บทที่ 33 วาระสุดท้ายของสโมกเกอร์ เริ่มปั๊มทหาร

บทที่ 33 วาระสุดท้ายของสโมกเกอร์ เริ่มปั๊มทหาร
[แต้ม +20]
[แต้ม...]
[แต้ม +600]
วินาทีที่ราชินีไฮยีน่าถูกสังหาร ขอบสายตาของเมิ่งสั่วก็มีข้อความแจ้งเตือนวาบผ่านอย่างรวดเร็ว
“ยังดี อึก—— ทัน... เวลา”
“อึก——”
เมิ่งสั่วหน้าซีดเผือด มือข้างหนึ่งยันรถบรรทุกทหารขนาดหนักที่เครื่องยนต์ยังดังกระหึ่ม แล้วโก่งคออาเจียนแห้งๆ ไม่หยุด
เขาฝืนร่างกายที่ไม่สบาย กวาดสายตามองไปรอบๆ
บนถนน
ไฮยีน่ากลายพันธุ์ที่ขาดราชินีคอยสั่งการกำลังแตกตื่นโกลาหล ถูกป้อมปืนกลพลังงานและพลทหารใหม่ที่ตามมาสมทบยิงทิ้งเรียงตัว
สุนัขทหารคอยเก็บตกไฮยีน่ากลายพันธุ์ที่หลุดรอดอยู่รอบๆ
เสียงปืนดังต่อเนื่อง
เสียงโหยหวนระงม
ด้านข้าง พลซุ่มยิงลดปืนลง มองดูสนามรบอันวุ่นวายเบื้องหน้าด้วยสายตาเงียบเชียบ
เมิ่งสั่วเปิดหน้าต่างแผนที่ ตรวจสอบสถานะจุดสีแดงบนแผนที่
เวลานี้ ในเมืองเล็กนอกจากไฮยีน่ากลายพันธุ์พวกนี้ ซอมบี้ในทิศทางอื่นถูกกำจัดจนหมดสิ้นแล้ว
“มอออ!!”
ทันใดนั้น เสียงคำรามคล้ายเสียงวัวร้องก็ดังมาจากไม่ไกล เสียงใกล้มาก!
เมิ่งสั่วหันขวับ
เห็นเพียง
ในตรอกข้างๆ ชาร์จเจอร์ตัวหนึ่งคำรามลั่น กำลังจะพุ่งชนเข้ามาใส่ตัวเขา
ยังไม่ทันที่เขาจะขยับตัว
ด้านข้าง แว่นตายุทธวิธีของพลซุ่มยิงสะท้อนแสงเย็นเยียบ
ยกปืน
ชาร์จพลัง
เหนี่ยวไก
ปัง!!
ถูกกระสุนพลังงานที่ผ่านการเสริมพลังโดยพลซุ่มยิงเข้าเป้าอย่างจัง
เลือดดำวาดเป็นเส้นโค้งสวยงามกลางอากาศ ชาร์จเจอร์ล้มตึงลงทันที
แจกฟรีไปหนึ่งหัว!
เลือดสีดำไหลทะลักออกมาจากศีรษะที่แตกละเอียดของชาร์จเจอร์ เห็นได้ชัดว่าตายสนิท
เมื่อเห็นภาพนี้ สโมกเกอร์ก็ค่อยๆ หดเท้าที่กำลังจะก้าวออกไปกลับมา แล้วหันหลังหนีเข้าสู่ความมืดมิด
……
[แต้ม +300]
“……”
ขอบสายตามีข้อความแจ้งเตือนเลื่อนผ่าน เมิ่งสั่วดึงสายตากลับมาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
บนหน้าต่างแผนที่ จุดสีแดงหายไปหมดแล้ว
ปลอดภัยแล้ว
“หือ? ทำไมยังมีอีกตัว?”
เห็นว่าในตรอกที่ชาร์จเจอร์อยู่เมื่อกี้ยังมีจุดสีแดงขนาดใหญ่อีกจุด เมิ่งสั่วขมวดคิ้ว
เขาคิดไม่ถึงว่ายังมีปลาลอดแหอยู่อีก
ถ้าเป็นพวกกลายพันธุ์ล่ะก็...
เมิ่งสั่วครุ่นคิดเล็กน้อย เรียกหน่วยพลทหารใหม่หนึ่งหน่วย ให้พลทหารผ่านศึกนำทีม พร้อมสุนัขทหารสองตัวบุกเข้าไปในตรอก
เทียบกับพื้นที่อื่นที่ถล่มเสียหายหนัก
สองข้างทางของตรอก อาคารเก่าทรุดโทรมตั้งตระหง่านสูงบังแสง
แสงแดดถูกบดบัง ภายในมืดสลัว เต็มไปด้วยซากศพ
เลือดนองพื้น
“โฮ่งๆ!”
