ชีวิตอันแสนสุขของฉันในโพรวองซ์

ทักษะการเพาะปลูก ก่อสร้าง หมักไวน์ ปั้นเครื่องปั้นดินเผา ตกปลา เมื่อเห็นทักษะมากมายในระบบ โรนันจึงตัดสินใจทิ้งชีวิตในปารีส มุ่งหน้าสู่โพรวองซ์ที่งดงามเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ในดินแดนชนบทที่เขาใฝ่ฝัน

แต่จุดเริ่มต้นของเขากลับเลวร้ายนิดหน่อย ด้วยมรดกเป็นเพียงสวนองุ่นแปดเอเคอร์ บ้านหินอายุกว่าร้อยปี และหนี้สินอีก 130,000 ฟรังก์

โชคดีที่ระบบ [ชีวิตแสนสุข] นั้นสุดยอดมาก เพราะแค่กินดื่มให้สบายใจ, เล่นกับหมาแมว, ท่องเที่ยวชมทิวทัศน์ และใกล้ชิดกับสาวงาม ก็ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นได้!

เขาเริ่มปลูกองุ่น ขุดหาเห็ดทรัฟเฟิล เปิดร้านอาหาร สอนหญิงสาวทำหัตถกรรม และพาชาวนาหมักไวน์ ชีวิตของเขาก็ค่อยๆ ดีขึ้นทีละน้อย!

หลายปีต่อมา เมื่อโรนันได้กลายเป็น ‘ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดแห่งโพรวองซ์’ นักข่าวจากปารีสก็บุกมาถึงบ้านของเขา

「คุณโรนันคะ เราอยากเชิญคุณกลับไปปารีสในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า เพื่อบอกเล่าเรื่องราวชีวิตอันน่าทึ่งของคุณที่ศาลากลางค่ะ!」

「ขอโทษด้วย ฤดูใบไม้ผลิคงไม่ได้ครับ ผมต้องดัดแปลงรถคลาสสิกสองคันเพื่อไปชมทุ่งดอกไม้กับเพื่อนๆ ฤดูใบไม้ผลิที่โพรวองซ์น่ะสวยที่สุดแล้ว」

「ถ้าอย่างนั้น...ฤดูร้อนล่ะคะ?」

「ช่วงนั้นก็ไม่ได้เหมือนกัน ผมสัญญากับครอบครัวไว้ว่าจะสร้างบ้านต้นไม้หลังบ้าน แล้วก็ทาสีสระว่ายน้ำใหม่ให้สวยสดใสกว่าเดิม」

「งั้น...ฤดูใบไม้ร่วง?」

「ฤดูใบไม้ร่วงต้องหมักไวน์รสชาติใหม่ แล้วสหกรณ์งานฝีมือของผมก็กำลังจะขยายไปสู่ธุรกิจเครื่องหนัง ผมต้องเดินทางไปทุ่งเลี้ยงสัตว์บนภูเขาสูงครับ」

「ฤดูหนาว! ฤดูหนาวต้องว่างแล้วใช่ไหมคะ!」

「ฤดูหนาวยิ่งไม่ได้ใหญ่เลยครับ... ช่วงนั้นอาหารทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจะอร่อยที่สุด ผมต้องพาภรรยาไปพักที่วิลล่าริมทะเลสักสองสามเดือน การออกเรือไปตกปลาคือสิ่งที่เธอชอบที่สุดแล้ว」

「แล้วคุณไม่มีเวลาว่างเลยเหรอคะ?」

「ชีวิตที่มีความสุขขนาดนี้ ใครจะอยากหยุดพักล่ะครับ」