บทที่ 11 เลี้ยงข้าวป้าหลิว แกดันแนะนำหลิวเมิ่งซือลูกพี่ลูกน้องให้ห่าวเฉียงจ้วงรู้จัก

บทที่ 11 เลี้ยงข้าวป้าหลิว แกดันแนะนำหลิวเมิ่งซือลูกพี่ลูกน้องให้ห่าวเฉียงจ้วงรู้จัก
พอดีเลย วันนี้เงินเดือนออก มีเงินอุดหนุนพิเศษค่าโหลดตู้คอนเทนเนอร์ เงินเดือนเดือนที่แล้วเลยได้มา 650 หยวน
นึกขึ้นได้ว่าเดือนที่แล้วนัดกับป้าหลิวผู้ดูแลหอพักเอาไว้ ว่าเงินเดือนออกเดือนนี้จะเลี้ยงข้าวแก
ห่าวเฉียงจ้วงลังเลอยู่ว่าจะพาหวังเชี่ยนไปด้วยดีไหม ก็แหม หวังเชี่ยนเป็นแฟนเขาแล้วนี่นา แต่ถ้าพาไปก็กลัวความจะแตก เกิดป้าหลิวรู้ว่าหวังเชี่ยนเป็นผู้หญิงเข้า คงได้มีเรื่องวุ่นวายตามมาแน่ๆ
ดังนั้น คืนนี้ห่าวเฉียงจ้วงเลยไม่ได้พาหวังเชี่ยนไปด้วย
สถานที่คือร้านอาหารใกล้ๆ โรงงานที่ป้าหลิวเป็นคนเลือก สั่งกับข้าวไปหกอย่าง รวมแล้วแปดสิบกว่าหยวน
ป้าหลิวไม่ได้มาคนเดียว แต่พาผู้หญิงมาด้วยคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นดูอายุรุ่นราวคราวเดียวกับห่าวเฉียงจ้วง
หน้าตาสะสวยชวนมอง สูงร้อยเจ็ดสิบหก แถมยังใส่รองเท้าส้นสูง สวมชุดเดรสสายเดี่ยว แล้วสวมเสื้อโค้ทขนเป็ดทับไว้ข้างนอก
ตอนที่เจอห่าวเฉียงจ้วง เธอเป็นฝ่ายยื่นมือออกมาก่อน ส่งยิ้มให้ห่าวเฉียงจ้วง แล้วแนะนำตัว "ฉันชื่อหลิวเมิ่งซือ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"
หลังจากหลิวเมิ่งซือแนะนำตัว ห่าวเฉียงจ้วงก็รีบลุกขึ้น แนะนำตัวกลับ "ผมชื่อห่าวเฉียงจ้วง ยินดีที่ได้รู้จักครับ"
ป้าหลิวมองห่าวเฉียงจ้วงด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม เอ่ยปากแซว "เฉียงจ้วง ป้าพูดตามตรงเลยนะ ถ้าป้าเด็กลงสักห้าปี ป้าจะตามจีบเธอเองเลย"
ไม่นึกเลยว่าป้าหลิวจะพูดตรงไปตรงมาขนาดนี้ เล่นเอาห่าวเฉียงจ้วงแอบเขินขึ้นมาเลย ในหัวพลันนึกไปถึงเหตุการณ์ตอนที่บังเอิญเจอแกตรงทางเดินในหอพักวันนั้น
ต้องยอมรับเลยว่า ยัยป้าคนนี้ดูแลรูปร่างตัวเองได้ดีจริงๆ ขนาดหลิวเมิ่งซือนั่งอยู่ข้างๆ ถ้าไม่บอกก็คงเดาไม่ออกหรอกว่าป้าหลิวจะอายุมากกว่าหลิวเมิ่งซือตั้งยี่สิบกว่าปี
ป้าหลิวเห็นห่าวเฉียงจ้วงไม่ตอบรับ ก็โบกมือพูดต่อ "เรื่องหญิงชายมันเป็นเรื่องธรรมชาติ เฉียงจ้วง เธอหล่อขนาดนี้ ป้าเห็นแล้วยังอดใจสั่นไม่ได้เลย"
พูดพลางแกก็ผลักหลิวเมิ่งซือเบาๆ แล้วพูดว่า "ผู้หญิงไม่เมา ผู้ชายก็ไม่มีโอกาสหรอกนะ แต่เธอวางใจเถอะ ป้าไม่ได้คิดจะจับเธอทำสามีหรอก แค่อยากจะแนะนำหลิวเมิ่งซือน้องสาวป้าให้เธอรู้จักสักหน่อย"
ห่าวเฉียงจ้วงมองไปที่หลิวเมิ่งซือ รู้สึกได้เลยว่าดวงตาดอกท้อคู่สวยของเธอกำลังส่งสายตาปิ๊งๆ มาให้เขาไม่หยุด
เธอก็เป็นคนตรงๆ เหมือนกัน เรียกพนักงานมาสั่งเหล้าขาวเปิดขวดทันที ขยับมานั่งข้างๆ ห่าวเฉียงจ้วง แล้วรินเหล้าให้สองแก้ว
หลิวเมิ่งซือพูดขึ้น "พี่สาวฉันพูดถูก วันนี้พี่เขาบอกว่าจะแนะนำผู้ชายให้ฉันรู้จัก พูดตามตรงนะ แค่เห็นหน้านายแวบแรก ฉันก็ถูกใจนายแล้วล่ะ ฉันอาจจะอายุมากกว่านายสักสองสามปี พี่สาวคนนี้ขอพูดตรงๆ เลยนะ ถ้าแต่งงานกับพี่ รับรองว่านายจะสบายไปอีกห้าสิบปีเลยล่ะ"
