บทที่ 9: แสงแรกของวันใหม่ และลายเซ็นที่ปลดปล่อยพันธนาการ

แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาภายในห้อง Royal Suite ของโรงแรม The Azure ปลุกให้ ริน ตื่นจากภวังค์ เธอขยับตัวเล็กน้อยบนโซฟาเบดตัวใหญ่ที่เธอยืนกรานจะนอนเฝ้าหน้าห้องนอนของนาราเมื่อคืน ความเงียบสงบภายในห้องทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด แม้จะต้องรับมือกับเรื่องหนัก ๆ มาตลอดทั้งวัน

รินลุกขึ้นบิดขี้เกียจเบา ๆ แล้วเดินย่องเข้าไปในส่วนของห้องครัว กลิ่นอายความหรูหราของห้องพักราคาคืนละหลายแสนบาทไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเกร็งอีกต่อไป กลับกัน มันให้ความรู้สึกเหมือน 'บ้าน' ที่เธอค่อย ๆ สร้างขึ้นมากับมือ

เธอเริ่มลงมือเตรียมอาหารเช้าอย่างคล่องแคล่ว เสียงมีดกระทบเขียงเบา ๆ เป็นจังหวะขณะหั่นผักสำหรับทำออมเล็ต กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วบดสดใหม่เริ่มอบอวลไปทั่วห้อง

ไม่นานนัก ประตูห้องนอนใหญ่ก็เปิดออกแง้ม ๆ เผยให้เห็นใบหน้าสวยคมที่ยังดูงัวเงียของ พิมพ์มาดา ผมยาวสลวยของเธอยุ่งเหยิงเล็กน้อย ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่งสำหรับประธานผู้เป๊ะปังตลอดเวลา

"ตื่นเช้าจังเลยนะ... ศิรินทร์" พิมพ์มาดาทักทายเสียงแหบพร่า เดินเข้ามาในครัวด้วยท่าทางที่ดูผ่อนคลายกว่าตอนอยู่ออฟฟิศหลายเท่า

"อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่พิม หลับสบายไหมคะ?" รินหันไปยิ้มให้พลางเทกาแฟร้อน ๆ ส่งให้

พิมพ์มาดารับแก้วกาแฟไปสูดดมกลิ่นหอม "อืม... สบายกว่าที่คิด ทั้งที่แปลกที่" เธอจิบกาแฟแล้วมองรินที่กำลังพลิกออมเล็ตในกระทะอย่างชำนาญ "เธอเนี่ย... ทำอะไรก็ดูดีไปหมดเลยนะ"

คำชมซึ่งหน้าทำให้รินแก้มแดงระเรื่อ "พี่พิมก็ชมเกินไปค่ะ รินแค่ชอบทำอาหาร"

ในขณะนั้นเอง หมอเกล ก็เดินออกมาจากห้องนอนอีกห้องพร้อมกับ นารา ที่ดูสดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แม้ดวงตาจะยังบวมเล็กน้อย แต่แววตาที่เคยหวาดกลัวกลับมามีประกายแห่งความหวังอีกครั้ง

"หอมจังเลยค่ะคุณริน... ท้องร้องเลย" หมอเกลพูดพลางลูบท้องตัวเอง

นารายิ้มเขิน ๆ "ขอโทษที่ตื่นสายนะคะ... เมื่อคืนเป็นคืนแรกในรอบหลายเดือนที่ฉันหลับสนิทโดยไม่ฝันร้ายเลย"

"ดีแล้วค่ะ การพักผ่อนคือจุดเริ่มต้นที่ดีที่สุด" รินยกจานออมเล็ตเนื้อนุ่มที่จัดแต่งอย่างสวยงามมาวางบนโต๊ะอาหาร "มาทานมื้อเช้ากันค่ะ เติมพลังก่อนจะต้องไปเจอศึกหนักตอนเก้าโมง"

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้าเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะเบา ๆ การได้เห็นผู้หญิงเก่งทั้งสามคนในมุมที่ผ่อนคลายและเป็นธรรมชาติ ทำให้รินรู้สึกว่ารางวัลจากระบบที่คุ้มค่าที่สุด ไม่ใช่เงินทอง แต่คือช่วงเวลาเหล่านี้

[ติ๊ง! โมเมนต์ยามเช้าที่แสนอบอุ่น... ความสัมพันธ์ของทั้งกลุ่มแน่นแฟ้นขึ้น!]

