บทที่ 21: เกาะสวรรค์ส่วนตัว และคำสัญญาใต้หมู่ดาว
สายลมทะเลที่พัดพาเอากลิ่นไอเค็มจาง ๆ มาปะทะใบหน้าให้ความรู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก ท้องฟ้าเหนือทะเลอันดามันในยามบ่ายเป็นสีครามเข้มไร้เมฆหมอก บดบังด้วยแสงอาทิตย์ที่สะท้อนผิวน้ำจนดูราวกับเกล็ดเพชรที่ระยิบระยับอยู่บนผืนผ้ากำมะหยี่สีน้ำเงิน ริน ยืนอยู่ที่หัวเรือยอชท์สุดหรูขนาด 110 ฟุตที่มีชื่อว่า 'The Serene Soul' ซึ่งเป็นหนึ่งในรางวัลระดับพรีเมียมจากระบบ เส้นผมสีดำสนิทของเธอพริ้วไหวไปตามแรงลม ชุดเดินชายหาดผ้าลินินสีขาวสะอาดตาขับเน้นผิวพรรณที่ดูเปล่งปลั่งและมีออร่าของเธอให้โดดเด่นยิ่งขึ้น
[ติ๊ง! โฮสต์เข้าสู่โหมดพักผ่อนหย่อนใจระดับ VVIP]
[สภาวะ: ความสุขโดยรวมของสมาชิกในฮาเร็มอยู่ที่ 95%]
[รางวัลสะสม: 3,000,000 บาท และ 'ทักษะ: สื่อสารกับธรรมชาติ' (ช่วยให้โฮสต์รู้สึกถึงสภาพอากาศและอารมณ์ของสิ่งมีชีวิตรอบตัว)]
รินระบายยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลาย เธอหันกลับไปมองภาพเบื้องหลังที่ทำให้หัวใจอุ่นวาบ พิมพ์มาดา และ อาซึมิ กำลังนั่งจิบแชมเปญชั้นเลิศอยู่ในโซนเลานจ์กึ่งเปิดโล่งของเรือ ทั้งสองคนกำลังแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเรื่องการลงทุนใหม่ ๆ แต่แววตาที่มองมายังรินนั้นเต็มไปด้วยความนุ่มนวล หมอเกล กำลังช่วย นารา ทาครีมกันแดดอย่างพิถีพิถัน ขณะที่ แม่นมมาลี นั่งรับลมเย็น ๆ อยู่บนเก้าอี้เอนหลังพร้อมกับรอยยิ้มที่เปี่ยมสุข
"คุณหนูคะ... ทะเลไทยสวยขนาดนี้เชียวหรือคะ แม่นมไม่ได้เห็นน้ำใส ๆ แบบนี้มานานเหลือเกิน" หญิงชราเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นรินเดินเข้าไปหา
"นี่แค่เริ่มต้นค่ะแม่นม เกาะส่วนตัวที่รินจะพาไป สวยกว่านี้อีกหลายเท่าค่ะ" รินนั่งลงข้างแม่นมแล้วกุมมือท่านไว้ "รินอยากให้แม่นมได้พักผ่อนให้เต็มที่นะคะ ต่อจากนี้ไปแม่นมไม่ต้องเหนื่อยอีกแล้ว"
เพียงไม่นาน เรือยอชท์ก็ค่อย ๆ ชะลอความเร็วลงเมื่อเข้าสู่เขตพื้นที่ของ 'Crystal Horizon Island' เกาะส่วนตัวที่มีขนาดกำลังดีตั้งอยู่โดดเดี่ยวกลางทะเลลึก สิ่งแรกที่ทุกคนเห็นคือหาดทรายที่ขาวละเอียดราวกับแป้งทอดตัวยาวเป็นรูปวงพระจันทร์ น้ำทะเลรอบเกาะใสจนมองเห็นแนวปะการังและฝูงปลาหลากสีสันได้อย่างชัดเจนโดยไม่ต้องดำน้ำ
