ตอนที่ 7 แกนผลึกก็เก็บเกี่ยวเป็นค่าสถานะได้

ตอนที่ 7 แกนผลึกก็เก็บเกี่ยวเป็นค่าสถานะได้

อันหรานพยักหน้า ทั้งสามคนรีบมุ่งหน้ากลับค่ายพักแรม

เมื่อเข้าใกล้ค่าย ก็เห็นผู้มีพลังพิเศษและทหารรับจ้างพร้อมอาวุธครบมือกำลังจัดการกับฝูงแมลงและสัตว์กลายพันธุ์ที่คลุ้มคลั่ง

บางคนใช้ปืนพ่นไฟยิงกราด บางคนใช้พลังพิเศษธาตุไฟปล่อยเปลวเพลิงออกมาจากอากาศ

เปลวไฟพุ่งพล่านราวกับงูเลื้อย เผาผลาญฝูงแมลงและพืชสัตว์กลายพันธุ์เป็นวงกว้าง

กลิ่นเหม็นไหม้ฉุนจมูกของโปรตีนที่ถูกเผาไหม้ลอยคลุ้งไปทั่ว

"นี่ เธอมีพลังพิเศษหรือเปล่า?" ซันชีกระทุ้งศอกใส่อันหรานเบาๆ สายตามองไปยังเหล่าผู้มีพลังพิเศษด้วยความอิจฉา

อันหรานพยักหน้า "มีสิ พลังเก็บเกี่ยวน่ะ"

ซันชีตาโต "เธอมีพลังพิเศษจริงๆ ด้วย มิน่าล่ะถึงกล้าออกไปแดนร้างคนเดียว!"

อันหรานยิ้มเจื่อน "พลังของฉันไม่มีพลังต่อสู้หรอก แค่เก็บพืชกลายพันธุ์ได้นิดหน่อยเท่านั้นเอง"

"แค่นั้นก็เก่งมากแล้ว"

ซันชีถอนหายใจพลางเดินไปพลาง "ถ้าฉันปลุกพลังได้บ้างก็คงดี ไม่ว่าจะพลังอะไรก็ช่าง ขอแค่พาครอบครัวไปอยู่ในเมืองชั้นในได้ก็พอ"

อันหรานขยับเป้หนักอึ้งบนหลังให้เข้าที่ แล้วมองซันชีอย่างสงสัย "เธอไม่มีพลังพิเศษเหรอ? แต่ฉันเห็นเธอแรงเยอะมากเลยนะ"

เมื่อกี้ซันชีลากเธอวิ่งฉิว ทั้งที่ในเป้ของเธอมีของหนักเป็นร้อยชั่ง

ซันชีหัวเราะร่า "ลืมไปแล้วเหรอ? ฉันแรงเยอะมาตั้งแต่เกิด ไม่ใช่พลังพิเศษหรอก"

แล้วชี้ไปที่อวี๋กัง "ในทีมเรามีแค่พี่อวี๋คนเดียวที่เป็นผู้มีพลังพิเศษสายความเร็ว เพิ่งปลุกพลังได้ไม่ถึงสองเดือน"

อันหรานพยักหน้า มองสำรวจอวี๋กัง ชายหนุ่มรูปร่างสูงผอม สวมหน้ากากและหมวกนิรภัยจนดูไม่ออกว่าอายุเท่าไหร่

คุยกันไปสักพัก อันหรานก็อดถามไม่ได้ "ซันชี ทำไมตอนนั้นเธอถึงลาออกกะทันหันล่ะ?"

ซันชีเกาหัว "พ่อฉันออกไปทำภารกิจแล้วโดนพิษมลพิษเล่นงานหนัก ที่บ้านไม่มีเงินรักษา แม่เลยต้องขายบ้านในเมืองชั้นในมารักษาพ่อ แต่สุดท้ายพ่อก็จากไปอยู่ดี"

ความจริงบ้านเธอไม่ได้ขายแค่บ้าน แต่ขายทั้งสิทธิ์การอยู่อาศัยในเมืองชั้นในและทรัพย์สินมีค่าทุกอย่าง จนต้องย้ายมาอยู่เมืองชั้นนอก

อันหรานเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นนาฬิกาข้อมือให้ "แอดเพื่อนกันไว้เถอะ คราวหน้าไปแดนร้างจะได้ไปด้วยกัน"

"เอาสิ เอาสิ!" ซันชีดีใจรีบยื่นนาฬิกาของตัวเองมา แลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อกัน

อันหรานถามต่อ "เดี๋ยวพวกเธอจะออกไปอีกไหม?"