“โฮ่ง!!”
ไม่นาน ที่ช่องประตูแห่งหนึ่งลึกเข้าไปในตรอก ก็มีเสียงเห่ากรรโชกของสุนัขทหารดังขึ้น
ตามมาด้วยเสียงปืนดังระรัว
“โฮก”
ร่างผอมสูงที่มีควันสีเขียวปกคลุมทั่วร่างกระโดดออกมาจากหน้าต่างอีกฝั่ง วิ่งหนีไปยังตรอกถัดไป
ด้านหลัง สุนัขทหารสองตัวไล่กวดตามมาติดๆ
สโมกเกอร์ที่จนตรอก วิ่งหนีสุดชีวิตมุ่งหน้าไปทางถนนสายหลัก
ทว่า ทันทีที่มันวิ่งพ้นตรอกออกมา อารมณ์ความรู้สึกชนิดหนึ่งที่ไม่ควรเป็นของมัน ที่เรียกว่าความสิ้นหวัง ก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง
ฝีเท้าของสโมกเกอร์ช้าลง จนกระทั่งหยุดยืนอยู่กับที่ หน้ากองศพที่กองพะเนิน
บนถนน เต็มไปด้วยทหารมนุษย์ที่มีอาวุธครบมือ
ที่ทำให้มันสิ้นหวังที่สุดคือ
ที่สี่มุมถนน ปากกระบอกปืนของป้อมปืนที่คุ้นเคยทั้งสี่กำลังค่อยๆ หันมาทางมัน
“แค่ก แค่ก”
สโมกเกอร์คิดยังไงก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องราวมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ทั้งที่เมื่อวานทุกอย่างยังปกติดีอยู่เลย
ฉับพลัน
ไม่ไกลนัก ร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่งดึงดูดความสนใจของสโมกเกอร์
คือมนุษย์คนนั้นที่เมื่อวานมันฆ่าไม่ตายนั่นเอง!
“แค่ก แค่ก”
“โฮก!”
“……”
ได้ยินเสียงร้องที่คุ้นหู เมิ่งสั่วหันหน้าไปเล็กน้อย สบตากับสโมกเกอร์พอดี
สี่ตาประสานกัน
แววตาอันสงบนิ่งของเขาราวกับก้อนน้ำแข็ง สะท้อนภาพวาระสุดท้ายของสโมกเกอร์
ไม่มีความโหดเหี้ยมดั่งวันวานอีกต่อไป ในส่วนลึกของรูม่านตาสโมกเกอร์ ท้ายที่สุดก็ถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัว
ปัง ปัง ปัง ปัง!
ท่ามกลางเสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหวจากรอบทิศทาง สโมกเกอร์จบชีวิตซอมบี้อันแสนสั้นของมันลง
[แต้ม +300]
ซอมบี้ที่หยั่งรากลึกในเมืองตงหลินมาหลายปี ถูกกำจัดจนถอนรากถอนโคน!
สรุปผลการรบสุดท้ายของเมืองเล็ก:
[สังหารซอมบี้]: 2100+
[สังหารพวกกลายพันธุ์]: 15
[สังหารไฮยีน่ากลายพันธุ์]: 690+
[สังหารราชินีไฮยีน่า]: 1
[พลทหารใหม่เสียชีวิต]: 28
[พลทหารผ่านศึกเสียชีวิต]: 2
——————
[ได้รับแต้ม]: 39,000+
[พลทหารผ่านศึกเลื่อนขั้น]: 12
“แต้มทะลุหลักแสนอีกแล้ว”
ละสายตาจากหน้าต่างผู้บัญชาการ เมิ่งสั่วเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
ดวงอาทิตย์สาดแสงแรงกล้า ท้องฟ้าสีครามสดใส
หรี่ตาลงเล็กน้อย
นอกจากอาคารที่ทรุดโทรม
ถนนที่แตกหักและแออัด
กลิ่นเหม็นเน่าที่โชยเข้าจมูกไม่ขาดสาย
ศพเกลื่อนกลาด
เลือดท่วมข้อเท้า
ทุกอย่างช่างงดงามเหลือเกิน
“……”
ได้เวลาเริ่มงานทำความสะอาดแบบเต็มรูปแบบแล้ว
เมิ่งสั่วสังเกตเวลาที่เหลือในการสร้างเตาหลอมพลังงาน เปิดหน้าต่างค่ายทหาร
เลือก:
พลทหารช่าง x100,
รถบรรทุกทหารขนาดหนัก x20
เกณฑ์พล
[แต้ม -70,000]
