บทที่ 6: ใต้เงาสีครามและโต๊ะอาหารของสามเรา

บรรยากาศในออฟฟิศวันนี้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากที่เคยเป็นเพียงพนักงานระดับล่างที่เกือบทุกคนมองข้าม ตอนนี้สายตาทุกคู่ที่มองมาที่ ริน เต็มไปด้วยความเกรงใจและยกย่อง แม้แต่พนักงานระดับอาวุโสยังยิ้มทักทายเธออย่างนอบน้อม

กิ๊ฟ ที่เคยจองเวรกับรินบัดนี้นั่งเงียบกริบอยู่ที่โต๊ะ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตาใคร ความอับอายจากการถูกท่านประธานดุต่อหน้าทุกคนยังคงเป็นแผลสดที่ทำให้เธอไม่กล้าขยับตัวทำตัวกร่างอีกต่อไป

รินไม่ได้ใช้โอกาสนี้ในการเยาะเย้ยใคร เธอยังคงทำงานของเธออย่างตั้งใจด้วยความเงียบสงบ ทักษะ ‘สเน่ห์แห่งความเรียบง่าย’ ทำให้ความโด่งดังของเธอไม่ดูน่าหมั่นไส้ แต่กลับดูเป็นปริศนาที่น่าค้นหา

[ติ๊ง! ภารกิจย่อย: 'ความเงียบที่ทรงพลัง']

[รายละเอียด: วางตัวเป็นปกติท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของสังคมรอบข้าง]

[รางวัล: 100,000 บาท และ 'บัตรเชิญเข้าชมงานประมูลศิลปะการกุศลระดับประเทศ']

รินมองการแจ้งเตือนแล้วยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะเก็บของเพื่อเตรียมตัวไปตามนัดของหมอเกล แต่ก่อนที่เธอจะลุกจากโต๊ะ โทรศัพท์ภายในก็ดังขึ้น เป็นสายจากห้องประธาน

"ศิรินทร์... เย็นนี้เธอมีนัดหรือยัง?" เสียงของพิมพ์มาดาดังมาตามสาย ดูเหมือนเธอจะพยายามทำน้ำเสียงให้เป็นปกติ แต่รินสัมผัสได้ถึงความคาดหวังบางอย่าง

"พอดีรินมีนัดทานข้าวกับคุณหมอเกลค่ะคุณพิม" รินตอบตามตรง "เห็นว่าคุณหมอมีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อยน่ะค่ะ"

ปลายสายเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนที่พิมพ์มาดาจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "งั้นเหรอ... พอดีฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอเกี่ยวกับโรงแรม 'The Azure' ที่เพิ่งได้รับรายงานมาว่ามีการเปลี่ยนผู้ถือหุ้นใหญ่... แต่ในเมื่อเธอมีนัดแล้ว ก็ไม่เป็นไร"

รินสัมผัสได้ถึง 'ความน้อยใจ' เล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในประโยคของประธานสาว เธอฉุกคิดถึงความสัมพันธ์ที่ควรจะค่อย ๆ พัฒนาขึ้น

"คุณพิมคะ... ถ้าไม่รังเกียจ คุณพิมจะไปทานมื้อค่ำด้วยกันไหมคะ? คุณหมอเกลบอกว่าอยากไปทานร้านเดิมที่รินเคยพาคุณพิมไป รินเชื่อว่าคุณหมอคงดีใจถ้าเห็นคนคุ้นเคยอย่างคุณพิมไปด้วย"

"จะดีเหรอ? พวกเธอมีเรื่องจะคุยกัน..."

