บทที่ 38 ยามเมื่อยังไม่ยิ่งใหญ่... แต่หากยิ่งใหญ่คับฟ้า ฉันจะปล้นทั้งโลก

บทที่ 38 ยามเมื่อยังไม่ยิ่งใหญ่... แต่หากยิ่งใหญ่คับฟ้า ฉันจะปล้นทั้งโลก
ความตื่นตระหนกคือตัวเร่งปฏิกิริยาชั้นดีที่สุด
มันสามารถทำให้สติสัมปชัญญะระเหยหายไปในพริบตา และทำให้ทองคำมีค่าถูกเหมือนเศษดิน
สตรอว์เบอร์รี่ทาวน์ ในเวลานี้ กำลังจมอยู่ในหม้อต้มยาแห่งความตื่นตระหนกที่กำลังเดือดพล่าน
พวกคนรวยและพ่อค้าต่างพากันดิ้นรนจะหนีออกไปโดยไม่เกี่ยงราคา
“ร้านค้าไม้ของฉัน! ร้านเดียวในเมืองนะ! ยังมีไม้แดงชั้นดีกองเท่าภูเขาอยู่ข้างหลังด้วย! ห้าร้อยเหรียญอีเกิล! แค่ห้าร้อยเหรียญอีเกิล เอาไปเลยทั้งหมด!”
“ร้านฮาร์ดแวร์! เครื่องเหล็ก เครื่องมือ ตะปูทั้งหมด แล้วก็กระสุน เรมิงตัน อีกสองลังที่ซ่อนไว้ในห้องใต้หลังคา! สามร้อยเหรียญ! พระเจ้าช่วย สามร้อยเหรียญก็พอแล้ว!”
เถ้าแก่เนี้ยเจ้าของโรงแรมยัดโฉนดที่ดินใส่อ้อมอกของ มือสังหารพลีชีพ ที่ดูมีฐานะคนหนึ่งโดยตรง
“คุณคะ ขอแค่คุณซื้อโรงแรมของฉัน... ฉัน... คืนนี้ฉันจะเป็นของคุณค่ะ”
เหล่ามือสังหารพลีชีพ ที่ ลั่วเซิน ส่งออกมา เปรียบเสมือนฉลามที่ปะปนเข้าไปในฝูงปลา ไล่เก็บเกี่ยวทุกสิ่งทุกอย่าง
พวกเขาใช้ต้นทุนที่ต่ำที่สุด กว้านซื้อร้านค้าไม้ ร้านฮาร์ดแวร์ ร้านขายของชำ ร้านขายยา โรงแรม และคอกม้าเอาไว้
คนรวยในเมืองแทบจะหนีกันไปจนเกลี้ยง
ทิ้งไว้เพียงกลุ่มชาวเมืองธรรมดาที่ไม่มีทรัพย์สินและไม่มีที่ไป ราวกับลูกแกะที่ถูกทอดทิ้ง ตกอยู่ในความหวาดผวาสิ้นหวังในทุ่งหญ้าแห่งความตาย
พวกเขามารวมตัวกันที่จัตุรัสกลางเมือง
มึนงง และตื่นตระหนก
ไม่รู้ว่าอนาคตของตัวเองจะอยู่ที่ไหน
ทันใดนั้น ชายหนุ่มที่ชื่อ ยาดาน กับเพื่อนของเขาก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
เขากระโดดขึ้นไปบนลังไม้เปล่า ปรบมือเสียงดัง
เรียกความสนใจจากทุกคน
“พรรคพวก! เฮ้! หันหัวมาดูทางนี้กันหน่อยโว้ย!”
“อย่าเพิ่งทำหน้าเศร้าเหมือนพ่อแม่ตายกันนัก! ฉันมีข่าวดีมาบอก!”
ช่างตีเหล็กคนหนึ่งรวบรวมความกล้าถามขึ้น “ข่าวดีอะไร? หรือว่าไอ้พวกลูกผสม ชาวไอริช พวกนั้นเกิดเมตตาขึ้นมา จะไม่มาปล้นพวกเราแล้ว?”
“ไม่ใช่แน่นอน!”
ยาดาน แค่นเสียงหัวเราะ “หวังให้หมาป่าเลิกกินเนื้อเหรอ? แกไปหวังให้โสเภณีมาหลงรักแกจริงๆ ยังจะง่ายกว่า”
เกิดเสียงฮือฮาอย่างกดดันขึ้นในฝูงชน
“เมื่อวานนี้เอง”
ยาดาน เพิ่มระดับเสียง “คนของบริษัทรักษาความปลอดภัยแห่งหนึ่งมาติดต่อเรา พวกเขาได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นใน สตรอว์เบอร์รี่ทาวน์ และบอกว่าสามารถช่วยเราจัดการกับไอ้พวกแก๊งโจรชาวไอริช เวรตะไลพวกนั้นได้!”
สิ้นเสียงพูด ผู้คนด้านล่างก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่
“บริษัทรักษาความปลอดภัย? พวกเขาจะไหวเหรอ?”
