ตอนที่ 44 เก็บเกี่ยวได้มีดสปาต้าคุณภาพชั้นเลิศ

ตอนที่ 44 เก็บเกี่ยวได้มีดสปาต้าคุณภาพชั้นเลิศ

อันหรานเดินออกจากเขตที่พักอาศัย มุ่งหน้าไปยังโรงตีเหล็กตามพิกัดในนาฬิกาข้อมือ

ระยะทางไม่ไกลนัก แค่ 5-6 กิโลเมตร เดินแป๊บเดียวก็ถึง

ระหว่างทาง เธอใช้เวลาขบคิดหาวิธีเอ่ยปากยืมเงินกู้เส้าชวน

เดินไปได้สัก 2 กิโลเมตร เธอก็คิดคำพูดได้ จึงส่งข้อความหาเขา "หัวหน้ากู้ ฉันมีมีดสปาต้าคุณภาพชั้นเลิศอยู่เล่มหนึ่ง คุณสนใจไหม? ราคา 50,000 แต้ม ฟันหนังหมาป่ากลายพันธุ์ระดับสามเข้าได้สบายๆ"

ผ่านไปสักพักใหญ่ กู้เส้าชวนถึงตอบกลับมา "ส่งรูปมาดูหน่อย"

อันหราน: "คุณบอกมาก่อนว่าจะเอาหรือไม่เอา? ถ้าไม่เอา งั้นขอยืมเงินสัก 30,000 ก่อนได้ไหม? รับรองว่าคืนให้ภายในหนึ่งอาทิตย์แน่นอน"

กู้เส้าชวน: ...

สรุปคือแม่คุณแค่อยากยืมเงินสินะ

"เอาอย่างนี้แล้วกัน มีดเล่มนั้นผมให้ได้แค่ 30,000"

"ตกลง!"

อันหรานหัวเราะคิกคัก พอเห็นยอดเงิน 30,000 แต้มเข้าบัญชี เธอก็สับตีนแตกวิ่งไปที่โรงตีเหล็กทันที

พอไปถึง เห็นมีดสปาต้ายักษ์ยาว 3 เมตรสองเล่มวางพิงกำแพงอยู่ เธอถึงกับชะงัก สงสัยว่าตัวเองสั่งผิดหรือเปล่า

ทำไมมันถึงได้ใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้?

แบบนี้จะเก็บเกี่ยวให้เหลือขนาดปกติได้ไหมเนี่ย?

ถ้าทำไม่ได้ มีหวังขาดทุนย่อยยับแน่

เถ้าแก่ร้านเห็นลูกค้าทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก็รีบเรียกลูกน้องมายืนคุมเชิง กลัวเธอจะเบี้ยวไม่ยอมจ่ายส่วนที่เหลือ

อันหรานขมวดคิ้ว จำใจจ่ายเงินส่วนที่เหลือ 25,000 แต้มอย่างไม่เต็มใจ แล้วยังต้องเสียอีก 200 แต้มจ้างรถกระบะมาขนมีดยักษ์สองเล่มกลับบ้าน

พอคนส่งของกลับไปหมดแล้ว เธอก็ถูมือเตรียมพร้อม เริ่มใช้ทักษะทันที

[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม คุณได้รับมีดสปาต้าเหล็กกล้าคุณภาพดีหนึ่งเล่ม ค่ามลพิษมาร 21]

เธอมองดูมีดเล่มใหม่ที่สั้นลงไปหนึ่งในสี่ อันหรานยิ้มมุมปาก แล้วใช้ทักษะต่อ

[ติ๊ง! ใช้พลังกายใจ 1 แต้ม เก็บเกี่ยวสำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม คุณได้รับมีดสปาต้าเหล็กกล้าคุณภาพชั้นเลิศหนึ่งเล่ม ค่ามลพิษมาร 9 สร้างความเสียหาย 100% ให้กับสิ่งมีชีวิตที่มีค่ากายภาพ 80]

หลังจากเก็บเกี่ยวต่อเนื่องสี่ครั้ง ในที่สุดเธอก็ได้มีดสปาต้าเหล็กกล้าคุณภาพชั้นเลิศความยาว 1 เมตร ที่สามารถสร้างความเสียหาย 100% ให้กับสิ่งมีชีวิตที่มีค่ากายภาพไม่เกิน 120

นี่ถือเป็นมีดเหล็กกล้าคุณภาพสูงสุดแล้ว ต่อให้เก็บเกี่ยวอีกก็ไม่เพิ่มความแข็งแกร่งหรือค่าความเสียหายอีก

