัวแทนของป้อมปืนกลพลังงานลอยขึ้นที่ปลายนิ้ว เมิ่งสั่ววางมันลงตรงมุมถนนฝั่งตะวันตก
จากนั้น
เขาใช้ขั้นตอนเดิม สร้างป้อมปืนกลพลังงานกระจายตัวกันอยู่ในบริเวณใกล้เคียงอย่างรวดเร็ว รวมทั้งหมดสี่ป้อม
[แต้ม -3000]
[ป้อมปืนกลพลังงานกำลังก่อสร้าง ใช้เวลา 1 นาที โปรดรอสักครู่]
ป้อมปืนกลพลังงานเครื่องสุดท้ายติดตั้งเสร็จสิ้น เมิ่งสั่วปฏิบัติการอย่างลื่นไหล เปิดหน้าต่างค่ายทหาร เกณฑ์พลทหารใหม่ 29 นายอย่างรวดเร็ว
[แต้ม -2900]
แต้มหมดเกลี้ยงอีกครั้ง
ทำทั้งหมดนี้เสร็จ เขาละสายตากลับมา จ้องมองไปยังถนนเบื้องหน้าที่ถูกความมืดและหมอกเลือดปกคลุมอย่างแน่วแน่
ตรงนั้น หมอกเลือดกำลังม้วนตัวอย่างรุนแรง
“มาแล้ว”
สายตาเมิ่งสั่วเคร่งขรึม
จุดที่เกิดความเปลี่ยนแปลงก่อนเพื่อนคือถนนหลักฝั่งเหนือของสี่แยก
ภาพที่เห็นคือ
เมื่อซอมบี้ชาวเมืองตัวหนึ่งถูกยิงหัวระเบิดกระเด็นไป
เลือดสีดำสาดกระจาย!
ราชันหมาป่ากลายพันธุ์ตัวมหึมา ยาวสี่ห้าเมตร อาบเลือดทั้งตัว คำรามต่ำกระโจนออกมาจากหมอกเลือด!
ฉัวะ——
“บรู๊ววว——”
ฉีกร่างซอมบี้คลั่งที่พุ่งเข้ามาจนขาดวิ่น ราชันหมาป่ากลายพันธุ์นัยน์ตาสีแดงฉาน
มันเหยียบย่ำบนซากศพซอมบี้ แหงนหน้าเห่าหอน
“บรู๊ววว——!”
“บรู๊ววว——!!”
“Waaagh!!!”
หมาป่ากลายพันธุ์จำนวนมากขึ้นกระโจนออกมาจากหมอกเลือด ขานรับเสียงเรียกของจ่าฝูง
เพียงแต่ว่า เสียงนั้นดังอยู่ได้ไม่นาน ก็ถูกเสียงคำรามสู้รบจำนวนมหาศาลที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นทางทิศตะวันออกกลบไป
ปัง!
ปัง!!
ถนนหลักฝั่งตะวันออกเกิดเสียงปืนแสบแก้วหูระเบิดขึ้นอย่างฉับพลัน พร้อมเสียงเนื้อถูกทุบจนเละ
“ลุย!”
“Waaaaaagh!!!”
ฝูงออร์กกลุ่มใหญ่พุ่งทะลวงออกมาจากหมอกเลือดด้วยความคึกคะนอง
ขณะวิ่ง เกราะเหล็กบนตัวพวกมันกระแทกกันดังกรุ๊งกริ๊งหนวกหู
.....
ซอมบี้
ฝูงหมาป่ากลายพันธุ์
พวกผิวเขียว
สามขั้วอำนาจที่เป็นศัตรูกัน กลับมารวมตัวกันในสนามรบเดียวกัน
เมื่อเห็นภาพที่หายากและชวนขนหัวลุกนี้ ขมับของเมิ่งสั่วเต้นตุบๆ ปืนพกผู้บัญชาการในมือถูกกำจนส่งเสียงดังกรอบแกรบ
ข่มความว้าวุ่นประหลาดในใจ เมิ่งสั่วจ่อนกหวีดทหารที่ปาก
เขายืนอยู่บนกองซากศพซอมบี้ตรงใจกลางกองทัพทหารใหม่ เฝ้าระวังความเคลื่อนไหวทั้งสามด้าน พร้อมเป่านกหวีดเปลี่ยนเป้าหมายระดมยิงได้ทุกเมื่อ
ขณะเดียวกัน เมิ่งสั่วก็นับเวลาสร้างป้อมปืนกลพลังงานอยู่ในใจอย่างเงียบๆ
.....
“Waaagh!!!”
ห่างออกไปเกือบร้อยเมตรตรงหน้า ออร์กแต่ละตัวฝ่าฝูงซอมบี้มหาศาล ทะลวงออกมาจากหมอกเลือด
รูปแบบการโจมตีของพวกมันมีความพิเศษ ยิงปืนแบบไม่เล็งเลยสักนิด ส่วนใหญ่มักจะใช้ปืนพกทุบหัวซอมบี้ระยะประชิดจนระเบิด ส่วนอีกมือที่ถือดาบก็ฟันฉับๆ อย่างคล่องแคล่ว ฟันซอมบี้ที่เข้าใกล้ตายเรียบ
เลือดสีดำและเศษกระดูกกระเด็นใส่ผิวสีเขียวของพวกออร์ก กลับยิ่งทำให้พวกมันคึกคะนองหนักเข้าไปอีก
สมุนออร์กตัวแรกที่สวมหมวกเกราะถังเหล็กพุ่งออกมา เหวี่ยงปืนพกอันหนักอึ้ง ทุบซอมบี้สองตัวตายคาที่พร้อมกัน
“ลูกผู้ชายตัวจริง มันต้องเสียบทีเดียวสอง!”
สมุนออร์กกำลังจะตะโกนด้วยความสะใจ แต่เสียงระเบิดที่ดังขึ้นฝั่งตรงข้ามของถนนดึงดูดความสนใจของมันไปชั่วขณะ
หมวกเกราะถังเหล็กหันไปเล็กน้อย
“มนุษย์?”
มองดูกองกำลังที่แต่งตัวสีดำทะมึนดูแปลกประหลาดฝั่งตรงข้าม ที่กำลังใช้ปืนล่า ‘ค่าประสบการณ์’ อยู่เหมือนกัน ออร์กตัวนี้ก็เกิดความสงสัย
สงสัยจนหัวแทบแตกว่า——
เสียงปืนเบาหวิวแค่นั้นมันจะมีพลังทำลายล้างได้ยังไง?
อย่างกับของเล่น
วินาทีถัดมา
ความสนใจของออร์กถูกดึงไปที่ซอมบี้คลั่งที่พุ่งเข้ามาใส่ รวมไปถึงฝูงหมาป่ากลายพันธุ์ที่กำลังใกล้เข้ามาทางด้านข้างอย่างรวดเร็ว ก็ถูกมันเมินใส่แบบเลือกปฏิบัติ
คิดมากไปจะมีประโยชน์อะไร?
ข้าว่าลุยโลด!