มีคนถามด้วยความสงสัย “ขนาดตำรวจกว่าเจ็ดสิบคนจาก โซโนมาเคาน์ตี้ และ มารินเคาน์ตี้ รวมหัวกัน ยังโดนหลอกจนฉี่ราดกางเกง นายอำเภอทอมป์สัน ยังหนีหางจุกตูดเหมือนหมา แล้วพวกนั้นจะมีน้ำยาอะไร?”
“อย่าเอาไอ้พวกถุงเหล้าถุงกับแกล้มที่ดีแต่กินเหล้าเคล้านารีไปเปรียบกับพวกเขา!”
ยาดาน พูดอย่างดูแคลน “พวกเขาเป็นมืออาชีพ! เป็นพวกที่หากินกับการฆ่าคน! พวกคุณคิดว่า ระหว่างพยาธิขี้เกียจที่กินเงินเดือนรัฐบาล กับพวกเดนตายที่เอาหัวแขวนไว้บนเส้นด้าย ใครจะแน่กว่ากัน?”
ฝูงชนตกอยู่ในความเงียบ
เหตุผลมันก็ฟังดูเข้าท่าจริงๆ
ช่างตัดเสื้อร่างผอมแห้งถามอย่างกังวล “แต่คุณครับ จ้างพวกเขาต้องใช้เงินเท่าไหร่? พวกเราไม่มีเงินนะ”
ยาดาน ฉีกยิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด “พวกเขาบอกว่า นี่เป็นงานแรกของบริษัท เป้าหมายคือการสร้างชื่อเสียง ให้ทั่วทั้งรัฐ แคลิฟอร์เนีย รู้ถึงความเก่งกาจของพวกเขา! เพราะฉะนั้น เรื่องเงิน ไม่เอาสักแดงเดียว!”
“จริงเหรอ?” ผู้คนร้องอุทานด้วยความเหลือเชื่อ
“แน่นอน!”
ยาดาน สรุปหนักแน่น “พวกเขาขอแค่ที่ดินเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่มีค่าอะไร เอาที่ดินรกร้างที่ไม่มีใครเอาไม่กี่แปลง มาแลกกับชีวิตของพวกเราทุกคน พรรคพวก บอกฉันสิ การค้าแบบนี้ เราจะเอามั้ย?”
“เอา!”
“พระเจ้าคุ้มครอง!”
“เอาสิวะ! ให้พวกมันมาเลย! FUCK!”
.....
สิบกว่ากิโลเมตรออกไป
ณ ฟาร์มของ มาลีน
บ้านสองชั้นสไตล์วิกตอเรียอาบไล้อยู่ท่ามกลางแสงแดดอุ่นในฤดูใบไม้ร่วง
ในห้องครัว
ต้าหนิว กำลังควงตะหลิว กลิ่นหอมของเนื้อและปลาย่างลอยตลบอบอวล
ในลานบ้าน ซานโก่ว กำลังใจจดใจจ่ออยู่กับการขึ้นสายธนูยาวแบบอินเดียนแดงคันใหม่
ไม่ไกลนัก เอ้อร์โก่ว อาหู่ และ เอ้อร์หนิว ก็กำลังง่วนอยู่กับงานของตัวเอง
บนต้นไม้นอกคฤหาสน์ อาเป่า หมอบซุ่มอยู่อย่างเงียบเชียบราวกับเสือดาวตัวจริง
ส่วน ลั่วเซิน นอนอยู่บนเก้าอี้โยกใต้ระเบียงบ้านอย่างสบายอารมณ์
จิตสำนึกของเขา กำลังจมดิ่งอยู่ในระบบชิ้นส่วนลึกลับภายในร่างกาย
เมื่อคืนอัปเกรดเสร็จเรียบร้อยแล้ว
【เลเวล: 8】 (สามารถรีเฟรช มือสังหารพลีชีพ ได้วันละ 47 คน พละกำลัง 1.1-1.8 เท่าของชายวัยฉกรรจ์ปกติ สุ่มสร้าง)
【เงื่อนไขการอัปเกรดระดับถัดไป】: ดูดซับ ปรอท 1 ลูกบาศก์เมตร
【ขีดจำกัดร่างกาย: 18】 (ค่าร่างกายปัจจุบัน: 14)
【ปริมาณดินสำรอง: 23,680】 (1 หน่วยดิน สามารถสร้าง มือสังหารพลีชีพ ได้ 1 คน)
【จำนวน มือสังหารพลีชีพ ปัจจุบัน: 467】
ลั่วเซิน ค่อยๆ พ่นลมหายใจออกมา
ในที่สุดก็ถึงเลเวล 8
รีเฟรช มือสังหารพลีชีพ ได้วันละ 47 คน หมายความว่าความเร็วในการขยายอิทธิพลของเขา จะยกระดับขึ้นไปอีกขั้น