[รางวัล: แต้มเสน่ห์ +10 และ ปลดล็อก 'เมนูอาหารเช้าจักรพรรดิ' ในทักษะทำอาหาร]

เวลา 08:55 น. ณ ห้องประชุม VIP ของโรงแรม The Azure

บรรยากาศภายในห้องประชุมแตกต่างจากเมื่อเช้าอย่างสิ้นเชิง ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากเครื่องปรับอากาศและจากท่าทีของรินที่นั่งอยู่หัวโต๊ะในชุดสูทสีครีมเรียบหรูที่ดูภูมิฐาน พิมพ์มาดานั่งอยู่ทางขวามือในมาดประธานผู้ทรงอำนาจ ส่วนหมอเกลและนารานั่งอยู่ทางซ้ายมือด้วยท่าทีที่สงบลงมากเมื่อมี 'เกราะป้องกัน' ที่แข็งแกร่งอยู่ข้าง ๆ

ประตูห้องประชุมถูกเปิดออก ชายวัยกลางคนร่างท้วมหัวล้านเลี่ยนเดินเข้ามาด้วยท่าทางที่พยายามจะดูมั่นใจ แต่เหงื่อเม็ดเป้งที่ผุดขึ้นตามไรผมและแววตาที่ลอกแล่กกลับทรยศความรู้สึกที่แท้จริง เขาคือ นายชัยยศ ประธานค่ายเพลงที่เคยข่มขู่นารามาตลอด

ทันทีที่เห็นหน้าริน ชัยยศก็ชะงักไป เขาไม่คิดว่า 'เด็กเมื่อวานซืน' ที่เขาด่าทางโทรศัพท์ จะเป็นหญิงสาวที่ดูสง่างามและแผ่รังสีอำนาจได้ขนาดนี้ ยิ่งเห็นพิมพ์มาดา ประธานบริษัทยักษ์ใหญ่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขายิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินเข้าสู่แดนประหาร

"เชิญนั่งค่ะ คุณชัยยศ" รินผายมือไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามด้วยรอยยิ้มการค้าที่ไปไม่ถึงดวงตา "หวังว่าเมื่อคืนคงนอนหลับสบายดีนะคะ หลังจากได้รับ 'ของขวัญ' จากริน"

ชัยยศกัดฟันกรอด นั่งลงอย่างเสียไม่ได้ "คุณ... คุณทำแบบนี้มันผิดกฎหมายนะ! การฮุบกิจการแบบไม่เป็นธรรม..."

"ไม่เป็นธรรมตรงไหนคะ?" พิมพ์มาดาแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ทีมกฎหมายของฉันตรวจสอบแล้ว ทุกขั้นตอนโปร่งใสและถูกต้องตามกฎหมายที่สุด การที่คุณบริหารงานพลาดจนบริษัทเอเจนซี่ขาดสภาพคล่อง แล้วมีนักลงทุนใจดีอย่างคุณศิรินทร์เข้าไปช่วยซื้อกิจการ คุณควรจะขอบคุณเธอด้วยซ้ำ"

ชัยยศหน้าซีดเผือด เขาหันไปมองนาราด้วยสายตาเคียดแค้น "นารา! นี่เธอรวมหัวกับคนนอกมาเล่นงานบริษัทที่ปั้นเธอมางั้นเหรอ! ลืมบุญคุณกันแล้วใช่ไหม!"

นาราสะดุ้งเล็กน้อย แต่เมื่อหมอเกลบีบมือเธอเบา ๆ เธอก็รวบรวมความกล้าเงยหน้าขึ้นสบตาอดีตเจ้านาย "บุญคุณที่แลกมาด้วยการขูดรีดและการถูกใส่ร้าย... ฉันชดใช้ให้หมดแล้วค่ะ นับจากวินาทีที่คุณพยายามโยนความผิดทั้งหมดให้ฉัน"

"คุณชัยยศคะ..." รินเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบา ๆ เรียกความสนใจกลับมา "เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อรำลึกความหลังค่ะ บนโต๊ะตรงหน้าคุณคือเอกสารสัญญาเลิกจ้างที่เป็นธรรม และร่างแถลงการณ์ขอโทษต่อสื่อมวลชนที่คุณจะต้องเป็นคนอ่านเอง"

"แล้วถ้าฉันไม่เซ็นล่ะ?" ชัยยศพยายามต่อรองเฮือกสุดท้าย

รินหยิบรีโมทขึ้นมากดเปิดจอโปรเจคเตอร์ เผยให้เห็นหน้าเว็บข่าวออนไลน์ชื่อดังที่พาดหัวข่าวตัวใหญ่ว่า 'แฉ! เบื้องหลังค่ายเพลงดัง ฟอกเงิน-ค้ามนุษย์? หลักฐานเด็ดจ่อเปิดโปงเที่ยงนี้!'