"ดีแน่นอนค่ะ ความจริงคุณพิมก็ควรพักผ่อนบ้างนะคะ เย็นนี้ถือว่าไปทานข้าวกับเพื่อนบ้านหน้าใหม่นะคะ" รินหยอดคำหวานไปเล็กน้อย

"...ก็ได้ เดี๋ยวฉันลงไปรอที่รถ" พิมพ์มาดาตอบสั้น ๆ แต่รินรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังยิ้มอยู่

ร้านอาหาร 'นิรันดร์' ในค่ำคืนนี้ดูอบอุ่นกว่าเดิม แสงไฟสีนวลตาขับเน้นบรรยากาศที่เงียบสงบ ริน พิมพ์มาดา และหมอเกล นั่งล้อมวงอยู่ที่โต๊ะไม้ตัวเดิมภายในห้องส่วนตัวที่มองเห็นสวนญี่ปุ่น

หมอเกล ในชุดลำลองดูผ่อนคลายขึ้นมากเมื่อเห็นริน แต่เธอก็ประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นประธานสาวมาด้วย

"ไม่คิดเลยนะคะว่าคุณพิมจะมาด้วย" หมอเกลยิ้มทักทาย "ปกติชวนไปงานเลี้ยงไหนก็เห็นบอกว่ายุ่งตลอด"

"พอดีช่วงนี้อยากเปลี่ยนบรรยากาศน่ะเกล" พิมพ์มาดาตอบพลางจิบชาร้อน สายตาเหลือบมองรินที่กำลังสั่งอาหารอย่างคล่องแคล่ว

ความสัมพันธ์บนโต๊ะอาหารดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ รินทำหน้าที่เป็นคนกลางที่ยอดเยี่ยม เธอชวนหมอเกลคุยเรื่องการผ่อนคลายจิตใจ และชวนพิมพ์มาดาคุยเรื่องศิลปะที่เธอเพิ่งได้รับทักษะมาใหม่ จนทำให้ประธานสาวถึงกับอึ้งในความรอบรู้ของพนักงานคนนี้

"คุณรินคะ... วันนี้เกลเจอเคสที่น่าเศร้ามากเลยค่ะ" หมอเกลเริ่มเปิดใจ แววตาของเธอหม่นลง "เป็นคนไข้ที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อคนอื่นจนตัวเองพัง... เกลฟังแล้วเกลรู้สึกเจ็บปวดแทนเขาจัง"

รินยื่นมือไปแตะมือหมอเกลเบา ๆ บนโต๊ะ "คุณหมอเกลคะ... การที่คุณหมอรู้สึกเจ็บปวดไปกับเขา แสดงว่าคุณหมอเป็นหมอที่ยอดเยี่ยมมากนะคะ แต่จำที่รินบอกได้ไหมคะ? ก่อนจะเยียวยาคนอื่น เราต้องเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้ตัวเองก่อน"

พิมพ์มาดามองมือของรินที่แตะมือเกล เธอรู้สึกถึงประกายความหวงแหนเล็ก ๆ ในใจ แต่เมื่อรินหันมายิ้มให้เธอและตักปลาหิมะชิ้นที่ดีที่สุดวางลงในจานของเธอ ความรู้สึกนั้นก็มลายกลายเป็นความอบอุ่นแทน

"ทานเยอะ ๆ นะคะคุณพิม ช่วงนี้คุณพิมผอมลงไปนิดหน่อยนะ รินเป็นห่วงค่ะ"

คำว่า 'รินเป็นห่วง' ทำให้พิมพ์มาดาถึงกับนิ่งไปครู่หนึ่ง หัวใจของเธอพองโตอย่างควบคุมไม่ได้ "อืม... ขอบใจนะ"

[ติ๊ง! บรรยากาศแสนอบอุ่นในมื้อค่ำสามคน... พัฒนาความสัมพันธ์ลึกซึ้ง!]

[ความคืบหน้าความสัมพันธ์: พิมพ์มาดา (35%) / หมอเกล (18%)]

[รางวัล: 200,000 บาท และ 'ไอเทม: กลิ่นอายแห่งความสงบ' (Passive - ใครที่อยู่ใกล้โฮสต์จะรู้สึกหายเหนื่อยทันที)]

หลังจากมื้อค่ำ รินพาสาว ๆ ไปเดินย่อยที่สวนสาธารณะส่วนตัวภายในคอนโด The Zenith ลมเย็น ๆ พัดผ่านยอดตึก แสงไฟจากเมืองหลวงดูงดงามราวกับอัญมณี

"ศิรินทร์... เรื่องโรงแรม The Azure ที่ฉันบอก" พิมพ์มาดาพูดขึ้นขณะที่พวกเธอยืนพิงขอบระเบียงชมวิว "โรงแรมนั้นกำลังประสบปัญหาเรื่องการบริหารจัดการพนักงาน และมีการเปลี่ยนเจ้าของอย่างลับ ๆ เมื่อเช้านี้... เธอพอจะรู้อะไรไหม?"