ใจกลางเกาะมีวิลล่าสไตล์ 'Eco-Luxury' ที่ถูกออกแบบให้กลมกลืนกับธรรมชาติแต่แฝงไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย หลังคามุงด้วยวัสดุธรรมชาติแต่ติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์อัจฉริยะ ผนังเป็นกระจกใสบานใหญ่ที่เปิดรับวิวมหาสมุทรได้แบบ 360 องศา
"เหลือเชื่อเลยค่ะคุณริน..." นาราอุทานขณะก้าวลงจากเรือแจวไฟฟ้าที่พาเข้าสู่ฝั่ง "นาราเคยไปถ่ายแบบมาหลายเกาะ แต่ไม่มีที่ไหนที่ให้ความรู้สึก 'บริสุทธิ์' และ 'ส่วนตัว' ได้เท่าที่นี่เลย"
"นั่นเพราะเกาะนี้ไม่เคยเปิดรับนักท่องเที่ยวค่ะนารา" อาซึมิเดินเข้ามาสมทบพลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างพึงพอใจ "ที่นี่คือรังไหมส่วนตัวอย่างแท้จริง ระบบความปลอดภัยที่นี่ก็ยอดเยี่ยมมาก ฉันสัมผัสได้ถึงโดมพลังงานบางอย่างที่ปกคลุมอยู่... คุณรินนี่มีความลับที่น่าสนใจเสมอเลยนะคะ"
รินยิ้มตอบโดยไม่ขยายความ เธอพาพาสาว ๆ และแม่นมเข้าไปในวิลล่า พนักงานหุ่นยนต์อัจฉริยะที่ถูกออกแบบให้ดูเหมือนพนักงานโรงแรมระดับ 5 ดาว (ซึ่งระบบจัดเตรียมไว้ให้) คอยให้บริการยกกระเป๋าและเสิร์ฟน้ำมะพร้าวสดแช่เย็นทันทีที่ทุกคนมาถึง
ช่วงบ่ายเป็นเวลาแห่งการผ่อนคลายอย่างแท้จริง รินปล่อยให้ทุกคนทำกิจกรรมตามใจชอบ พิมพ์มาดาและอาซึมิเปลี่ยนชุดเป็นชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่แล้วลงไปแช่ในสระว่ายน้ำแบบ Infinity Pool ที่ดูเหมือนจะเชื่อมต่อกับทะเลอันดามันโดยตรง หมอเกลพานาราไปดำน้ำตื้นบริเวณหน้าหาด ส่วนรินขอตัวมานั่งอ่านเอกสารโปรเจกต์ใหม่ที่ศาลาริมหาด
'Dream City Project' โปรเจกต์ที่ระบบมอบหมายให้เธอเป็นผู้นำ มันไม่ใช่แค่การสร้างเมืองธรรมดา แต่คือการสร้าง "สังคมต้นแบบ" ที่มีทั้งเทคโนโลยีล้ำสมัย การเกษตรยั่งยืน และระบบสวัสดิการที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ฟรี รินไม่ได้มองว่านี่คือภาระ แต่มองว่ามันคือทางที่เธอจะใช้เงินที่มีล้นฟ้าให้เกิดประโยชน์สูงสุด
"คิดอะไรอยู่คะ?" เสียงนุ่ม ๆ ของพิมพ์มาดาดังขึ้นข้างตัว เธอเดินเข้ามาในชุดบิกินี่สีดำทับด้วยผ้าคลุมไหล่บาง ๆ ที่ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งให้ดูสง่างามดุจนางพญา
รินเงยหน้าขึ้นแล้ววางแท็บเล็ตลง "คิดเรื่องอนาคตค่ะพี่พิม... รินมีเงินเยอะเกินกว่าจะใช้หมดคนเดียว รินเลยอยากสร้างอะไรบางอย่างที่มั่นคงให้พวกเรา และให้คนอื่น ๆ ด้วย"
พิมพ์มาดานั่งลงข้างรินแล้วเอนศีรษะซบลงบนไหล่ "รินใจดีเสมอเลยนะ... บางครั้งพี่ก็กลัวว่าความใจดีของรินจะทำให้รินต้องเหนื่อย แต่พอเห็นสิ่งที่รินทำ พี่ก็อดภูมิใจไม่ได้"
"ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ ถ้ามีพี่พิมอยู่ข้าง ๆ แบบนี้" รินจูบที่หน้าผากของพิมพ์มาดาเบา ๆ ความฟินและความละมุนแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนระบบต้องแจ้งเตือนแต้มความสุขที่พุ่งสูงขึ้น
ค่ำคืนบนเกาะ Crystal Horizon นั้นงดงามกว่าที่คิด รินจัดเตรียมดินเนอร์สุดหรูริมหาด โต๊ะไม้ยาวถูกจัดวางบนทรายขาว ประดับด้วยแสงเทียนและโคมไฟกระดาษที่ลอยเอื่อย ๆ อยู่ในอากาศ ดนตรีแจ๊สเบา ๆ คลอกับเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งอย่างเป็นจังหวะ
เชฟส่วนตัว (AI ระดับสูง) รังสรรค์เมนูอาหารทะเลสด ๆ ที่เพิ่งจับขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นกุ้งมังกรย่างเนยกระเทียม หอยเชลล์ฮอกไกโดซอสทรัฟเฟิล และไวน์ขาวชั้นเลิศที่แช่เย็นจนได้ที่
"แด่พวกเราทุกคนค่ะ" รินชูแก้วขึ้น "และแด่การเริ่มต้นใหม่ที่แสนอบอุ่นในบ้านศิริวัฒนกุลและเกาะแห่งนี้"
"ชนแก้ว!" สาว ๆ ทุกคนประสานเสียงกันด้วยรอยยิ้ม
ในระหว่างมื้ออาหาร รินตัดสินใจเล่าเรื่องโปรเจกต์ 'Dream City' ให้ทุกคนฟัง
"รินอยากสร้างเมืองที่ทุกคนอยู่แล้วสบายใจเหมือนที่เราอยู่บนเกาะนี้ค่ะ" รินอธิบาย "เมืองที่มีพื้นที่สีเขียว มีโรงพยาบาลที่หมอเกลสามารถดูแลทุกคนได้เต็มที่ มีสตูดิโอระดับโลกให้นารา และมีศูนย์กลางธุรกิจที่พี่พิมกับอาซึมิสามารถแสดงฝีมือได้อย่างอิสระ"
หมอเกลตาเป็นประกาย "มันจะเป็นเหมือน 'สวรรค์บนดิน' เลยนะคะริน เกลยินดีช่วยเรื่องการออกแบบระบบสุขภาพของเมืองนี้ค่ะ"
"ฉันก็จะช่วยเรื่องการวางโครงสร้างพื้นฐานและคอนเนกชันต่างแดนเองค่ะคุณริน" อาซึมิเสริมด้วยความกระตือรือร้น "เราจะทำให้เมืองนี้เป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเอเชีย"
นารายิ้มกว้าง "ส่วนนาราจะเป็นทูตวัฒนธรรมให้เมืองนี้เองค่ะ! เราจะจัดงานเทศกาลศิลปะระดับโลกที่นั่น"
ความเห็นพ้องต้องกันของทุกคนทำให้รินรู้สึกอิ่มเอมใจ นี่ไม่ใช่แค่ฮาเร็มที่อยู่กันเพื่อความสุขส่วนตัว แต่คือกลุ่มผู้หญิงที่ทรงพลังที่พร้อมจะร่วมมือกันสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่
หลังมื้อค่ำ แม่นมมาลีขอตัวไปพักผ่อนก่อน ทิ้งให้รินและสาว ๆ ทั้งสี่คนนั่งล้อมวงรอบกองไฟเล็ก ๆ ริมหาด แสงไฟวับแวมสะท้อนดวงตาของแต่ละคน ท่ามกลางเสียงคลื่นและความเงียบสงัดของเกาะส่วนตัว
"ศิรินทร์..." พิมพ์มาดาเอ่ยขึ้นเบา ๆ ขณะที่กำลังซบไหล่ริน "พี่ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตที่สมบูรณ์แบบจะหน้าตาเป็นแบบนี้ พี่เคยคิดว่าต้องทำงานหนัก มีชื่อเสียง มีอำนาจ... แต่จริงๆ แล้ว แค่มีริน และมีพวกเราอยู่ด้วยกันแบบนี้ ก็พอแล้ว"
