ตอนที่ 19 ได้รับถุงสัตว์อสูรระดับสาม
ตอนที่ 19 ได้รับถุงสัตว์อสูรระดับสาม
เป็นไปตามคาด รถหุ้มเกราะของกลุ่มทหารรับจ้างเริ่มถอยร่นกลับมา มีคนตะโกนผ่านโทรโข่ง "ทุกคนถอยกลับค่าย! ถอยกลับค่ายเดี๋ยวนี้!"
ฝูงชนแตกฮือ วิ่งกรูไปทางประตูค่ายราวกับผึ้งแตกรัง
อันหรานถูกคลื่นมนุษย์พัดพาเข้าไปในค่าย
เธอเหนื่อยจนแทบขาดใจ รีบวิ่งกลับไปที่ตึกหมายเลข 7
ตอนนี้ในค่ายวุ่นวายไปหมด ไม่มีใครคอยจัดระเบียบอีกแล้ว
พอเข้าห้องอันหรานก็ดึงหน้ากากลง กระดกน้ำดื่มอึกใหญ่ เธอโยนเป้ทิ้งแล้วล้มตัวลงนอนแผ่บนเตียง แต่ยังไม่ทันจะได้นอนพักถึงสองนาที เสียงประกาศจากลำโพงของค่ายก็ดังขึ้นอีกครั้ง "ทุกคนฟังคำสั่ง! ออกมาต้านรับศัตรูเดี๋ยวนี้! ทุกคนฟังคำสั่ง..."
อันหรานไม่อยากขยับตัวเลยแม้แต่นิดเดียว ในหัวรีบคำนวณทางหนีทีไล่อย่างรวดเร็ว
ถ้าค่ายแตก เธอจะหนีออกไปทางไหนดี?
ทิศทางไหนถึงจะปลอดภัยที่สุด?
ทว่าเสียงประกาศยังคงดังต่อเนื่อง "...ขอแค่รักษาค่ายไว้ได้ พอฟ้าสางกำลังเสริมก็จะมาถึง ทุกคนอย่าเพิ่งยอมแพ้! ชัยชนะต้องเป็นของพวกเราในที่สุด..."
อันหรานหมดแรงจะบ่น เธอหลับตาลงกะพักสายตาสักหน่อย แต่ก็ได้ยินเสียงทุบประตูห้องดังสนั่นหวั่นไหว "เปิดประตู! ทุกคนออกไปสู้เดี๋ยวนี้! ใครฝ่าฝืนยิงเป้า!"
เธอรู้ดีว่าขืนไม่ออกไปตอนนี้ คงโดนยิงทิ้งจริงๆ แน่
ผู้ที่รู้รักษาตัวรอดคือยอดคน อันหรานรีบสะพายปืนพ่นไฟและคว้ามีดสปาต้าเปิดประตูออกไป
รอบนี้เธอไม่ได้สะพายเป้ใบใหญ่ไปด้วย เลือกที่จะไปตัวเปล่าแบบคล่องตัวที่สุด
นาทีเป็นตายแบบนี้ ขืนแบกไอ้นั่นไปก็เหมือนหาเรื่องใส่ตัว
พอออกมาก็เห็นทหารรับจ้างกำลังไล่ทุบประตูห้องอื่นอยู่
อันหรานมองแวบเดียวก็เมินหน้าหนี รีบวิ่งลงบันไปข้างล่าง
ภายในค่ายโกลาหลวุ่นวาย โดยเฉพาะบริเวณประตูทางเข้าที่มีสัตว์กลายพันธุ์บางส่วนหลุดรอดเข้ามาแล้ว
แต่เนื่องจากช่องทางเข้าที่จำกัด ทำให้พวกมันเข้ามาได้ทีละไม่มาก และถูกรุมสังหารอย่างรวดเร็ว
อันหรานตาเป็นประกาย รีบวิ่งตรงเข้าไปทันที
อาศัยจังหวะที่คนกลุ่มหนึ่งกำลังรุมโจมตีสัตว์กลายพันธุ์ตัวหนึ่ง เธอรีบยื่นมือไปแตะที่ก้นของมันแล้วใช้ทักษะ
[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +50 คุณได้รับค่ากายภาพ 1 แต้ม]
[...เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +50 คุณได้รับแกนผลึกสัตว์กลายพันธุ์ระดับ 2 1 เม็ด...]
ทันทีที่แกนผลึกถูกเก็บเกี่ยวออกมา สัตว์กลายพันธุ์ตัวนั้นก็ร่วงผล็อยลงไปกองกับพื้นเหมือนผักต้ม
คนที่รุมตีอยู่ถึงกับมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
เอ๊ะ? ทำไมฟันทีเดียวตายเลย? สัตว์กลายพันธุ์ตัวนี้มันอ่อนขนาดนี้เลยเหรอ?