หมากในมือมีให้ใช้มากขึ้น ปฏิบัติการที่ทำพร้อมกันได้ก็มากขึ้น
เมื่อมองย้อนกลับไปถึงชัยชนะโดยไม่ต้องหลั่งเลือดเมื่อคืนก่อน
เขายิ่งตระหนักถึงความแยบยลของหมาก ไส้ศึก นี้มากขึ้น
หากไม่ได้วางหนอนบ่อนไส้ไว้ในทีมตำรวจ โซโนมาเคาน์ตี้ ล่วงหน้า คงไม่มีทางทำลายขวัญกำลังใจของตำรวจติดอาวุธกว่าเจ็ดสิบนายได้ง่ายดายขนาดนี้
จู่โจมในที่ที่คาดไม่ถึง ตีในจุดที่ไม่ได้ระวัง
หมากที่ดูเหมือนไร้ค่าหนึ่งหรือสองตัว ในช่วงเวลาสำคัญ กลับสามารถพลิกกระดานกำหนดผลแพ้ชนะได้
ฆ่าตำรวจไปกว่ายี่สิบศพ เกรงว่าทางรัฐบาลมลรัฐคงจะคลั่งแน่
ต้องเตรียมตัวล่วงหน้าไว้ก่อน
ลั่วเซิน ไม่รู้ว่าตัวเองจะเติบโตไปถึงจุดไหนในท้ายที่สุด
แต่หมากบางตัว ต้องเริ่มเตรียมการตั้งแต่วันนี้
นับจากวันนี้ไป
ไม่ว่าเลเวลระบบจะเพิ่มขึ้นเท่าไหร่ หรือรีเฟรช มือสังหารพลีชีพ ได้วันละกี่คน เขาจะแบ่งโควตาออกมา 7 คนอย่างตายตัว
เพื่อปฏิบัติภารกิจแฝงตัวโดยเฉพาะ
มือสังหารพลีชีพ 7 คนนี้ จะถูกเลือกให้มีเชื้อชาติที่แตกต่างกัน
คนขาว คนดำ ชาวเอเชีย อินเดียนแดง...
พวกเขาจะขี่ม้าเร็ว ขึ้นเรือกลไฟ เหมือนเมล็ดดอกแดนดิไลออนที่ถูกลมพัดกระจายไปทั่วทิศทาง
พวกเขาจะเดินทางไปยังเมืองอื่นๆ ใน แคลิฟอร์เนีย
เดินทางไปยังรัฐอื่นๆ ของ อเมริกา อย่าง เท็กซัส นิวยอร์ก อิลลินอยส์
หรือกระทั่งออกจาก อเมริกา ไปยัง เม็กซิโก แคนาดา ข้ามมหาสมุทรไป อังกฤษ ญี่ปุ่น
ลั่วเซิน ยิ่งรู้สึกว่า
ฟังก์ชันที่สามารถเลือกพิกัดให้มือสังหารพลีชีพ เกิดใหม่โดยอ้างอิงจากตำแหน่งของ มือสังหารพลีชีพ คนอื่นได้นั้น สะดวกและใช้งานได้ดีมาก
นั่นหมายความว่า ขอแค่เมล็ดพันธุ์ของเขาไปหยั่งรากอยู่ที่ไหน
กองโจรของเขาก็สามารถรีเฟรชที่นั่นได้ทันที
นี่คืออะไร?
นี่คือโหมดกองโจรพลร่มที่ไร้ข้อจำกัดเรื่องระยะทางและสถานที่!
สมมติว่าตอนนี้เขามีมือสังหารพลีชีพ หนึ่งคนใน เท็กซัส เขาก็สามารถตั้งแก๊งปล้นใน ดัลลัส ได้ทันทีในเวลาสั้นๆ
สมมติว่าตอนนี้เขามี มือสังหารพลีชีพ หนึ่งคนใน ญี่ปุ่น เขาก็สามารถจัดตั้งหน่วยจู่โจมใน โตเกียว ได้!
แน่นอนว่ามันไม่ได้ครอบจักรวาล
มือสังหารพลีชีพ ที่เพิ่งรีเฟรชใหม่ล้วนตัวเปล่าเล่าเปลือย มีแค่มีดล่าสัตว์ติดตัว ไม่มีปืน
อาวุธและกระสุน จำเป็นต้องเตรียมไว้ล่วงหน้า
นั่นคือหน้าที่ของมือสังหารพลีชีพ ชุดก่อนหน้าที่ต้องสร้างหัวหาดไว้
จัดหาสถานที่ปลอดภัย
เพื่อรับประกันว่าวินาทีที่พวกเขารีเฟรชออกมา จะไม่ถูกพบตัวและถูกเก็บไปเสียก่อน
‘ตอนนี้ฉันยังไม่แข็งแกร่ง จึงต้องเดินหมากอย่างระมัดระวัง’
ลั่วเซิน ท่องในใจ ‘รอวันที่ฉันแข็งแกร่งเมื่อไหร่ จะปล้นให้ทั่วโลกเลย!’