รินพยักหน้า "รินรู้ค่ะ... เพราะเจ้าของคนใหม่ที่คุณพิมพูดถึง คือรินเองค่ะ"

ทั้งพิมพ์มาดาและหมอเกลหันมามองรินเป็นตาเดียว

"เธอซื้อโรงแรม Azure งั้นเหรอ?!" พิมพ์มาดาอุทาน "นั่นมันธุรกิจระดับพันล้านเลยนะ!"

"รินไม่ได้ซื้อเพื่อเก็งกำไรค่ะคุณพิม รินแค่อยากสร้างที่พักที่ทุกคนอยู่แล้วมีความสุขเหมือนที่รินพยายามทำอยู่ตอนนี้" รินพูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น "และรินอยากจะขอคำปรึกษาจากคุณพิมในฐานะผู้เชี่ยวชาญ... และอยากให้คุณหมอเกลช่วยเข้าไปดูแลเรื่องสุขภาพจิตของพนักงานที่นั่นด้วยค่ะ รินอยากให้ Azure เป็นโรงแรมที่มีหัวใจ"

หมอเกลยิ้มกว้าง "เป็นไอเดียที่วิเศษมากเลยค่ะคุณริน เกลยินดีช่วยที่สุดเลย"

พิมพ์มาดามองดูผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความชื่นชม "เธอเนี่ย... มักจะทำให้ฉันประหลาดใจได้เสมอเลยนะ ศิรินทร์"

ในจังหวะนั้นเอง ลมแรงพัดมาจนทำให้พิมพ์มาดาตัวสั่นเล็กน้อย รินที่อยู่ใกล้ที่สุดจึงถอดเสื้อคลุมของเธอออกมาแล้วคลุมไหล่ให้ประธานสาวอย่างเบามือ

"ระวังเป็นหวัดนะคะคุณพิม"

ใบหน้าของพิมพ์มาดาและรินอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่นิ้ว ดวงตาคู่สวยสบประสานกันท่ามกลางแสงจันทร์ หมอเกลที่ยืนมองอยู่ไม่ได้รู้สึกเป็นส่วนเกิน แต่เธอกลับรู้สึกว่าความสัมพันธ์นี้มันช่างละมุนและงดงามจนเธออยากจะปกป้องมันไว้

[ติ๊ง! ภารกิจ 'จุดเริ่มต้นของอาณาจักรสีคราม' เริ่มต้นขึ้น]

[เป้าหมาย: บริหารโรงแรม The Azure ให้ติดอันดับ Top 5 ของประเทศภายใน 3 เดือน]

[รางวัล: ???]

คืนนั้น รินเดินกลับเข้าห้องเพนท์เฮาส์พร้อมกับความรู้สึกอิ่มเอมใจ เธอไม่ได้มีเพียงแค่เงินทองมหาศาล แต่เธอกำลังมี 'ครอบครัว' ที่เธอสามารถฝากหัวใจไว้ได้

แต่ก่อนที่เธอจะหลับไป ระบบก็เด้งการแจ้งเตือนสุดท้ายของวัน

[คำเตือน: พบตัวละครหญิงคนที่สาม กำลังประสบอุบัติเหตุอยู่ที่หน้าโรงแรม The Azure ในขณะนี้!]

รินดีดตัวลุกจากเตียงทันที "อะไรนะ?!"

โปรดติดตามตอนต่อไป...

(ในตอนหน้า: รินจะไปช่วยตัวละครหญิงคนที่สามทันเวลาหรือไม่? และความลับของโรงแรม Azure ที่ซ่อนอยู่คืออะไรกันแน่?)