ซันชีส่ายหน้า "ข้างนอกสภาพนี้ ออกไปก็ไม่ได้อะไรหรอก อีกอย่างชุดป้องกันของพี่อวี๋ขาดด้วย ต้องกลับไปซ่อมก่อน"

อย่างนี้นี่เอง

อันหรานสังเกตชุดของซันชีกับอวี๋กัง ก็พบว่าชุดป้องกันของทั้งคู่เต็มไปด้วยรอยปะชุน แม้แต่หมวกนิรภัยก็มีรอยร้าว

กางเกงชุดป้องกันยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ ตรงหัวเข่ามีรอยปะทับกันสองสามชั้น

"ตอนนี้พวกเธอพักที่ไหน? เดี๋ยวฉันไปหา" อันหรานถาม

ซันชี: "ฉันพักเต็นท์ในค่าย ล็อกที่ 37"

"โอเค" อันหรานพยักหน้า

ไม่นานทั้งสามก็กลับถึงค่าย

อันหรานโบกมือลาซันชี "ฉันขอไปจุดแลกเปลี่ยนก่อนนะ"

"ได้เลย" ซันชีโบกมือตอบ แล้วรีบวิ่งไปที่เต็นท์

อันหรานเดินไปที่จุดแลกเปลี่ยน ตรงไปที่ช่องเดิมเมื่อวาน แล้วเทของในเป้ออกมาทั้งหมด

เพราะแรงมีจำกัด ระหว่างทางเธอเลยทิ้งพืชอื่นๆ ไปหมด ตอนนี้ในเป้เหลือแต่ต้าจี้ รวมทั้งหมด 28 มัด

"เยอะขนาดนี้เลย?" เสี่ยวหลี่ เจ้าหน้าที่คนเดิมตาค้าง มองอันหรานอย่างเหลือเชื่อ

"อื้อ ค่ามลพิษระดับปานกลางทั้งหมด เมื่อวานฉันก็มาแลกทีนึงแล้ว"

อันหรานไม่อยากเสียเวลาต่อรอง เลยเตือนความจำเสี่ยวหลี่ "หัวหน้าคุณให้ราคากรัมละ 6 แต้มนะ"

"จำได้ครับ จำได้!" เสี่ยวหลี่พยักหน้ารัวๆ ไม่ต้องเรียกหัวหน้ามาแล้ว จัดการรับซื้อต้าจี้ทันที

ตรวจสอบทีละชิ้น ชั่งน้ำหนัก รวมแล้วประมาณ 84 ชั่ง หรือราว 42,000 กรัม

เสี่ยวหลี่ลอบมองอันหรานอีกครั้ง พลางบ่นในใจ

เป้หนักตั้ง 80 กว่าชั่ง แม่หนูคนนี้แบกกลับมาได้ยังไงเนี่ย

แต่ต้าจี้รอบนี้ค่ามลพิษต่ำกว่าเมื่อวานอีก แลกในราคากรัมละ 6 แต้มได้สบาย

เสี่ยวหลี่กดเครื่องคิดเลขสองรอบเพื่อความชัวร์ "ทั้งหมด 252,798 แต้ม ถูกต้องไหมครับ?"

อันหรานพยักหน้า แล้วถาม "ที่นี่ขายชุดป้องกันชุดละเท่าไหร่?"

"ของใหม่ชุดละ 5,000 รวมรองเท้า หน้ากาก หมวกนิรภัย ถ้ามือสองสภาพ 50% ชุดละ 1,800" เสี่ยวหลี่ตอบ

อันหรานเดาะลิ้น ของใหม่แพงชะมัด แพงกว่าในฐานทัพอีก

ช่างเถอะ ซื้อมือสองไปฝากซันชีสักสองชุดแล้วกัน ถือว่าตอบแทนที่ช่วยชีวิต "ขอชุดมือสองสองชุด"

"ได้ครับ" เสี่ยวหลี่ดีใจที่ลูกค้าจะซื้อของเพิ่ม รีบไปหยิบชุดป้องกันมือสองมาสองชุด แต่ละชุดบรรจุในกระเป๋าหิ้ว

อันหรานเปิดเช็กของ ครบถ้วนดี แล้วถามต่อ "มีปืนพลังงานขายไหม? แบบพกพาน่ะ"

เสี่ยวหลี่ส่ายหน้า "ปืนพลังงานมีให้เฉพาะทหารรับจ้างของฐานทัพ ที่นี่ไม่มีขายครับ"

เห็นอันหรานขมวดคิ้ว เขาเลยกระซิบแนะนำ "ปืนพ่นไฟพลังงานก็ไม่เลวนะครับ ลองซื้อไปใช้ดู อานุภาพไม่แพ้ปืนพลังงานเลย"

แค่เปลืองพลังงานกับเปลืองเงินหน่อย เสี่ยวหลี่ละไว้ในฐานที่เข้าใจ เดี๋ยวแม่หนูใช้ก็รู้เอง

อันหรานตาเป็นประกาย รีบถาม "ปืนพ่นไฟกระบอกละเท่าไหร่?"