ห่าวเฉียงจ้วงไม่ชอบกินแผ่นแป้งวาดฝันที่คนอื่นเอามาล่อ เขามองดูหลิวเมิ่งซือที่หน้าตาสวยจัดแถมหุ่นยังเป๊ะปัง แล้วประมวลผลคำพูดของป้าหลิวเมื่อครู่นี้
ห่าวเฉียงจ้วงเข้าใจความหมายของทั้งสองคนแล้ว ในหัวของเขาพลันนึกถึงหวังเชี่ยนขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ
พวกเขาสองคนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันไปแล้ว แต่ติดที่สถานะของหวังเชี่ยน ทำให้ยังเปิดเผยเรื่องนี้ไม่ได้
หลิวเมิ่งซือเห็นห่าวเฉียงจ้วงไม่ตอบสนอง ก็รีบยกแก้วเหล้าขึ้นมาลุกขึ้นยืน "เฉียงจ้วง พี่ขอดื่มให้ก่อนเลยนะ"
มาถึงก็ชนแก้วเลย ผู้หญิงคนนี้จะอยากแต่งงานอะไรขนาดนั้น!
ทำเอาห่าวเฉียงจ้วงรู้สึกแปลกๆ แต่ก็เกรงใจปฏิเสธไม่ลง เลยยกแก้วขึ้นดื่มจนหมดเกลี้ยง
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาดื่มเหล้า โชคดีที่ร่างกายกำยำแข็งแรง ร่างกายที่แข็งแรงย่อมเจือจางแอลกอฮอล์ได้ดี เขาเลยไม่ใช่คนที่จะเมาง่ายๆ
พอเห็นหลิวเมิ่งซือกับห่าวเฉียงจ้วงกระดกเหล้าหมดแก้วในอึกเดียว บนใบหน้าป้าหลิวก็เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นดีใจอย่างเห็นได้ชัด แกพูดอย่างกระตือรือร้น "ดีเลย เฉียงจ้วง ป้าดูแล้วเธอกับเมิ่งซือนี่มันกิ่งทองใบหยกชัดๆ เหมาะสมกันสุดๆ!"
คำพูดของป้าหลิวเหมือนเป็นการราดน้ำมันลงบนกองไฟ ความรู้สึกร้อนผ่าวตอนเหล้าขาวไหลลงคอ แถมยังมีกลิ่นเหม็นแปลกๆ ตีขึ้นจมูกอีก
ตอนนั้นอากาศค่อนข้างหนาว พอดื่มเหล้าขาวเข้าไปก็ทำให้ร่างกายอุ่นขึ้นมาบ้าง พอยกตะเกียบคีบเนื้อแกะเข้าปาก ร่างกายก็อุ่นวาบขึ้นมาทันที
วันนั้น ไม่รู้ว่าดื่มกันไปท่าไหน ดื่มไปดื่มมา ไม่รู้ว่าดื่มไปเยอะเท่าไหร่แล้ว
พอกินอิ่มดื่มเสร็จ ห่าวเฉียงจ้วงกำลังจะไปคิดเงิน หลิวเมิ่งซือที่เมาแอ๋ก็พุ่งมาขวางหน้าห่าวเฉียงจ้วง ชิงจ่ายเงินไปก่อน พอเห็นบิลค่าอาหาร ห่าวเฉียงจ้วงถึงกับสะดุ้ง ปาเข้าไปตั้งพันสอง แค่ค่าเหล้าอย่างเดียวก็ปาเข้าไปพันหยวนแล้ว
ตอนนี้เขาเริ่มจะสร่างเมาขึ้นมานิดๆ แล้วล่ะ ถ้าหลิวเมิ่งซือไม่ชิงจ่ายเงินไปก่อน ห่าวเฉียงจ้วงคงได้ขายหน้าชัวร์ๆ เพราะเงินในกระเป๋าทั้งเนื้อทั้งตัว รวมกับเงินเดือนเดือนที่แล้ว มีแค่ 650 หยวนเท่านั้นเอง
เรื่องนี้ทำเอาห่าวเฉียงจ้วงแอบเครียดจนเหงื่อตก โชคดีที่มีฤทธิ์แอลกอฮอล์ช่วยให้ใจกล้าขึ้นมาหน่อย
จังหวะนั้น พอหันไปมองหลิวเมิ่งซือที่อยู่ตรงหน้า ก็เห็นแต่แววตาหยาดเยิ้ม พอขยับเข้าไปใกล้ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอก็ทำเอาเลือดในสมองห่าวเฉียงจ้วงสูบฉีดอย่างแรง
ป้าหลิวเดินตามอยู่ข้างหลัง ในใจเบิกบานสุดๆ คิดว่าตัวเองทำความดีความชอบสำเร็จไปอีกเรื่องแล้ว
เนื่องจากร้านอาหารอยู่ห่างจากโรงงานไม่ไกล ตอนนั้นห่าวเฉียงจ้วงยังอ่อนต่อโลก ไม่ได้คิดลึกอะไร คิดแค่ว่าเมามากแล้ว รีบกลับโรงงานก่อนดีกว่า!