"นี่แค่ 'ทีเซอร์' ค่ะ" รินยิ้มเย็น "หลักฐานฉบับเต็ม ทั้งคลิปเสียง บัญชีลับ และพยานบุคคล อยู่ในมือบรรณาธิการข่าวอาชญากรรมสามสำนักใหญ่แล้ว รอแค่คำสั่งจากรินเท่านั้น... คุณคิดว่าหุ้นบริษัทคุณจะเหลือมูลค่าเท่าไหร่ในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้าคะ?"

ชัยยศตัวสั่นเทา เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่คำขู่ ผู้หญิงตรงหน้ามีทั้งเงินและอำนาจสื่ออยู่ในมือจริง ๆ เขามองเอกสารตรงหน้าด้วยมือที่สั่นเทา ความหยิ่งผยองทั้งหมดมลายหายไป เหลือเพียงความกลัวตาย

"เซ็น... ฉันยอมเซ็นแล้ว!"

ชัยยศรีบคว้าปากกามาเซ็นชื่อลงในเอกสารทุกฉบับอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่ารินจะเปลี่ยนใจ ทันทีที่ปลายปากกาตวัดเสร็จ เขาก็รู้สึกเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง

"ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือค่ะ" รินเก็บเอกสารมาตรวจสอบความเรียบร้อย ก่อนจะส่งยิ้มให้นารา "ยินดีด้วยนะคะนารา คุณเป็นอิสระแล้ว"

วินาทีนั้น น้ำตาแห่งความโล่งใจไหลอาบแก้มของนารา เธอโผเข้ากอดหมอเกลที่นั่งอยู่ข้าง ๆ "ขอบคุณค่ะ... ขอบคุณจริง ๆ ฮือ ๆ"

พิมพ์มาดามองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหันมาสบตากับริน สายตาของเธอเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและความรู้สึกที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม "เธอทำได้ดีมาก... ศิรินทร์"

รินยิ้มตอบ "เพราะมีพี่พิมคอยหนุนหลังไงคะ"

หลังจากที่ชัยยศเดินคอตกออกจากห้องไปเหมือนหมาจนตรอก เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่รินรอคอยก็ดังขึ้น

[ติ๊ง! ภารกิจ 'ล้างมลทิน' สำเร็จอย่างงดงาม! คุณได้ปลดปล่อยนางเอกและทำลายศัตรูโดยไม่ต้องเปลืองแรง]

[รางวัลใหญ่: กรรมสิทธิ์ 'สถานีโทรทัศน์ดิจิทัลช่อง 88' (สถานีข่าวและบันเทิงอันดับต้น ๆ ของประเทศ) มูลค่า 5,000 ล้านบาท!]

[โบนัสพิเศษ: ทักษะ 'ผู้สร้างดวงดาว' (ทำให้การปั้นศิลปินในสังกัดประสบความสำเร็จง่ายขึ้น)]

รินแทบจะเก็บอาการไม่อยู่เมื่อเห็นรางวัล... สถานีโทรทัศน์! นี่มันก้าวกระโดดเกินไปแล้ว!

"ทุกคนคะ..." รินหันไปหาสามสาวที่กำลังดีใจกันอยู่ "รินมีข่าวดีจะบอกค่ะ... ตอนนี้เราไม่ได้มีแค่โรงแรมแล้วนะคะ แต่เรากำลังจะมีสถานีโทรทัศน์เป็นของตัวเองด้วยค่ะ!"

ทั้งห้องเงียบกริบไปสามวินาที ก่อนที่เสียงอุทานจะดังขึ้นพร้อมกัน

"ห๊ะ?!"

ดูเหมือนว่าอาณาจักรของรินและการขยายฮาเร็มอันอบอุ่นของเธอ จะเพิ่งเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริงเสียแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไป...

(ในตอนหน้า: เมื่อรินกลายเป็นเจ้าของสถานีโทรทัศน์ เธอจะวางแผนปฏิวัติวงการสื่ออย่างไร? และปฏิกิริยาของสาว ๆ เมื่อต้องเข้าไป 'ตรวจงาน' ที่สถานีโทรทัศน์ในฐานะผู้บริหารระดับสูงจะเป็นเช่นไร?)