ส่วนอันหรานที่วิ่งหนีไปไกลแล้ว ก็ทำเนียนปิดทองหลังพระ รีบวิ่งไปหาสัตว์กลายพันธุ์ตัวถัดไป
เจ้าตัวนี้สูงถึง 3 เมตร รูปร่างหน้าตาประหลาดพิลึก คล้ายจิงโจ้แต่มีหมอกดำล้อมรอบตัว ในปากมีเขี้ยวแหลมยาว กรงเล็บหน้าคมกริบ ดูเหมือนปีศาจจากขุมนรก
มันเคลื่อนที่รวดเร็วมาก กระโดดไล่ตามคนคนหนึ่งแล้วถีบกระเด็นไปในพริบตา จากนั้นก็ตวาดกรงเล็บใส่หลังของอีกคนจนเลือดสาด
ถ้าคนคนนั้นไม่ได้ใส่ชุดป้องกันระดับสูง ป่านนี้กระดูกสันหลังคงขาดไปแล้ว
ถึงอย่างนั้นแผ่นหลังของเขาก็ชุ่มไปด้วยเลือด เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บไม่น้อย
เสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่ว อันหรานรีบถอยฉากออกมาตั้งหลัก
จังหวะนั้นเอง ผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งก็ใช้พลังพิเศษ สร้างตาข่ายเถาวัลย์สีเขียวดำขึ้นกลางอากาศ ครอบร่างเจ้าจิงโจ้กลายพันธุ์ไว้ได้
เจ้าจิงโจ้ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ตาข่ายเถาวัลย์ทำท่าจะขาดแหล่มิขาดแหล่
"รีบฆ่ามันเร็ว!" ผู้มีพลังพิเศษคนนั้นหน้าดำหน้าแดงตะโกนลั่น "ฉันยื้อมันได้แค่ 10 วินาที!"
อันหรานได้ยินดังนั้นตาก็ลุกวาว พุ่งตัวเข้าไปตบก้นเจ้าจิงโจ้กลายพันธุ์ทันที
[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +50 คุณได้รับค่าความว่องไว 2 แต้ม]
[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +50 คุณได้รับค่าพละกำลัง 2 แต้ม]
[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +50 คุณได้รับถุงสัตว์อสูรระดับ 3 หนึ่งใบ สามารถบรรจุสิ่งของได้ 1 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่คิดน้ำหนัก]
ทันใดนั้น ถุงหนังสีดำขนปุกปุยขนาดเท่าฝ่ามือก็ปรากฏขึ้นในมือของอันหราน
ยังไม่ทันได้ดูให้ละเอียด จิงโจ้กลายพันธุ์ก็กรีดร้องโหยหวน กระชากตาข่ายเถาวัลย์จนขาดสะบั้น
มันหมุนตัวขวับ ดวงตาสีแดงฉานเต็มไปด้วยความโกรธแค้นจ้องเขม็งมาที่อันหราน
อันหรานเห็นท่าไม่ดีรีบดีดตัวถอยห่าง พร้อมกับคว้าปืนพ่นไฟยิงสวนเข้าไปที่หน้ามันเต็มๆ
พรึ่บ! ไฟลุกท่วมร่างจิงโจ้กลายพันธุ์
ผู้มีพลังพิเศษคนอื่นๆ รีบกรูเข้ามาซ้ำ ไม่นานมันก็สิ้นฤทธิ์
อันหรานถอนหายใจโล่งอก แอบคลำถุงสัตว์อสูรในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะยัดมันลงไปให้ลึกกว่าเดิม
ถุงนี่มันจะเหมือนที่เธอคิดไว้ไหมนะ? เดี๋ยวรอสถานการณ์สงบก่อนค่อยหาอะไรมาลองใส่ดู
ตอนนั้นเอง เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังมาจากนอกประตูค่าย เหมือนมีสัตว์ยักษ์พยายามจะพังเข้ามา
"เร็วเข้า! ผู้มีพลังพิเศษทุกคนรีบขึ้นไปบนกำแพง! คนที่เหลือไปเคลียร์ทางเข้า!"