แต่หลิวเมิ่งซือที่เมาแอ๋กลับเกาะแขนห่าวเฉียงจ้วงไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย ร้องงอแง "ไม่เอา ฉันจะไปเปิดห้อง นายต้องไปปกป้องฉันนะ"
ป้าหลิวก็เดินเข้ามาประกบอีกข้าง กลายเป็นว่าหลิวเมิ่งซือยืนขนาบซ้าย ป้าหลิวยืนขนาบขวา ควงแขนห่าวเฉียงจ้วงคนละข้าง พาเดินตรงดิ่งไปที่โรงแรมข้างหน้า
โรงแรมนั้นชื่อว่า โรงแรมเมิ่งซือ หลิวเมิ่งซือชี้ไปที่ชื่อโรงแรม แล้วพูดขึ้น "เห็นหรือเปล่า นั่นโรงแรมของฉันเอง วันนี้ฉันบอกนายไว้ตรงนี้เลยนะ ขอแค่นายยอมเป็นของพี่ พี่จะยอมตามใจนายทุกอย่างเลย"
บางทีอาจจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ล่ะมัง!
ห่าวเฉียงจ้วงใช้มือข้างเดียวรวบเอวหลิวเมิ่งซือ ยกตัวเธอขึ้นมาลอยหวือ "ฉันจะพูดซ้ำอีกรอบนะ ไม่ใช่ฉันต้องยอมเป็นของเธอ แต่เธอต่างหาก ถ้าอยากจะอยู่กับฉัน ก็ต้องเป็นฝ่ายยอมเชื่อฟังฉัน"
หลิวเมิ่งซืออาศัยจังหวะนั้นโอบคอห่าวเฉียงจ้วงไว้แน่น กอดเขารัดติ้ว พลางพูดด้วยความตื่นเต้น "ฉันยอมเป็นของนาย ฉันจะยอมตามใจนายทุกอย่างเลย"
อาจจะเป็นเพราะดื่มเหล้าเข้าไปเยอะจนสมองตื้อไปหมดแล้วล่ะมั้ง!
ห่าวเฉียงจ้วงถึงได้เอื้อมมือไปบีบก้นป้าหลิวเข้าให้เต็มแรงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
ร่างของป้าหลิวสั่นสะท้านอย่างเสียวซ่าน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองห่าวเฉียงจ้วง หัวเราะคิกคัก "ไอ้เด็กบ้า เธอจับผิดคนแล้ว"
ในความสะลึมสะลือนั้นแหละ!
ห่าวเฉียงจ้วงก็ถูกผู้หญิงสองคนนี้หิ้วปีกพยุงเข้าไปในโรงแรมเมิ่งซือ เปิดห้องสวีทสุดหรูแล้วเข้าไปพักข้างใน
มันเป็นห้องสวีทสุดหรูแบบสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น ป้าหลิวทำตัวเหมือนตามมาเป็นผู้คุมงาน พยายามดันลูกพี่ลูกน้องตัวเองอย่างหลิวเมิ่งซือให้ได้เสียกับห่าวเฉียงจ้วงให้จงได้
พอเข้ามาในห้อง ส่งห่าวเฉียงจ้วงกับหลิวเมิ่งซือเข้าไปในห้องนอนห้องหนึ่งเสร็จ ป้าหลิวก็รู้หน้าที่ หมุนตัวเดินเลี่ยงไปพักที่อีกห้องหนึ่งที่ยังว่างอยู่
ห่าวเฉียงจ้วงกอดหลิวเมิ่งซือทิ้งตัวลงบนเตียง เมาจนตาพร่ามัวไปหมด
สะลึมสะลือเห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งขยับเข้ามาหา เมาจนแยกไม่ออกแล้วว่าเป็นใคร รู้แค่ว่าตอนนั้น ในใจมันมีความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกพลุ่งพล่านขึ้นมา เขาพลิกตัวขึ้นคร่อมผู้หญิงคนนั้น แล้วก้มลงจูบอย่างดูดดื่ม