แถมมีดเล่มนี้ยังหนักแค่ 10 กว่ากิโลกรัม ถือได้สบายมือ

จากนั้นเธอก็จัดการเก็บเกี่ยวมีดอีกเล่มจนได้คุณภาพชั้นเลิศเหมือนกัน ค่าความเสียหายเท่ากันเป๊ะ

อันหรานเลือกอยู่นานกว่าจะตัดสินใจได้ว่าจะเก็บเล่มไหนไว้ใช้เอง และเล่มไหนจะขายให้กู้เส้าชวน

"หัวหน้ากู้ จะมารับมีดเมื่อไหร่คะ?" เธอส่งข้อความพร้อมแนบรูปภาพไปให้

กู้เส้าชวน: "ส่งพิกัดมา เดี๋ยวผมไปหาเดี๋ยวนี้"

"ได้ค่ะ"

อันหรานส่งพิกัดไป แล้วพิมพ์เพิ่มว่า "หัวหน้ากู้ ขามาช่วยหิ้วไม้ไผ่ยาวสัก 3 เมตรมาให้สัก 10 กว่าลำได้ไหมคะ? ไม้ท่อนก็ได้ จะเอามาทำค้างให้มะเขือเทศกับถั่วฝักยาว"

"รับทราบ" กู้เส้าชวนตอบสั้นๆ แล้ววางสายไป

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น

อันหรานเปิดประตู พบกู้เส้าชวนยืนอยู่หน้าห้อง ข้างหลังมีลูกทีมชื่อจางอวี้เป่าตามมาด้วย

ในอ้อมแขนของจางอวี้เป่ามีไม้ไผ่มัดใหญ่

"เชิญเข้ามาข้างในก่อนค่ะ" เธอเบี่ยงตัวให้ทั้งสองเข้ามา

พอวางไม้ไผ่ลง ทั้งคู่ก็ถามหาของทันที "มีดอยู่ไหน?"

อันหรานหยิบมีดสปาต้าคุณภาพชั้นเลิศออกมา อวดด้วยความภาคภูมิใจ "นี่ไงคะหัวหน้ากู้ ลองดูสิว่าคุ้มราคา 50,000 แต้มไหม"

กู้เส้าชวนรับมีดที่แผ่รังสีเย็นเยียบไปถือ สีหน้าตกตะลึง "นี่สั่งทำจากร้านไหน?"

เขาเป็นผู้มีพลังพิเศษธาตุทอง ประสาทสัมผัสเรื่องโลหะไวกว่าคนทั่วไปเป็นร้อยเท่า

วัสดุของมีดเล่มนี้ดูเหมือนเหล็กกล้าผสมธรรมดา แต่กลับมีความแข็งแกร่งและยืดหยุ่นกว่าเหล็กกล้าทั่วไปนับสิบเท่า ความคมกริบของมันอยู่ในระดับที่น่ากลัว ราวกับแค่สะบัดเบาๆ ก็ตัดขาดได้ทุกสิ่ง

"บอกไม่ได้หรอกค่ะ" อันหรานไม่มีทางบอกหรอกว่าใช้พลังเก็บเกี่ยวทำขึ้นมา

และแน่นอนว่าเธอไม่โง่พอจะบอกชื่อร้านที่สั่งทำด้วย

โชคดีที่กู้เส้าชวนไม่เซ้าซี้ เขาลองกวัดแกว่งมีดไปมาแล้วถามว่า "มีดแบบนี้ยังมีอีกไหม? ผมอยากซื้อสัก 10 เล่ม"

"10 เล่ม?" ตาของอันหรานเป็นประกาย ก่อนจะส่ายหน้า "10 เล่มคงไม่มี แต่ถ้า 3 เล่มพอหาให้ได้ แต่ต้องจ่ายเงินก่อนนะ อีก 3 วันค่อยมารับของ"

ร้านตีเหล็กนั่นคงทำได้เต็มที่แค่วันละเล่ม ถ้าเร่งงานมากไปเดี๋ยวได้ของห่วยแตก เธอไม่อยากเสียเครดิต

"ตกลง" กู้เส้าชวนตอบรับทันที โอนเงินให้อันหราน 100,000 แต้ม "อีก 5000 แต้มที่เหลือ จ่ายตอนรับของนะ"

อันหรานยิ้มจนตาหยี พยักหน้ารัวๆ "ไม่มีปัญหาค่ะ ฉันเชื่อใจหัวหน้ากู้ ไม่เบี้ยวแน่นอน"

จางอวี้เป่าที่ยืนอยู่ข้างๆ อดแขวะไม่ได้ "จ่ายไปตั้งแสนนึงแล้ว ใครจะไปเบี้ยวแค่ 5000 ?"