สัตว์กลายพันธุ์จำนวนมากอัดแน่นอยู่ตรงทางเข้า ทำให้ปิดประตูไม่ได้สักที
ความจริงประตูค่ายมีสองชั้น ชั้นแรกเป็นประตูเหล็กม้วนที่ปล่อยลงมาจากด้านบน อีกชั้นเป็นประตูเหล็กหล่อบานคู่ที่ต้องผลักปิดจากด้านใน
ที่ก่อนหน้านี้ยังไม่ปิด เพราะยังมีผู้รอดชีวิตและรถยนต์อยู่ข้างนอก
พอทุกคนเข้ามาหมด สัตว์ยักษ์พวกนั้นก็ดันตามเข้ามาด้วย ร่างของพวกมันเลยคาอยู่ที่ประตูม้วน ทำให้ปิดลงมาไม่ได้
อันหรานแน่นอนว่าไม่ขึ้นไปบนกำแพงแน่ เธอขาดอีกแค่ 50 แต้มประสบการณ์ก็จะอัปเกรดแล้ว ตอนนี้เลยมองหาโอกาสจัดการสัตว์กลายพันธุ์แถวๆ นี้
แต่หน้าประตูมันวุ่นวายเกินไป คนเป็นสิบรุมสัตว์ตัวเดียว เธอแทรกตัวเข้าไปไม่ได้เลย
แถมกลัวจะโดนลูกหลงจากพลังของผู้มีพลังพิเศษด้วย
ช่วยไม่ได้ เธอเลยวิ่งกลับไปหาศพจิงโจ้กลายพันธุ์ระดับสามตัวเมื่อกี้ เพราะเธอยังไม่ได้เก็บเกี่ยวแกนผลึกของมันเลย
ระหว่างทางเจอศพสัตว์กลายพันธุ์สองตัว อันหรานมองซ้ายมองขวาเห็นทางสะดวก ก็รีบนั่งลงแต๊ะอั๋งศพ
[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +20 คุณได้รับเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ระดับ 2 หนึ่งชิ้น ค่ามลพิษมาร 12 รับประทานเพื่อเพิ่มความอิ่มท้อง]
พริบตาเดียว ก้อนเนื้อสีแดงสดขนาดมหึมาหนักเกือบ 30 ชั่ง (15 กิโลกรัม) ก็ปรากฏขึ้นใต้ฝ่ามือ
อันหรานตกใจสะดุ้งโหยง รีบมองไปรอบๆ พอเห็นว่าไม่มีใครสนใจ ก็รีบหยิบถุงหนังใบเล็กออกมา
แต่...ไอ้ของพรรค์นี้มันใช้ยังไงหว่า?
อันหรานลองเอาปากถุงไปจ่อที่ก้อนเนื้อ แต่มันก็นิ่งสนิท
ขณะที่กำลังเกาหัวแกรกๆ เสียงแจ้งเตือนในหัวก็ดังขึ้น
[ต้องการใช้พลังกายใจเพื่อเก็บเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ระดับสองหรือไม่?]
"ใช่! ใช่! รีบเก็บเร็วเข้า!"
อันหรานแทบจะตะโกนตอบ
ชั่วพริบตา ก้อนเนื้อยักษ์บนพื้นก็หายวับไปกับตา
พร้อมกับค่าพลังกายใจของเธอที่ลดฮวบไป 2 แต้ม
ที่แท้การเก็บของก็ต้องใช้พลังกายใจด้วยเหรอ? แถมล่อไปตั้ง 2 แต้มเนี่ยนะ?
เธอลองชั่งน้ำหนักถุงขนปุยในมือดู มันไม่หนักขึ้นเลยสักนิด ของดีจริงๆ
อันหรานยิ้มกว้าง แต่พอเหลือบไปเห็นค่าพลังกายใจที่เหลือแค่ 1 แต้ม รอยยิ้มก็หุบลงทันควัน
เกือบไปแล้ว! เกือบหมดเกลี้ยง
เธอจำคำเตือนในหน้าต่างสถานะได้แม่นว่าถ้าพลังหมดเกลี้ยง เธออาจจะหมดสติได้
อันหรานรีบคว้ายาฟื้นฟูพลังจิตระดับต้นขึ้นมาดื่ม
พอดื่มเสร็จ ปรากฏว่าค่าพลังกายใจเพิ่มขึ้นมาแค่ 5 แต้ม
อะไรวะเนี่ย?
เธอไม่เชื่อ เลยกระดกอีกขวดตามลงไป แต่ผลปรากฏว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
อันหรานขมวดคิ้ว
หรือว่ายาระดับต้นจะใช้กับเธอไม่ได้ผลแล้ว?
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนในหัวก็ดังขึ้น: [ยาอยู่ระหว่างคูลดาวน์...]
เชี่ย! มีติดคูลดาวน์ด้วยเหรอ?
เสียดายเงิน 3000 แต้มชะมัด! ปวดใจโว้ย!
. . .