รินกระชับอ้อมกอดที่โอบไหล่พิมพ์มาดาและอาซึมิไว้คนละข้าง ส่วนหมอเกลและนาราก็นั่งพิงเข่าเธออยู่ใกล้ ๆ
"ความสุขที่แท้จริงคือ 'ความสงบ' ค่ะพี่พิม" รินพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "และรินจะรักษาความสงบนี้ไว้ให้พวกพี่ตลอดไป"
[ติ๊ง! ปลดล็อกความสำเร็จระดับตำนาน: 'The Sanctuary of Hearts']
[รางวัล: ปรับปรุงสมดุลร่างกายของสมาชิกทุกคนให้แข็งแรงและอ่อนเยาว์ถาวร + เงินสด 50,000,000 บาท เข้าสู่กองทุน Dream City]
ในวินาทีนั้น รินรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายและสิ่งแวดล้อมรอบตัวด้วยทักษะ 'สื่อสารกับธรรมชาติ' เธอสัมผัสได้ว่าน้ำทะเลกำลังขับกล่อมพวกเธอ และหมู่ดาวบนฟ้ากำลังเป็นพยานให้กับคำสัญญาในใจของเธอ
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังฟินและอบอุ่นถึงขีดสุด หน้าต่างระบบก็เด้งการแจ้งเตือนสีแดงเข้มขึ้นมาอย่างกะทันหัน ซึ่งเป็นสิ่งที่รินไม่เคยเห็นมาก่อน
[คำเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบคลื่นความถี่ 'ระบบลึกลับ' ที่กำลังพยายามแทรกแซงน่านน้ำส่วนตัวของโฮสต์!]
[ระยะห่าง: 10 ไมล์ทะเล และกำลังมุ่งตรงมายังเกาะ Crystal Horizon!]
รินขมวดคิ้ว แววตาที่เคยอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นเฉียบคมทันที เธอค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนโดยไม่ให้สาว ๆ ตกใจ
"มีอะไรหรือเปล่าคะคุณริน?" หมอเกลถามอย่างช่างสังเกต
"ไม่มีอะไรค่ะ... แค่รู้สึกว่า 'แขกไม่ได้รับเชิญ' กำลังจะมาหาเรา" รินตอบด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบแต่แฝงไปด้วยพลัง "อาซึมิ... เตรียมระบบป้องกันของเกาะให้พร้อม พี่พิม... รบกวนดูแลนาราและเกลด้วยนะคะ รินจะไป 'ต้อนรับ' พวกเขาหน่อย"
อาซึมิพยักหน้าทันที เธอรู้ดีว่าคำสั่งของรินหมายถึงอะไร เธอหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาสั่งการบางอย่างอย่างรวดเร็ว
รินเดินไปที่ชายหาด มองออกไปที่เส้นขอบฟ้าอันมืดมิด เธอไม่ได้รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย เพราะด้วยอำนาจและระบบที่เธอมีตอนนี้... ไม่ว่าใครหน้าไหนที่คิดจะมาทำลายความสงบของเธอ เธอจะทำให้พวกเขารู้ว่า 'สวรรค์บนดิน' แห่งนี้ มีพระเจ้าที่ชื่อว่า ศิรินทร์ คอยปกป้องอยู่
โปรดติดตามตอนต่อไป...