วันนี้อันหรานหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำ อารมณ์ดีเกินกว่าจะถือสาคำพูดเหน็บแนมของเด็กเมื่อวานซืน

หลังจากส่งแขกกลับไป เธอก็รีบส่งข้อความหาร้านตีเหล็ก "เถ้าแก่ ฉันขอสั่งมีดสปาต้ายาว 3 เมตรเพิ่มอีก 5 เล่ม วัสดุต้องเหมือนเดิมเป๊ะๆ นะ"

เจ้าของร้านตอบกลับ "ได้ครับ แต่คราวนี้ขอมัดจำ 10,000 แต้มนะ"

"ไม่มีปัญหา เดี๋ยวโอนให้เลย"

หลังจากจ่ายมัดจำไปหนึ่งหมื่น อันหรานก็มานั่งนับแต้มในบัญชี

ตอนนี้มีอยู่แสนนึง แต่ 65,000 แต้มห้ามแตะต้อง เพราะต้องเก็บไว้จ่ายค่ามีดส่วนที่เหลือ

ที่เหลืออีก 35,000 แต้ม... เป็นของเธอล้วนๆ อิอิ!

อันหรานช้อปปิ้งออนไลน์อย่างมีความสุข สั่งถังไม้เพิ่มอีก 5 ใบ พร้อมข้าวสาร อาหารแห้ง และน้ำมันพืช

ตอนซื้อข้าวสาร เธอสังเกตเห็นว่าราคาอาหารในฐานทัพพุ่งสูงขึ้น แม้แต่ร้านค้าเอกชนก็เริ่มจำกัดการซื้อ ต้องใช้บัตรประชาชนซื้อได้คนละไม่เกิน 3 ขีดต่อวัน

สัญญาณไม่ค่อยดีแล้วสิ

อันหรานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่งข้อความหาซันชี "ซันชี ทำอะไรอยู่?"

ซันชีตอบกลับทันที "ฉันกับพี่ใหญ่พี่สะใภ้อยู่นอกเมือง มาลองหาดูเผื่อเจอเมล็ดพันธุ์พืชกลายพันธุ์บ้าง"

ตอนนี้เดือนสิงหาคม เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงตามปฏิทินดวงดาว เป็นช่วงที่พืชกลายพันธุ์ออกผลพอดี

ทุกปีช่วงเวลานี้ ทีมเก็บเกี่ยวจะแห่กันออกไปนอกเมืองเพื่อหาเมล็ดพันธุ์หรือผลไม้กลายพันธุ์ที่มีค่ามลพิษต่ำกว่าสองร้อย เอามาขายให้สมาคมผู้มีพลังพิเศษในราคาถูก

หน่วยงานพวกนี้จะนำไปชำระล้าง แล้วขายต่อในราคาสูงลิบลิ่ว

แต่ปีนี้ต่างออกไป หลังจากฝูงแมลงบุกทำลายล้าง โอกาสที่จะเจอพืชกลายพันธุ์ที่มีค่าน้อยมาก

ดังนั้นพวกซันชีคงไม่ได้อะไรติดมือกลับมาเท่าไหร่

"นอกเมืองยังมีสัตว์กลายพันธุ์อยู่ไหม?" อันหรานถาม

ซันชี: "พวกเราเดินวนเวียนอยู่แถวๆ นี้ ไม่ค่อยเจอสัตว์กลายพันธุ์เลย แต่แมลงเยอะมาก"

อันหราน: "ฉันว่าจะไปขุดมันเทศ เธอจะไปด้วยกันไหม?"

ดงมันเทศที่เจอคราวก่อน ถ้าปล่อยทิ้งไว้ก็น่าเสียดาย ขืนโดนหมูป่ากลายพันธุ์มาขุดกินไป เธอคงเจ็บใจตาย

"ไปสิไป!"

ซันชีกระโดดตัวลอยด้วยความตื่นเต้น กอดพี่สะใภ้ซ่งแน่นพลางร้องลั่น "พี่สะใภ้! อันหรานจะพาเราไปขุดมันเทศ!"

เธอรู้ดีถึงความสามารถของอันหราน การไปขุดมันเทศกับเธอก็เหมือนไปเดินเก็บมันเทศเล่นๆ พวกเธอต้องได้มันเทศกลับมามหาศาลแน่ๆ

. . .