ข้างนอกเต็มไปด้วยแมลงและสัตว์คลุ้มคลั่ง มีปืนพ่นไฟติดตัวไว้ก็ดีเหมือนกัน เธออยากจะออกไปสำรวจแดนร้างอีกสักรอบ

"ขนาดเล็ก 9,900 แถมแกนผลึกระดับต้นหนึ่งก้อน ใช้ต่อเนื่องได้ครึ่งชั่วโมง"

เสี่ยวหลี่แนะนำต่อ "ขนาดกลาง 13,800 แถมแกนผลึกระดับต้นหนึ่งก้อน ใช้ต่อเนื่องได้ 10 นาที..."

"เดี๋ยวนะ" พอได้ยินคำว่าแกนผลึก อันหรานก็นึกถึงแกนผลึกที่เก็บเกี่ยวได้จากต้นต้าจี้ เธอจึงรีบถาม "ขอดูหน้าตาแกนผลึกหน่อยได้ไหม?"

เจ้าหน้าที่ยื่นหินสีดำขนาดเท่าไข่ไก่ให้อันหราน "นี่ครับ"

อันหรานรับแกนผลึกมาถือ หนักอึ้งเหมือนหินแร่

พอลองกระตุ้นพลังพิเศษ จู่ๆ ก็มีข้อความเด้งขึ้นมา: [ต้องการเก็บเกี่ยวหรือไม่?]

อันหรานตกใจแทบปล่อยแกนผลึกหลุดมือ รีบเหลือบมองเสี่ยวหลี่

เสี่ยวหลี่ไม่รู้เรื่องรู้ราว ยังคงมองลูกค้ากระเป๋าหนักด้วยสายตาคาดหวัง

อันหรานตั้งสติ ข่มความตื่นเต้น แล้วถามเสียงเรียบ "ไอ้นี่ขายแยกก้อนละกี่แต้ม?"

เสี่ยวหลี่: "3,500 แต้มครับ"

"แพงจัง ซื้อเยอะลดได้ไหม? สัก 3,000 ได้เปล่า?" อันหรานหมุนหินสีดำในมือเล่น ลองต่อราคาดู

"ไม่ได้ครับ ราคาแกนผลึกทางค่ายกำหนดมา ผมตัดสินใจเองไม่ได้"

"งั้นเหรอ ช่างเถอะ"

อันหรานขี้เกียจตอแย อยากรีบกลับไปพิสูจน์ข้อสันนิษฐานของตัวเอง

สรุปแล้วเธอซื้อปืนพ่นไฟขนาดเล็ก 1 กระบอก แกนผลึก 10 ก้อน ชุดป้องกัน 2 ชุด และยาฟื้นฟูพลังจิตระดับต้น 30 ขวด รวมเป็นเงิน 140,000 กว่าแต้ม

ในบัญชีเหลืออีก 114,000 แต้ม อันหรานเลยไปต่อค่าเช่าห้องพักที่เคาน์เตอร์อีกสิบกว่าวัน หมดไป 5000 แต้ม

ตอนนี้เหลือแต้มในบัญชี 109,000 แต้ม เก็บไว้ก่อน

กลับถึงห้อง อันหรานไม่สนความเหนื่อยล้า รีบหยิบแกนผลึกสิบก้อนออกมาวาง

กันพลาด เธอลองใช้ทักษะกับแกนผลึกก้อนเดียวก่อน

[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +2 คุณได้รับแกนผลึกระดับต้นขนาดเล็ก 1 ชิ้น หลังจากดูดซับจะเพิ่มค่าสถานะอิสระ 0.2 แต้ม]

ว้าว! เป็นอย่างที่คิดจริงๆ!

อันหรานดีใจสุดขีด กำผลึกใสขนาดเท่าเม็ดถั่วเหลืองไว้แน่น แล้วสั่งดูดซับ

บนหน้าต่างสถานะปรากฏค่าสถานะอิสระเพิ่มมา 0.2 แต้ม

เธอลองเพิ่ม 0.2 แต้มลงในค่าความว่องไว ลองขยับตัวดู ก็ไม่รู้สึกต่างจากเดิมเท่าไหร่

แต่ก็นะ เก็บเล็กผสมน้อย อันหรานไม่เกี่ยงอยู่แล้ว

ใครจะรู้ว่าเธออยากให้ค่าสถานะตัวเองเพิ่มขึ้นแค่ไหน ตอนนี้เจอทางลัดแล้ว ต่อให้เปลืองเงินแค่ไหนก็ต้องทำ

อันหรานรวบยอดเก็บเกี่ยวแกนผลึกที่เหลืออีกเก้าก้อน ใช้พลังกายใจไป 5 แต้ม

รอบหลังๆ เธอลองเก็บเกี่ยวทีละสองสามก้อน ก็สำเร็จเหมือนกัน

หลังจากดูดซับแกนผลึก ที่ได้ทั้งหมด เธอเทค่าสถานะอิสระทั้งหมดลงที่ความว่องไว

นี่คือจุดอ่อนของเธอ และเป็นสิ่งสำคัญในการเอาชีวิตรอด ต้องอัปเกรดก่อนเป็นอันดับแรก

. . .