เลื่อนไปที่หน้าต่างแผนที่ เมิ่งสั่วพิจารณาสร้างป้อมปืนกลพลังงานเพิ่มที่ทางเข้าออกทั้งสี่ทิศ ทิศละสองป้อม
[แต้ม -8,000]
นอกจากนี้ เมิ่งสั่วยังส่งพลทหารผ่านศึก 5 นาย พลทหารใหม่ 30 นาย และสุนัขทหาร 2 ตัวไปเฝ้าระวังที่ทางเข้าออกแต่ละจุด
พร้อมกันนั้น เขาแบ่งหน่วยย่อยหน่วยละห้านายอีกหลายสิบหน่วย เริ่มลาดตระเวนรอบนอกเมืองเล็ก
ส่วนพื้นที่ชั้นในเมืองเล็ก ท่อระบายน้ำร้าง และพื้นที่อื่นๆ เมิ่งสั่วก็จัดให้พลทหารใหม่ลาดตระเวนเช่นกัน
โดยเฉพาะแกนกลางฐานที่มั่น และรอบๆ สิ่งปลูกสร้างอย่างค่ายทหาร เขาจัดกำลังป้องกันไว้อย่างหนาแน่น
การเคลื่อนพลของพลทหารใหม่ทำให้เหล่าผู้รอดชีวิตตกตะลึง
ตึกตัก
ตึกตัก
พลทหารใหม่ที่มีอาวุธครบมือเดินผ่านหน้าผู้รอดชีวิตไปทีละหน่วยด้วยกลิ่นอายสังหาร ลาดตระเวนไปตามถนนทุกสาย
รถบรรทุกทหารขนาดหนักแล่นผ่าน ดึงดูดสายตาของผู้รอดชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า
ผู้รอดชีวิตยืนอยู่ริมถนน
หลังหน้าต่างอาคาร
ในเงามืดของซากปรักหักพัง ส่งสายตามองกองทัพเหล็กกล้าที่จู่ๆ ก็ขยายตัวขึ้นมาเข้าควบคุมถนนทุกสาย
พวกเขาไม่รู้ว่าทหารเหล่านี้โผล่มาจากไหน
พวกเขาก็ไม่สนด้วย
พวกเขารู้แค่ว่า
มีทหารกลุ่มนี้เข้ามาดูแล
ตัวเองไม่ต้องซุกหัวนอนในท่อระบายน้ำที่มืดมิดและเหม็นเน่าอีกต่อไปแล้ว
ยิ่งไม่ต้องใช้ชีวิตด้วยความหวาดระแวงทุกวัน
หวังรุ่ยค่อนข้างมองโลกในแง่ดี ต่างจากคนอื่น
มองดูขบวนทหารใหม่ที่เดินหน้าอย่างเงียบเชียบ แต่มีระเบียบวินัยเคร่งครัด แฝงความไม่เกรงกลัวและเย็นชา หวังรุ่ยเต็มไปด้วยความปรารถนาในแววตา
ภาพที่พลทหารใหม่ต้านทานคลื่นซอมบี้อย่างไม่เกรงกลัวก่อนหน้านี้ สร้างความประทับใจให้เขาอย่างมาก
‘นี่แหละอุดมการณ์ของฉัน’
‘คราวหน้าถ้ามีโอกาส ต้องลองถามท่านผู้บัญชาการดูว่าเงื่อนไขในการเข้าร่วมกองทัพคืออะไร’
‘นะ น่าจะมีโอกาสแหละมั้ง? ยังไงฉันก็ถือว่าเป็นผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่ง’
พอคิดว่าตัวเองอาจจะได้เข้าร่วมกองทัพ หวังรุ่ยก็รู้สึกตื่นเต้นในใจ
……
“เหลืออีก 48,610 แต้ม”
เมิ่งสั่วเลื่อนสายตาไปที่ไอคอนพลทหารใหม่
เลือก พลทหารใหม่ x180,
เกณฑ์พล
[แต้ม -18,000]
เหลือไว้สามหมื่นแต้มเพื่อสำรอง
เอาไว้สร้างสิ่งปลูกสร้างประเภทแปลนอย่างโรงงานก่อสร้างในภายหลัง
ส่วนกำแพงนั้น เมิ่งสั่วคิดว่าจะรอให้การสร้างเมืองเล็กเสร็จเรียบร้อยระดับหนึ่งก่อนค่อยล้อม
ไม่แน่อาจจะต้องขยายพื้นที่ในภายหลัง เพื่อเคลียร์พื้นที่สำหรับโซนสิ่งปลูกสร้างศูนย์บัญชาการ
แถมกำแพงยังแพงเกินไป
“รอจัดการฐานที่มั่นเรียบร้อย ก็สามารถแบ่งเวลาไปสำรวจโลกภายนอกได้แล้ว”
เมิ่งสั่วกำลังจะเลื่อนไปที่หน้าต่างแผนที่
ด้านข้าง การกระทำของพลทหารใหม่นายหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของเขาไปชั่วขณะ